ബബംധ പ്രണയോദാരവിസ്ഫാരിതവിലോചനഃ ൨൬.
ഉയർന്ന സ്നേഹത്തോടെ വീർപ്പുമുട്ടിയ കണ്ണുകളോടെ അവൻ അതു കെട്ടി.
കപാലമാലാം വിപുലാം ചാമുണ്ഡാ മൂര്ധ്ന്യബംധത ൨൬.
ചാമുണ്ഡാ വലിയ കപാലമാല തലയിൽ കെട്ടി.
യോ ദൈത്യേംദ്രകുലം ഹത്വാ മാം രക്തൈസ്തര്പയിഷ്യതി ൨൬.
ദൈത്യേന്ദ്രരുടെ വംശത്തെ സംഹരിച്ച് അവരുടെ രക്തംകൊണ്ട് എന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ—
ബബംധ ദേവദേവസ്യച സ്വയമേവ പ്രമോദതഃ ൨൬.
അവൾ തന്നേ സന്തോഷത്തോടെ ദേവദേവന്റെ വേണ്ടി അത് കെട്ടി.
ആത്മാനം ഭൂഷണസ്ഥാനേ സ്വയം തേ ചക്രുരീശ്വരേ ൨൬.
അവർ തങ്ങളുടേതായ ശരീരങ്ങൾ ഈശ്വരനു അലങ്കാരമായി മാറ്റി.
വൃഷം വിഭൂഷയാമാസുര്നാനാരത്നോപപത്തിഭിഃ ൨൬.
വിവിധ രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് അവർ കാളയെ അലങ്കരിച്ചു.
വിനാ ഭസ്മ സമാധായ കപാലേ രജതപ്രഭമ് ൨൬.
ഭസ്മം ഒഴികെ വെള്ളി പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു കപാലം അവർ വെച്ചു.
വഹ്നിസ്തേജോമയം ദിവ്യമജിനം പ്രദദൌ സ്ഥിതഃ ൨൬.
അഗ്നി, ദിവ്യവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ഒരു മൃഗചർമ്മം അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ നൽകി.
തതോ ഹിമാദ്രേഃ പുരുഷാ വീരകം പ്രോചിരേ വചഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം ഹിമവാന്റെ ആളുകൾ വീരകനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.
തതോ ദേവം പ്രണമ്യാഹ വീരകഃ കരസംപുടീ ൨൬.
അതിനുശേഷം ദേവനെ നമസ്കരിച്ച് വീരകൻ കൈകൂപ്പി സംസാരിച്ചു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചോ ദേവഃ ശീഘ്രമിത്യേവ ചാബ്രവീത് ൨൬.
ഇങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവൻ, 'വേഗം' എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞു.
തത്രൈക്ഷത മഹാദേവഃ സ്വരൂപം സ ജഗന്മയമ് ൨൬.
അവിടെ മഹാദേവൻ തന്റെ സകലലോകത്തെയും നിറച്ചിരിക്കുന്ന സ്വരൂപം കണ്ടു.
ദേവദേവ മഹാദേവ ത്രിപുരാംതക ശംകര ൨൬.
ദേവന്മാരുടെ ദേവാ, മഹാദേവാ, ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിച്ചവനേ, ശംകരാ!
മഹേശ്വര യഥാ സാക്ഷാദപരസ്ത്വം മഹേശ്വരഃ ൨൬.
മഹേശ്വരാ, നീ നേരിട്ട് എങ്ങനെയോ, അതുപോലെ തന്നെ നീ പരമേശ്വരനുമാണ്.
കരമാലംബ്യ വിഷ്ണോശ്ച വൃഷഭം രുരുഹേശനൈഃ ൨൬.
വിഷ്ണുവിന്റെ കൈ പിടിച്ച്, ഇശാനൻ സാവധാനം വൃഷഭത്തിൽ കയറി.
ധനദോ നിദിഭിര്യുക്തഃ സമീപസ്ഥസ്തതോഽഭവത് ൨൬.
