ജാനാമി ത്വാമഹം വിഷ്ണോ സര്വഭൂതവരം പ്രഭുമ് ൨൧.
വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ നിന്നെ എല്ലാ ജീവികളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമനായ പരമേശ്വരനായി അറിയുന്നു.
കേചിദ്ഭജംതി ത്വാം ഭക്ത്യാ വൈരേണ ഹേലയാ പരേ ൨൧.
ചിലർ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു, മറ്റുചിലർ വൈരാഗ്യത്തോടോ അവഗണനയോടോ കൂടി.
പുരാണഃ ശാശ്വതോ ധര്മഃ സര്വപ്രാണഭൃതാം സമഃ ൨൧.
നീ പുരാതനവും ശാശ്വതവുമായ ധർമ്മം, എല്ലാ ജീവികളോടും നീതിയോടെ പെരുമാറുന്നവൻ.
പുനര്മര്കസ്വരൂപേണ ഭ്രാംതവ്യം ഭുവനത്രയമ് ൨൧.
വാനരരൂപത്തിൽ വീണ്ടും നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കും.
ഏവമുക്തേ താരകേണ ദേവാ ഹര്ഷം പ്രപേദിരേ ൨൧.
താരകൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ദൈത്യേംദ്ര ഭവ തത്ത്വജ്ഞോ വിദ്യാജ്ഞാനതപോന്വിതഃ ൨൧.
ദൈത്യരാജാവേ, നീ സത്യത്തെ അറിയുന്നവനും, ജ്ഞാനവും വിവേകവും തപസ്സും ഉള്ളവനുമാകണം.
കാലചാരിത്രതത്ത്വജ്ഞ ശിവഭക്ത മഹാമതേ ൨൧.
കാലത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ആചാരവും അറിയുന്നവൻ, ശിവഭക്തൻ, മഹാത്മാവേ.
യാവത്തേ തപസോ വീര്യം താവദ്ഭുംക്ഷ്വജഗത്ത്രയമ് ൨൧.
നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി നിലനിൽക്കുന്നവരെ, നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആധിപത്യം നടത്തട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ മര്കയൂഥേന വൃതോ നാരായണഃ പ്രഭുഃ ൨൧.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വാനരസമൂഹം ചുറ്റിയുള്ള നാരായണൻ അകന്നു പോയി.
തതോ മേരും സമാഗമ്യ പ്രോവാച വചനം ഹരിഃ ൨൧.
അതിനുശേഷം ഹരി മേരു പർവ്വതത്തിലെത്തി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അപ്രമത്തൈഃ സദാ ഭാവ്യം പാല്യശ്ച സമയസ്തഥാ ൨൧.
എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കണം, ഉടമ്പടി കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമെന്നും.
പ്രണതഃ സംസ്തുതോ ദേവൈര്ബ്രഹ്മാണം ച സുരാ യയുഃ॥ ൨൧.
ദേവന്മാർ നമസ്കരിച്ചു, അവർക്ക് വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ശേഷം ബ്രഹ്മാവിനരികേയ്ക്ക് പോയി.
ദിവ്യോത്തമൈസ്തത്ര ഗതൈരഭിഷ്ടുതോ വിദീപ്തതേജാ ഭുവനത്രയേഽപി ൨൧.
അവിടെ എത്തിയ ദിവ്യന്മാർ വാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ പ്രകാശം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും തെളിഞ്ഞു.
സ്വയമിന്ദ്രോ നിമിര്വഹ്നിഃ കാലനേമിര്യമോഽപി ച ൨൧.
സ്വയം ഇന്ദ്രനും, നിമിയും, അഗ്നിയും, കാലനെമിയും, യമനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഷോ വാതാധികാരി ച കുജംഭോ ധനദോഽഭവത് ൨൧.
മേഷൻ വായുവിന്റെ അധികാരിയായും, കുജംഭൻ ധനദായകനായും മാറി.
ഏവം വിപ്രകൃതാ ദേവാ മഹേംദ്രസഹിതാസ്തദാ ൨൨.
ഇങ്ങനെ മഹേന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ ആ സമയത്ത് വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.
