ദേവോ ദേവീം സമാലോക്യ സലജ്ജാം ഹിമശൈലജാമ് ൨൬.
ദേവൻ, ഹിമപർവ്വതപുത്രിയായ ദേവിയെ ലജ്ജയോടെ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു.
തത്ര ബ്രഹ്മാദിമുനയോ ദേവീമദ്ഭുതരൂപിണീമ് ൨൬.
അവിടെ ബ്രഹ്മാവും പ്രധാന മുനികളും അത്ഭുതരൂപമായ ദേവിയെ കണ്ടു.
മാ മുഹ്യാമ പാര്വതീം ച യഥാ നാരദപര്വതൌ ൨൬.
നാരദനും പർവ്വതനും പോലെ നമ്മൾ പാർവതിയാൽ ഭ്രമിക്കപ്പെടരുതേ.
തതോ ദേവൈശ്ച മുനിഭിഃ സംസ്തുതഃ പരമേശ്വരഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും മുനികളും പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
വേധാഃ ശ്രുതീരിതൈര്മം ത്രൈര്മൂര്തിമദ്ഭിരുപസ്ഥിതൈഃ ൨൬.
വേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വചനങ്ങളോടെ, ത്രിമൂർത്തികൾ കൂടെ നിന്നപ്പോൾ സ്രഷ്ടാവ് സമീപിച്ചു.
ലാജാഹോമ ഉമാഭ്രാതാ പ്രാഹ തം സസ്മിതം ഹരിഃ ൨൬.
ലാജാഹോമസമയത്ത് ഉമയുടെ സഹോദരൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു.
സാവധാനേന രക്ഷ്യാണി ഭൂഷണാനി ത്വയാ ഹര ൨൬.
'ഹരാ, ഈ ആഭരണങ്ങൾ നീ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം,' എന്നു പറഞ്ഞു.
കിംചിത്പ്രാര്ഥയ ദാസ്യാമി പ്രാഹ വിഷ്ണുസ്തതോ വരമ് ൨൬.
അതിനുശേഷം വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: 'നീ എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചാൽ ചോദിക്കൂ; ഞാൻ വരം നൽകാം.'
ദദതുഃ സൃഷ്ടിസംരക്ഷാം ബ്രഹ്മണേ ദക്ഷിണാമുഭൌ ൨൬.
ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടിക്കും സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി ബ്രഹ്മാവിന് ഇരുവരും ദക്ഷിണ നൽകി.
ഭൃഗ്വാദീനാം തതോ ദത്ത്വാ ശ്രുതിരക്ഷണദക്ഷിണാമ് ൨൬.
ശേഷം, വേദസംരക്ഷണത്തിനായി ഭൃഗുവിനെയും മറ്റുള്ളവർക്കും ദക്ഷിണ നൽകി.
മഹോത്സവൈരനേകൈശ്ച വിസ്മയം സമപദ്യത ൨൬.
പല വലിയ ഉത്സവങ്ങളിലൂടെ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു.
സരസ്വത്യാ ച പിതരൌ ദേവ്യാശ്ചാഽഽശ്വാസ്യ ദുഃഖിതൌ ൨൬.
ദേവിയുടെ ദുഃഖിതരായ മാതാപിതാക്കളെ സരസ്വതി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ജഗാമ മംദരഗിരിം ഗിരിണാ യാനുഗോര്ചിതഃ॥ ൨൬.
അപ്പോള് ആ മഹാത്മാവ്, മലയുടെ അനുഗമനത്തോടെ, മന്ദരപര്വ്വതത്തിലേക്ക് പോയി.
തതോ ഗതേ ഭഗവതി നീലലോഹിതേ സഹോമയാ ഗിരിമമലം ഹി ഭൂധരഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം നീലലോഹിതനും ഉമയോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടതോടെ, ആ വിശുദ്ധമായ പര്വ്വതം ഭൂമിയുടെ ആധാരമായി മാറി.
ഇമം വിവാഹം ഗിരിരാജപുത്ര്യാഃ ശ്രൃണോതി ചാധ്യേതി ച യോ നരഃ ശുചിഃ ൨൬.
പര്വ്വതരാജന്റെ മകളുടെ ഈ വിവാഹം ശുദ്ധനായ ആര്കൊണ്ടു കേള്ക്കുകയും പാരായണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു, അവനു...
തതോ നിരുപമം ദിവ്യം സര്വരത്നമയം ശുഭമ് ൨൭.
