ഭവദ്ഭിശ്ച ന ചാപ്യത്ര വക്താനാം കസ്യചിത്ക്വചിത് ൧൩.
നിങ്ങളിൽ ആരും, ഇവിടെ, എവിടെയും, ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയുന്നില്ല.
ദേവാചാര്യേണ സംത്യക്തോ ഭ്രാത്രാ മേ കാരണാം തരേ ൧൩.
ദൈവഗുരുവും സഹോദരനും എന്നെ ഒരു കാരണത്താൽ ഉപേക്ഷിച്ചു.
അവിദ്യാംതര്ഗതൈര്യജ്ഞകര്മഭിര്ന പ്രയോജനമ് ൧൩.
അജ്ഞാനത്തിൽ മുങ്ങിയവരുടെ യാഗങ്ങൾക്കൊന്നും യാതൊരു ഫലവും ഇല്ല.
സമിത്പുഷ്പകുശപ്രായൈഃ സാധനൈര്യദ്യചേതനൈഃ ൧൩.
വെളളം, പൂവ്, ദർഭ തുടങ്ങിയ ജഡമായ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടുള്ള വഴിപാട് കൊണ്ട് യാതൊന്നും സംഭവിക്കില്ല.
തദ്യൂയം തത്ര ഗച്ഛധ്വം ശീഘ്രമേവ നൃപാനുഗാഃ ൧൩.
അതുകൊണ്ട് രാജാവിനെ അനുഗമിക്കുന്നവരായ നിങ്ങൾ അതിവേഗം അവിടെ പോകൂ.
സ ഹി പൂര്വം മിഥേഃ പുര്യാം വസന്നാശ്രമമുത്തമമ് ൧൩.
അവൻ മുമ്പ് മിഥിലാപട്ടണത്തിൽ താമസിച്ചപ്പോൾ ഒരു ഉത്തമമായ ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗാര്ഗി രക്ഷ പയോ ഭദ്രേ നകുലോഽയമുപേതി ച ൧൩.
ഗാർഗി, ഭദ്രേ, പാൽ സൂക്ഷിക്കൂ, കാരണം ഈ നക്കുൽ അടുത്ത് വരുന്നു.
ഇത്യുക്തോ നകുലഃ ക്രുദ്ധഃ സ ഹി ക്രുദ്ധഃ പുരാഽഭവത് ൧൩.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ നക്കുൽ കോപിച്ചു, കാരണം അവൻ മുമ്പ് തന്നെ കോപത്തിലായിരുന്നു.
അഹോ വാ ധിഗ്ധിഗിത്യേവ ഭൂയോ ധിഗിതി ചൈവ ഹി ൧൩.
അയ്യോ, അയ്യോ, ശാപം! വീണ്ടും വീണ്ടും ശാപം തന്നെ!
കഥം തേ നാമ പാപാനി പ്രകുര്വംതി നരാധമാഃ ൧൩.
എങ്ങനെ ഈ ദുഷ്ടന്മാർ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു?
നിമേഷോഽപി ന ശക്യേത ജീവിതേ യസ്യ നിശ്ചിതമ് ൧൩.
ഒരു നിമിഷം പോലും ആരുടേയും ജീവൻ ഉറപ്പില്ല.
ത്വം മുനേ മന്യസേ ചേദം കുലീനോഽസ്മീതി ബുദ്ധിമാന് ൧൩.
മുനിവേ, നീ ബുദ്ധിമാനായി 'ഞാൻ ഉന്നതകുലത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്' എന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ,
കിമധീതം യാജ്ഞവല്ക്യ കാ യോഗേശ്വരതാ തവ ൧൩.
യാജ്ഞവൽക്ക്യ, നീ എന്താണ് പഠിച്ചത്? യോഗത്തിൽ നിന്നു നിനക്ക് ഈ വലിയ പ്രാവീണ്യം എവിടെ നിന്നാണ് ലഭിച്ചത്?
കസ്മിന്വേദം സ്മൃതൌ കസ്യാം പ്രോക്തമേതദ്ബ്രവീഹി മേ ൧൩.
ഇത് ഏത് വേദയിലോ സ്മൃതിയിലോ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു? ദയവായി എവിടെയാണ് ഇതു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് പറയൂ.
കിമിദം നൈവ ജാനാസി യാവത്യഃ പരുഷാ ഗിരഃ ൧൩.
