നാശകം വദനം ഭദ്ര തഥാ ദര്ശയിതും നിജമ് ൮.
എനിക്ക്, ഭദ്രേ, അങ്ങനെ എന്റെ മുഖം കാണിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
നീത്വാ ദുര്ഗതമൈകാംതേഽകാര്ഷമൌദ്വാഹികം വിധിമ് ൮.
അവളെ വളരെ ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ഞാൻ വിവാഹവിധി നടത്തി.
അനിച്ഛംതീം തദാ ബാലാം ബലാത്സുരതസേവനമ് ൮.
അപ്പോൾ ആ ബാലിക ഇഷ്ടമില്ലാതെ ഇരുന്നിട്ടും, ഞാൻ ബലമായി ലൈംഗികബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു.
നിശ്വസ്യ സംവൃതോ വിപ്രാസ്താം വീക്ഷ്യോദ്വാഹിതാം സുതാമ് ൮.
ആഴമായി ഉച്ച്വസിച്ച് മറഞ്ഞ് നിന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, തന്റെ മകൾ ഇങ്ങനെ വിവാഹം കഴിച്ചതു കണ്ടു.
നിശാചരസ്യ ധര്മേണ യത്ത്വയോദ്വാഹിതാ സുതാ ൮.
നിശാചാരന്റെ രീതിയിൽ നീ എന്റെ മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു.
ഇതി ശപ്തഃ പ്രണ്മ്യൈനം പാദോപഗ്രഹപൂര്വകമ് ൮.
അങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ ആദ്യം അവന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ച് നമസ്കരിച്ചു.
തതോഹമബ്രവം കസ്മാദദോഷം മാം ഭവാനിതി ൮.
അതിനുശേഷം ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'ഭവാൻ എനിക്ക് കുറ്റമില്ലെന്ന് എങ്ങനെ കരുതുന്നു?'
സോദ്വാഹിതാ മയാ കന്യാ ദാനം സകൃദിതി സ്മൃതിഃ ൮.
ഞാൻ വിവാഹം ചെയ്ത പെൺകുട്ടിയെ ഒരിക്കൽ മാത്രം തന്നാൽ മതി എന്നാണ് സ്മൃതി പറയുന്നത്.
സകൃത്കന്യാഃ പ്രദീയംതേ ത്രീണ്യേതാനി സകൃത്സകൃത് ൮.
പെൺകുട്ടികളെ ഒരിക്കൽ മാത്രം തന്നാൽ മതി; ഈ മൂന്നു കാര്യങ്ങളും ഒരിക്കൽ മാത്രം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
ഭവാദൃശാനാം സാധൂനാം സാധൂനാം തസ്യ ത്യാഗോ വിഗര്ഹിതഃ ൮.
ഭവാൻപോലുള്ള സദാചാരികൾക്ക് അവളെ ഉപേക്ഷിക്കൽ അപമാനകരമാണ്.
ഉദ്വോഢാ ചാധുനാ നാഹമുചിതഃ ശാപഭാജനമ് ൮.
ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഭർത്താവായ ഞാൻ ശാപം ലഭിക്കാൻ യോഗ്യനല്ല.
യോ ദത്ത്വാ കന്യകാം വാചാ പശ്ചാദ്ധരതി ദുര്മതിഃ ൮.
വാക്കിലൂടെ പെൺകുട്ടിയെ നൽകി, പിന്നെ തിരിച്ചെടുക്കുന്നവൻ ദുഷ്ടചിത്തനാണ്.
തദാകര്ണ്യ വ്യവസ്യാസൌ തഥ്യം മദ്വചനം ഹൃദാ ൮.
അത് കേട്ട്, അവൻ എന്റെ വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ സത്യമായി അംഗീകരിച്ചു.
ന മേ സ്യാദന്യഥാ വാണീ ഉലൂകസ്ത്വം ഭവിഷ്യതി ൮.
എന്റെ വാക്ക് വ്യത്യസ്തമാവില്ല; നീ ഒരു ഉള്ളൂകമാവും.
