താത സര്വം പരിജ്ഞേയം ജ്ഞാനമത്രൈവ വൈ യതഃ ൫.
മകനേ, എല്ലാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്, കാരണം സകല ജ്ഞാനവും ഇവിടെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
വിചിത്രം ഭാഷസേ ബാല ജ്ഞാതോഽത്രാര്ഥശ്ച കസ്ത്വയാ ൫.
കുഞ്ഞേ, നീ അതിശയകരമായി സംസാരിക്കുന്നു; ഇതിൽ നിന്നു യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് നീ മനസ്സിലാക്കിയതെന്ന് പറയൂ.
ഏകത്രിംശത്സഹസ്രാണി പഠിത്വാപി ത്വയാ പിതഃ ൫.
അച്ഛാ, നീ മുപ്പത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടും,
അയമയം ചായമിതി ധര്മോ യോ ദര്ശനോദിതഃ ൫.
ഇതാണ് ധർമ്മം, അതാണ് ധർമ്മം — ഇങ്ങനെ പലരുടെയും അഭിപ്രായപ്രകാരം ധർമ്മം വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ഉപദേശം പഠസ്യേവ നൈവാര്ഥജ്ഞോഽസി തത്ത്വതഃ ൫.
നീ ഉപദേശങ്ങൾ വായിക്കുന്നുവെങ്കിലും, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം നിനക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല.
തത്തേ ബ്രവീമി തദ്വാക്യം മോഹമാര്തംഡമദ്ഭുതമ്॥ ൫.
അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിനക്കു അതിവിശിഷ്ടമായ, മോഹം നീക്കുന്ന ആ വാക്യം പറയും.
അകാരഃ കഥിതോ ബ്രഹ്മാ ഉകാരോ വിഷ്ണുരുച്യതേ ൫.
'അ' എന്ന അക്ഷരം ബ്രഹ്മാവാണ്; 'ഉ' എന്നത് വിഷ്ണുവാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
അര്ധമാത്രാ ച യാ മൂര്ധ്നി പരമഃ സ സദാശിവഃ ൫.
മുകളിലുള്ള അർദ്ധമാത്ര, അതാണ് പരമമായ സദാശിവൻ.
ഓംകാരസ്യ ച മാഹാത്മ്യം യാഥാത്മ്യേന ന ശക്യതേ ൫.
ഓം എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാനാവില്ല.
പുനര്യത്സാരസര്വസ്വം പ്രോക്തം തച്ഛ്രൂയതാം പരമ് ൫.
ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ഞാൻ പറഞ്ഞ അത്യന്തം പ്രധാനമായ സാരം നീ കേൾക്കൂ.
സ്വായംഭുവശ്ച സ്വാരോചിരൌത്തമോ രൈവതസ്തഥാ ൫.
സ്വായംഭുവൻ, സ്വാരോചിഷൻ, ഉത്തമൻ, റൈവതൻ,
സാവര്ണിര്ബ്രഹ്മസാവര്ണീ രുദ്രസാവര്ണിരേവ ച ൫.
സാവർണൻ, ബ്രഹ്മസാവർണൻ, രുദ്രസാവർണൻ,
രൌച്യോ ഭൌത്യസ്തഥാ ചാപി മനവോഽമീ ചതുര്ദശ ൫.
റൗച്യൻ, ഭൗത്യൻ, ഇങ്ങനെ പതിനാലു മനുക്കൾ,
കൃഷ്ണഃ ശ്യാമസ്തഥാ ധൂമ്രഃ സുപിശംഗഃ പിശംഗകഃ ൫.
കൃഷ്ണൻ, ശ്യാമൻ, ധൂമ്രൻ, സുഗൗരവർണ്ണൻ, പിശംഗൻ,
വൈവസ്വതഃ ക്ഷകാരശ്ച താത കൃഷ്ണഃ പ്രദൃശ്യതേ ൫.
വൈവസ്വതൻ, ക്ഷകാരം, കൃഷ്ണൻ ഇവരും, മകനേ, കാണപ്പെടുന്നു.
thumb|500px|സപ്തചക്ര കകാരാദ്യാഷ്ഠകാരാംതാ ആദിത്യാ ദ്വാദശ സ്മൃതാഃ ൫.
