ബ്രാഹ്മണസ്യ ഹി ദേഹോയം നൈവൈഹികഫലപ്രിയഃ ൭.
ബ്രാഹ്മണന്റെ ശരീരം ലോകസുഖങ്ങള്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല.
തസ്യ ഭാര്യാഽതിരൂപേണ വിജിഗ്യേ വിശ്വവര്ണിനീ ൭.
അവന്റെ ഭാര്യ അത്യന്തം സുന്ദരിയായിരുന്നു; ലോകത്തിലെ സ്ത്രീകളെക്കാളും അവള് ഭംഗിയില് ജയിച്ചു.
ഹംസഗദ്ഗദസംഭാഷാ മത്തമാതംഗഗാമിനീ ൭.
അവളുടെ ഭാഷണം ഹംസം പോലെ മധുരവും മൃദുവും; നടപ്പ് മദംപിടിച്ച ആനപോലെയും.
നിമ്നനാഭിര്വിധാത്രൈഷാ നിര്മിതാ സംദിദൃക്ഷുണാ ൭.
ആഴമുള്ള നാഭിയോടെ, കാണാന് ആഗ്രഹിച്ച സ്രഷ്ടാവാണ് അവളെ സൃഷ്ടിച്ചത്.
തതോഽവിനീതസ്താം വീക്ഷ്യ ഭദ്ര ഗാലവവല്ലഭാമ് വിവേകിനോഽപി മുനയസ്താവദേവ വിവേകിനഃ॥ ൭.
അപ്പോള്, ഭദ്രന്, ഗാലവന്റെ പ്രിയയായ അവളെ കണ്ടപ്പോള് പോലും, ജ്ഞാനികളായ മുനികള് അപ്പോള് വരെ മാത്രം ജ്ഞാനികളായിരിക്കും.
യാവന്ന ഹരിണാക്ഷീണാമപാംഗവിവരേക്ഷിതാഃ ൭.
ഹരിണയുടെ കണ്ണുപോലുള്ള സ്ത്രീകളുടെ കണികാഴ്ച അവരെ തൊടാത്തവരെ വരെ.
ഇതി ചേതി ഹരിഷ്യാമി തപസാ രക്ഷിതാം മുനേഃ ൭.
അവളെ മഹർഷിയുടെ തപസ്സാൽ കാത്തിരിപ്പിച്ചാലും, ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചെടുക്കും.
മമ ഭാവീ ഭവേദേഷാ ഭാര്യാ മൃത്യുരുതാപി മേ ൭.
മരണവും വന്നാലും, അവൾ എന്റെ ഭാര്യയാകാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പ്രാപ്യാംതരം ഹരിഷ്യാമി നാസ്യ യോഗ്യേയമംഗനാ ൭.
സമയമൊന്ന് കിട്ടുമ്പോൾ ഞാൻ അവളെ കൊണ്ടുപോകും; ഈ സ്ത്രീ അവനു യോഗ്യയല്ല.
നമസ്കൃത്യ വചോഽവോചമിതി ഭാവ്യര്ഥനോദിതഃ ൭.
ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രേരണയിൽ, ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്ത് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഭവേദവശ്യം തദ്ഭാവി യഥാ പുംഭിഃ പുരാ കൃതമ് ൭.
ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ടത് തീർച്ചയായും നടക്കും; മുമ്പ് മനുഷ്യർ ചെയ്തതുപോലെ.
ശിഷ്യോഽഹം ഭവതാ പാഠ്യം കര്ണധാരം മഹാമുനിമ് ൭.
മഹാമുനിയേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യനാണ്, പഠിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവനും വഴികാട്ടപ്പെടേണ്ടവനുമാണ്.
നമസ്യേ ചേതനം ബ്രഹ്മാ പ്രത്യക്ഷം ഗാലവാഖ്യയാ ൭.
ഗാലവ എന്ന പേരിൽ പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്ന ചൈതന്യസ്വരൂപനായ ബ്രഹ്മാവിന് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
ഉപദേശമഹാമംത്രൈര്മാം ജാംഗുലിക ജീവയ ൭.
ജാംഗുലികാ, ഉപദേശമഹാമന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് എന്നെ ജീവിപ്പിക്കണം.
ത്വദ്വാക്യതീക്ഷ്ണധാരേണ കുഠാരേണ ക്ഷയം വ്രജേത് ൭.
നിന്റെ വാക്കുകളുടെ മൂർച്ഛയുള്ള വെട്ടിനാൽ, ഒരു കുരുവാളുപോലെ, നാശം വരട്ടെ.