നിനക്ക് ഇതറിയാതിരിക്കാൻ കാര്യമെന്താണ്? നീ ഇത്ര കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറയുമ്പോഴും.
കംഠേ യമാനുഗാഃ പാദം കൃത്വാ തസ്യ സുദുര്മതേഃ ൧൩.
യമന്റെ അനുയായികൾ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവന്റെ കഴുത്തിൽ കാലിടുന്നു.
വാവദൂകാശ്ച ധ്വജിനോ മുഷ്ണംതി കൃപണാഞ്ജനാന് ൧൩.
അഹങ്കാരവും അധികം സംസാരവും ചെയ്യുന്നവർ പതാക ഉയർത്തി ദരിദ്രരെ കൊള്ളയടിക്കുന്നു.
വജ്രസ്യ ദിഗ്ധശസ്ത്രസ്യ കാലകൂടസ്യ ചാപ്യുത ൧൩.
വജ്രം പുരട്ടിയ ആയുധങ്ങളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ കാളകൂട്ട വിഷം പുരട്ടിയ ആയുധങ്ങളാലോ,
കര്ണനാസികനാരാചാന്നിര്ഹരംതി ശരീരതഃ ൧൩.
അവർ കാതിലും മൂക്കിലും അമ്പ് കുത്തി ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുക്കുന്നു.
യംത്രപീഡൈഃ സമാക്രമ്യ വരമേഷ ഹതോ നരഃ ൧൩.
യന്ത്രങ്ങളാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത്തരം മനുഷ്യൻ മരിക്കുന്നത് തന്നെ മെച്ചമാണ്.
ത്വയാ ത്വഹം യാജ്ഞവല്ക്യ നിത്യം പംഡിതമാനിനാ ൧൩.
എന്നാൽ യാജ്ഞവൽക്ക്യ, നീ എപ്പോഴും നിന്നെ പണ്ഡിതനെന്ന് കരുതുന്നവനാണ്.
ഇതി ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ ഭൃശം വിസ്മിതമാനസഃ ൧൩.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മനസ്സ് അതീവ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
നമോഽധര്മായ മഹതേ ന വിദ്മോ യസ്യ വൈ ഭവമ് ൧൩.
മഹത്തായ അധർമ്മത്തിന് നമസ്കാരം; അതിന്റെ ഉത്ഭവം നമുക്ക് അറിയില്ല.
വിരംചിവിഷ്ണുപ്രസമുഖാഃ സോമേംദ്രപ്രമുഖാസ്തഥാ ൧൩.
വിരഞ്ചിയും വിഷ്ണുവും, അതുപോലെ സോമനും ഇന്ദ്രനും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവർ,
ധര്മജ്ഞോഽസ്മീതി യോ മോഹാദാത്മാനം പ്രതിപദ്യതേ ൧൩.
'ഞാൻ ധർമ്മം അറിയുന്നവനാണ്' എന്ന് മോഹത്തിൽ പറയുന്നവൻ,
കേചിദജ്ഞാനതോ നഷ്ടാഃ കേചിജ്ജ്ഞാനമദാദപി ൧൩.
ചിലർ അജ്ഞാനത്താൽ നശിക്കുന്നു; ചിലർ ജ്ഞാനത്തിലൂടെയും നശിക്കുന്നു.
വേദസ്മൃതീതിഹാസേഷു പുരാണേഷു പ്രകല്പിതമ് ൧൩.
ഇത് വേദങ്ങളിലും സ്മൃതികളിലും ഇതിഹാസങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ പുരാ ശോചതേ വ്യക്തം പ്രാപ്യ തച്ചാംതകം ഗൃഹമ് ൧൩.
അവൻ തീർച്ചയായും മരണമന്ദിരം എത്തുമ്പോൾ ദു:ഖിക്കുന്നു.
നകുലം സകുലം ബ്രൂയാന്ന കംചിന്മര്മണി സ്പൃശേത് ൧൩.
എല്ലാവരോടും കുടുംബത്തോടുമൊത്ത് സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കണം; ആരെയും ഹൃദയത്തിൽ വേദനിപ്പിക്കരുത്.
ആലസ്യേനാപ്യനാചാരാദ്വൃഥാകാര്യേകമംഗ തത്॥ ൧൩.
ആലസ്യത്താലോ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയാലോ, പ്രിയമേ, ഒരു നിർഥകമായ പ്രവൃത്തിയും തെറ്റാണ്.