അജ്ഞാതകുലതാം തസ്യ പൃഛ്യതാമയമേവ ച ൨൬.
അവന്റെ വംശം അറിയാത്തതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു; അതേ ചോദ്യം മാത്രം ഉണ്ട്.
സ്വഗോത്രം യദി ന ബ്രൂതേ ന ദേയാ ഭഗിനീ മമ ൨൬.
'സ്വന്തം ഗോത്രം പറയാതെ ഇരുന്നാൽ, എന്റെ സഹോദരിയെ നൽകാൻ കഴിയില്ല.'
നിവൃത്തശ്ച ക്ഷണാദ്ഭൂയഃ കിം വക്ഷ്യതി ഹരസ്ത്വിതി ൨൬.
അവൻ ഒരു നിമിഷം പിന്മാറി, ശിവൻ എന്ത് പറയും എന്ന് ആലോചിച്ചു.
ലജ്ജാജഡഃ സ്മിതം ചക്രേ തതഃ പാര്ഥ സ വൈ ഹരഃ ൨൬.
ലജ്ജയും മടിയും നിറഞ്ഞ ശിവൻ, പിന്നെ ചിരിച്ചു, പാർഥാ.
ഹരിഃ പ്രാഹ മഹേശാനം ബിഭ്യദാവേദ്മയഹം തവ ൨൬.
ഹരിച്ഛൻ മഹേശ്വരനോടു പറഞ്ഞു: 'സ്വാമി, എനിക്ക് ഭയം തോന്നുന്നു, അതിനാലാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വന്നത്.'
ആത്മപുത്രായ തേ ശംഭോ ആത്മദൌഹിത്രകായ തേ ൨൬.
ശംഭോ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മകനും നിങ്ങളുടെ മകളുടെ മകനും വേണ്ടി,
ദേവോഽപ്യുദാഹരേദ്വുദ്ധിം സര്വേഭ്യോഽപ്യധികാം വരാമ് ൨൬.
ദേവന്മാരും പോലും അവന്റെ ബുദ്ധി എല്ലാവരിലും മേലാണെന്ന് സമ്മതിക്കും.
ആത്മാനം ചാപി ദേവായ പ്രദദൌ സോദകം നഗഃ ൨൬.
അപർണ്ണയുടെ പിതാവായ പർവ്വതൻ, വെള്ളം ചേർത്ത്, താനെ ദേവനു സമർപ്പിച്ചു.
ദാതാ മഹീഭൃതാം നാഥോ ഹോതാ ദേവശ്ചതുര്മുഖഃ ൨൬.
പർവ്വതങ്ങളുടെ നാഥൻ തന്നെയാണ് ദാനി; യജ്ഞം നടത്തിയത് നാലുമുഖനായ ദേവൻ.
തതഃ സ്തുവത്സു മുനിഷു പുഷ്പവര്ഷേ മഹത്യപി ൨൬.
അപ്പോൾ, മുനികൾ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, വലിയൊരു പുഷ്പവർഷം അവിടെ പെയ്തുവന്നു.
ദേവോ ദേവീം സമാലോക്യ സലജ്ജാം ഹിമശൈലജാമ് ൨൬.
ദേവൻ, ഹിമപർവ്വതപുത്രിയായ ദേവിയെ ലജ്ജയോടെ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു.
തത്ര ബ്രഹ്മാദിമുനയോ ദേവീമദ്ഭുതരൂപിണീമ് ൨൬.
അവിടെ ബ്രഹ്മാവും പ്രധാന മുനികളും അത്ഭുതരൂപമായ ദേവിയെ കണ്ടു.
മാ മുഹ്യാമ പാര്വതീം ച യഥാ നാരദപര്വതൌ ൨൬.
നാരദനും പർവ്വതനും പോലെ നമ്മൾ പാർവതിയാൽ ഭ്രമിക്കപ്പെടരുതേ.
തതോ ദേവൈശ്ച മുനിഭിഃ സംസ്തുതഃ പരമേശ്വരഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും മുനികളും പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.
വേധാഃ ശ്രുതീരിതൈര്മം ത്രൈര്മൂര്തിമദ്ഭിരുപസ്ഥിതൈഃ ൨൬.
വേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വചനങ്ങളോടെ, ത്രിമൂർത്തികൾ കൂടെ നിന്നപ്പോൾ സ്രഷ്ടാവ് സമീപിച്ചു.
