മര്കാ ദൈത്യകരോത്താലൈര്ഹര്ഷനാദവിനോദിതൈഃ ൨൧.
അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ കഴിവുള്ള, സന്തോഷത്തിലും ഉല്ലാസത്തിലും നിറഞ്ഞ കുരങ്ങുകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഭയം വോ മര്കദേവാസ്തുഷ്ടോ യച്ഛാമ്യഹം ത്വിദമ് ൨൧.
കുരങ്ങുദേവന്മാർ നിങ്ങൾക്ക് ഭയം ഇല്ലാതെ ഇരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ ഇത് നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാ വിഷ്ണുമര്കഃ പ്രനൃത്യന്നി ദമബ്രവീത് ൨൧.
ഇത് കേട്ടു കുരങ്ങുകളിൽ വിഷ്ണു നൃത്തം ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏവമുക്തേ പ്രഹസ്യാഹ താരകോ ദൈത്യസത്തമഃ ൨൧.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ താരകൻ ചിരിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഹരിമര്കസ്തതഃ പ്രാഹ യദ്യേവം സ്വം വചഃ സ്മര ൨൧.
അതിനുശേഷം കുരങ്ങുകളിൽ സൂര്യൻ പറഞ്ഞു: 'ഇത് സത്യമായാൽ, നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർക്കണം.'
അശ്വമേധശതസ്യാപി സത്യം രാജന്വിശിഷ്യതേ ൨൧.
രാജാവേ, സത്യം അശ്വമേധയാഗം നൂറ് ചെയ്താലും അതിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണ്.
തതഃ സുവിസ്മിതോ ദൈത്യഃ പ്രാഹേദം വചനം തദാ ൨൧.
അപ്പോൾ അത്യന്തം അത്ഭുതപ്പെട്ട അസുരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹം നാരായണോനാമ യദി ശ്രോത്രമുപാഗതഃ ൨൧.
നാരായണൻ എന്ന പേര് നിന്റെ ചെവിയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ,
തച്ചേന്മാന്യതമോ ധര്മസ്തവ തദ്വചനം സ്വകമ് ൨൧.
അത് നിനക്ക് ഏറ്റവും മാന്യമായ ധർമ്മമാണെങ്കിൽ, നീ പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിക്കണം.
അവലോപശ്ച രാജേംദ്ര ന കര്തവ്യസ്ത്വയാ ഹൃദീ ൨൧.
രാജാവേ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അവഗണനക്ക് ഇടവരുത്തരുത്.
പര്യായൈര്ഹന്യമാനാനാമഭിഹംതാ ന വിദ്യതേ ൨൧.
ഒന്നൊന്നായി കൊല്ലപ്പെടുന്നവർക്കു കൊല്ലുന്നവൻ എന്നൊന്നും ഇല്ല.
ഋഷീംശ്ച ദേവാംശ്ച മഹാസുരാംശ്ച ത്രൈവിദ്യവൃദ്ധാംശ്ച വനേ മുനീംശ്ച ൨൧.
മഹർഷിമാർ, ദേവന്മാർ, മഹാസുരന്മാർ, മൂന്നു വേദകളിലും പരിചയമുള്ള മുതിർന്നവർ, കാടിൽ വസിക്കുന്ന മുനിമാർ ഇവരെല്ലാവരും,
ന മംത്രബലവീര്യേണ പ്രജ്ഞയാ പൌരുഷേണ വാ ൨൧.
മന്ത്രശക്തിയാലോ, ബലത്താലോ, ജ്ഞാനത്താലോ, വീര്യത്താലോ, ഇവരാരും ജയിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
ന മാതൃപിതൃശുശ്രൂഷാ ന ച ദൈവതപൂജനമ് ൨൧.
അമ്മയെയും അച്ഛനെയും സേവിച്ചാലോ, ദേവതകളെ ആരാധിച്ചാലോ, അതിനാൽ വിജയമില്ല.
ന വിദ്യാ ന തപോ ദാനം ന മിത്രാണി ന വാംധവാഃ ൨൧.
വിദ്യയോ, തപസോ, ദാനമോ, സുഹൃത്തുക്കളോ, ബന്ധുക്കളോ — ഇവയൊന്നും തന്നെ സഹായിക്കില്ല.
നാഗാമിഗമനാര്ഥം ഹി പ്രതിഘാതശതൈരപി ൨൧.
