തതോഽസ്ത്രവിസ്ഫുലിംഗാംകം തമഃ ശുക്ലം വ്യജായത ൧൮.
അപ്പോൾ ആ അസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന്, പുളകമുള്ള വെളിച്ചം ഇരുണ്ടതിൽ ഉദിച്ചു.
തതസ്തമസി സംശാംതേ ദൈത്യേന്ദ്രാഃ പ്രാപ്തചക്ഷുഷഃ ൧൮.
അന്ധകാരം ശമിച്ചപ്പോൾ, ദൈത്യാധിപന്മാർക്ക് കാഴ്ച തിരിച്ചുകിട്ടി.
അഥാദായ ധനുര്ഘോരമിഷും ചാശീവിഷോപമമ് ൧൮.
പിന്നീട്, ഭയങ്കരമായ വില്ലും പാമ്പുപോലെയുള്ള അമ്പും എടുത്തു.
രാക്ഷസേന്ദ്രസ്തഥായാംതം ദൃഷട്വാ തം സ പദാനുഗഃ ൧൮.
രാക്ഷസാധിപൻ, അവനെ അനുയായികളോടൊപ്പം സമീപിക്കുന്നത് കണ്ടു.
നാദാനം ന ച സന്ധാനം ന മോക്ഷോ വാസ്യ ലക്ഷ്യതേ ൧൮.
അവനിൽ നിന്ന് വില്ല് വലിക്കുന്ന ശബ്ദവും, അമ്പ് ഘടിപ്പിക്കുന്നതും, വിടുവിക്കുന്നതും ഒന്നും കാണാനായില്ല.
ധ്വജം ശരേണ തീക്ഷ്ണേന നിചകര്താമരദ്വിഷഃ ൧൮.
ദൈവശത്രുവിന്റെ പതാക, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് അവൻ വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
കാലകല്പേന ബാണേന തം ച വക്ഷസ്യാതാഡയത് ൧൯.
കാലത്തിന്റെ ശക്തിയോടെ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു അമ്പ് കൊണ്ട് അവൻ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പ്രഹരിച്ചു.
ദൈത്യേംദ്രോ രാക്ഷസേന്ദ്രേണ ക്ഷിതികംപേനഗോ യഥാ ൧൮.
ദാനവാധിപൻ, രാക്ഷസാധിപന്റെ ആക്രമണത്തിൽ, ഭൂമി കുലുങ്ങുന്നതുപോലെ നടുങ്ങി.
പദാതിരാസാദ്യ രഥം രക്ഷോ വാമകരേണ ച ൧൮.
ഒരു കാൽസേനാവൻ രഥത്തോട് അടുത്തു; ഒരു രാക്ഷസൻ ഇടത് കൈകൊണ്ട് അതിനെ സമീപിച്ചു.
തതഃ ഖഡ്ഗേന ച ശിരശ്ഛേത്തുമൈച്ഛദമര്ഷണഃ കുജംഭസ്യ വശം പ്രാപ്തം ദൃഷ്ട്വാ നിര്ഋതിമാഹവേ॥ ൧൮.
അപ്പോൾ, കോപത്തോടെ, കുജംഭൻ യുദ്ധത്തിൽ നിർൃതിയെ കീഴടക്കിയതായി കണ്ടു, അവൻ വാൾ കൊണ്ട് തല വെട്ടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദേവോ വരുണഃ പാശഭൃദ്ധൃതഃ ൧൮.
ഇതിനിടയിൽ, പാശം കൈവശമുള്ള ദേവനായ വരുണൻ അവിടെ എത്തി.
തതോ ബദ്ധഭുജം ദൈത്യം വിഫലീകൃതപൌരുഷമ് ൧൮.
അപ്പോൾ, ദാനവൻ കയ്യുകൾ കെട്ടി, ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി നിന്നു.
സ തു തേന പ്രഹാരേണ സ്രോതോഭിഃ ക്ഷതജം സ്രവന് ൧൮.
അവൻ ആ പ്രഹാരത്തിൽ നിന്ന്, അവന്റെ മുറിവുകളിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുകി.
തദവസ്ഥാഗതം ദൃഷ്ട്വാ കുജംഭം മഹിഷാസുരഃ ൧൮.
അങ്ങനെ കുജംഭനെ ആ നിലയിൽ കണ്ടു, മഹിഷാസുരൻ,
നിര്ഋതി വരുണം ചൈവ തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രോത്കടാനനഃ ൧൮.