തതശ്ച വിസ്മിതോ ബ്രഹ്മാ പ്രാഹ താന്സുരപുംഗവാന് ൨൨.
അതിനുശേഷം, അത്ഭുതപ്പെട്ട ബ്രഹ്മാവു ദേവഗണങ്ങളിൽ പ്രധാനികളോടു പറഞ്ഞു.
തതോ ദേവാഃ സ്വരൂപസ്ഥാഃ പ്രമ്ലാനവദനാംബുജാഃ ൨൨.
അതിനുശേഷം, ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്വരൂപത്തിൽ തന്നെ നിന്നു, മുഖം ഉണങ്ങിയ താമരപൂവുപോലെ വാടിയിരുന്നു.
നമോ ജഗത്പ്രസൂത്യൈ തേ ഹേതവേ പാലകായ ച ൨൨.
സകല ലോകങ്ങളുടെയും ഉദ്ഭവത്തിനും രക്ഷയ്ക്കും കാരണം ആയിരിക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ത്വമപഃ പ്രഥമം സൃഷ്ട്വാ താസു വീര്യമവാസൃജഃ ൨൨.
ആദ്യം നീ ജലം സൃഷ്ടിച്ചു, അവയിൽ നിന്നിന്റെ ശക്തി നിറച്ചു.
വേദേഷ്വാഹുര്വിരാഡ്രൂപം ത്വാമേകരൂപമീദൃശമ് ൨൨.
വേദങ്ങളിൽ നിന്നെ വിശ്വരൂപനായ ഏകസ്വരൂപനായി പറയുന്നു.
മഹാതലം ചാസ്യ ഗുല്ഫൌ ജംഘേ ചാപി തലാതലമ് ൨൨.
മഹാതല ലോകം നിന്റെ കാൽമുട്ടുകൾ, തളാതലവും നിന്റെ കാൽത്തണ്ടികൾ.
മഹീതലം ച ജഘനം നാഭിശ്ചാസ്യ നഭസ്തലമ് ൨൨.
ഭൂമി നിന്റെ കമരം, ആകാശലോകം നിന്റെ നാഭിയാണ്.
ഗ്രീവാ മഹശ്ചവദനം ജനലോകഃ പ്രകീര്ത്യതേ ൨൨.
കണ്ഠം മഹലോകം, വായ് ജനലോകം എന്നിങ്ങനെയാണ് പറയുന്നത്.
ചന്ദ്രസൂര്യൌ ച നയനേ ദിശഃ ശ്രോത്രേ നാസികാശ്വിനൌ ൨൨.
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിന്റെ കണ്ണുകൾ, ദിശകൾ ചെവികൾ, അശ്വിനികൾ മൂക്കാണ്.
ഏവം യേ തേ വിരാഡ്രൂപം സംസ്മരംത ഉപാസതേ ൨൨.
ഇങ്ങനെ നിന്റെ വിശ്വരൂപം ധ്യാനിക്കുന്നവർ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
ഏവം സ്ഥൂലം പ്രാണിമധ്യം ച ശൂക്ഷ്മം ഭാവേഭാവേ ഭാവിതം ത്വാം ഗൃണംതി ൨൨.
ഇങ്ങനെ, നിന്നെ സ്ഥൂലമായതായും, ജീവികളിൽ ഉള്ളതായും, സൂക്ഷ്മമായതായും ഭാവിച്ചവർ നിന്നെ പാടുന്നു.
ഏവം സ്തുതോ വിരംചിസ്തു കൃപയാഭിപരിപ്ലുതഃ ൨൨.
ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ബ്രഹ്മാവിന് കരുണയാൽ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു.
സര്വേ ഭവന്തോ ദുഃഖാര്താഃ പരിമ്ലാനമുഖാംബുജാഃ ൨൨.
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദു:ഖത്തിൽ ആകുന്നു, മുഖങ്ങൾ ഉണങ്ങിയ താമരപൂവ് പോലെ.
മമൈവയം കൃതിര്ദേവാ ഭവതാം യദ്വഡമ്ബനാ ൨൨.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ പ്രവർത്തി ഞാൻ ചെയ്തത്.