ഇത്ഥം നിശമ്യ നൃപതേര്വചനം തദാനീം സര്വേഽപി തേ ഷഡഥ തം മുനിമുഖ്യമാശു ൧൧.
അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ആ ആറുപേരും ഉടൻ ആ മഹാമുനിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു.
അഥ തേ ദദൃശുഃ പാര്ഥ സംയമസ്ഥം മഹാമുനിമ് ൧൨.
അതിനുശേഷം, പാർഥാ, അവർ മഹാമുനിയെ സംയമനത്തിൽ ലീനനായി കണ്ടു.
ജടാസ്ത്രിഷവണസ്നാനകപിലാഃ ശിരസാ തദാ ൧൨.
അപ്പോൾ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം കുളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജടകൾ മഞ്ഞനിറമായിരുന്നു.
സവ്യഹസ്തേ തൃണൌഘം ച ച്ഛായാര്ഥേ വിപ്രസത്തമമ് ൧൨.
അദ്ദേഹം ഇടതുകൈയിൽ തഴച്ചുള്ള ഒരു കൂമ്പാരം പിടിച്ചിരുന്നതും, അതു നിഴലിനായി ആയിരുന്നു.
അഹിംസയന്ദുരുക്താദ്യൈഃ പ്രാണിനോ ഭൂമിചാരിണഃ ൧൨.
അദ്ദേഹം ഭൂമിയിൽ നടക്കുന്ന ജീവികൾക്ക് കഠിനവാക്കുകളോ മറ്റേതെങ്കിലും വഴിയോ ദോഷം ചെയ്യാറില്ലായിരുന്നു.
ബകഭൂപദ്വിജോലൂകഗൃധ്രകൂര്മാ വിലോക്യ ച ൧൨.
അദ്ദേഹം ബക, ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്ന പക്ഷികൾ, ദ്വിജന്മാർ, ആണ്ടികൾ, കഴുകൻമാർ, ആമകൾ എന്നിവയെ കണ്ടു.
സ്വാഗതാസനസത്കാരേണാമുനാ തേഽതി സത്കൃതാഃ ൧൨.
അവൻ നൽകിയ സ്വീകരണവും ഇരിപ്പിടവും ആദരവും കൊണ്ടു നിങ്ങൾക്ക് വലിയ ആദരം ലഭിച്ചു.
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നോഽയമവനീപതിഃ സത്രിജനാഗ്രണീഃ ൧൨.
ഇവൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ, ഭൂമിയിലെ രാജാവും ഭാര്യയോടും അനുചരന്മാരോടും കൂടിയവരിൽ പ്രധാനനുമാണ്.
മാര്കംഡേയാദിഭിഃ പ്രാപ്യ കീര്ത്യുദ്ധാരംച സത്തമ ൧൨.
മാർകണ്ടേയനും മറ്റുള്ളവരും വഴി പ്രശസ്തിയും മോക്ഷവും നേടിയവനാണ്, മഹാനായവനേ.
ഭവതാനുഗൃഹീതോഽയമിഹേച്ഛതി മഹോദയമ് ത്വത്സകാശമിഹാനീതോ ബ്രൂഹി സാധ്വസ്യ വാംഛിതമ്॥ ൧൨.
നിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ഇദ്ദേഹം വലിയ ഭാഗ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നീയവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു. സത്പുരുഷന്മാർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു പറയൂ.
പരോപകരണം നാമ സാധൂനാം വ്രതമാഹിതമ് ൧൨.
മറ്റുള്ളവർക്കു ഉപകാരമാകുന്നത് സത്പുരുഷന്മാരുടെ വ്രതമാണ്.
അപ്രണോദ്യേഷു പാപേഷു സാധു പ്രോക്തമസംശയമ് ൧൨.
വിട്ടുകളയാൻ കഴിയാത്ത പാപങ്ങളിൽ സത്പുരുഷന്മാരാണെന്ന് സംശയമില്ലാതെ പറയുന്നു.
അപ്രമത്തഃ പ്രണോദ്യേഷു മുനിരേഷ പ്രയച്ഛതി ൧൨.
വിട്ടുകളയാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധയോടെ ഈ മുനി അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.
കൂര്മ യുക്തമിദം സര്വം ത്വയാഭിഹിതമദ്യ നഃ ൧൨.
