തത്ഫലോദയസംപത്തൌ തദ്ഭവാന്സംസ്മൃതോ മുനേ ൨൩.
ഫലവും വിജയവും ലഭിച്ചപ്പോൾ, മഹർഷേ, നിങ്ങളെ ഓർക്കുന്നു.
നിര്വൃതിം പരമാം യാതി നിവേദ്യാര്ഥം സുഹൃജ്ജനേ॥ ൨൩.
സുഹൃത്തുക്കളെ ആ കാര്യങ്ങൾ അറിയിച്ചാൽ പരമാനന്ദം ലഭിക്കും.
തദ്ഭവാഞ്ഛൈലജാം ദേവീം ശൈലംദ്രം ശൈലവല്ലഭാമ് ൨൩.
അതിനാൽ, നിങ്ങൾ പർവതപുത്രിയായ ദേവിയെ, പർവതാധിപന്റെ പ്രിയയെ സമീപിക്കണം.
തതസ്തദ്വാക്യമാകര്ണ്യ ഗതോഽഹം ശൈലസത്തമമ് ൨൩.
അപ്പോൾ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ഞാൻ അതി ഉത്തമമായ പർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
തത്ര ഹൈമേ സ്വയം തേന മഹാഭക്ത്യാ നിവേദിതേ ൨൩.
അവിടെ സ്വർണ്ണമണ്ഡപത്തിൽ, അവൻ തന്നെ വലിയ ഭക്തിയോടെ അർപ്പണം നടത്തി.
ഗൃഹീതാര്ഘ്യം തതോ മാം ച പപ്രച്ഛ ശ്ലക്ഷ്ണയാ ഗിരാ ൨൩.
അർഘ്യം സ്വീകരിച്ച ശേഷം, അവൻ മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
അഹമപ്യസ്യ തത്പ്രോച്യ പ്രത്യവോചം ഗിരീശ്വരമ് ൨൩.
ഞാനും അവനോട് പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, പർവതേശ്വരനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അവഗാഹ്യ സ്ഥിതവതാ ക്രിയതേ പ്രാണിപാലനാ ൨൩.
അവിടെ പ്രവേശിച്ച് നിലകൊണ്ടാൽ, ജീവികളുടെ രക്ഷ സാധ്യമാകും.
തപോജപവ്രതസ്നാനൌഃ സാധ്യംത്യാത്മനഃ പരമ് ൨൩.
തപസ്സും ജപവും വ്രതങ്ങളും സ്നാനവുംകൊണ്ട് ഒരുവൻ ആത്മാവിന്റെ പരമാവസ്ഥയെ നേടുന്നു.
ത്വം സമുദ്ധരസി വിപ്രാന്കിമതഃ പ്രോച്യതേ തവ ൨൩.
നീ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഉയർത്തുന്നു—നിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ എന്ത് പറയാനുണ്ട്?
മുദിതാഃ പ്രതിവര്തംതേ ഗൃഹസ്ഥമിവ പ്രാണിനഃ ൨൩.
സകല ജീവികളും ഗൃഹസ്ഥനോടുള്ളതുപോലെ സന്തോഷത്തോടെ നിന്റെ അടുക്കൽ തിരികെ വരുന്നു.
ഉപാകരോഷി ജംതൂനാമേവംരൂപാ ഹി സാധവഃ ൨൩.
നീ ജീവികൾക്ക് സഹായം ചെയ്യുന്നു; ഇതാണ് സത്പുരുഷന്മാരുടെ സ്വഭാവം.
കംദരം യസ്യ ചാധ്യാസ്തേ സ്വയം തവ മഹേശ്വരഃ ൨൩.
മഹാദേവൻ തന്നെ നിന്റെ ഗുഹയിൽ വസിക്കുന്നു.
ഹിമശൈലസ്യ മഹിഷീ മേനാ ആഗാദ്ദിദൃക്ഷയാ ൨൩.
ഹിമാലയപർവതത്തിന്റെ രാജ്ഞിയായ മേനാ നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എത്തി.
ലജ്ജയാനതസര്വാംഗീ പ്രവിവേശ സദോ മഹത് ൨൩.
ലജ്ജയാൽ ശരീരം മുഴുവൻ താഴ്ത്തി, അവൾ മഹാസഭയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
വസ്ത്രനിര്ഗൂഢവദനാ പാണിപദ്മകൃതാംജലിഃ ൨൩.
