വപുശ്ചകാര ദേവേശസ്ത്ര്യംബകഃ പരമാദ്ഭുതമ് ൨൫.
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു ത്ര്യമ്പകൻ അത്ഭുതകരമായ ഒരു രൂപം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
സബ്രഹ്മകാഃ സസാധ്യാശ്ച വസുര്വിശ്വേ ച ദേവതാഃ ൨൫.
ബ്രഹ്മാവും, ആദിത്യന്മാരും, വസുക്കളും, വിശ്വദേവന്മാരും മറ്റ് ദേവതകളും ചേർന്ന്,
തേഭ്യഃ പരതമം ചക്ഷുഃ സ്വവപുര്ദ്രഷ്ടുമുത്തമമ് ൨൫.
അവർക്കു് തന്റെ പരമോന്നത രൂപം കാണാൻ അതിശയകരമായ ദർശനം അവൻ നൽകിയു.
ലബ്ധ്വാ രുദ്രപ്രസാദേന ദിവ്യം ചക്ഷുരനുത്തമമ് ൨൫.
രുദ്രന്റെ കൃപയാൽ, അവർ ദിവ്യവും അതുല്യവുമായ കാഴ്ച ലഭിച്ചു.
തതോ ജഗുശ്ച മുനയഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിം ച ഖേചരാഃ ൨൫.
അപ്പോൾ മുനികൾ ഗാനം പാടി, ആകാശവാസികൾ പൂക്കൾ ചൊരിഞ്ഞു.
ജഗുഗധര്വമുഖ്യാശ്ച നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ ൨൫.
ഗന്ധർവന്മാരിൽ പ്രധാനികൾ പാടി, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു.
ബ്രഹ്മാദ്യാ മേനിരേ പൂര്ണാം ഭവാനീം ച ഗിരീശ്വരമ് ൨൫.
ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും ഭവാനിയെയും ഗിരീശ്വരനെയും പൂർണ്ണരായി കണക്കാക്കി.
പാദയോഃ സ്ഥാപയാമാസ മാലാം ദിവ്യാം സുഗംധിനീമ് ൨൫.
അവർ ദിവ്യവും സുഗന്ധമുള്ള ഒരു മാല അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വെച്ചു.
സഹ ദേവ്യാ നമശ്ചക്രുഃ ശിരോഭിര്ഭൂതലാശ്രിതൈഃ ൨൫.
ദേവിയോടൊപ്പം, അവർ തല ഭൂമിയിൽ സ്പർശിച്ച് നമസ്കരിച്ചു.
അഥ ബ്രഹ്മാ മഹാദേവമഭിവാദ്യ കൃതാംജലിഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് കയ്യുകൂപ്പി മഹാദേവനെ ആദരിച്ചു.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രാഹേദം ഭഗവാന്ഹരഃ ൨൬.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭഗവാൻ ഹരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യദ്യുക്തം ക്രിയതാം തദ്ധി വയം യുഷ്മദ്വശേഽധുനാ ൨൬.
ശരിയാണെങ്കിൽ അതു ചെയ്യട്ടെ; ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞയിൽ ആണ്.
ഉദ്വാഹാര്ഥം മഹേശസ്യ തത്ക്ഷണാത്സമകല്പയത് ൨൬.
അവൾ ഉടൻ മഹേശന്റെ വിവാഹത്തിനായി ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി.
പുരേതസ്മിന്മഹാദേവഃ സ്വയമേവ വ്യതിഷ്ഠത ൨൬.
അവിടെയെത്തി മഹാദേവൻ സ്വയം നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
പ്രാഹിണോദംബികായാശ്ച സ്ഥിരപത്രാര്ഥമീശ്വരഃ ൨൬.
അമ്പികയുടെ വേണ്ടി ഉറച്ച ഇലകൾ കൊണ്ടുവരാൻ ഈശ്വരൻ ആളെ അയച്ചു.