യദേംദ്രദ്യുമ്നവിജ്ഞാനേ സഹായസ്തംവ ഭവിഷ്യസി ൮.
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ അവനോടൊപ്പം നീ സഹായി ആയിരിക്കും.
തദ്വാക്യസമകാലം ച കൌശികത്വമിദം മമ ൮.
അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ഉടൻ തന്നെ ഞാൻ ഈ കൗശിക രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
ബില്വീദലൌരിതി പുരാ ശശിശേഖരസ്യ സംപൂജനേന മമ ദീര്ഘതരം കിലായുഃ ൮.
പണ്ടുകാലത്ത് ശശിശേഖരനെ ബിൽവ ഇലയാൽ പൂജിച്ചതു മൂലം എന്റെ ആയുസ്സ് വളരെ നീണ്ടു.
ഇതീദമുക്തമഖിലം പൂര്വജന്മസമുദ്ഭവമ് ൯.
ഇങ്ങനെ മുൻജന്മത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ വിരതേ തസ്മിന്പുരൂഹൂതസനാമനി ൯.
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം പുരൂഹൂതന്റെ സ്നേഹിതൻ മൗനം പാലിച്ചു.
യദര്ഥം വയമായാതാസ്തന്ന സിദ്ധം മഹാമതേ ൯.
മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനേ, ഞങ്ങൾ വന്ന കാര്യം ഇതുവരെ സാധിച്ചിട്ടില്ല.
ഇംദ്രദ്യുമ്നാപരിജ്ഞാനേ ഭദ്രകോഽയം മുമൂര്ഷതി ൯.
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ ഭദ്രകൻ മരിക്കുകയാണ്.
മിത്രകാര്യേ വിനിര്വൃത്തേ മ്രിയമാണം നിരീക്ഷതേ ൯.
സ്നേഹിതന്റെ കാര്യങ്ങൾ തീർന്നപ്പോൾ അവൻ മരിക്കുന്നവനെ നോക്കി നിന്നു.
തദേതാവനുയാസ്യാമി മ്രിയമാണാവഹം ദ്വിജ ൯.
അതിനാൽ, ഈ മരിക്കുന്നവനോടൊപ്പം ഞാൻ പോകും, ദ്വിജനേ.
പ്രതിജ്ഞാതമനിഷ്പാദ്യ മിത്രസ്യാഭ്യാഗതസ്യ ച ൯.
വന്ന സ്നേഹിതനോട് നൽകിയ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റാതെ വിടാൻ പാടില്ല.
തസ്മാദ്വഹ്നിം പ്രവേക്ഷ്യാമി സാര്ധമാഭ്യാമസംശയമ് ൯.
അതിനാൽ, ഞാൻ സംശയമില്ലാതെ അവനോടൊപ്പം അഗ്നിയിൽ ചാടും.
ഇത്യുക്തവത്യുലൂകോഽസൌ നാഡീജംഘേ സഗദ്ഗദമ് ൯.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ ഉലൂകം കാലുകൾ കുലുങ്ങി, വിറയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു—
മയി ജീവതി മിത്രേ മേ ഭവാന്മരണമേതി ച ൯.
ഞാൻ, അവന്റെ സ്നേഹിതൻ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നീ എങ്ങനെ മരിക്കാനാവും?
അസ്ത്യുപായോ മഹാനത്ര ഗന്ധമാദനപര്വതേ ൯.
ഗന്ധമാദനപർവതത്തിൽ ഇതിന് വലിയൊരു മാർഗം ഉണ്ട്.
സ വിജ്ഞാസ്യതി വോഽഭീഷ്ടമിംദ്രദ്യുമ്നം മഹീപതിമ് ൯.
അവൻ നിങ്ങള്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാവായ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നനെ കാണിച്ചു തരിക്കും.
മാര്കംഡേയോ ബകശ്ചൈവ പ്രയയുര്ഗംധമാദനമ് ൯.
മാർകണ്ഡേയനും ബകനും പിന്നെ ഗന്ധമാദനപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.