പൂരയാമാസ ഗഗനം വിദിശ ഏവ ച ൧൮.
അവന് ആകാശവും എല്ലാ ദിശകളും നിറച്ചു.
ദിശശ്ച വിദിശശ്ചൈവ പൂരയാമാസ പാവകൈഃ ൧൮.
അവന് ദിശകളും ഇടദിശകളും തീയുടെ ജ്വാലകള് കൊണ്ട് നിറച്ചു.
തേന ജ്വാലാസമൂഹേന ഹിമാം ശുരഗമദ്ദ്രുതമ് ൧൮.
ആ തീയുടെ കൂട്ടംകൊണ്ട് പനി പെട്ടെന്നു ഉരുകി ഒഴുകി.
തദ്ബലം ദാനവേംദ്രാണാം മായയാ കാലനേമിനഃ ഉവാചാരുണമത്യര്ഥം കോപരക്താംതലോചനഃ॥ ൧൮.
ദാനവാധിപന്മാരുടെ സൈന്യത്തോട്, കോപത്തില് കണ്ണുകള് ചുവപ്പിച്ച കാലനെമി, തന്റേതായ മായയിലൂടെ കടുപ്പത്തോടെ പറഞ്ഞു.
നയാരുണ രഥം ശീഘ്രം കാലനേമിരഥോ യതഃ॥ ൧൮.
അരുണാ, വേഗത്തില് രഥം ഓടിക്കോ, കാരണം കാലനെമിയുടെ രഥം അടുത്ത് വരുന്നു.
വിമര്ദേ തത്ര വിഷമേ ഭവിതാ ഭൂതസംക്ഷയഃ ൧൮.
അവിടെ ആ കഠിനവും അസമമായും ഉള്ള യുദ്ധത്തില് ജീവികളുടെ നാശം സംഭവിക്കും.
ഇത്യുക്തശ്ചോദയാമാസ രഥം ഗരുഡപൂര്വജഃ ൧൮.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ഗരുഡന്റെ മൂത്ത സഹോദരന് രഥം മുന്നോട്ട് ഓടിച്ചു.
ജഗദ്ദീപോഽഥ ഭഗവാഞ്ജഗ്രാഹ വിതതം ധനുഃ ൧൮.
അപ്പോള് ലോകത്തിന് വെളിച്ചമായ ഭഗവാന് തന്റെ വലിച്ചുനീട്ടിയ വില്ല് എടുത്തു.
ശംബരാസ്ത്രേണ സംധായ ബാണമേകം സസര്ജ ഹ ൧൮.
ശംബരാസ്ത്രം ഘടിപ്പിച്ച് ഒരു അമ്പ് അവന് വിട്ടു.
ശംബരാസ്ത്രം ക്ഷണാച്ചക്രേ തേഷാംരൂപവിപര്യയമ് ൧൮.
ശംബരാസ്ത്രം അവിടെയെത്തിയ ഉടനെ അവരുടെ രൂപങ്ങള് കലക്കത്തിലാക്കി.
മത്വാ സുരാന്സ്വകാനേവ ജഘ്നേ ഘോരാസ്ത്രലാഘവാത് ൧൮.
ദാരുണമായ ആയുധത്തിന്റെ വേഗതകൊണ്ട്, ദേവന്മാരെ തനിക്കുള്ളവരാണെന്ന് കരുതി അവന് അവരെ ആക്രമിച്ചു.
കാംശ്ചിത്ഖഡ്ഗേന തീക്ഷ്ണേന കാംശ്ചിന്നാരാചവൃഷ്ടിഭിഃ ൧൮.
ചിലരെ മൂര്ച്ചയുള്ള വാളുകൊണ്ടും മറ്റുചിലരെ ഇരുമ്പ് അമ്പുകളുടെ മഴയാലും അവന് വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
ശിരാംസി കേഷാചിദപാതയദ്രഥാദ്ഭുജാംസ്തഥാ സാരഥീംസ്ചോഗ്രവേഗാന് ൧൮.
അവൻ ചിലരുടെ തലകൾ രഥത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തി, കൈകളും സാരഥിമാരെയും അത്യന്തം ഭയാനകമായ വേഗത്തിൽ അകറ്റി.
കാലനേമീ രുഷാവിഷ്ടസ്തേഷാം രൂപം ന ബുദ്ധവാന് ൧൯.
കാലനേമി കോപത്തിൽ ആകൃതികൾ തിരിച്ചറിയാൻ പോലും കഴിയാതെ പോയി.
കേശേഷു ഗൃഹ്യ തം വീരം ചകര്ഷ ച നനാദ ച ൧൯.
അവൻ ആ വീരനെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചിഴച്ച് വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കുരച്ചു.
അഹം നിമിഃ കാലനേമേ സുതം മത്വാ വധസ്വ മാ ൧൯.
ഞാൻ നിമിയാണ്; അവനെ കാലനേമിയുടെ മകനെന്ന് കരുതി കൊല്ലരുത്.
സുരൈഃ സുദുര്ജയാഃ കോട്യോ നിഹതാദശ വിദ്ധി തത് ൧൯.
ദേവന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ അത്യന്തം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കോടിക്കണക്കിന് പത്തുപേരെ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി അറിഞ്ഞുകൊൾക.
സ തേന ബോധിതോ ദൈത്യോ മുക്ത്വാ തം സംഭ്രമാകുലഃ ൧൯.
അങ്ങനെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, ആ ദാനവൻ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും ആ മനുഷ്യനെ വിട്ടുവിട്ടു.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം തത്പ്രജജ്വാല തതഃ ഖേ സുമഹാദ്ഭുതമ് ൧൯.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ആകാശത്ത് അത്ഭുതകരമായി ജ്വലിച്ചു.
ശംബരാസ്ത്രം തതഃ ശാംതം ബ്രാഹ്മപ്രതിഹതം തദാ ൧൯.
ശംഭരാസ്ത്രം ബ്രഹ്മാസ്ത്രം കൊണ്ട് തണുത്തു, അതിന്റെ ശക്തി ഇല്ലാതായി.
മഹേംദ്രജാലമാസ്തായ ചക്രേ ഭീഷണാം തനുമ് ൧൯.
ഇന്ദ്രന്റെ മഹാമായ ഉപയോഗിച്ച് അവൻ ഭയങ്കരമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
തതാപ ദാനവാനീകം ഗലന്മജ്ജാങ്ഘ്രിശോണിതമ് ൧൯.
അവൻ ദാനവസേനയെ പീഡിപ്പിച്ചു; അസ്ഥിമജ്ജയും രക്തവും ഒഴുകി.
ഗജാനാമഗലന്മേദഃ പേതുശ്ചാപി രഥാ ഭുവി ൧൯.
ആനകളുടെ കൊഴുപ്പ് ഉരുകി ഒഴുകി, രഥങ്ങളും നിലത്ത് വീണു.
ഇതശ്ചേതശ്ച സലിലം പ്രാര്ഥയംതസ്തൃഷാതുരാഃ ൧൯.
ഇവിടെയും അവിടെയും ദാഹം കൊണ്ട് പീഡിതരായി അവർ വെള്ളം തേടി നടന്നു.
തേഷാം പ്രാര്ഥയതാം ശീഘ്രമന്യോന്യം ച വിസര്പിണാമ് ൧൯.
വെള്ളം തേടി അവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ വേഗത്തിൽ അപേക്ഷിച്ചു, ചുറ്റും പടർന്നു.
തോയാര്ഥിനഃ പുരോ ദൃഷ്ട്വാ തോയം കല്ലോ ലമാലിതമ് ൧൯.
വെള്ളത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ചവർക്ക് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞ് ഒഴുകുന്ന വെള്ളം കണ്ടു.
അപ്രാപ്യ സലിലം ഭൂമാവഭ്യാശേ ദ്രുതമേവ തേ ൧൯.
എങ്കിലും വെള്ളം കൈവരിക്കാനാവാതെ അവർ ഉടൻ സമീപത്തെ നിലത്ത് വീണു.
രഥാ ഗജാശ്ച പതിതാസ്തുരംഗാശ്ച ശ്രമാന്വിതാഃ ൧൯.
രഥങ്ങൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ — എല്ലാം ക്ഷീണിച്ച് നിലത്ത് വീണു.
ദാനവാനാം കോടികോടി വ്യദൃശ്യതമൃതം തദാ ൧൯.
അപ്പോൾ ദാനവരുടെ കോടിക്കണക്കിന് പേർ ജീവൻ ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
പ്രകോപോദ്ഭൂതതാമ്രാക്ഷഃ കാലനേമീ രുഷാതുരഃ ൧൯.
കോപം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ചുവന്ന കാലനേമി അത്യന്തം ക്രോധത്തിൽ കാണപ്പെട്ടു.