കൂർമ, നീ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് യോജിച്ചതാണ്.
ബ്രൂഹി രാജന്സുവിശ്രബ്ധം സന്ദേഹം ഹൃദയസ്ഥിതമ് ൧൨.
രാജാവേ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ള സംശയം ഭയമില്ലാതെ പറയൂ.
ഭഗവന്പ്രഥമഃ പ്രശ്രസ്താവദേവ മമോച്യതാമ് ൧൨.
ഭഗവൻ, ആദ്യം ചോദ്യം ഞാൻ തന്നെ ചോദിക്കട്ടെ.
കുടീമാത്രോഽപി യച്ഛായാ തൃണൈഃ ശിരസി പാണിഗൈഃ॥ ൧൨.
കുടിലിന്റെ നിഴലോ, കൈകൊണ്ട് തലയിൽ ഇടുന്ന പുല്ലോ പോലും,
മര്തവ്യമസ്ത്യവശ്യം ച കായ ഏഷ പതിഷ്യതി ൧൨.
മരണം ഉറപ്പാണ്; ഈ ശരീരം തീർച്ചയായും വീഴും.
യസ്യ മൃത്യുര്ഭവേന്മിത്രം പീതം വാഽമൃതമുത്തമമ് ൧൨.
മരണം സ്നേഹിതനാകുന്നവർക്കോ, ഉത്തമമായ അമൃതം കുടിച്ചവർക്കോ,
ഇദം യുഗസഹസ്രേഷു ഭവിഷ്യമഭവിദ്ദിനമ് ൧൨.
ആയിരം യുഗങ്ങൾക്കു ശേഷം ഈ ദിവസം സംഭവിച്ചു.
കാരണാനുഗതം കാര്യമിദം ശുക്രാദഭൂദ്വപുഃ ൧൨.
കാരണത്തെ അനുഗമിച്ച് ഈ പ്രവൃത്തി ഉണ്ടായി; ഈ ശരീരം ശുക്രനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്.
തദസ്യാപി കൃതേ പാപം ശത്രുഷഡ്വര്ഗനിര്ജിതാഃ ൧൨.
അവനുവേണ്ടിയും, ആറു വിധ ശത്രുക്കളാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടവർ പാപം ചെയ്യുന്നു.
തദ്ബ്രഹ്മണ ഇഹോത്പന്നഃ സികതാദ്വയസമ്ഭവഃ ൧൨.
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ജനിച്ച് മണലും കാറ്റും ചേർന്നുണ്ടായവനാണ് ഇവൻ.
തഥാപി വൈഷ്ണവീ മായാ മോഹയത്യവിവേകിനമ് ൧൨.
എന്നിരുന്നാലും, വൈഷ്ണവമായ മായ അവിവേകികളായവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു.
ദന്താശ്ചലാശ്ചലാ ലക്ഷ്മീര്യൌവനം ജീവിതം നൃപ ൧൨.
രാജാവേ, പല്ലുകളും സമ്പത്തും യൗവനവും ജീവനും എല്ലാം സ്ഥിരമല്ല.
ഇതി വിജ്ഞായ സംസാരസാരം ച ചലാചലമ് ൧൨.
ഇങ്ങനെ ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ സ്വഭാവം സ്ഥിരവും അസ്ഥിരവും ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി,
ചിരായുര്ഭഗവാനേവ ശ്രൂയതേ ഭുവനത്രയേ ൧൨.
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ദീർഘായുസ്സ് ഉള്ളത് ഭഗവാനെ മാത്രമാണ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
പ്രതികല്പം മച്ഛരീരാദേകരോമപരിക്ഷയഃ ൧൨.
ഓരോ കല്പത്തിലും എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു രോമം വീണുപോകുന്നു.
പശ്യ ജാനുപ്രദേശം മേ ദ്വ്യംഗുലം രോമവര്ജിതമ് ൧൨.
എന്റെ മുട്ടിനടുത്ത് രണ്ടു വിരൽ വീതം രോമം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം നോക്കൂ.
ഇത്ഥം നിശമ്യ തദ്വാക്യം സ പ്രഹസ്യാതിവിസ്മിതഃ ൧൨.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചിരിച്ചു.