ശോകകാലേ ശുചോ മാത്വം ഹര്ഷകാലേ ച മാ ഹൃഷഃ ൨൧.
ദുഃഖത്തിന്റെ സമയത്ത് അതിനാൽ ദുഃഖിക്കേണ്ട; സന്തോഷത്തിന്റെ സമയത്ത് അതിൽ അതിയായി ആഹ്ലാദിക്കേണ്ട.
ഇംദ്രം ചേദാഗതഃ കാലഃ സദാ യുക്ത മതംദ്രിതമ് ൨൧.
ഇന്ദ്രാ, നിർണ്ണയിച്ച സമയമെത്തിയാൽ എപ്പോഴും മനസ്സുറപ്പോടെ അശാന്തനാകാതെ ഇരിക്കുക.
കോ ഹി സ്ഥാതുമലം ലോകേ മമ ക്രുദ്ധസ്യ സംയുഗേ ൨൧.
ലോകത്ത് ആരാണ് എന്റെ കോപം ഉണർന്നപ്പോള് യുദ്ധത്തില് എനിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളാന് കഴിയുക?
ത്വമേവ വേത്സി മാം ദൈത്യ യോഹം യാദൃക്പരാക്രമഃ ൨൧.
ദാനവനേ, നീ മാത്രമാണ് എനിക്ക് എത്ര ശക്തിയുണ്ടെന്നു അറിയുന്നത്.
യേഷാം ത്വം കോടിഭാഗേഽപി പരിപൂര്ണോ ന താരക ൨൧.
താരക, നിന്റെ ശക്തിയുടെ ഒരു ഭാഗത്തിലും നീ പൂര്ണനല്ല.
ഇച്ഛന്സംജീവയാമ്യേതദനിച്ഛന്നാശയേ ക്ഷണാത് ൨൧.
ഞാന് ആഗ്രഹിച്ചാല് ഇവനെ ജീവിപ്പിക്കും; ആഗ്രഹിക്കാത്തപക്ഷം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കും.
അംഗുല്യഗ്രേണ ദൈത്യേംദ്ര പുനര്ധര്മം നലോപയേ ൨൧.
ദാനവരാജാവേ, എന്റെ വിരലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് പോലും വീണ്ടും ധര്മ്മം ഇല്ലാതാക്കാം.
ലോപയാമി തതഃ കം ച ധര്മോഽയം ശരണം വ്രജേത് ൨൧.
അങ്ങനെ ആരെയെങ്കിലും ഇല്ലാതാക്കിയാല്, ഈ ധര്മ്മം മറ്റൊരിടത്ത് അഭയം തേടും.
സോഽയം കാലഃ പചേദ്വിശ്വം വൃക്ഷേ ഫലമിവാഗതമ് ൨൧.
ഇപ്പോള് ആ കാലം വന്നിരിക്കുന്നു, വൃക്ഷത്തിലെ പഴം പാകമാകുന്നതുപോലെ ലോകം പാകപ്പെടുന്ന സമയം.
പ്രാപ്നോതി പുരുഷോ ദൈത്യ പശ്യ കാലസ്യ ചിത്രതാമ് ൨൧.
ദാനവനേ, മനുഷ്യന് അർഹിക്കുന്നതെന്തോ അതാണ് ലഭിക്കുന്നത്; കാലത്തിന്റെ വൈവിധ്യം നോക്കു.
സ്വകര്മപരിപാകസ്യ ഫലദം വൈ വിദുര്ബുധാഃ ൨൧.
സ്വകര്മ്മഫലങ്ങള് എങ്ങനെ പാകപ്പെടുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികള് അറിയുന്നു.
പുണ്യേന തത്ര സോഖ്യം സ്യാദ്ദൃഃഖം പാപേന നിശ്ചിതമ് മദുക്തം വചനം സര്വം യദി മംതുമിഹാര്ഹസി॥ ൨൧.
പുണ്യത്തിലൂടെ അവിടെ സന്തോഷം ലഭിക്കും; പാപം ചെയ്താല് ഉറപ്പായും ദു:ഖം. എന്റെ വാക്കുകള് നീ മനസ്സിലാക്കണം.
മാമത്ര സംസ്ഥിതം ദൃഷ്ട്വാ കാലനേമിമുഖൈര്യുതമ്॥ ൨൧.
ഇവിടെ കാളനേമിയും മറ്റുള്ളവരും ചുറ്റി നില്ക്കുമ്പോള് എന്നെ കാണുമ്പോള്—
കസ്യേഹ ന വ്യഥേദ്ബുര്മൃത്യോരപി ജിവാംസതഃ ൨൧.
