ആഹിതം ച തതോ ഗര്ഭം വരാംഗീ വരവര്ണിനീ ൧൫.
അതിനുശേഷം ആ മനോഹരിയും പ്രകാശവതിയുമായ സ്ത്രീ ഗർഭം ധരിച്ചു.
തതോ വര്ഷസഹസ്രാംതേ വരാംഗീ സമസൂയത ൧൫.
ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ മനോഹരിയായ സ്ത്രീ പ്രസവിച്ചു.
ചചാല സകലാ പൃഥ്വീ പ്രോദ്ധൂതാശ്ച മഹാര്ണവാ ൧൫.
മുഴുവൻ ഭൂമിയും വിറച്ചു, മഹാസമുദ്രങ്ങൾ ഉണർന്നു ചലിച്ചു.
ജേപുര്ജപ്യം മുനിവരാ വ്യാധവിദ്ധാ മൃഗാ ഇവ ൧൫.
ഭയത്താൽ അമ്പേറ്റ് കിടക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾപോലെ മഹർഷിമാർ ജപങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു.
ജാതേ മഹാസുരേ തസ്മിന്സര്വ ഏവ മഹാസുരാഃ ൧൫.
ആ മഹാസുരൻ ജനിച്ചപ്പോൾ മറ്റെല്ലാ മഹാസുരന്മാരും സന്തോഷിച്ചു.
ജഗുര്ഹര്ഷസമാവിഷ്ടാ നനൃതുശ്ചാസുരാംഗനാഃ ൧൫.
ആനന്ദം നിറഞ്ഞ അസുരന്മാർ പാടുകയും അസുരസ്ത്രികൾ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
വിഷണ്ണമനസോ ദേവാഃ സമഹേംദ്രാസ്തദാഭവന് ൧൫.
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർക്കും മനസ്സിൽ വിഷാദം നിറഞ്ഞു.
അഭിഷിക്തോഽസുരോ ദൈത്യൈഃ കുരംഗമഹിഷാദിഭിഃ ൧൫.
കുരനും ങയും മഹിഷനും കൂടെ, ദൈത്യന്മാർ ആ അസുരനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
സ തു പ്രാപ്തമഹാരാജ്യസ്താരകഃ പാംഡുസത്തമ ൧൫.
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, അങ്ങനെ താരകൻ മഹാരാജ്യം നേടി.
ശ്രൃണുധ്വമസുരാഃ സര്വേ വാക്യം മമ മഹാബലാഃ ൧൫.
അവൻ പറഞ്ഞു: 'മഹാബലശാലികളായ അസുരന്മാരെ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.'
അസ്മാകം ജാതിധര്മേണ വിരൂഢം വൈരമക്ഷയമ് ൧൫.
നമ്മുടെ വംശപരമ്പരാഗത നിയമപ്രകാരം, നമ്മുടെ വൈരം ആഴവും അവസാനമില്ലാത്തതുമാണ്.
കിം തു തത്തപസാ സാധ്യം മന്യേഹം സുരസംഗമമ് ൧൫.
എന്നാൽ, ദേവന്മാരുമായി ഐക്യം നേടാൻ തപസ്സാണ് മാർഗം എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
തതഃ സുരാന്വിജേഷ്യാമോ ഭോക്ഷ്യാമോഽഥ ജഗത്ത്രയമ് ൧൫.
അപ്പോൾ നാം ദേവന്മാരെ ജയിച്ച് മൂന്നു ലോകവും ആസ്വദിക്കും.
അയുക്തശ്ചപലഃ പ്രാപ്താമപി രക്ഷിതുമക്ഷമഃ ൧൫.
സ്ഥിരതയില്ലാത്ത, അശാന്തനായവൻ നേടിയതുപോലും സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.
സാധുസാധ്വിത്യഥോചുസ്തേ വചനം തസ്യ വിസ്മിതാഃ ൧൫.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ട്, 'നന്നായി പറഞ്ഞു, നന്നായി പറഞ്ഞു' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.
സര്വര്തുകുസുമാകീര്ണനാനൌഷധിവിദിപിതമ് ൧൫.