വസ്ത്രം മുഖം മറച്ചുകൊണ്ട്, കയ്യുകൾ കമലപുഷ്പംപോലെ ചേർത്ത് നമസ്കരിച്ചു.
പതിവ്രതാ ശുഭാചാരാ സുബഗാ വീരസൂഃ ശുഭേ ൨൩.
ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള, ശുഭമായ പെരുമാറ്റം പുലർത്തുന്ന, ഭാഗ്യവതിയായ, വീരപുത്രിയെ പ്രസവിച്ച, ശുഭളളവളേ.
തതോഽഹം വിസ്മിതാക്ഷീം ച ഹിമവദ്ഗിരിപുത്രികാമ് ൨൩.
അപ്പോൾ ഞാൻ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഹിമവാന്റെ മകളെ കണ്ടു.
തതോ ദേവീ ജഗന്മാതാ ബാലബാവം സ്വകം മയി ൨൩.
അപ്പോൾ ലോകമാതാവായ ദേവി, എന്നോടു ബാല്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം കാണിച്ചു.
ഉവാച വാചം താം മംദം മുനിം വംദയ പുത്രികേ ൨൩.
അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു: 'മകളേ, ഈ മുനിയെ വന്ദനം ചെയ്യണം.'
ഇത്യുക്താ സാ തതോ ബാലാ വസ്ത്രാംതപി ഹിതാനനാ ൨൩.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ ബാലിക വസ്ത്രം മുഖത്ത് ഭാഗികമായി മറച്ചുകൊണ്ട്,
തതോ വിസ്മിതചിത്തോഹമുപചാരവിദാംവരഃ ൨൩.
അപ്പോൾ ഞാൻ അത്ഭുതഭാവത്തിൽ, ശിഷ്ടാചാരത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി,
രത്നക്രീഡനകം രമ്യം സ്താപിതം സുചിരം മയാ ൨൩.
നാന്ദീർഘകാലം നിർമിച്ച മനോഹരമായ രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള കളിപ്പാട്ടം അവളുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചു.
വംദമാനാ ച മേ പാദൌ മയാ നീതാംക മാത്മനഃ ൨൩.
അവൾ എന്റെ കാലുകൾ വന്ദിച്ച്, ഞാൻ അവളെ അടുത്തേക്ക് ആലിംഗനം ചെയ്തു.
ന തത്പശ്യാമി യത്തുഭ്യം ദദ്മ്യാശീഃ കാ തവോചിതാ ൨൩.
നിനക്ക് യോജിച്ച അനുഗ്രഹം ഞാൻ നൽകാൻ എന്താണ് ഉണ്ട് എന്ന് ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
നോദയാമാസ മാം മംദമാനശീഃശംകിതാ തദാ ൨൩.
അപ്പോൾ അവൾ സംശയത്തോടെ, മന്ദഹാസത്തോടെ, എന്നോട് അനുഗ്രഹം ചോദിച്ചില്ല.
തദഹം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി കീദൃശോഽസ്യാഃ പതിര്ഭവേത് ൨൩.
അതിനാൽ, അവൾക്ക് എങ്ങനെയുള്ള ഭർത്താവാണ് ലഭിക്കുകയെന്ന് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ന ജാതോഽസ്യാഃ പതിര്ഭദ്രേ വര്തതേ ച കുലക്ഷണഃ ൨൩.
സൗമ്യേ, അവളുടെ ഭർത്താവ് ഇനിയും ജനിച്ചിട്ടില്ല; അവൻ ഉത്തമകുലത്തിലെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളവനാണ്.
ശ്രുത്വേതി സംഭ്രമാവിഷ്ടോ ധ്വസ്തവീര്യോ ഹിമാചലഃ ൨൩.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഹിമാചലൻ വലിയ ആശങ്കയിൽ ആകുകയും, അവന്റെ ധൈര്യം തകർന്നുപോയി.
അഹോ വിചിത്രഃ സം സാരോ ദുര്വേദ്യോ മഹതാമപി ൨൩.
അയ്യോ, ഈ ലോകചക്രം എത്ര അത്ഭുതകരവും, മഹാന്മാർക്കു പോലും മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമാണ്.