സ്വകര്മപരിപാകസ്യ ഫലദം വൈ വിദുര്ബുധാഃ ൨൧.
സ്വകര്മ്മഫലങ്ങള് എങ്ങനെ പാകപ്പെടുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികള് അറിയുന്നു.
പുണ്യേന തത്ര സോഖ്യം സ്യാദ്ദൃഃഖം പാപേന നിശ്ചിതമ് മദുക്തം വചനം സര്വം യദി മംതുമിഹാര്ഹസി॥ ൨൧.
പുണ്യത്തിലൂടെ അവിടെ സന്തോഷം ലഭിക്കും; പാപം ചെയ്താല് ഉറപ്പായും ദു:ഖം. എന്റെ വാക്കുകള് നീ മനസ്സിലാക്കണം.
മാമത്ര സംസ്ഥിതം ദൃഷ്ട്വാ കാലനേമിമുഖൈര്യുതമ്॥ ൨൧.
ഇവിടെ കാളനേമിയും മറ്റുള്ളവരും ചുറ്റി നില്ക്കുമ്പോള് എന്നെ കാണുമ്പോള്—
കസ്യേഹ ന വ്യഥേദ്ബുര്മൃത്യോരപി ജിവാംസതഃ ൨൧.
മരണത്തിന്റെ മുഖം കണ്ടാല് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരില് ആരാണ് ഭയപ്പെടാത്തത്?
ബ്രവീഷി യദ്യത്ത്വം വാക്യം തതഥൈവ ന സംശയഃ ൨൧.
നീ പറയുന്നതെന്തും അങ്ങനെയാകട്ടെ— അതില് സംശയമില്ല.
കര്തുമുത്സഹതേ ലോകേ ദൃഷ്ട്വാ സംപ്രസ്ഥിതം ജഗത് ൨൧.
ലോകം തന്നെ യാത്രയാകുമ്പോള് ആരാണ് ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന് ധൈര്യപ്പെടുക?
കാലാഗ്നാവാഹിതം ഘോരേ ഗുഹ്യേ സതതഗത്വരേ ൨൧.
ഭയാനകമായ കാലാഗ്നിയില് എപ്പോഴും മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന രഹസ്യ വഴിയില് തള്ളപ്പെട്ടത് പോലെ—
കാലോ ഹരതി സംപ്രാപ്തേ നദീവേഗ ഇവോന്മുഖാന് ൨൧.
കാലം എത്തിയാല് ഉത്സുകരായവരെ നദിയുടെ ഒഴുക്കുപോലെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.
കാലേന ഹ്രിയമാണാനാം പ്രലാപഃ ശ്രൂയതേ നൃണാമ് ൨൧.
കാലം ആളുകളെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോള് അവരുടെ വിലാപം കേള്ക്കപ്പെടുന്നു.
സ്പൃഹാമോഹാതിവാദേഷു ലോകഃ സക്തോ ന ബുധ്യതേ ൨൧.
ആഗ്രഹം, മായ, അനാവശ്യവാക്കുകള് എന്നിവയില് ലോകം മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആരും ഉണരുന്നില്ല.
ജാനാമി ത്വാമഹം വിഷ്ണോ സര്വഭൂതവരം പ്രഭുമ് ൨൧.
വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ നിന്നെ എല്ലാ ജീവികളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമനായ പരമേശ്വരനായി അറിയുന്നു.
കേചിദ്ഭജംതി ത്വാം ഭക്ത്യാ വൈരേണ ഹേലയാ പരേ ൨൧.
ചിലർ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു, മറ്റുചിലർ വൈരാഗ്യത്തോടോ അവഗണനയോടോ കൂടി.
പുരാണഃ ശാശ്വതോ ധര്മഃ സര്വപ്രാണഭൃതാം സമഃ ൨൧.
നീ പുരാതനവും ശാശ്വതവുമായ ധർമ്മം, എല്ലാ ജീവികളോടും നീതിയോടെ പെരുമാറുന്നവൻ.
പുനര്മര്കസ്വരൂപേണ ഭ്രാംതവ്യം ഭുവനത്രയമ് ൨൧.
വാനരരൂപത്തിൽ വീണ്ടും നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കും.
ഏവമുക്തേ താരകേണ ദേവാ ഹര്ഷം പ്രപേദിരേ ൨൧.
താരകൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ദൈത്യേംദ്ര ഭവ തത്ത്വജ്ഞോ വിദ്യാജ്ഞാനതപോന്വിതഃ ൨൧.
ദൈത്യരാജാവേ, നീ സത്യത്തെ അറിയുന്നവനും, ജ്ഞാനവും വിവേകവും തപസ്സും ഉള്ളവനുമാകണം.
കാലചാരിത്രതത്ത്വജ്ഞ ശിവഭക്ത മഹാമതേ ൨൧.
കാലത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ആചാരവും അറിയുന്നവൻ, ശിവഭക്തൻ, മഹാത്മാവേ.
യാവത്തേ തപസോ വീര്യം താവദ്ഭുംക്ഷ്വജഗത്ത്രയമ് ൨൧.
നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി നിലനിൽക്കുന്നവരെ, നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആധിപത്യം നടത്തട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ മര്കയൂഥേന വൃതോ നാരായണഃ പ്രഭുഃ ൨൧.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വാനരസമൂഹം ചുറ്റിയുള്ള നാരായണൻ അകന്നു പോയി.
തതോ മേരും സമാഗമ്യ പ്രോവാച വചനം ഹരിഃ ൨൧.
അതിനുശേഷം ഹരി മേരു പർവ്വതത്തിലെത്തി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അപ്രമത്തൈഃ സദാ ഭാവ്യം പാല്യശ്ച സമയസ്തഥാ ൨൧.
എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കണം, ഉടമ്പടി കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമെന്നും.
പ്രണതഃ സംസ്തുതോ ദേവൈര്ബ്രഹ്മാണം ച സുരാ യയുഃ॥ ൨൧.
ദേവന്മാർ നമസ്കരിച്ചു, അവർക്ക് വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ശേഷം ബ്രഹ്മാവിനരികേയ്ക്ക് പോയി.
ദിവ്യോത്തമൈസ്തത്ര ഗതൈരഭിഷ്ടുതോ വിദീപ്തതേജാ ഭുവനത്രയേഽപി ൨൧.
അവിടെ എത്തിയ ദിവ്യന്മാർ വാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ പ്രകാശം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും തെളിഞ്ഞു.
സ്വയമിന്ദ്രോ നിമിര്വഹ്നിഃ കാലനേമിര്യമോഽപി ച ൨൧.
സ്വയം ഇന്ദ്രനും, നിമിയും, അഗ്നിയും, കാലനെമിയും, യമനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മേഷോ വാതാധികാരി ച കുജംഭോ ധനദോഽഭവത് ൨൧.
മേഷൻ വായുവിന്റെ അധികാരിയായും, കുജംഭൻ ധനദായകനായും മാറി.
ഏവം വിപ്രകൃതാ ദേവാ മഹേംദ്രസഹിതാസ്തദാ ൨൨.
ഇങ്ങനെ മഹേന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ ആ സമയത്ത് വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.
തതശ്ച വിസ്മിതോ ബ്രഹ്മാ പ്രാഹ താന്സുരപുംഗവാന് ൨൨.
അതിനുശേഷം, അത്ഭുതപ്പെട്ട ബ്രഹ്മാവു ദേവഗണങ്ങളിൽ പ്രധാനികളോടു പറഞ്ഞു.
തതോ ദേവാഃ സ്വരൂപസ്ഥാഃ പ്രമ്ലാനവദനാംബുജാഃ ൨൨.
അതിനുശേഷം, ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്വരൂപത്തിൽ തന്നെ നിന്നു, മുഖം ഉണങ്ങിയ താമരപൂവുപോലെ വാടിയിരുന്നു.
നമോ ജഗത്പ്രസൂത്യൈ തേ ഹേതവേ പാലകായ ച ൨൨.
സകല ലോകങ്ങളുടെയും ഉദ്ഭവത്തിനും രക്ഷയ്ക്കും കാരണം ആയിരിക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ത്വമപഃ പ്രഥമം സൃഷ്ട്വാ താസു വീര്യമവാസൃജഃ ൨൨.
ആദ്യം നീ ജലം സൃഷ്ടിച്ചു, അവയിൽ നിന്നിന്റെ ശക്തി നിറച്ചു.