ന ശേകുശ്ചലിംതും തത്ര നാസ്ത്രാണ്യാദാതുമേവ ച ൧൮.
അവർക്കു അവിടെ നീങ്ങാനോ ആയുധങ്ങൾ എടുക്കാനോ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
അംസമാലിംഗ്യ പാണിഭ്യാമുപവിഷ്ടോ ഹ്യധോമുഖഃ ൧൮.
കൈകൾ കൊണ്ട് തോളുകൾ ചുറ്റി, തല താഴ്ത്തി അവർ ഇരുന്നു.
രണേച്ഛാം ദൂരതസ്ത്യക്ത്വാ തസ്ഥുസ്തേ ജീവിതാര്ഥിനഃ ൧൮.
യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹം വിട്ട്, അവർ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ മാത്രം നിന്നു.
ഭോഭോഃ ശ്രൃംഗാരിണഃ ക്രൂരാഃ സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രപാരഗാഃ ൧൮.
ഹേ കൊമ്പുള്ളവരേ, ക്രൂരരും എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരേ!
ഏകൈകോഽപി ക്ഷമോ ഗ്രസ്തും ജഗത്സര്വം ചരാചരമ് ൧൮.
ഒരുത്തന് മാത്രം മതിയാകും സഞ്ചരിക്കുന്നതും നിശ്ചലമായതുമായ ഈ ലോകം മുഴുവന് വിഴുങ്ങാന്.
കിം ത്രസ്തനയനാശ്ചൈവ സമരേ പരിനിര്ജിതാഃ ൧൮.
എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളില് ഭയം നിറഞ്ഞത്? യുദ്ധത്തില് നിങ്ങള് പൂര്ണമായി തോറ്റുപോയതെന്തിന്?
രാജ്ഞശ്ച താരകസ്യാപി ദര്ശയിഷ്യഥ കിം മുഖമ് ൧൮.
ഇപ്പോള് രാജാവ് താരകന് മുന്നില് നിങ്ങള് എങ്ങനെയുള്ള മുഖം കാണിക്കും?
ഇതി തേ പ്രോച്യമാനാപി നോചുഃ കിംചിന്മഹാസുരാഃ ൧൮.
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചിട്ടും മഹാസുരന്മാര് ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
മൂകാസ്തഥാഭവന്ദൈത്യാ മൃതകല്പാ മഹാരണേ ൧൮.
ആ മഹാ യുദ്ധഭൂമിയില് ദൈത്യന്മാര് മിണ്ടാതെയും മരിച്ചവരെപ്പോലെയും ആയി നിന്നു.
മത്വാ കാലക്ഷമം കാര്യം കാലനേമിര്മഹാസുരഃ ൧൮.
സമയമെത്തിയെന്ന് കരുതി മഹാസുരന് കാലനെമി ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്യാന് തീരുമാനിച്ചു.
പൂരയാമാസ ഗഗനം വിദിശ ഏവ ച ൧൮.
അവന് ആകാശവും എല്ലാ ദിശകളും നിറച്ചു.
ദിശശ്ച വിദിശശ്ചൈവ പൂരയാമാസ പാവകൈഃ ൧൮.
അവന് ദിശകളും ഇടദിശകളും തീയുടെ ജ്വാലകള് കൊണ്ട് നിറച്ചു.
തേന ജ്വാലാസമൂഹേന ഹിമാം ശുരഗമദ്ദ്രുതമ് ൧൮.
ആ തീയുടെ കൂട്ടംകൊണ്ട് പനി പെട്ടെന്നു ഉരുകി ഒഴുകി.
തദ്ബലം ദാനവേംദ്രാണാം മായയാ കാലനേമിനഃ ഉവാചാരുണമത്യര്ഥം കോപരക്താംതലോചനഃ॥ ൧൮.
ദാനവാധിപന്മാരുടെ സൈന്യത്തോട്, കോപത്തില് കണ്ണുകള് ചുവപ്പിച്ച കാലനെമി, തന്റേതായ മായയിലൂടെ കടുപ്പത്തോടെ പറഞ്ഞു.
നയാരുണ രഥം ശീഘ്രം കാലനേമിരഥോ യതഃ॥ ൧൮.
അരുണാ, വേഗത്തില് രഥം ഓടിക്കോ, കാരണം കാലനെമിയുടെ രഥം അടുത്ത് വരുന്നു.
വിമര്ദേ തത്ര വിഷമേ ഭവിതാ ഭൂതസംക്ഷയഃ ൧൮.
