അവിശ്വാസ്യേ വിശ്വസിഷി മന്യസേ ചാഽധ്രുവം ധ്രുവമ് ൨൧.
നീ വിശ്വസിക്കരുതാത്തതിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു; നശ്വരമായതിനെ സ്ഥിരം എന്നു കരുതുന്നു.
നേയം തവ ന ചാസ്മാകം ന ചാന്യേഷാം സ്ഥിരാ മതാ ൨൧.
ഇത് നിന്റെതുമല്ല, ഞങ്ങളുടേതുമല്ല, മറ്റുള്ളവർക്കും സ്ഥിരമാണെന്നു പറയാനാവില്ല.
കംചിത്കാലമിയം സ്ഥിത്വാ ത്വയി താരക ചംചലാ ൨൧.
താരകാ, കുറേ ദിവസം മാത്രം ഈ സ്ഥാനം നിനക്കു ഉണ്ടാകും; പക്ഷേ അതു സ്ഥിരമല്ല.
സരത്നൌഷദിസംപന്നം സസരിത്പര്വതാകരമ് ൨൧.
രത്നങ്ങൾ, ഔഷധികൾ, നദികൾ, പർവതങ്ങൾ എന്നിവയാൽ സമൃദ്ധമായ ഭൂമി—
ഹിരണ്യകശിപുര്വീരോ ഹിരണ്യാക്ഷശ്ച ദുര്ജയഃ ൨൧.
ഹിരണ്യകശിപുവും ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഹിരണ്യാക്ഷനും—
കീര്തിഃ ശൂരശ്ച വീരശ്ച വാതാപിരില്വലസ്തഥാ ൨൧.
കീർത്തിയും, വീരതയും, ധൈര്യവും, കൂടാതെ വാതാപിയും ഇൽവലനും—
വിശ്വജിത്പ്രമുഖാശ്ചാന്യേ ദാനവേംദ്രാ മഹാബലാഃ ൨൧.
വിശ്വജിത് മുതലായ മഹാബലമുള്ള ദാനവപ്രഭുക്കളും—
സര്വൈര്വര്ഷായുതം തപ്തം ന ത്വമേകോ മഹാതപാഃ ൨൧.
അവരെല്ലാവരും പത്ത് ആയിരം വർഷം തപസ്സ് ചെയ്തു; നീ മാത്രം മഹാതപസ്വിയല്ല.
സര്വേ യഥാര്ഹദാതാരഃ സര്വേ ദാക്ഷായണീസുതാഃ ൨൧.
അവരെല്ലാവരും യോഗ്യമായ വിധത്തിൽ ദാനശീലികളും, ദാക്ഷായണിയുടെ മക്കളുമായിരുന്നു.
മുംചേച്ഛാം കാമഭോഗേഷു മുംചേമം ശ്രീഭവം മദമ് ൨൧.
കാമസുഖങ്ങളിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിക്കാം; ഐശ്വര്യത്തിൽ ഉള്ള അഭിമാനവും വിട്ടുകളയാം.
ശോകകാലേ ശുചോ മാത്വം ഹര്ഷകാലേ ച മാ ഹൃഷഃ ൨൧.
ദുഃഖത്തിന്റെ സമയത്ത് അതിനാൽ ദുഃഖിക്കേണ്ട; സന്തോഷത്തിന്റെ സമയത്ത് അതിൽ അതിയായി ആഹ്ലാദിക്കേണ്ട.
ഇംദ്രം ചേദാഗതഃ കാലഃ സദാ യുക്ത മതംദ്രിതമ് ൨൧.
ഇന്ദ്രാ, നിർണ്ണയിച്ച സമയമെത്തിയാൽ എപ്പോഴും മനസ്സുറപ്പോടെ അശാന്തനാകാതെ ഇരിക്കുക.
കോ ഹി സ്ഥാതുമലം ലോകേ മമ ക്രുദ്ധസ്യ സംയുഗേ ൨൧.
ലോകത്ത് ആരാണ് എന്റെ കോപം ഉണർന്നപ്പോള് യുദ്ധത്തില് എനിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളാന് കഴിയുക?
ത്വമേവ വേത്സി മാം ദൈത്യ യോഹം യാദൃക്പരാക്രമഃ ൨൧.
ദാനവനേ, നീ മാത്രമാണ് എനിക്ക് എത്ര ശക്തിയുണ്ടെന്നു അറിയുന്നത്.
യേഷാം ത്വം കോടിഭാഗേഽപി പരിപൂര്ണോ ന താരക ൨൧.
താരക, നിന്റെ ശക്തിയുടെ ഒരു ഭാഗത്തിലും നീ പൂര്ണനല്ല.
