തതോ മേ ചിംതയാനസ്യ പുനര്ജാതാ മതിസ്ത്വിയമ് ൫.
അങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പുതിയൊരു ചിന്ത ഉദിച്ചു.
യസ്മിന്വിപ്രാഃ സംവസംതി മൂര്താനീവ തപാംസി ച ൫.
ബ്രാഹ്മണന്മാർ താമസിക്കുന്നിടത്ത്, തപസ്സുകൾക്ക് സാക്ഷാൽ രൂപം കിട്ടിയതുപോലെയാണ്.
സ്ഥാനേ തസ്മിന്ഗമിഷ്യാമീത്യുക്ത്വാഹം ചലിതസ്തദാ ൫.
'ഞാൻ ആ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകും' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ അപ്പോൾ പുറപ്പെട്ടു.
അദ്രാക്ഷം പുണ്യഭൂമിസ്ഥം ഗ്രാമരത്നമഹം മഹത് ൫.
പുണ്യഭൂമിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മഹത്തായ ഒരു ഗ്രാമരത്നം ഞാൻ കണ്ടു.
യത്ര പുണ്യവതാം സംതി ശതശഃ പ്രവരാശ്രമാഃ ൫.
അവിടെ ധാർമ്മികരായവരുടെ നൂറുകണക്കിന് ഉത്തമാശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ട്.
യജ്ഞഭാജാം മുനീനാം യദുപകാരകരം സദാ ൫.
യജ്ഞങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന മുനികൾക്ക് എപ്പോഴും ഉപകാരപ്പെടുന്ന സ്ഥലമാണ് അത്.
മുനീനാം യത്ര പരമം സ്ഥാനം ചാപ്യവിനാശകൃത് ൫.
അവിടെ മുനികൾക്ക് പരമമായതും നശിക്കാത്തതുമായ വാസസ്ഥലം ഉണ്ട്.
യത്ര കൃതയുഗസ്താര്ഥം ബീജം പാര്ഥാവശിഷ്യതേ ൫.
കൃതയുഗത്തിനായി, പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ, വിത്ത് അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു.
സ്ഥാനകം തത്സമാസാദ്യ പ്രവിഷ്ടോഽഹം ദ്വിജാശ്രമാന് ൫.
ആ സ്ഥലം എത്തി, ഞാൻ ദ്വിജന്മാരുടെ ആശ്രമങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു.
പരസ്പരം ചിംതയാനാ വേദാ മൂര്തിധരാ യഥാ ൫.
അവർ പരസ്പരം ആലോചിച്ചപ്പോൾ, വേദങ്ങൾക്ക് സാക്ഷാൽ രൂപം ലഭിച്ചതുപോലായിരുന്നു.
വിചിക്ഷിപുര്മഹാത്മാനോ നഭോഗതമിവാമിഷമ് ൫.
മഹാന്മാരെ ആ ആഹാരം ആകാശത്ത് എറിഞ്ഞതുപോലെ അവര് ചിതറിച്ചു.
കാകാരാവൈഃ കിമതൈര്വോ യദ്യസ്തി ജ്ഞാനശാലിതാ ൫.
കാക്കകളുടെ ശബ്ദംപോലെയുള്ള നിങ്ങളുടെ വാക്കുകള്ക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം, ജ്ഞാനം ഉണ്ടെങ്കില്?
വദ ബ്രാഹ്മണ പ്രശ്രാന്സ്വാഞ്ഛ്രുത്വാഽഽധാസ്യാമഹേ വയമ് ൫.
ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ ചോദ്യങ്ങള് പറയൂ; ഞങ്ങള് കേട്ടശേഷം ഉത്തരം പറയും.
അഹം പൂര്വികയാ തേ വൈ ന്യഷേധംത പരസ്പരമ് ൫.
പഴയ ആചാരമനുസരിച്ച് ഞാന് അവരെ തമ്മില് തടഞ്ഞു.
തതസ്താനബ്രവം പ്രശ്രാനഹം ദ്വാദശ പൂര്വകാന് ൫.
അതിനുശേഷം ഞാന് ആ പന്ത്രണ്ടു ചോദ്യങ്ങള് അവരോട് ഉചിതമായി പറഞ്ഞു.
കിം തേ ദ്വിജ ബാലപ്രശ്നൈരമീഭിഃ സ്വല്പകൈരപി ൫.