ലാജാഹോമ ഉമാഭ്രാതാ പ്രാഹ തം സസ്മിതം ഹരിഃ ൨൬.
ലാജാഹോമസമയത്ത് ഉമയുടെ സഹോദരൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു.
സാവധാനേന രക്ഷ്യാണി ഭൂഷണാനി ത്വയാ ഹര ൨൬.
'ഹരാ, ഈ ആഭരണങ്ങൾ നീ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം,' എന്നു പറഞ്ഞു.
കിംചിത്പ്രാര്ഥയ ദാസ്യാമി പ്രാഹ വിഷ്ണുസ്തതോ വരമ് ൨൬.
അതിനുശേഷം വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: 'നീ എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചാൽ ചോദിക്കൂ; ഞാൻ വരം നൽകാം.'
ദദതുഃ സൃഷ്ടിസംരക്ഷാം ബ്രഹ്മണേ ദക്ഷിണാമുഭൌ ൨൬.
ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടിക്കും സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി ബ്രഹ്മാവിന് ഇരുവരും ദക്ഷിണ നൽകി.
ഭൃഗ്വാദീനാം തതോ ദത്ത്വാ ശ്രുതിരക്ഷണദക്ഷിണാമ് ൨൬.
ശേഷം, വേദസംരക്ഷണത്തിനായി ഭൃഗുവിനെയും മറ്റുള്ളവർക്കും ദക്ഷിണ നൽകി.
മഹോത്സവൈരനേകൈശ്ച വിസ്മയം സമപദ്യത ൨൬.
പല വലിയ ഉത്സവങ്ങളിലൂടെ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു.
സരസ്വത്യാ ച പിതരൌ ദേവ്യാശ്ചാഽഽശ്വാസ്യ ദുഃഖിതൌ ൨൬.
ദേവിയുടെ ദുഃഖിതരായ മാതാപിതാക്കളെ സരസ്വതി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ജഗാമ മംദരഗിരിം ഗിരിണാ യാനുഗോര്ചിതഃ॥ ൨൬.
അപ്പോള് ആ മഹാത്മാവ്, മലയുടെ അനുഗമനത്തോടെ, മന്ദരപര്വ്വതത്തിലേക്ക് പോയി.
തതോ ഗതേ ഭഗവതി നീലലോഹിതേ സഹോമയാ ഗിരിമമലം ഹി ഭൂധരഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം നീലലോഹിതനും ഉമയോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടതോടെ, ആ വിശുദ്ധമായ പര്വ്വതം ഭൂമിയുടെ ആധാരമായി മാറി.
ഇമം വിവാഹം ഗിരിരാജപുത്ര്യാഃ ശ്രൃണോതി ചാധ്യേതി ച യോ നരഃ ശുചിഃ ൨൬.
പര്വ്വതരാജന്റെ മകളുടെ ഈ വിവാഹം ശുദ്ധനായ ആര്കൊണ്ടു കേള്ക്കുകയും പാരായണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു, അവനു...
തതോ നിരുപമം ദിവ്യം സര്വരത്നമയം ശുഭമ് ൨൭.
അതിനുശേഷം അവിടെ അതുല്യവും ദിവ്യവും എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും നിര്മ്മിതമായ ശുഭമായ ഒരു മഹല് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തത്രാസൌ മംദരഗിരൌ സഹ ദേവ്യാ ഭഗാക്ഷഹാ ൨൭.
അവിടെ മന്ദരപര്വ്വതത്തില്, ഭഗയുടെ കണ്ണ് നശിപ്പിച്ച ഭഗവാന് ദേവിയോടൊപ്പം താമസിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ദേവാസ്താരകേണാതിപീഡിതാഃ ൨൭.
ഇതേസമയം, ദേവന്മാര് താരകന്റെ അതികഠിന പീഡനത്തില് കഷ്ടപ്പെട്ടു.
ആസാദ്യ തേ ഭവം ദേവം തുഷ്ടുബുര്ബഹുധാ സ്തവൈഃ ൨൭.
അവര് ഭവനെ സമീപിച്ച് പലവിധം സ്തുതികളാല് വാഴ്ത്തി.
ഉദ്വര്തനമലേനാഥ നരം ചക്രേ ഗജാനനമ് ൨൭.
അപ്പോള് ഭഗവാന് തന്റെ ശരീരത്തിലെ മലയില് നിന്ന് ഗജാനനനെ സൃഷ്ടിച്ചു.