അതിനുശേഷം അവിടെ അതുല്യവും ദിവ്യവും എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും നിര്മ്മിതമായ ശുഭമായ ഒരു മഹല് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തത്രാസൌ മംദരഗിരൌ സഹ ദേവ്യാ ഭഗാക്ഷഹാ ൨൭.
അവിടെ മന്ദരപര്വ്വതത്തില്, ഭഗയുടെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച ഭഗവാന് ദേവിയോടൊപ്പം താമസിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവാസ്താരകേണാതിപീഡിതാഃ ൨൭.
ഇതേസമയം, ദേവന്മാര് താരകന്റെ അതികഠിന പീഡനത്തില് കഷ്ടപ്പെട്ടു.
ആസാദ്യ തേ ഭവം ദേവം തുഷ്ടുബുര്ബഹുധാ സ്തവൈഃ ൨൭.
അവര് ഭവനെ സമീപിച്ച് പലവിധം സ്തുതികളാല് വാഴ്ത്തി.
ഉദ്വര്തനമലേനാഥ നരം ചക്രേ ഗജാനനമ് ൨൭.
അപ്പോള് ഭഗവാന് തന്റെ ശരീരത്തിലെ മലയില് നിന്ന് ഗജാനനനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
പുത്രേത്യുവാച തം ദേവീ തതഃ സംഹൃഷ്ടമാനസാ ൨൭.
ദേവി സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ അവനോട്, "മകനേ!" എന്നു പറഞ്ഞു.
പുത്രസ്തവായം ഗിരിജേ ശ്രൃണു യാദൃഗ്ഭവിഷ്യതി ൨൭.
"ഇവന് നിന്റെ മകനാണ്, ഗിരിജേ; അവന് എങ്ങനെയായിരിക്കും എന്നു കേള്ക്കു."
യഥാഹം താദൃശശ്ചാസൌ പുത്രസ്തേ ഭവിതാ ഗുണൈഃ ൨൭.
"ഞാന് എങ്ങനെയാണോ, അതുപോലെയാണ് നിന്റെ മകനും ഗുണങ്ങളില് സമ്പന്നനായിരിക്കും."
തേഷാമാമരണാംതാനി വിഘ്നാന്യേഷ കരിഷ്യതി ൨൭.
"അവന് അവര്ക്ക് മരണത്തില് അവസാനിക്കുന്ന വിഘ്നങ്ങള് ഉണ്ടാക്കും."
വിഘ്നിതാ വിഘ്നരാജേന തേ യാസ്യംതി മഹത്തമഃ ൨൭.
"വിഘ്നരാജാവായ അവനാല് തടയപ്പെടുന്നവര് പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തും."
പുത്രസ്യ തവ വിഘ്നേന സമൂലം തസ്യ നശ്യതി ൨൭.
"നിന്റെ മകന്റെ വിഘ്നം കൊണ്ടു അവരുടെ മൂലവും നശിക്കും."
രൌദ്രസാഹസികാ യേ ച തേഷാം വിഘ്നം കരിഷ്യതി ൨൭.
"ആ ക്രൂരരും സാഹസികരും ആയവര്ക്ക് അവന് വിഘ്നങ്ങള് ഉണ്ടാക്കും."
കൃപാലവോ ഗതക്രോധാസ്തേഷാം വിഘ്നം ഹരിഷ്യതി ൨൭.
"ദയയും ക്രോധം ഇല്ലായ്മയും ഉള്ളവര്ക്ക് അവന് വിഘ്നങ്ങള് നീക്കും."
സവിഘ്നാനി ഭിവഷ്യംതി പൂജയാസ്യ വിനാ ശുഭേ ൨൭.
"ശുഭേ, അവനെ ആരാധിക്കാതെ വിഘ്നങ്ങള് ഉറപ്പായും വരും."
തതോ ബൃഹത്തനുഃ സോഽഭൂത്തേജസാ ദ്യോതയന്ദിശഃ യാവത്താര കഹംതാ വോ ഭവേത്താവദയം പ്രഭുഃ॥ ൨൭.
അതിനുശേഷം അവന് മഹത്തായ രൂപം ധരിച്ച് തന്റെ തേജസ്സാല് ദിശകള് പ്രകാശിപ്പിച്ചു; താരകനെ സംഹരിക്കുന്നവന് ജനിക്കുവോളം ഈ പ്രഭു അവിടെ നിലകൊള്ളും.