മരണത്തിന്റെ മുഖം കണ്ടാല് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരില് ആരാണ് ഭയപ്പെടാത്തത്?
ബ്രവീഷി യദ്യത്ത്വം വാക്യം തതഥൈവ ന സംശയഃ ൨൧.
നീ പറയുന്നതെന്തും അങ്ങനെയാകട്ടെ— അതില് സംശയമില്ല.
കര്തുമുത്സഹതേ ലോകേ ദൃഷ്ട്വാ സംപ്രസ്ഥിതം ജഗത് ൨൧.
ലോകം തന്നെ യാത്രയാകുമ്പോള് ആരാണ് ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന് ധൈര്യപ്പെടുക?
കാലാഗ്നാവാഹിതം ഘോരേ ഗുഹ്യേ സതതഗത്വരേ ൨൧.
ഭയാനകമായ കാലാഗ്നിയില് എപ്പോഴും മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന രഹസ്യ വഴിയില് തള്ളപ്പെട്ടത് പോലെ—
കാലോ ഹരതി സംപ്രാപ്തേ നദീവേഗ ഇവോന്മുഖാന് ൨൧.
കാലം എത്തിയാല് ഉത്സുകരായവരെ നദിയുടെ ഒഴുക്കുപോലെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.
കാലേന ഹ്രിയമാണാനാം പ്രലാപഃ ശ്രൂയതേ നൃണാമ് ൨൧.
കാലം ആളുകളെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോള് അവരുടെ വിലാപം കേള്ക്കപ്പെടുന്നു.
സ്പൃഹാമോഹാതിവാദേഷു ലോകഃ സക്തോ ന ബുധ്യതേ ൨൧.
ആഗ്രഹം, മായ, അനാവശ്യവാക്കുകള് എന്നിവയില് ലോകം മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആരും ഉണരുന്നില്ല.
ജാനാമി ത്വാമഹം വിഷ്ണോ സര്വഭൂതവരം പ്രഭുമ് ൨൧.
വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ നിന്നെ എല്ലാ ജീവികളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമനായ പരമേശ്വരനായി അറിയുന്നു.
കേചിദ്ഭജംതി ത്വാം ഭക്ത്യാ വൈരേണ ഹേലയാ പരേ ൨൧.
ചിലർ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു, മറ്റുചിലർ വൈരാഗ്യത്തോടോ അവഗണനയോടോ കൂടി.
പുരാണഃ ശാശ്വതോ ധര്മഃ സര്വപ്രാണഭൃതാം സമഃ ൨൧.
നീ പുരാതനവും ശാശ്വതവുമായ ധർമ്മം, എല്ലാ ജീവികളോടും നീതിയോടെ പെരുമാറുന്നവൻ.
പുനര്മര്കസ്വരൂപേണ ഭ്രാംതവ്യം ഭുവനത്രയമ് ൨൧.
വാനരരൂപത്തിൽ വീണ്ടും നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കും.
ഏവമുക്തേ താരകേണ ദേവാ ഹര്ഷം പ്രപേദിരേ ൨൧.
താരകൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ദൈത്യേംദ്ര ഭവ തത്ത്വജ്ഞോ വിദ്യാജ്ഞാനതപോന്വിതഃ ൨൧.
ദൈത്യരാജാവേ, നീ സത്യത്തെ അറിയുന്നവനും, ജ്ഞാനവും വിവേകവും തപസ്സും ഉള്ളവനുമാകണം.
കാലചാരിത്രതത്ത്വജ്ഞ ശിവഭക്ത മഹാമതേ ൨൧.
കാലത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ആചാരവും അറിയുന്നവൻ, ശിവഭക്തൻ, മഹാത്മാവേ.
യാവത്തേ തപസോ വീര്യം താവദ്ഭുംക്ഷ്വജഗത്ത്രയമ് ൨൧.
നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി നിലനിൽക്കുന്നവരെ, നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആധിപത്യം നടത്തട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ മര്കയൂഥേന വൃതോ നാരായണഃ പ്രഭുഃ ൨൧.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വാനരസമൂഹം ചുറ്റിയുള്ള നാരായണൻ അകന്നു പോയി.
തതോ മേരും സമാഗമ്യ പ്രോവാച വചനം ഹരിഃ ൨൧.
അതിനുശേഷം ഹരി മേരു പർവ്വതത്തിലെത്തി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.