തന്നാശകൃപയാ ദേവോ നാനാസ്ഥാനേഷു സോഽഗമത് ൨൪.
അവളോടുള്ള കരുണ കൊണ്ടു ദൈവം പല സ്ഥലങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
സ നദീഃ പര്വതാശ്ചൈവ ആശ്രമാന്സരസീസ്തഥാ ൨൪.
അവന് നദികളും പര്വതങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും തടാകങ്ങളും സന്ദര്ശിച്ചു.
ജഗത്ത്രയം പരിഭ്രമ്യ പുനരാഗാത്സ്വമാശ്രമമ് ൨൪.
മൂന്നു ലോകവും ചുറ്റി, പിന്നെ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
തതസ്തൃതീയനേത്രോത്ഥവഹ്നിനാ നാകവാസിനാമ് ൨൪.
അതിനുശേഷം, മൂന്നാം കണ്ണില് നിന്നുള്ള അഗ്നി സ്വര്ഗ്ഗവാസികള്ക്കായി പുറപ്പെട്ടു.
സസ തു തം ഭസ്മസാത്കൃത്വാ ഹരനേത്രോദ്ഭവോഽനലഃ ൨൪.
ഹരന്റെ കണ്ണില് നിന്നു ഉദിച്ച അഗ്നി അവനെ ചാരമാക്കി.
തതോ ഭവോ ജഗദ്ധേതോര്വ്യഭജജ്ജാതവേദസമ് ൨൪.
പിന്നീട് ഭവന് ലോകത്തിന്റെ ഭാവിക്കായി ആ അഗ്നിയെ വിഭജിച്ചു.
ഭൃംഗേഷു കോകിലാസ്യേഷു വിഹാരേഷു സ്മരാനലമ് ൨൪.
അവന് ആ കാമാഗ്നിയെ തേനീച്ചകളിലും, കുയിലിന്റെ പാട്ടിലും, വിനോദസ്ഥലങ്ങളിലും വെച്ചു.
ജ്വാലയത്യനിശം സോഽഗ്നിര്ദുശ്ചികിത്സ്യോഽസുഖാവഹഃ ൨൪.
ആ അഗ്നി ഒരുനിമിഷവും അണങ്ങാതെ കത്തുന്നു; അതിന് ചികിത്സയില്ല, ദു:ഖം മാത്രം നല്കുന്നു.
വിലലാപ രതിര്ദ്ദീനാ മധുനാ ബംധുനാ സഹ ൨൪.
രതി ദു:ഖിതയായി, തന്റെ സുഹൃത്ത് മധുവിനൊപ്പം വേദനയോടെ കരയുകയായിരുന്നു.
രത്യാഃ പ്രലാപമാകര്ണ്യ ദേവദേവോ വൃഷധ്വജഃ ൨൪.
രതിയുടെ വിലാപം കേട്ട ദേവദേവൻ, കാളയെ പതാകയാക്കി നില്ക്കുന്നവൻ, ആലോചനയോടെ കേട്ടുനിന്നു.
അമൂര്തോഽപി ഹ്യയം ഭദ്രേ കാര്യം സര്വം പതിസ്തവ ൨൪.
പ്രിയേ, രൂപമില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും, നിന്റെ ഭർത്താവ് എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്.
യദാ വിഷ്ണുശ്ച ഭവിതാ വസുദേവാത്മജോ വിഭുഃ ൨൪.
വസുദേവന്റെ മകനായി മഹാശക്തനായ വിഷ്ണു ജനിക്കുമ്പോൾ,
സാ പ്രണമ്യ തതോ രുദ്രമിതി പ്രോക്താ രതിസ്തതഃ ൨൪.
അപ്പോൾ രതി, രുദ്രനോട് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദേവര്ഷേ വര്ണ്യതേ ചേയം കഥാ പീയൂഷസോദരാ ൨൫.
ദേവർഷേ, ഈ കഥ അമൃതത്തിൻറെ സഹോദരിയെപ്പോലെയാണ്, അതിനാൽ ഞാൻ പറയുകയാണ്.