ശതമാന തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും, മറ്റുള്ള ലോകത്തിലേക്കു പോകാൻ ഇവയൊന്നും പോരാ.
ദേഹവത്പുണ്യകര്മാണി ജീവവത്കാല ഉച്യതേ ൨൧.
ശരീരത്തോടൊപ്പം പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു; ജീവൻ ഉള്ളവർക്കു കാലം കൂടെയുണ്ട് എന്നു പറയുന്നു.
അഹോ ദൈത്യ ത്വദ്വിശിഷ്ടാ ദൈത്യാനാം കോടയഃ പുരാ ൨൧.
അയ്യോ, ദാനവാ! മുൻകാലങ്ങളിൽ നിന്നേക്കാൾ വലിയ കോടികൾ ദാനവന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവല്ലോ.
ഇദം തു ലബ്ധ്വാ ത്വം സ്ഥാനമാത്മാനം ബഹു മന്യസേ ൨൧.
ഇപ്പോഴിതാ ഈ സ്ഥാനം ലഭിച്ചിട്ടു നീ സ്വയം വലിയവനെന്നു കരുതുന്നു.
ന ചേദമചലം സ്ഥാനമനംതം ചാപി കസ്യചിത് ൨൧.
എങ്കിലും ഈ സ്ഥാനം ആര്ക്കും സ്ഥിരമായതോ, അനന്തമായതോ അല്ല.
അവിശ്വാസ്യേ വിശ്വസിഷി മന്യസേ ചാഽധ്രുവം ധ്രുവമ് ൨൧.
നീ വിശ്വസിക്കരുതാത്തതിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു; നശ്വരമായതിനെ സ്ഥിരം എന്നു കരുതുന്നു.
നേയം തവ ന ചാസ്മാകം ന ചാന്യേഷാം സ്ഥിരാ മതാ ൨൧.
ഇത് നിന്റെതുമല്ല, ഞങ്ങളുടേതുമല്ല, മറ്റുള്ളവർക്കും സ്ഥിരമാണെന്നു പറയാനാവില്ല.
കംചിത്കാലമിയം സ്ഥിത്വാ ത്വയി താരക ചംചലാ ൨൧.
താരകാ, കുറേ ദിവസം മാത്രം ഈ സ്ഥാനം നിനക്കു ഉണ്ടാകും; പക്ഷേ അതു സ്ഥിരമല്ല.
സരത്നൌഷദിസംപന്നം സസരിത്പര്വതാകരമ് ൨൧.
രത്നങ്ങൾ, ഔഷധികൾ, നദികൾ, പർവതങ്ങൾ എന്നിവയാൽ സമൃദ്ധമായ ഭൂമി—
ഹിരണ്യകശിപുര്വീരോ ഹിരണ്യാക്ഷശ്ച ദുര്ജയഃ ൨൧.
ഹിരണ്യകശിപുവും ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഹിരണ്യാക്ഷനും—
കീര്തിഃ ശൂരശ്ച വീരശ്ച വാതാപിരില്വലസ്തഥാ ൨൧.
കീർത്തിയും, വീരതയും, ധൈര്യവും, കൂടാതെ വാതാപിയും ഇൽവലനും—
വിശ്വജിത്പ്രമുഖാശ്ചാന്യേ ദാനവേംദ്രാ മഹാബലാഃ ൨൧.
വിശ്വജിത് മുതലായ മഹാബലമുള്ള ദാനവപ്രഭുക്കളും—
സര്വൈര്വര്ഷായുതം തപ്തം ന ത്വമേകോ മഹാതപാഃ ൨൧.
അവരെല്ലാവരും പത്ത് ആയിരം വർഷം തപസ്സ് ചെയ്തു; നീ മാത്രം മഹാതപസ്വിയല്ല.
സര്വേ യഥാര്ഹദാതാരഃ സര്വേ ദാക്ഷായണീസുതാഃ ൨൧.
അവരെല്ലാവരും യോഗ്യമായ വിധത്തിൽ ദാനശീലികളും, ദാക്ഷായണിയുടെ മക്കളുമായിരുന്നു.
മുംചേച്ഛാം കാമഭോഗേഷു മുംചേമം ശ്രീഭവം മദമ് ൨൧.
കാമസുഖങ്ങളിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിക്കാം; ഐശ്വര്യത്തിൽ ഉള്ള അഭിമാനവും വിട്ടുകളയാം.