സഭാര്യാമീശ്വരഗുണൈഃ സ്ഥിരപത്രാണി ചാദധുഃ ൨൬.
ഭാര്യയോടൊപ്പം ഈശ്വരന്റെ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഉറച്ച ഇലകൾ അവർ എടുത്തു.
ന്യവേദയംസ്ര്യംബകായ സ ച താനഭ്യനംദത ൨൬.
അവർ അവയെ ത്ര്യമ്പകനു സമർപ്പിച്ചു; അദ്ദേഹം അതിൽ സന്തോഷിച്ചു.
സമാഗതം ച തത്സവ വിനാ ദൈത്യൈര്ദുരാത്മഭിഃ ൨൬.
അവിടെ ദുഷ്ടമായ ദൈത്യന്മാർ ഒഴികെ എല്ലാവരും ആ സംഗമത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.
സബ്രഹ്യകം പുരാരാതേര്മഹിമാനമവര്ധയത് ൨൬.
ബ്രഹ്മാദികളോടൊപ്പം പുരാരിയുടെ മഹത്വം കൂടുതൽ ഉയർന്നു.
പുരേ സ്ഥിതം വിവാഹസ്യ ദേവ കാലഃ പ്രവര്തതേ ൨൬.
നഗരത്തിൽ ദേവരുടെ വിവാഹത്തിന് വേണ്ട സമയമെത്തി.
ബബംധ പ്രണയോദാരവിസ്ഫാരിതവിലോചനഃ ൨൬.
ഉയർന്ന സ്നേഹത്തോടെ വീർപ്പുമുട്ടിയ കണ്ണുകളോടെ അവൻ അതു കെട്ടി.
കപാലമാലാം വിപുലാം ചാമുണ്ഡാ മൂര്ധ്ന്യബംധത ൨൬.
ചാമുണ്ഡാ വലിയ കപാലമാല തലയിൽ കെട്ടി.
യോ ദൈത്യേംദ്രകുലം ഹത്വാ മാം രക്തൈസ്തര്പയിഷ്യതി ൨൬.
ദൈത്യേന്ദ്രരുടെ വംശത്തെ സംഹരിച്ച് അവരുടെ രക്തംകൊണ്ട് എന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ—
ബബംധ ദേവദേവസ്യച സ്വയമേവ പ്രമോദതഃ ൨൬.
അവൾ തന്നേ സന്തോഷത്തോടെ ദേവദേവന്റെ വേണ്ടി അത് കെട്ടി.
ആത്മാനം ഭൂഷണസ്ഥാനേ സ്വയം തേ ചക്രുരീശ്വരേ ൨൬.
അവർ തങ്ങളുടേതായ ശരീരങ്ങൾ ഈശ്വരനു അലങ്കാരമായി മാറ്റി.
വൃഷം വിഭൂഷയാമാസുര്നാനാരത്നോപപത്തിഭിഃ ൨൬.
വിവിധ രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് അവർ കാളയെ അലങ്കരിച്ചു.
വിനാ ഭസ്മ സമാധായ കപാലേ രജതപ്രഭമ് ൨൬.
ഭസ്മം ഒഴികെ വെള്ളി പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു കപാലം അവർ വെച്ചു.
വഹ്നിസ്തേജോമയം ദിവ്യമജിനം പ്രദദൌ സ്ഥിതഃ ൨൬.
അഗ്നി, ദിവ്യവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ഒരു മൃഗചർമ്മം അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ നൽകി.
തതോ ഹിമാദ്രേഃ പുരുഷാ വീരകം പ്രോചിരേ വചഃ ൨൬.
അതിനുശേഷം ഹിമവാന്റെ ആളുകൾ വീരകനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.
തതോ ദേവം പ്രണമ്യാഹ വീരകഃ കരസംപുടീ ൨൬.
അതിനുശേഷം ദേവനെ നമസ്കരിച്ച് വീരകൻ കൈകൂപ്പി സംസാരിച്ചു.