കകാരം മുതൽ അഷ്ടകാരം വരെ തുടങ്ങുന്ന അക്ഷരങ്ങളിൽ, പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാരെ ഓർക്കുന്നു.
ഭഗോ വിവസ്വാന്പൂഷാ ച സവിതാ ദശമസ്തഥാ ൫.
ഭഗൻ, വിവസ്വാൻ, പൂഷൻ, സവിതാ ഇവരും പത്താമനായും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ജഘന്യജഃ സ സര്വേഷാമാദിത്യാനാം ഗുണാധികഃ ൫.
അവൻ എല്ലാ ആദിത്യന്മാരിലും ഏറ്റവും ഇളയവനാണ്, എന്നാൽ ഗുണങ്ങളിൽ അവരെക്കാൾ മേലാണ്.
കപാലീ പിംഗലോ ഭീമോ വിരുപാക്ഷോ വിലോഹിതഃ ൫.
കപാലി, പിംഗളൻ, ഭീമൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, വിലോഹിതൻ—
ഭകാരാദ്യാഃ ഷകാരാംതാ അഷ്ടൌ ഹി വസവോ മതാഃ ൫.
'ഭ' എന്നിൽ ആരംഭിച്ച് 'ഷ' യിൽ അവസാനിക്കുന്ന എട്ട് പേരുകളും വസുക്കളായി കരുതപ്പെടുന്നു.
പ്രത്യൂഷശ്ച പ്രഭാസശ്ച അഷ്ടൌ തേ വസവഃ സ്മൃതാഃ ൫.
പ്രത്യൂഷൻ, പ്രഭാസൻ—ഇവരടക്കം ആറ് പേരും വസുക്കളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
അനുസ്വാരോ വിസര്ഗശ്ച ജിഹ്വാമൂലീയ ഏവ ച ൫.
അനുസ്വാരം, വിശർഗം, ജിഹ്വാമൂലീയവും ഉൾപ്പെടുന്നു.
സ്വേദജാശ്ചോദ്ഭിജാശ്ചേതി തത ജീവാഃ പ്രകീര്തിതാഃ ൫.
വിയർപ്പിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരും സ്വതവേ ഉദിച്ചവരുമാണ് ജീവികൾ എന്നു പറയുന്നു.
യേ പുമാംസസ്ത്വമൂന്ദേവാന്സമാശ്രിത്യ ക്രിയാപരാഃ ൫.
ഈ ദേവന്മാരെ ആശ്രയിച്ച് കര്മ്മത്തിൽ താല്പര്യമുള്ള പുരുഷന്മാരാണ്—
ചതുര്ണാം ജീവയോനീനാം തദൈവ പരിമുച്യതേ ൫.
അവർക്ക് ജീവികളുടെ നാലു ജനനരീതികളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം ലഭിക്കുന്നത്.
യസ്മിഞ്ഛാസ്ത്രേ ത്വമീ ദേവാ മാനിതാ നൈവ പാപിഭിഃ ൫.
ഏത് ശാസ്ത്രത്തിലും ഈ ദേവന്മാരെ ആദരിക്കുമ്പോൾ പാപം ഉണ്ടാകില്ല.
അമീ ച ദേവാഃ സര്വത്ര ശ്രൌതേ മാര്ഗേ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ ൫.
ഈ ദേവന്മാർ എല്ലായിടങ്ങളിലും വേദമാർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥാപിതരായിരിക്കുന്നു.
തദമൂന്യേ വ്യതിക്രമ്യ തപോ ദാനമഥോ ജപമ് ൫.
ഇവയെ അവഗണിച്ച് തപസ്സ്, ദാനം, ജപം എന്നിവയിൽ മാത്രം ഏർപ്പെടുന്നു.
അഹോ മോഹസ്യ മാഹാത്മ്യം പശ്യതാവിജിതാത്മനാമ് ൫.
സ്വയം ജയിക്കാത്തവർക്കിടയിലെ മോഹത്തിന്റെ മഹത്വം കാണുക.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ പിതാഭൂദതിവിസ്മിതഃ ൫.
ഇവൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ അത്യന്തം അത്ഭുതപ്പെട്ടു.