മത്വാ സുരാന്സ്വകാനേവ ജഘ്നേ ഘോരാസ്ത്രലാഘവാത് ൧൮.
ദാരുണമായ ആയുധത്തിന്റെ വേഗതകൊണ്ട്, ദേവന്മാരെ തനിക്കുള്ളവരാണെന്ന് കരുതി അവന് അവരെ ആക്രമിച്ചു.
കാംശ്ചിത്ഖഡ്ഗേന തീക്ഷ്ണേന കാംശ്ചിന്നാരാചവൃഷ്ടിഭിഃ ൧൮.
ചിലരെ മൂര്ച്ചയുള്ള വാളുകൊണ്ടും മറ്റുചിലരെ ഇരുമ്പ് അമ്പുകളുടെ മഴയാലും അവന് വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
ശിരാംസി കേഷാചിദപാതയദ്രഥാദ്ഭുജാംസ്തഥാ സാരഥീംസ്ചോഗ്രവേഗാന് ൧൮.
അവൻ ചിലരുടെ തലകൾ രഥത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തി, കൈകളും സാരഥിമാരെയും അത്യന്തം ഭയാനകമായ വേഗത്തിൽ അകറ്റി.
കാലനേമീ രുഷാവിഷ്ടസ്തേഷാം രൂപം ന ബുദ്ധവാന് ൧൯.
കാലനേമി കോപത്തിൽ ആകൃതികൾ തിരിച്ചറിയാൻ പോലും കഴിയാതെ പോയി.
കേശേഷു ഗൃഹ്യ തം വീരം ചകര്ഷ ച നനാദ ച ൧൯.
അവൻ ആ വീരനെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചിഴച്ച് വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കുരച്ചു.
അഹം നിമിഃ കാലനേമേ സുതം മത്വാ വധസ്വ മാ ൧൯.
ഞാൻ നിമിയാണ്; അവനെ കാലനേമിയുടെ മകനെന്ന് കരുതി കൊല്ലരുത്.
സുരൈഃ സുദുര്ജയാഃ കോട്യോ നിഹതാദശ വിദ്ധി തത് ൧൯.
ദേവന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ അത്യന്തം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കോടിക്കണക്കിന് പത്തുപേരെ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി അറിഞ്ഞുകൊൾക.
സ തേന ബോധിതോ ദൈത്യോ മുക്ത്വാ തം സംഭ്രമാകുലഃ ൧൯.
അങ്ങനെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, ആ ദാനവൻ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും ആ മനുഷ്യനെ വിട്ടുവിട്ടു.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം തത്പ്രജജ്വാല തതഃ ഖേ സുമഹാദ്ഭുതമ് ൧൯.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ആകാശത്ത് അത്ഭുതകരമായി ജ്വലിച്ചു.
ശംബരാസ്ത്രം തതഃ ശാംതം ബ്രാഹ്മപ്രതിഹതം തദാ ൧൯.
ശംഭരാസ്ത്രം ബ്രഹ്മാസ്ത്രം കൊണ്ട് തണുത്തു, അതിന്റെ ശക്തി ഇല്ലാതായി.
മഹേംദ്രജാലമാസ്തായ ചക്രേ ഭീഷണാം തനുമ് ൧൯.
ഇന്ദ്രന്റെ മഹാമായ ഉപയോഗിച്ച് അവൻ ഭയങ്കരമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
തതാപ ദാനവാനീകം ഗലന്മജ്ജാങ്ഘ്രിശോണിതമ് ൧൯.
അവൻ ദാനവസേനയെ പീഡിപ്പിച്ചു; അസ്ഥിമജ്ജയും രക്തവും ഒഴുകി.
ഗജാനാമഗലന്മേദഃ പേതുശ്ചാപി രഥാ ഭുവി ൧൯.
ആനകളുടെ കൊഴുപ്പ് ഉരുകി ഒഴുകി, രഥങ്ങളും നിലത്ത് വീണു.
ഇതശ്ചേതശ്ച സലിലം പ്രാര്ഥയംതസ്തൃഷാതുരാഃ ൧൯.
ഇവിടെയും അവിടെയും ദാഹം കൊണ്ട് പീഡിതരായി അവർ വെള്ളം തേടി നടന്നു.
തേഷാം പ്രാര്ഥയതാം ശീഘ്രമന്യോന്യം ച വിസര്പിണാമ് ൧൯.
വെള്ളം തേടി അവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ വേഗത്തിൽ അപേക്ഷിച്ചു, ചുറ്റും പടർന്നു.
