യ ഏകാംതതയാത്യംതമംതര്ഗതതമോപഹഃ ൧൩.
ആർക്കുംപൂർണ്ണമായ ഭക്തിയുള്ളവൻ, ഉള്ളിലെ ഇരുണ്ടതെല്ലാം അകറ്റുന്നു.
സര്വേ വരാഃ സുധാകാരാഃ ശര്കരാമധുഷഡ്രസാഃ ൧൩.
എല്ലാ ഉത്തമ നൈവേദ്യങ്ങളും—അമൃതം, പഞ്ചസാര, തേൻ, ആറു വിധം മധുരപാനങ്ങൾ—
ആരേഭിരേ ക്രിയായോഗം മാര്കംഡനൃപപൂര്വകാഃ തീര്ഥയാത്രാനുഷംഗേന ലോമശാലോകനോത്സുകഃ॥ ൧൩.
മാർകണ്ടേയനും രാജാവും മുന്നിൽ നിന്ന്, തീർത്ഥയാത്രയിലൂടെയുള്ള ലോമശനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ആ കർമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
മുഖ്യാ പുരുഷയാത്രാ ഹി തീര്ഥയാത്രാനുഷംഗതഃ ൧൩.
മനുഷ്യന്റെ പ്രധാന യാത്ര തീർത്ഥയാത്രയോടൊപ്പം നടക്കുന്നതാണു്.
കൃതാര്ഹണാതിഥ്യവിധിം വിശ്രാംതം മാം ച ഫാല്ഗുന ൧൩.
ആവശ്യമായ ആദരവു് കാഴ്ചവെച്ച്, ഞാൻเอง വിശ്രമിച്ചു, ഫാൽഗുനാ.
ശാപഭ്രഷ്ടാ വയം ബ്രഹ്മംശ്ചത്വാരോഽപി സ്വകര്മണാ ൧൩.
ബ്രാഹ്മണാ, ഞങ്ങൾ നാലുപേരും ഓരോരുത്തരുടെയും കർമ്മഫലമായി ശാപം മൂലം തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു.
ഇയം ഹി നിഷ്ഫലാ ഭൂമിഃ ശപലം ഭാരതം മുനേ॥ ൧൩.
ഈ ഭൂമി ഫലശൂന്യമാണ്; മഹർഷേ, ഭാരതം സ്ഥിരതയില്ലാത്തതാണു്.
തത്രാപി ക്വചിദേകത്ര സര്വതീര്ഥഫലം വദ ൧൩.
അവിടെയും, എങ്കിലും, ഏതെങ്കിലും ഒരിടത്ത് എല്ലാ തീർത്ഥഫലവും ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലം പറയൂ.
സംവര്തം പരിപൃച്ഛധ്വം സ വോ വക്ഷ്യതി തത്ത്വതഃ ൧൩.
സംവർത്തനോടു ചോദിക്കൂ; അവൻ നിങ്ങൾക്ക് സത്യമായുള്ളത് പറയും.
കുത്രാസൌ വിദ്യതേ യോഗീ നാജ്ഞാസിഷ്മ വയം ച തമ് ൧൩.
അവൻ എവിടെയാണ് എന്നറിയില്ല; ആ യോഗിയെ ഞങ്ങൾ പരിചയമില്ലായിരുന്നു.
യദി ജാനാസി തം ബ്രൂഹി സുഹൃത്സംഗോ ന നിഷ്ഫലഃ ൧൩.
നിനക്ക് അവനെ അറിയാമെങ്കിൽ പറയൂ; സ്നേഹിതരുടെ കൂടാരം എപ്പോഴും ഫലപ്രദമാണ്.
വാരാണസ്യാമസാവാസ്തേ സംവര്തോ ഗുപ്തലിംഗഭൃത് ൧൩.
വാരാണസിയിൽ സംവർത്തൻ ഒളിച്ചിരിപ്പാണ്, തന്റെ രൂപം മറച്ചുവെച്ചവനാണ്.
കരപാത്രകൃതാഹാരഃ സര്വഥാ നിഷ്പരിഗ്രഹഃ ൧൩.
കൈയിൽ പിടിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും, ഒന്നും സ്വന്തമില്ലാത്തവനുമാണ് അവൻ.
ഭുക്ത്വാ നിര്യാതി സായാഹ്നേ വനം ന ജ്ഞായതേ ജനൈഃ ൧൩.
ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം സന്ധ്യാകാലത്ത് അവൻ കാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു; ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.
വക്ഷ്യാമി ലക്ഷണം തസ്യ ജ്ഞാസ്യഥ തം മുനിമ് ൧൩.