കുബേരൻ തന്റെ നിധികൾക്കൊപ്പം അടുത്ത് നിന്നു.
ദേവദുംദുഭിനാദൈശ്ച പുഷ്പാസാരൈശ്ച ഗീതകൈഃ ൨൬.
ദൈവീയമായ മൃദംഗനാദങ്ങളും പൂക്കൾ ചിതറുന്നതും ഗാനം മുഴങ്ങുന്നതും ഉണ്ടായി.
സവ്യദക്ഷിണസംസ്ഥാനൌ ബ്രഹ്മവിഷ്ണൂതു ജഗ്മതുഃ ൨൬.
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഇടത്തെയും വലത്തെയും വശങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
അഥാദിതിര്ദിതിഃ സാ ച ദനുഃ കദ്രൂഃ സുപര്ണജാ ൨൬.
അതിനുശേഷം ആദിതിയും ദിതിയും ദനുവും കദ്രുവും സുപർണജയും,
സിദ്ധിര്മായാ ക്ഷമാ ദുര്ഗാ ദേവീ സ്വാഹാ സ്വധാ സുധാ ൨൬.
സിദ്ധി, മായ, ക്ഷമ, ദുര്ഗ്ഗ, ദേവി, സ്വാഹ, സ്വധ, സുധ—ഇവരും,
സ്പൃഹാമതിര്ധൃതിര്ബുദ്ധിര്മംഥിര്ഋദ്ധിഃ സരസ്വതീ ൨൬.
ആഗ്രഹം, ബുദ്ധി, ധൈര്യം, വിവേകം, ക്ഷമ, ഐശ്വര്യം, സരസ്വതിയും,
ധരണീ ധാരണീ വേലാ രാജ്ഞീ ചാപി ച രോഹിണീ ൨൬.
ഭൂമി, ഭാരം വഹിക്കൽ, കര, രാജ്ഞി, രോഹിണി—ഇവരും,
ഉദ്വാഹം ദേവദേവസ്യ ജഗ്മുഃ സര്വാ മുദാന്വിതാഃ ൨൬.
എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാരുടെ ദേവന്റെ വിവാഹത്തിന് പോയി.
സാഗരാ ഗിരയോ മേഘാ മാസാഃ സംവത്സരാസ്തഥാ ൨൬.
സമുദ്രങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ, മേഘങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ ഇവയും,
ഹുംകാരാഃ പ്രണവാശ്ചൈവ ഇതിഹാസാഃ സഹസ്രശഃ ൨൬.
'ഹും' എന്ന ശബ്ദവും പ്രണവവും ആയിരക്കണക്കിന് പുരാണങ്ങളും,
അനുജഗ്മുര്മഹാദേവം കോടിശോഽര്ബുദശശ്ച ഹി ൨൬.
ലക്ഷക്കണക്കിന്, കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ മഹാദേവനെ പിന്തുടർന്നു.
ദശഭിഃ കേകരാഖ്യാശ്ച വിദ്യുതോഽഷ്ടാഭിരേവ ച ൨൬.
പത്ത് പേരെ കേകരാ എന്നു വിളിച്ചു, എട്ട് മിന്നലുകളും,
ഷഡ്ഭിഃ സര്വാംതകഃ ശ്രീമാംസ്തഥൈവ വികൃതാനനഃ ൨൬.
ആറ് പേരോടൊപ്പം, സർവ്വസംഹാരിയായ മഹാത്മാവും ഭയങ്കരമുഖനായവനും.
സപ്തഭിഃ സമദഃ ശ്രീമാന്ദുംദുഭോഷ്ഠാഭിരേവ ച ൨൬.
ശ്രീമാനായ സമദൻ ഏഴുപേരോടൊപ്പം, ദുണ്ടുഭോഷ്ഠനും അതുപോലെ.
കോടികോടിഭിരേവൈകഃ കുംഡകഃ കുംഭകസ്തഥാ ൨൬.
കുണ്ഡകനും കുംഭകനും ഓരോ കോടിക്കരവനും.