ഇച്ഛന്സംജീവയാമ്യേതദനിച്ഛന്നാശയേ ക്ഷണാത് ൨൧.
ഞാന് ആഗ്രഹിച്ചാല് ഇവനെ ജീവിപ്പിക്കും; ആഗ്രഹിക്കാത്തപക്ഷം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കും.
അംഗുല്യഗ്രേണ ദൈത്യേംദ്ര പുനര്ധര്മം നലോപയേ ൨൧.
ദാനവരാജാവേ, എന്റെ വിരലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് പോലും വീണ്ടും ധര്മ്മം ഇല്ലാതാക്കാം.
ലോപയാമി തതഃ കം ച ധര്മോഽയം ശരണം വ്രജേത് ൨൧.
അങ്ങനെ ആരെയെങ്കിലും ഇല്ലാതാക്കിയാല്, ഈ ധര്മ്മം മറ്റൊരിടത്ത് അഭയം തേടും.
സോഽയം കാലഃ പചേദ്വിശ്വം വൃക്ഷേ ഫലമിവാഗതമ് ൨൧.
ഇപ്പോള് ആ കാലം വന്നിരിക്കുന്നു, വൃക്ഷത്തിലെ പഴം പാകമാകുന്നതുപോലെ ലോകം പാകപ്പെടുന്ന സമയം.
പ്രാപ്നോതി പുരുഷോ ദൈത്യ പശ്യ കാലസ്യ ചിത്രതാമ് ൨൧.
ദാനവനേ, മനുഷ്യന് അർഹിക്കുന്നതെന്തോ അതാണ് ലഭിക്കുന്നത്; കാലത്തിന്റെ വൈവിധ്യം നോക്കു.
സ്വകര്മപരിപാകസ്യ ഫലദം വൈ വിദുര്ബുധാഃ ൨൧.
സ്വകര്മ്മഫലങ്ങള് എങ്ങനെ പാകപ്പെടുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികള് അറിയുന്നു.
പുണ്യേന തത്ര സോഖ്യം സ്യാദ്ദൃഃഖം പാപേന നിശ്ചിതമ് മദുക്തം വചനം സര്വം യദി മംതുമിഹാര്ഹസി॥ ൨൧.
പുണ്യത്തിലൂടെ അവിടെ സന്തോഷം ലഭിക്കും; പാപം ചെയ്താല് ഉറപ്പായും ദു:ഖം. എന്റെ വാക്കുകള് നീ മനസ്സിലാക്കണം.
മാമത്ര സംസ്ഥിതം ദൃഷ്ട്വാ കാലനേമിമുഖൈര്യുതമ്॥ ൨൧.
ഇവിടെ കാളനേമിയും മറ്റുള്ളവരും ചുറ്റി നില്ക്കുമ്പോള് എന്നെ കാണുമ്പോള്—
കസ്യേഹ ന വ്യഥേദ്ബുര്മൃത്യോരപി ജിവാംസതഃ ൨൧.
മരണത്തിന്റെ മുഖം കണ്ടാല് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരില് ആരാണ് ഭയപ്പെടാത്തത്?
ബ്രവീഷി യദ്യത്ത്വം വാക്യം തതഥൈവ ന സംശയഃ ൨൧.
നീ പറയുന്നതെന്തും അങ്ങനെയാകട്ടെ— അതില് സംശയമില്ല.
കര്തുമുത്സഹതേ ലോകേ ദൃഷ്ട്വാ സംപ്രസ്ഥിതം ജഗത് ൨൧.
ലോകം തന്നെ യാത്രയാകുമ്പോള് ആരാണ് ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന് ധൈര്യപ്പെടുക?
കാലാഗ്നാവാഹിതം ഘോരേ ഗുഹ്യേ സതതഗത്വരേ ൨൧.
ഭയാനകമായ കാലാഗ്നിയില് എപ്പോഴും മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന രഹസ്യ വഴിയില് തള്ളപ്പെട്ടത് പോലെ—
കാലോ ഹരതി സംപ്രാപ്തേ നദീവേഗ ഇവോന്മുഖാന് ൨൧.
കാലം എത്തിയാല് ഉത്സുകരായവരെ നദിയുടെ ഒഴുക്കുപോലെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.
കാലേന ഹ്രിയമാണാനാം പ്രലാപഃ ശ്രൂയതേ നൃണാമ് ൨൧.
കാലം ആളുകളെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോള് അവരുടെ വിലാപം കേള്ക്കപ്പെടുന്നു.
സ്പൃഹാമോഹാതിവാദേഷു ലോകഃ സക്തോ ന ബുധ്യതേ ൨൧.
ആഗ്രഹം, മായ, അനാവശ്യവാക്കുകള് എന്നിവയില് ലോകം മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആരും ഉണരുന്നില്ല.