അവന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം; അങ്ങനെ നിങ്ങൾ ആ മുനിയെ തിരിച്ചറിയും.
അവിജ്ഞാതം സ്ഥാപനീയം സ്ഥേയം തദവിദൂരതഃ ൧൩.
അവനെ തിരിച്ചറിയാതെ സമീപിക്കണം; അവന്റെ അടുത്ത് തന്നെ നിൽക്കണം.
സ സംവര്തോ ന ചാക്രാമത്യേഷ ശല്യമസംശയമ് ൧൩.
ആ സംവർത്തൻ ഒരിക്കലും മുള്ളുകൾ കാൽവെക്കില്ല, അതിൽ സംശയമില്ല.
യദി പൃച്ഛതി കേനാഹമാഖ്യാത ഇതി മാം തതഃ ൧൩.
ആർക്കെങ്കിലും ആരാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, അത് ഞാൻ തന്നെയാണെന്ന് പറയൂ.
തച്ഛ്രുത്വാ തേ തഥാ ചക്രുഃ സര്വേപി വചനം മമ ൧൩.
ഇത് കേട്ട ശേഷം, അവർ എല്ലാവരും ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ചെയ്തു.
ശവം ദൃഷ്ട്വാ ച തൈര്ന്യസ്തം സംവര്തോ വൈ ന്യവര്തത ൧൩.
അവർ വെച്ച ശവം സംവർത്തൻ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തിരിഞ്ഞുപോയി.
തിഷ്ഠ ബ്രഹ്മന്ക്ഷണമിതി ജല്പംതോ രാജമാര്ഗഗമ് ൧൩.
അവൻ രാജമാർഗ്ഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ, അവർ 'ബ്രാഹ്മണാ, ഒരു നിമിഷം നിൽക്കൂ' എന്നു വിളിച്ചു.
സമയാ മാമരേ ഭോഽദ്യ നാഗംതവ്യം ന വോ ഹിതമ് കുപിതഃ പ്രാഹ താന്സര്വാന്കേനാഖ്യാതോഽഹമിത്യുത॥ ൧൩.
അവൻ കോപത്തോടെ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് എന്നോടു വരരുത് എന്ന് ഞാൻ മുമ്പേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; അത് നിങ്ങൾക്ക് നല്ലതല്ല. ആരാണ് എന്റെ വിവരം പറഞ്ഞത്?'
നിവേദയത ശീഘ്രം മേ യഥാ ഭസ്മ കരോമി തമ് ൧൩.
വേഗത്തിൽ പറയൂ, ഞാൻ അവനെ ചാരമാക്കാം.
അഥ പ്രകംപിതാഃ പ്രാഹുര്നാരദേനേതി തം മുനിമ് ൧൩.
ഭയപ്പെട്ട് അവർ ആ മുനിയോട് പറഞ്ഞു: 'നാരദനാണ് പറഞ്ഞത്.'
ലോകാനാം യേന സാപാഗ്നൌ ഭസ്മശേഷം കരോമി തമ് ൧൩.
ആളുകൾക്കും അവരുടെ ശാപങ്ങൾക്കും ഞാൻ ചാരമായ് മാറ്റുന്നത് അവനാണ്.
ത്വം നിവേദ്യ സ ചാസ്മാകം പ്രവിഷ്ടോ ഹവ്യവാഹനമ് ൧൩.
നീ അവനെ അറിയിപ്പിച്ചു; അവൻ ഞങ്ങൾക്കായി ഹവ്യവാഹനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
അഹമപ്യേവമേവാസ്യ കര്താ തേന സ്വയം കൃതമ് ൧൩.
ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇതിന്റെ കർത്താവും. അതിനാൽ, ഇത് ഞാൻ തന്നെ ചെയ്തതാണ്.
യദി നാരദ ദേവര്ഷേ പ്രവിഷ്ടോഽസി ഹുതാശനമ് ൧൩.
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദാ, നീ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചുവെങ്കിൽ,
ന ഹുതാശഃ സമുദ്രോ വാ വായുര്വാ വൃക്ഷപര്വതഃ ൧൩.
അഗ്നിയും സമുദ്രവും വായുവും മരവും പർവതവും ഒന്നുമല്ല—
പുനരേതത്കൃതം ചാപി സംവര്തോ മന്യതേ യഥാ ൧൩.
ഇതെല്ലാം വീണ്ടും സംവർത്തൻ തന്റെ മനസ്സനുസരിച്ച് ചെയ്തതാണെന്ന് കരുതുന്നു.