ഛിദ്യതാം സൂത്രധാരേണ വിദ്യാപരശുനാധുനാ ൭.
ഇപ്പോൾ തന്നെ, വിദ്യയുടെ പരശുവായി, സുത്രധാരന്റെ നൂലുപയോഗിച്ച് അതു മുറിക്കപ്പെടട്ടെ.
സമിദ്ദര്ഭാന്മൂലഫലം ദാരൂണി ജലമേവ ച ൭.
കത്തിച്ച ദർഭ, മൂലങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, മരച്ചില്ല, വെള്ളം—ഇവയും കൂടെ,
ഇത്ഥം പുരാ ബകാഭിഖ്യം ബകവൃത്തിമുപാശ്രിതമ് ൭.
ഇങ്ങനെ, പഴയകാലത്ത്, 'ബക' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബകത്തിന്റെ സ്വഭാവം ഞാൻ സ്വീകരിച്ചു.
തതോഽതീവ വിനീതോഽഹം ഭൂത്വാ തം ബ്രാഹ്മണീയുതമ് ൭.
അതിനുശേഷം, ഞാൻ വളരെ വിനയത്തോടെ ആ ബ്രാഹ്മണനും ഭാര്യയും കൂടെ പാർത്തി.
സ ച ജാനന്മുനിഃ പത്നീം പാത്രഭൂതാമവിശ്വസന് ൭.
ആ മുനി തന്റെ ഭാര്യ പാത്രമായവളാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും, അവളിൽ വിശ്വാസം വെച്ചില്ല.
അഥാന്യസ്മിന്ദിനേ സാഭൂദ്ബ്രാഹ്മണ്യഥ രജസ്വലാ ൭.
പിന്നീട് മറ്റൊരു ദിവസം ആ ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യ രജസ്വലയായി.
ഇദമന്തരമിത്യംതര്വിചിംത്യാഹം പ്രഹര്ഷിതഃ ൭.
'ഇപ്പോൾ അവസരമെത്തി' എന്ന് ആലോചിച്ച് ഞാൻ ഉള്ളിൽ സന്തോഷിച്ചു.
വിലലാപ തദാ ബാലാ ഹ്രിയമാണാ മയോച്ചകൈഃ ൭.
അപ്പോൾ, ഞാൻ അവളെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ ആ ബാല അവളെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
ബകവൃത്തിരയം ദുഷ്ടോ ധര്മകംചുകമാശ്രിതഃ ൭.
ബകത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൈവച്ച ഈ ദുഷ്ടൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ മറവിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു.
തവ ശിഷ്യഃ പുരാ ഭൂത്വാ കോപ്വേഷോദ്യ മലിമ്ലുചഃ ൭.
ഒരു കാലത്ത് ഞാൻ നിന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നു; എന്നാൽ കോപത്തിലും അഹങ്കാരത്തിലും നിറഞ്ഞ് മലിംലുചനായി മാറി.
തദ്വാക്യസമകാലം സ പ്രബുദ്ധോ ഗാലവോ മുനിഃ ൭.
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടയുടൻ തന്നെ ഗാലവമഹർഷി ഉണർന്നു.
തതശ്ചിത്രാകൃതിരഹം സ്തമ്ഭിതോ മുനിനാഽഭവമ് ൭.
അതിനുശേഷം, അത്ഭുതമായ രൂപത്തിൽ ഞാൻ ആ മഹർഷിയാൽ അകൃത്യനായി നിലച്ചു.
തതഃ പ്രകുപിതഃ പ്രാഹ മാമഭ്യേത്യാഥ ഗാലവഃ ൭.
അതിനുശേഷം, ഗാലവൻ കോപത്തോടെ അടുത്ത് വന്ന് എന്നോട് സംസാരിച്ചു.
ബകവൃത്തിമുപാശ്രിത്യ വംചിതോഽഹം യതസ്ത്വയാ ൭.
ബകപക്ഷിയുടെ സ്വഭാവം സ്വീകരിച്ച് നീ എന്നെ വഞ്ചിച്ചു.
ഇതി ശപ്തോഽഹമഭവം മുനിനാഽധര്മമാശ്രിതഃ ൭.
ഇങ്ങനെ, ധർമ്മവിരുദ്ധമായി പെരുമാറിയതുകൊണ്ട് ആ മഹർഷി എന്നെ ശപിച്ചു.