അവിടെ ആ കഠിനവും അസമമായും ഉള്ള യുദ്ധത്തില് ജീവികളുടെ നാശം സംഭവിക്കും.
ഇത്യുക്തശ്ചോദയാമാസ രഥം ഗരുഡപൂര്വജഃ ൧൮.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ഗരുഡന്റെ മൂത്ത സഹോദരന് രഥം മുന്നോട്ട് ഓടിച്ചു.
ജഗദ്ദീപോഽഥ ഭഗവാഞ്ജഗ്രാഹ വിതതം ധനുഃ ൧൮.
അപ്പോള് ലോകത്തിന് വെളിച്ചമായ ഭഗവാന് തന്റെ വലിച്ചുനീട്ടിയ വില്ല് എടുത്തു.
ശംബരാസ്ത്രേണ സംധായ ബാണമേകം സസര്ജ ഹ ൧൮.
ശംബരാസ്ത്രം ഘടിപ്പിച്ച് ഒരു അമ്പ് അവന് വിട്ടു.
ശംബരാസ്ത്രം ക്ഷണാച്ചക്രേ തേഷാംരൂപവിപര്യയമ് ൧൮.
ശംബരാസ്ത്രം അവിടെയെത്തിയ ഉടനെ അവരുടെ രൂപങ്ങള് കലക്കത്തിലാക്കി.
മത്വാ സുരാന്സ്വകാനേവ ജഘ്നേ ഘോരാസ്ത്രലാഘവാത് ൧൮.
ദാരുണമായ ആയുധത്തിന്റെ വേഗതകൊണ്ട്, ദേവന്മാരെ തനിക്കുള്ളവരാണെന്ന് കരുതി അവന് അവരെ ആക്രമിച്ചു.
കാംശ്ചിത്ഖഡ്ഗേന തീക്ഷ്ണേന കാംശ്ചിന്നാരാചവൃഷ്ടിഭിഃ ൧൮.
ചിലരെ മൂര്ച്ചയുള്ള വാളുകൊണ്ടും മറ്റുചിലരെ ഇരുമ്പ് അമ്പുകളുടെ മഴയാലും അവന് വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
ശിരാംസി കേഷാചിദപാതയദ്രഥാദ്ഭുജാംസ്തഥാ സാരഥീംസ്ചോഗ്രവേഗാന് ൧൮.
അവൻ ചിലരുടെ തലകൾ രഥത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തി, കൈകളും സാരഥിമാരെയും അത്യന്തം ഭയാനകമായ വേഗത്തിൽ അകറ്റി.
കാലനേമീ രുഷാവിഷ്ടസ്തേഷാം രൂപം ന ബുദ്ധവാന് ൧൯.
കാലനേമി കോപത്തിൽ ആകൃതികൾ തിരിച്ചറിയാൻ പോലും കഴിയാതെ പോയി.
കേശേഷു ഗൃഹ്യ തം വീരം ചകര്ഷ ച നനാദ ച ൧൯.
അവൻ ആ വീരനെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചിഴച്ച് വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കുരച്ചു.
അഹം നിമിഃ കാലനേമേ സുതം മത്വാ വധസ്വ മാ ൧൯.
ഞാൻ നിമിയാണ്; അവനെ കാലനേമിയുടെ മകനെന്ന് കരുതി കൊല്ലരുത്.
സുരൈഃ സുദുര്ജയാഃ കോട്യോ നിഹതാദശ വിദ്ധി തത് ൧൯.
ദേവന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ അത്യന്തം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കോടിക്കണക്കിന് പത്തുപേരെ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി അറിഞ്ഞുകൊൾക.
സ തേന ബോധിതോ ദൈത്യോ മുക്ത്വാ തം സംഭ്രമാകുലഃ ൧൯.
അങ്ങനെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, ആ ദാനവൻ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും ആ മനുഷ്യനെ വിട്ടുവിട്ടു.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം തത്പ്രജജ്വാല തതഃ ഖേ സുമഹാദ്ഭുതമ് ൧൯.
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ആകാശത്ത് അത്ഭുതകരമായി ജ്വലിച്ചു.
ശംബരാസ്ത്രം തതഃ ശാംതം ബ്രാഹ്മപ്രതിഹതം തദാ ൧൯.
ശംഭരാസ്ത്രം ബ്രഹ്മാസ്ത്രം കൊണ്ട് തണുത്തു, അതിന്റെ ശക്തി ഇല്ലാതായി.