നിർൃതിയും വരുണനും ഇരുവരും കഠിനമായ പല്ലുകളും ഭയാനകമായ മുഖവുമുള്ളവരായി,
ത്യക്ത്വാ രഥാവുഭൌ ഭീതൌ പദാതീ പ്രദ്രുതൌ ദ്രുതമ് ൧൮.
ഭയപ്പെട്ട്, ഇരുവരും രഥങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് കാൽസേനാവൻമാർ വേഗത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ക്രുദ്ധോഽഥ മഹിഷോ ദൈത്യോ വരുണം സമുപാദ്രവത് ൧൮.
അപ്പോൾ, കോപത്തോടെ, മഹിഷാസുരൻ വരുണന്റെ നേരെ ഓടിയെത്തി.
ചക്രേ ശസ്ത്രം വിസൃഷ്ടം ഹി ഹിമസംഘാതമുല്ബണമ് ൧൮.
അവൻ ഒരു വലിയ മഞ്ഞുമേഖലയെപ്പോലെ ഭയാനകമായ ആയുധം അവിടേക്ക് എറിഞ്ഞു.
വായുനാ തേന ചംഡംന സംശുഷ്കേണ ഹിമേന ച ൧൮.
അത് ശക്തമായ കാറ്റും ഉണക്കുന്ന മഞ്ഞും കൊണ്ട്,
ഗാത്രാണ്യസുരസൈന്യാനാമദഹ്യംത സമംതതഃ ൧൮.
അസുരസേനയുടെ ശരീരങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും കത്തിപ്പൊള്ളിച്ചു.
ന ശേകുശ്ചലിംതും തത്ര നാസ്ത്രാണ്യാദാതുമേവ ച ൧൮.
അവർക്കു അവിടെ നീങ്ങാനോ ആയുധങ്ങൾ എടുക്കാനോ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
അംസമാലിംഗ്യ പാണിഭ്യാമുപവിഷ്ടോ ഹ്യധോമുഖഃ ൧൮.
കൈകൾ കൊണ്ട് തോളുകൾ ചുറ്റി, തല താഴ്ത്തി അവർ ഇരുന്നു.
രണേച്ഛാം ദൂരതസ്ത്യക്ത്വാ തസ്ഥുസ്തേ ജീവിതാര്ഥിനഃ ൧൮.
യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹം വിട്ട്, അവർ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ മാത്രം നിന്നു.
ഭോഭോഃ ശ്രൃംഗാരിണഃ ക്രൂരാഃ സര്വശസ്ത്രാസ്ത്രപാരഗാഃ ൧൮.
ഹേ കൊമ്പുള്ളവരേ, ക്രൂരരും എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരേ!
ഏകൈകോഽപി ക്ഷമോ ഗ്രസ്തും ജഗത്സര്വം ചരാചരമ് ൧൮.
ഒരുത്തന് മാത്രം മതിയാകും സഞ്ചരിക്കുന്നതും നിശ്ചലമായതുമായ ഈ ലോകം മുഴുവന് വിഴുങ്ങാന്.
കിം ത്രസ്തനയനാശ്ചൈവ സമരേ പരിനിര്ജിതാഃ ൧൮.
എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളില് ഭയം നിറഞ്ഞത്? യുദ്ധത്തില് നിങ്ങള് പൂര്ണമായി തോറ്റുപോയതെന്തിന്?
രാജ്ഞശ്ച താരകസ്യാപി ദര്ശയിഷ്യഥ കിം മുഖമ് ൧൮.
ഇപ്പോള് രാജാവ് താരകന് മുന്നില് നിങ്ങള് എങ്ങനെയുള്ള മുഖം കാണിക്കും?
ഇതി തേ പ്രോച്യമാനാപി നോചുഃ കിംചിന്മഹാസുരാഃ ൧൮.
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചിട്ടും മഹാസുരന്മാര് ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
മൂകാസ്തഥാഭവന്ദൈത്യാ മൃതകല്പാ മഹാരണേ ൧൮.
ആ മഹാ യുദ്ധഭൂമിയില് ദൈത്യന്മാര് മിണ്ടാതെയും മരിച്ചവരെപ്പോലെയും ആയി നിന്നു.
മത്വാ കാലക്ഷമം കാര്യം കാലനേമിര്മഹാസുരഃ ൧൮.
സമയമെത്തിയെന്ന് കരുതി മഹാസുരന് കാലനെമി ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്യാന് തീരുമാനിച്ചു.