ഭഗവാന്സ്വാം സതീം ഭാര്യാം വധാര്ഥം ചാപി താരകമ് ൨൫.
ഭഗവാൻ തന്റെ ഭാര്യയായ സതിയും, താരകനെയും നശിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു.
ത്വയൈവോക്തം സ വിരഹാത്സത്യാസ്തപ്യതി വൈ തപഃ ൨൫.
നീ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്: സതിയോട് വേർപിരിഞ്ഞ ദു:ഖത്തിൽ അവൻ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു എന്ന്.
സത്യമേതത്പുരാ പാര്ഥ ഭവസ്യേദം മനീഷിതമ് ൨൫.
പാർഥാ, ഇത് സത്യമാണ്; മുമ്പ് ഭവന്റെ മനസ്സിൽ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.
തപോ വിനാ ശുദ്ധദേഹോ ന കഥംചന ജായതേ ൨൫.
തപസ്സ് ഇല്ലാതെ ശുദ്ധമായ ശരീരം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.
മഹത്കര്മാണി യാനീഹ തേഷാം മൂലം സദാ തപഃ ൨൫.
ഇവിടെ നടക്കുന്ന എല്ലാ മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾക്കും തപസ്സ് തന്നെയാണ് ആധാരം.
ഏതസ്മാത്കാരണാദ്ദേവോ ദര്പിതം തം ദദാഹ തു ൨൫.
ഈ കാരണത്താൽ ദേവൻ, അഹങ്കാരമുള്ളവനെ ദഹിപ്പിച്ചു.
വിഹായ സഗണോ ദേവഃ കൈലാസം സമപദ്യത ൨൫.
അവനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ദേവൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം കൈലാസത്തിലേക്ക് പോയി.
ജീവിതം സ്വം വിനിംദംതീ ബഭ്രാമേതസ്തതശ്ചസാ ൨൫.
സ്വന്തം ജീവനെ അവമതിച്ച്, അവൾ അവിടെ നിന്ന് അകന്ന് അലഞ്ഞു.
കാസി കസ്യാസി കല്യാണി കിമര്ഥം ചാപി രോദിഷി ൨൫.
നീ ആരാണ്, ആരുടെ മകളാണ്, സുമംഗളി, എന്തിനാണ് നീ കരയുന്നത്?
നിവേദിതേ തഥാ രത്യാ ശൈലഃ സംഭ്രാംതമാനസഃ ൨൫.
രതി ഇങ്ങനെ അറിയിച്ചതോടെ, പർവ്വതൻ മനസ്സിൽ വലിയ ആശങ്കയോടെ നിറഞ്ഞു.
സാ തത്ര പിതരൌ പ്രാഹ സഖീനാം വദനേന ച ൨൫.
അവിടെ അവൾ, മാതാപിതാക്കളോടും സുഹൃത്തുക്കളുടെ മുഖാന്തിരവും തന്റെ വിഷമം പറഞ്ഞു.
ദേഹവാസം പരിത്യക്ഷ്യേ പ്രാപ്സ്യേ വാഭിമതം പതിമ് ൨൫.
ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുമല്ലോ, അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭർത്താവിനെ നേടും.
നിയമൈര്വിവിധൈസ്തസ്മാച്ഛോഷയിഷ്യേ കലേവരമ് ൨൫.
അതിനാൽ, വിവിധ വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച് ഞാൻ ഈ ശരീരം ഉണക്കും.
ശ്രുത്വേതി വചനം മാതാ പിതാ ച പ്രാഹ താം ശുഭാമ് ൨൫.
ഇവിടെ അമ്മയും അച്ഛനും ആ ഭാഗ്യവതിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സോഢും ക്ലേശാത്മരൂപസ്യ തപസഃ സൌമ്യദര്ശനേ ൨൫.
സൗമ്യയായവളേ, തപസ്സിന്റെ കഷ്ടം സഹിക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
ഭാവിനോര്ഥാ ഭവംത്യേവ നരസ്യാനിച്ഛതോപി ഹി ൨൫.
ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ടത് ആൾക്കാർക്ക് ആഗ്രഹമില്ലെങ്കിലും സംഭവിച്ചുതീരും.