തോയാര്ഥിനഃ പുരോ ദൃഷ്ട്വാ തോയം കല്ലോ ലമാലിതമ് ൧൯.
വെള്ളത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ചവർക്ക് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞ് ഒഴുകുന്ന വെള്ളം കണ്ടു.
അപ്രാപ്യ സലിലം ഭൂമാവഭ്യാശേ ദ്രുതമേവ തേ ൧൯.
എങ്കിലും വെള്ളം കൈവരിക്കാനാവാതെ അവർ ഉടൻ സമീപത്തെ നിലത്ത് വീണു.
രഥാ ഗജാശ്ച പതിതാസ്തുരംഗാശ്ച ശ്രമാന്വിതാഃ ൧൯.
രഥങ്ങൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ — എല്ലാം ക്ഷീണിച്ച് നിലത്ത് വീണു.
ദാനവാനാം കോടികോടി വ്യദൃശ്യതമൃതം തദാ ൧൯.
അപ്പോൾ ദാനവരുടെ കോടിക്കണക്കിന് പേർ ജീവൻ ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
പ്രകോപോദ്ഭൂതതാമ്രാക്ഷഃ കാലനേമീ രുഷാതുരഃ ൧൯.
കോപം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ചുവന്ന കാലനേമി അത്യന്തം ക്രോധത്തിൽ കാണപ്പെട്ടു.
ഗംഭീരാസ്ഫോടനിര്ഹ്രാദജഗദ്ധൃദയകംപനഃ ൧൯.
ഗംഭീരമായ ഒരു പൊട്ടിത്തെറി ലോകത്തിന്റെ ഹൃദയം വരെ നടുങ്ങിപ്പോയി.
വവര്ഷ ശീതം ച ജലം ദാനവേന്ദ്രബലം പ്രതി ൧൯.
അവൻ ദാനവരുടെ സേനയുടെ മേൽ തണുത്ത വെള്ളം പെയ്യിച്ചു.
ബീജാംകുരാ ഇവ മ്ലാനാഃ പ്രാപ്യ വൃഷ്ടിം ധരാതലേ ൧൯.
മണ്ണിൽ മഴയടിയുമ്പോൾ വിത്തുകളും മുളകളും വാടിപ്പോകുന്നതുപോലെ,
ശസ്ത്രവൃഷ്ടിം വവര്ഷോഗ്രാം ദേവനീകേഷു ദുര്ജയഃ ൧൯.
അജയ്യരായ ദേവസേനകളുടെ മേൽ അവൻ ഭയങ്കരമായ ആയുധവർഷം പെയ്യിച്ചു.
ഗതിം കാംചിന്ന പശ്യന്തി ഗാവഃ ശീതാര്ദിതാ ഇവ രഥേഷു ച ഭയത്രസ്താസ്തത്രതത്ര നിലില്യിരേ॥ ൧൯.
തണുപ്പിൽ വലയുന്ന പശുക്കൾപോലെ, മുന്നോട്ട് പോകാൻ വഴിയൊന്നും കാണാതെ, ഭയത്തോടെ അവർ രഥങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇവിടെ അവിടെ ഒളിച്ചു.
ഏവം തേ ലീയമാനാശ്ച നിഹതാഃ കാലനേ മിനാ ൧൯.
അങ്ങനെ, അവരെ നശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, മരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ അവർ ഒടുവിൽ ഇല്ലാതായി.
വിഭിന്നാ ഭിന്നമൂര്ധാനസ്തഥാ ഭിന്നോരുജാനവഃ ൧൯.
ചിലരുടെ തല പിളർന്നുപോയി, മറ്റുള്ളവരുടെ കൈകാലുകൾ ഒടിഞ്ഞുപോയി.
തുരംഗാണാം സഹസ്രാണി ഗജാനാമയുതാനി ച ൧൯.
ആയിരക്കണക്കിന് കുതിരകളും പതിനായിരക്കണക്കിന് ആനകളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏവമാജൌ മഹാദൈത്യഃ കാലനേമിര്മഹാസുരഃ ൧൯.
അങ്ങനെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ മഹാദൈത്യനായ കാലനെമി, മഹാശക്തിയുള്ള അസുരൻ—
യക്ഷാണാം പംചലക്ഷാണി കിംനരാണാം തഥൈവ ച ൧൯.
അവിടെ അഞ്ഞൂറായിരം യക്ഷന്മാരും അത്രയേറെ കിന്നരന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.