വരാംഗീതി ച നാമാസ്യാഃ കൃതവാംശ്ച പിതാമഹഃ ൧൪.
പിതാമഹൻ അവളെ 'വരാംഗി' എന്ന പേരിൽ വിളിച്ചു.
വജ്രാംഗോഽപി തയാ സാര്ധം ജഗാമ തപസേ വനമ് ൧൪.
വജ്രാംഗനും അവളോടൊപ്പം തപസ്സിനായി കാടിലേക്ക് പോയി.
കാലം കമലപത്രാക്ഷഃ ശുദ്ധബുദ്ധിര്മഹാതപാഃ ൧൪.
കമലപത്രംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവളും, ശുദ്ധമായ മനസ്സും, മഹത്തായ തപസ്സും ഉള്ളവളും അവിടെ കുറേ കാലം ചെലവഴിച്ചു.
നിരാഹാരോ ഘോരതപാസ്തപോരാശിരജായത ൧൪.
അവൻ ഭക്ഷണം ഒന്നും കഴിക്കാതെ ഭയങ്കരമായ തപസ്സുകൾ ചെയ്തു, തപസ്സിന്റെ ഒരു കൂമ്പാരമായി മാറി.
ജലാംതരപ്രവിഷ്ടസ്യ തസ്യ പത്നീ മഹാവ്രതാ ൧൪.
ജലത്തിനുള്ളിൽ കടന്നുപോയ ഭർത്താവിനൊപ്പം, മഹാവ്രതയുള്ള ഭാര്യയും ചേർന്നു.
നിരാഹാരം പതിം മത്വാ തപസ്തേപേ പതിവ്രതാ ൧൪.
ഭർത്താവ് ഉപവാസത്തിലാണ് എന്ന് കരുതി, ഭർത്തിനിഷ്ഠയുള്ള അവൾയും തപസ്സു ചെയ്തു.
ഭൂത്വാ തു മര്കടാകാരസ്തസ്യാഅഭ്യാശമാഗതഃ ൧൪.
പിന്നീട്, കുരങ്ങിന്റെ രൂപം എടുത്ത് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയവൻ.
തഥാ വിലോലവസനാം വിലോലവദനാം തഥാ ൧൪.
അങ്ങനെ, വസ്ത്രം അലഞ്ഞു, മുഖം അലഞ്ഞു, അവൾ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു.
തതശ്ച മേഷരൂപേണ ക്ലേശം തസ്യാശ്ചകാര സഃ ൧൪.
ശേഷം, ആട് രൂപം എടുത്ത് അവളെ വേദനിപ്പിച്ചു.
അപാകര്ഷത ദൂരം സ തസ്മാദ്ദേവഭൃതസ്തഥാ ൧൪.
അവൻ ദൈവദൂതൻപോലെ അവളെ ദൂരേയ്ക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
ക്ഷമയാ ച മഹാഭാഗാ ക്രോധമണ്വപി നാകരോത് ൧൪.
മഹാഭാഗ്യവതിയായ അവൾ ക്ഷമയോടെ, ചെറിയൊരു കോപം പോലും കാണിച്ചില്ല.
അഗ്നിരൂപേണ തസ്യാശ്ച സ ദദാഹ മഹാശ്രമമ് ഏവം സിഹവൃകാദ്യാഭിര്ഭീഷികാഭിഃ പുനഃപുനഃ॥ ൧൪.
അഗ്നിരൂപം എടുത്ത് അവളുടെ വലിയ പരിശ്രമം ദഹിപ്പിച്ചു; അങ്ങനെ സിംഹം, കാട്ടുപോത്ത് തുടങ്ങിയ ഭയങ്കരമായ രൂപങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭീഷണി ഉണ്ടാക്കി.
വിരരാമ യദാ നൈവ വജ്രാംഗമഹിഷീ തദാ ൧൪.
വജ്രാംഗന്റെ ഭാര്യ തപസ്സു നിർത്തിയില്ലെങ്കിൽ,
താം ശാപാഭിമുഖീം ദൃഷ്ട്വാ ശൈലഃ പുരുഷാവിഗ്രഹഃ ൧൪.
അവളെ ശാപം ചൊല്ലാൻ തയ്യാറായതായി കണ്ടു, പർവ്വതം മനുഷ്യരൂപത്തിൽ അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നു.
നാഹം മഹാവ്രതേ ദുഷ്ടഃ സേവ്യോഽഹം സര്വദേഹിനാമ് ൧൪.
മഹാവ്രതയുള്ളവളേ, ഞാൻ ദുഷ്ടൻ അല്ല; എല്ലാ ജീവികളും എന്നെ സേവിക്കേണ്ടവരാണ്.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ജാതഃ കാലോ വര്ഷസഹസ്രികഃ ൧൪.
