തതഃ സമസ്തമുദ്വൃത്തം തതോദൃസ്യത താരകഃ ൨൧.
അപ്പോൾ, തന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയോടെ താരകൻ ഉയർന്ന് വരുന്നത് കണ്ടു.
ലോകാവസാദ മേകത്ര ലോകോദ്ധരണമേകതഃ ൨൧.
ഒരു വശത്ത് ലോകങ്ങളുടെ നാശവും, മറുവശത്ത് അവയുടെ രക്ഷയും നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
പ്രശശംസുഃ സുരാഃ പാര്ഥ തദാ തസ്മിന്സമാഗമേ॥ ൨൧.
ആ സംഗമത്തിൽ, പാർഥാ, ദേവന്മാർ സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
അസ്ത്രാണി തേജാംസി ധനാനി യോധാ യശോ ബലം വീരപരാക്രമാശ്ച ൨൧.
ആയുധങ്ങൾ, തേജസ്സുകൾ, ധനങ്ങൾ, യോദ്ധാക്കൾ, കീർത്തി, ശക്തി, വീരത്വം—
അഥാഭിമുഖമായാംതം ദേവാ വിനതര്പവഭിഃ ൨൧.
അപ്പോൾ അവൻ സമീപിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർ തൃപ്തിയില്ലാത്ത കോപത്തോടെ അവനെ നോക്കി.
സ താനചിംത്യ ദൈത്യേംദ്രോ ദേവബാണക്ഷതാന്ഹൃദി ൨൧.
ദൈത്യരുടെ രാജാവ് ദേവന്മാരുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ പരിക്കേറ്റവരായ അവരെ കണ്ടു.
നാരായണം ച സപ്തത്യാ നവത്യാ ച ഹുതാശനമ് ൨൧.
അവൻ നാരായണനെ എഴുപത് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അടി, അഗ്നിയെ തൊണ്ണൂറ് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അടി.
ധനദം ചൈവ സപ്ത്യാ വരുണം ച തഥാഷ്ടഭിഃ ൨൧.
കുബേരനെ എഴുപത് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, അതുപോലെ വരുണനെ എട്ട് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും തുളച്ചു.
വിവ്യാധ പുനരേകൈകം ദശഭിര്മര്മഭേദിഭിഃ ൨൧.
പിന്നീട് അവൻ ഓരോരുത്തരെയും പത്ത് അമ്പുകൾ കൊണ്ട്, അവരുടെയെല്ലാം പ്രധാന അവയവങ്ങൾ തകർക്കും വിധം അടി.
ഗരുഡം ദശഭിശ്ചൈവ മഹിഷം നവഭിസ്തഥാ ൨൧.
അവൻ ഗരുഡനെ പത്ത് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും, മഹിഷനെ ഒൻപത് അമ്പുകൾ കൊണ്ടും അടി.
ചകാര വര്മജാലാനി ചിച്ഛേദ ച ധനൂംഷി ച ൨൧.
അവൻ കാവൽക്കാർക്കായി കവർച്ചയുടെ വലകൾ ഉണ്ടാക്കി, അവരുടെ വില്ലുകൾ വെട്ടി തകർത്തു.
ചാപാന്യന്യാനി സംഗൃഹ്യ യാവന്മുംചംതി സായകാന് ൨൧.
പുതിയ വില്ലുകൾ എടുത്ത് അവർ വീണ്ടും അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു.
താഡയാമാസ ശക്രം സ ഹൃദി സോപി മുമോചഹ ൨൧.
അവൻ ഇന്ദ്രനെ ഹൃദയത്തിൽ അടി; ഇന്ദ്രനും ഒരു അമ്പ് വിട്ടു.
താര്ക്ഷ്യവിഷ്ണൂ സമാജഘ്നേ ശരാഭ്യാം താവമുഹ്യതാമ് ൨൧.
അവൻ ഗരുഡനും വിഷ്ണുവിനെയും രണ്ട് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അടി, അതിനാൽ അവർ ആശ്ചര്യത്തിൽ ആയി.
നിര്ഋതേശ്ചാകരോത്കാര്യം ഭീതബീതം വിമോഹയന് ൨൧.
