വിസര്ജ്ജനീയശ്ച പരോ ജിഹ്വാമൂലീയ ഏവ ച ൫.
വിശര്ഗ്ഗവും, ജിഹ്വാമൂലീയവും ഉണ്ട്.
ഇതി തേ കഥിതാ സംഖ്യാ അര്ഥം ചൈഷാം ശ്രൃണു ദ്വിജ ൫.
ഇവയുടെ എണ്ണം പറഞ്ഞുവെച്ചു; ഇവയുടെ അര്ത്ഥം ഇനി കേള്ക്കൂ, ദ്വിജന്.
മിഥിലായാം പ്രവൃത്തോഽഭൂദ്ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ ൫.
മിഥിലയില്, ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിലാണ് ഇത് ആരംഭിച്ചത്.
യേന വിദ്യാഃ പ്രപഠിതാ വര്തംതേ ഭുവി യാ ദ്വിജ ൫.
ഭൂമിയില് ഉള്ള എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും ആരാണ് പഠിപ്പിച്ചതെന്നു, ദ്വിജന്, നീ കേട്ടിരിക്കുക.
ക്ഷണമപ്യനവച്ഛിന്നം പഠിത്വാ ഗേഹവാനഭൂത് ൫.
ഒരു നിമിഷം പോലും തടസ്സമില്ലാതെ പഠിച്ചവന് പിന്നീട് ഗൃഹസ്ഥനായി.
ജഡവദ്വര്ത്തമാനഃ സ മാതൃകാം പ്രത്യപദ്യത ൫.
അവന് മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവനായി നടിച്ച് അക്ഷരമാല പഠിച്ചു.
തതഃ പിതാ ഖിന്നരൂപീ ജഡം തം സമഭാഷത ൫.
അതിനുശേഷം, വിഷമം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അച്ഛന് ആ മന്ദബുദ്ധിയോട് പറഞ്ഞു.
അഥാന്യസ്മൈ പ്രദാസ്യാമി കര്ണാവുത്പാടയാമി തേ॥ ൫.
ഇനി ഞാന് ഇത് മറ്റൊരാളിന് നല്കും, അല്ലെങ്കില് നിന്റെ ചെവികള് കീറിക്കളയും.
താത കിം മോദകാര്ഥായ പഠ്യതേ ലോഭഹേതവേ ൫.
മകനേ, മധുരം കിട്ടാനോ, അതിനായി താല്പര്യം ഉണ്ടാക്കാനോ ഇതു വായിക്കേണ്ടതെന്തിന്?
ഏവം തേ വദമാനസ്യ ആയുര്ഭവതു ബ്രഹ്മണഃ ൫.
നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സ് നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ.
താത സര്വം പരിജ്ഞേയം ജ്ഞാനമത്രൈവ വൈ യതഃ ൫.
മകനേ, എല്ലാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്, കാരണം സകല ജ്ഞാനവും ഇവിടെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
വിചിത്രം ഭാഷസേ ബാല ജ്ഞാതോഽത്രാര്ഥശ്ച കസ്ത്വയാ ൫.
കുഞ്ഞേ, നീ അതിശയകരമായി സംസാരിക്കുന്നു; ഇതിൽ നിന്നു യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് നീ മനസ്സിലാക്കിയതെന്ന് പറയൂ.
ഏകത്രിംശത്സഹസ്രാണി പഠിത്വാപി ത്വയാ പിതഃ ൫.
അച്ഛാ, നീ മുപ്പത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടും,
അയമയം ചായമിതി ധര്മോ യോ ദര്ശനോദിതഃ ൫.
ഇതാണ് ധർമ്മം, അതാണ് ധർമ്മം — ഇങ്ങനെ പലരുടെയും അഭിപ്രായപ്രകാരം ധർമ്മം വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ഉപദേശം പഠസ്യേവ നൈവാര്ഥജ്ഞോഽസി തത്ത്വതഃ ൫.
നീ ഉപദേശങ്ങൾ വായിക്കുന്നുവെങ്കിലും, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം നിനക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല.
തത്തേ ബ്രവീമി തദ്വാക്യം മോഹമാര്തംഡമദ്ഭുതമ്॥ ൫.
അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിനക്കു അതിവിശിഷ്ടമായ, മോഹം നീക്കുന്ന ആ വാക്യം പറയും.
അകാരഃ കഥിതോ ബ്രഹ്മാ ഉകാരോ വിഷ്ണുരുച്യതേ ൫.
'അ' എന്ന അക്ഷരം ബ്രഹ്മാവാണ്; 'ഉ' എന്നത് വിഷ്ണുവാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
അര്ധമാത്രാ ച യാ മൂര്ധ്നി പരമഃ സ സദാശിവഃ ൫.
മുകളിലുള്ള അർദ്ധമാത്ര, അതാണ് പരമമായ സദാശിവൻ.
ഓംകാരസ്യ ച മാഹാത്മ്യം യാഥാത്മ്യേന ന ശക്യതേ ൫.
ഓം എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാനാവില്ല.
പുനര്യത്സാരസര്വസ്വം പ്രോക്തം തച്ഛ്രൂയതാം പരമ് ൫.
ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ഞാൻ പറഞ്ഞ അത്യന്തം പ്രധാനമായ സാരം നീ കേൾക്കൂ.
സ്വായംഭുവശ്ച സ്വാരോചിരൌത്തമോ രൈവതസ്തഥാ ൫.
സ്വായംഭുവൻ, സ്വാരോചിഷൻ, ഉത്തമൻ, റൈവതൻ,
സാവര്ണിര്ബ്രഹ്മസാവര്ണീ രുദ്രസാവര്ണിരേവ ച ൫.
സാവർണൻ, ബ്രഹ്മസാവർണൻ, രുദ്രസാവർണൻ,
രൌച്യോ ഭൌത്യസ്തഥാ ചാപി മനവോഽമീ ചതുര്ദശ ൫.
റൗച്യൻ, ഭൗത്യൻ, ഇങ്ങനെ പതിനാലു മനുക്കൾ,
കൃഷ്ണഃ ശ്യാമസ്തഥാ ധൂമ്രഃ സുപിശംഗഃ പിശംഗകഃ ൫.
കൃഷ്ണൻ, ശ്യാമൻ, ധൂമ്രൻ, സുഗൗരവർണ്ണൻ, പിശംഗൻ,
വൈവസ്വതഃ ക്ഷകാരശ്ച താത കൃഷ്ണഃ പ്രദൃശ്യതേ ൫.
വൈവസ്വതൻ, ക്ഷകാരം, കൃഷ്ണൻ ഇവരും, മകനേ, കാണപ്പെടുന്നു.
thumb|500px|സപ്തചക്ര കകാരാദ്യാഷ്ഠകാരാംതാ ആദിത്യാ ദ്വാദശ സ്മൃതാഃ ൫.
കകാരം മുതൽ അഷ്ടകാരം വരെ തുടങ്ങുന്ന അക്ഷരങ്ങളിൽ, പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാരെ ഓർക്കുന്നു.
ഭഗോ വിവസ്വാന്പൂഷാ ച സവിതാ ദശമസ്തഥാ ൫.
ഭഗൻ, വിവസ്വാൻ, പൂഷൻ, സവിതാ ഇവരും പത്താമനായും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ജഘന്യജഃ സ സര്വേഷാമാദിത്യാനാം ഗുണാധികഃ ൫.
അവൻ എല്ലാ ആദിത്യന്മാരിലും ഏറ്റവും ഇളയവനാണ്, എന്നാൽ ഗുണങ്ങളിൽ അവരെക്കാൾ മേലാണ്.
കപാലീ പിംഗലോ ഭീമോ വിരുപാക്ഷോ വിലോഹിതഃ ൫.
കപാലി, പിംഗളൻ, ഭീമൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, വിലോഹിതൻ—
ഭകാരാദ്യാഃ ഷകാരാംതാ അഷ്ടൌ ഹി വസവോ മതാഃ ൫.
'ഭ' എന്നിൽ ആരംഭിച്ച് 'ഷ' യിൽ അവസാനിക്കുന്ന എട്ട് പേരുകളും വസുക്കളായി കരുതപ്പെടുന്നു.