ഇതെല്ലാം നടക്കുമ്പോൾ, ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കാലം കടന്നു പോയി.
തുഷ്ടഃ പ്രോവാച വജ്രാംഗം തമാഗമ്യ ജലാശയേ॥ ൧൪.
സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് ജലാശയത്തിനരികിലേക്ക് വജ്രാംഗനോടു സമീപിച്ചു സംസാരിച്ചു.
ദദാമി സര്വകാമാംസ്തേ ഉത്തിഷ്ഠ ദിതിനന്ദന ഉവാച പ്രാംജലിര്വാക്യം സര്വലോകപിതാമഹമ്॥ ൧൪.
എന്റെ മകനേ, ദിതിയുടെ പുത്രാ, നീ എഴുന്നേല്ക്കു; നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാന് നല്കുന്നു. കൈകൂപ്പി അവന് ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനോടു പറഞ്ഞു.
ആസുരോ മേഽസ്തു മാ ഭാവഃ ശക്രരാജ്യേ ച മാ രതിഃ ൧൪.
എനിക്ക് അസുരസ്വഭാവം ഉണ്ടാകരുത്; ഇന്ദ്രന്റെ ആധിപത്യത്തില് എനിക്ക് ആസ്വാദനവും ഉണ്ടാകരുത്.
ഏവമസ്ത്വിതി തം ബ്രഹ്മാ പ്രാഹ വിസ്മിതമാനസഃ ൧൪.
അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ എന്നു ബ്രഹ്മാവ് അത്ഭുതംകൊണ്ടു മനസ്സോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഋഷയോ മനുജാ ദേവാഃ ശിവബ്രഹ്മമുഖാ അപി ൧൪.
മഹർഷിമാര്, മനുഷ്യര്, ദേവന്മാര്, ശിവനും ബ്രഹ്മാവും പോലും—
ഇതി ചിംത്യ വിരിംചോഽപി തത്രൈവാംതരധീയത ൧൪.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് വിഷ്ണുവും അവിടുത്തെ തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി.
ആഹാരമിച്ഛന്സ്വാം ഭാര്യാം ന ദദര്ശാശ്രമേ സ്വകേ ൧൪.
ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ച് തന്റെ ആശ്രമത്തില് ഭാര്യയെ കാണാനായില്ല.
വിലോകയന്സ്വകാം ഭാര്യാം വിധിത്സുഃ കര്മ നൈത്യകമ് ൧൪.
തന്റെ ഭാര്യയെ അന്വേഷിച്ച്, ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിച്ച്—
രുദന്തീം സ്വാം പ്രിയാം ദീനാം തരുപ്രച്ഛാദിതാനനാമ് ൧൪.
വൃക്ഷശാഖകള് മുഖം മറച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന, ദുഃഖിതയും കരയുന്ന തന്റെ പ്രിയവളെ അവന് കണ്ടു.
കേന തേഽപകൃതം ഭീരു വര്തംത്യാസ്തപസി സ്വകേ കം വാ കാമം പ്രയച്ഛാമി ശീഘ്രം പ്രബ്രൂഹി ഭാമിനി॥ ൧൪.
ഭയക്കരിയായേ, നീ തപസ്സില് ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോള് ആരാണ് നിന്നെ ദുർവ്യവഹരിച്ചത്? അല്ലെങ്കില് നിനക്ക് എന്ത് ആഗ്രഹമാണ് വേണ്ടത്? വേഗം പറയൂ, സുന്ദരിയേ.
ഗൃഹേശ്വരീം സദ്ഗുണഭൂഷിതാം ശുഭാം പംഗ്വംധയോഗേന പതിം സമേതാമ് ൧൪.
സദ്ഗുണങ്ങളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ശുഭയുള്ള, ഭര്ത്താവുമായി വിവാഹബന്ധത്തിലൂടെ ഏകോപിതയായ ഗൃഹലക്ഷ്മി—
നാശിതാസ്മ്യപവിദ്ധാസ്മി ത്രാസിതാ പീഡിതാസ്മി ച ൧൫.
ഞാന് നശിച്ചുപോയി, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, ഭയപ്പെടുത്തി, പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ദുഃഖപാരമപശ്യംതീ പ്രാണാംസ്ത്യക്തും വ്യവസ്ഥിതാ ൧൫.
എന്റെ ദു:ഖത്തിന് ഒരു അവസാനം കാണുന്നില്ല; അതിനാല് ജീവന് ഉപേക്ഷിക്കാന് ഞാന് തീരുമാനിച്ചു.
ഏവമുക്തസ്തു ദൈത്യേംദ്രോ ദുഃഖിതോഽചിംതയദ്ധൃദി ൧൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ദൈത്യാധിപന് ദു:ഖിതനായി ഹൃദയത്തില് ആലോചിച്ചു.