അവൻ നിരൃതിക്കെതിരെ ഭയപ്പെടുത്തുകയും മനസ്സു കുഴപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കൃത്യം ചെയ്തു.
തതഃ പ്രാപ്യ ഹരിഃ സംജ്ഞാം പ്രോത്സാഹ്യ ച ദിശാം പതീന് ൨൧.
അപ്പോൾ ഹരി ബോധം തിരിച്ചുപിടിച്ചു, ദിശകളുടെ രക്ഷകരെ ഉത്സാഹിപ്പിച്ചു.
ധൂമകേതോര്ജ്വലാത്ക്രുദ്ധസ്തസ്യ ച്ഛിത്ത്വാ ന്യപാതയത് ൨൧.
കോപത്തോടെ, അവൻ ധൂമകേതുവിന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന പതാക വെട്ടി താഴെ വീഴ്ത്തി.
ധനേശശ്ച ധനുഃ ക്രുദ്ധോ ബിഭേദബഹുധാ ശരൈഃ ൨൧.
കുബേരൻ കോപത്തോടെ തന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ വില്ല് പല ഭാഗങ്ങളായി തകർത്തു.
നിര്ഋതിസ്തിലശോ വര്ണ ചക്രേ ബാണൈസ്തതോ രണേ ൨൧.
നിരൃതി യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ നിറം എള്ളുപോലെ ആക്കി.
ലിഹംതഃ സൃക്കിണീം ദേവാ വാസുദേവാദയസ്തദാ ൨൧.
അപ്പോൾ വാസുദേവനും മറ്റു ദേവന്മാരും രക്തം ലഭിക്കാൻ അധരം ചുരുട്ടി.
മുമോച മുദ്ഗരം ഭീമം സഹസ്രാക്ഷായ സംഗരേ ൨൧.
അവൻ ഭയാനകമായ ഒരു ഗദ ഇന്ദ്രനു നേരെ യുദ്ധത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
രഥാദാപ്ലുത്യ ധരണീമഗമത്പാകശാസനഃ ൨൧.
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ രഥത്തിൽ നിന്നു ചാടികൊണ്ട് നിലത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
സ രഥം ചൂര്ണയാമാസ ന മമാര ച മാതലിഃ ൨൧.
അവൻ രഥം തകർത്തെങ്കിലും മാതലി മരിച്ചില്ല.
സ്കന്ധേ ഗരുത്മതഃ സോഽപി നിഷസാദ വിചേതനഃ ൨൧.
ശേഷം അവൻ ബോധംകെട്ട് ഗരുഡന്റെ തോളിൽ വീണു.
യമം ച പാതയാമാസ ഭൂമൌ ദൈത്യോ മുഖേ ഹതമ് ൨൧.
അസുരൻ യമനെ അടിച്ചു, യമൻ വായ് പരിക്കേറ്റ് നിലത്തേക്ക് വീണു.
വായും പദാ തദാക്ഷിപ്യ പാതയാമാസ ഭൂതലേ ൨൧.
അവൻ കാലുകൊണ്ട് വായുവിനെ തള്ളിയിട്ട് ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി.
തതോ ദേവനികായാനാമേകൈകം ക്ഷണമാത്രതഃ ൨൧.
അതിനുശേഷം, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ദേവസൈന്യങ്ങളെ ഓരോന്നായി ആക്രമിച്ചു.
ലബ്ധസംജ്ഞസ്തതോ വിഷ്ണുശ്ചക്രം ജഗ്രാഹ ദുര്ധരമ് ൨൧.
ബോധം തിരിച്ചുവന്ന വിഷ്ണു തന്റെ ഭയങ്കരമായ ചക്രം പിടിച്ചു.
മുമോച ദാനവേംദ്രസ്യ ദൃഢം വക്ഷസി കേശവഃ ൨൧.
കേശവൻ അതു ദൃഢമായി ദാനവാധിപന്റെ നെഞ്ചിൽ എറിഞ്ഞു.
വ്യശീര്യതാഥ കായേഽസ്യ നീലോത്പലമിവാശ്മനി ൨൧.
അത് അവന്റെ ശരീരത്തിൽ കല്ലിൽ നീലതാമരപൂവ് പോലെ തകർന്നു.