ആ ഗുഹയിൽ എല്ലാ കാലാവസ്ഥയിലുമുള്ള പുഷ്പങ്ങളും പലതരം ഔഷധികളും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
അനേകാകാരബഹുലം പൃഥക്പക്ഷികുലാകുലമ് ൧൫.
പല രൂപങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായത്, വ്യത്യസ്ത പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
പ്രാപ്യ തത്കംദരം ദൈത്യശ്ചകാര വിപുലം തപഃ ൧൫.
ആ ഗുഹയിൽ എത്തി ദൈത്യൻ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.
നിരാഹാരഃ പംചതപാ വര്ഷായുതമഭൂത്കില ൧൫.
അവൻ ഭക്ഷണമില്ലാതെ, അഞ്ചു തപസ്സും അനുഷ്ഠിച്ച് പത്തു ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞു എന്നാണ് പറയുന്നത്.
മാംസസ്യാഗ്നൌ ജുഹാവൈവ തതോ നിര്മാംസതാം ഗതഃ ൧൫.
അവൻ തന്റെ മാംസം അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചു, അതിനാൽ ശരീരം മാംസരഹിതമായി.
ജജ്വലുഃ സര്വഭൂതാനി തേജസാ തസ്യ സര്വതഃ ൧൫.
അവന്റെ തേജസ്സിൽ നിന്ന് എല്ലാ ജീവികളും എല്ലായിടത്തും പ്രകാശിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ബ്രഹ്മാ പരമം തോഷമാഗതഃ ൧൫.
അതിനിടയിൽ ബ്രഹ്മാവിന് അത്യന്തം സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
പ്രാപ്യ തം ശൈലരാജാനം ഹംസസ്യംദനമാസ്ഥിതഃ ൧൫.
ഹംസവാഹനത്തിൽ കയറി, ബ്രഹ്മാവ് ആ പർവ്വതരാജാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
ഉത്തിഷ്ഠ പുത്ര തപസോ നാസ്ത്യസാധ്യം തവാധുനാ ൧൫.
എണീറ്റു നിൽക്കു മകനേ, ഇനി നിന്നെ തപസ്സിലൂടെ നേടാൻ കഴിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല.
ഇത്യുക്തസ്താരകോ ദൈത്യഃ പ്രാംജലിഃ പ്രാഹ തം വിഭുമ്॥ ൧൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, താരകാസുരൻ കയ്യുകൂപ്പി ആ മഹാത്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.
വയം പ്രഭോ ജാതിധര്മാഃ കൃതവൈരാഃ സഹമരൈഃ ൧൫.
പ്രഭോ, ഞങ്ങൾ ജന്മസിദ്ധമായ ദേവശത്രുക്കളാണ്.
തേഷാമഹം സമുദ്ധര്താ ഭവേയമിതി മേ മതിഃ ൧൫.
ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ്യാമഹം ചാമരൈശ്ചൈഷ വരോ മമ ഹൃദിസ്ഥിതഃ ൧൫.
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ നിലനിൽക്കട്ടെ; ഈ വരം എന്റെ മനസ്സിൽ സ്ഥിരമായി ഉണ്ട്.
തമുവാച തതോ ദൈത്യം വിരംചോഽമരനായകഃ ജാതസ്യ ഹി ധ്രുവോ മൃത്യുഃ സത്യമേതച്ഛ്രുതീരിതമ്॥ ൧൫.
അപ്പോൾ അമരനാഥനായ വിരിഞ്ചി ആ അസുരനോട് പറഞ്ഞു: ജനിച്ചവർക്കു മരണം ഉറപ്പാണ്; ഇതാണ് ശാസ്ത്രങ്ങൾ പറയുന്ന സത്യം.
ഇതി സംചിംത്യ വരയ വരം യസ്മാന്ന ശംകസേ ൧൫.
അതിനാൽ, നീ മനസ്സിൽ സംശയം ഇല്ലാത്ത ഒരു വരം ആലോചിച്ച് തിരഞ്ഞെടുക്കണം.