ദ്വിജന്, ഈ കുറച്ച് ബാലിശമായ ചോദ്യങ്ങള് നിനക്കെന്തിന്?
തതോതിവിസ്മിതശ്ചാഹം മന്യമാനഃ കൃതാര്ഥതാമ് ൫.
അതിനുശേഷം, ഞാന് വലിയ അത്ഭുതത്തോടെ എന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയെന്നു കരുതി.
തതഃ സുതനുനാമാ സ ബാലോഽബാലോഽഭ്യുവാച മാമ് തഥാപി വച്മി മാം യസ്മാന്നിഹീനം മന്യതേ ഭവാന്॥ ൫.
അപ്പൊഴ് സുതനൂനെന്ന പേരുള്ള ആ ബാലന്, ബാലനല്ലെങ്കിലും, എന്നോട് പറഞ്ഞു: "നീ എന്നെ താഴ്ന്നവനായി കരുതിയാലും, ഞാന് പറയാം."
അക്ഷരാസ്തു ദ്വിപംചാശന്മാതൃകായാഃ പ്രകീര്തിതാഃ॥ ൫.
അക്ഷരമാലയില് ഇരുപത്തിരണ്ടു അക്ഷരങ്ങള് ഉണ്ട് എന്ന് പറയുന്നു.
ഓംകാരഃ പ്രഥമസ്തത്ര ചതുര്ദശ സ്വരാസ്തഥാ ൫.
അവയില് ഒം ആദ്യത്തേതാണ്, പതിനാലു സ്വരങ്ങളും ഉണ്ട്.
വിസര്ജ്ജനീയശ്ച പരോ ജിഹ്വാമൂലീയ ഏവ ച ൫.
വിശര്ഗ്ഗവും, ജിഹ്വാമൂലീയവും ഉണ്ട്.
ഇതി തേ കഥിതാ സംഖ്യാ അര്ഥം ചൈഷാം ശ്രൃണു ദ്വിജ ൫.
ഇവയുടെ എണ്ണം പറഞ്ഞുവെച്ചു; ഇവയുടെ അര്ത്ഥം ഇനി കേള്ക്കൂ, ദ്വിജന്.
മിഥിലായാം പ്രവൃത്തോഽഭൂദ്ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ ൫.
മിഥിലയില്, ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിലാണ് ഇത് ആരംഭിച്ചത്.
യേന വിദ്യാഃ പ്രപഠിതാ വര്തംതേ ഭുവി യാ ദ്വിജ ൫.
ഭൂമിയില് ഉള്ള എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും ആരാണ് പഠിപ്പിച്ചതെന്നു, ദ്വിജന്, നീ കേട്ടിരിക്കുക.
ക്ഷണമപ്യനവച്ഛിന്നം പഠിത്വാ ഗേഹവാനഭൂത് ൫.
ഒരു നിമിഷം പോലും തടസ്സമില്ലാതെ പഠിച്ചവന് പിന്നീട് ഗൃഹസ്ഥനായി.
ജഡവദ്വര്ത്തമാനഃ സ മാതൃകാം പ്രത്യപദ്യത ൫.
അവന് മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവനായി നടിച്ച് അക്ഷരമാല പഠിച്ചു.
തതഃ പിതാ ഖിന്നരൂപീ ജഡം തം സമഭാഷത ൫.
അതിനുശേഷം, വിഷമം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അച്ഛന് ആ മന്ദബുദ്ധിയോട് പറഞ്ഞു.
അഥാന്യസ്മൈ പ്രദാസ്യാമി കര്ണാവുത്പാടയാമി തേ॥ ൫.
ഇനി ഞാന് ഇത് മറ്റൊരാളിന് നല്കും, അല്ലെങ്കില് നിന്റെ ചെവികള് കീറിക്കളയും.
താത കിം മോദകാര്ഥായ പഠ്യതേ ലോഭഹേതവേ ൫.
മകനേ, മധുരം കിട്ടാനോ, അതിനായി താല്പര്യം ഉണ്ടാക്കാനോ ഇതു വായിക്കേണ്ടതെന്തിന്?
ഏവം തേ വദമാനസ്യ ആയുര്ഭവതു ബ്രഹ്മണഃ ൫.
നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സ് നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ.