നാഹം തഥാദ്ഭി യജമാനഹവിര്വിതാനശ്ചയോതദ്ഘൃതപ്ലുതമദന്ഹുതഭുങ്മുഖേന ൪.
ഞാന് യജ്ഞത്തില് നെയ്യ് അര്പ്പിച്ചിട്ടും, മുഖം തിരിച്ച് അഹുതികള് കഴിക്കുന്നവനല്ല.
തന്മയാഽശര്മണാ വാപി യദ്വിപ്രേഷ്വപ്രിയം കൃതമ് ൪.
എന്റെ പ്രവൃത്തിയാല് അല്ലെങ്കില് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ദുഃഖിപ്പിച്ചിട്ടോ, എന്തെങ്കിലും ദോഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില്—
ത്വം ച കോസി ന സാമാന്യഃ പ്രണമ്യാഹം പ്രസാദയേ ൪.
നീ ആരാണ്? നീ സാധാരണയാളല്ല. ഞാന് നിന്നെ വന്ദിച്ച് കൃപയോടു അപേക്ഷിക്കുന്നു.
നാരദോഽസ്മി നൃപശ്രേഷ്ഠ സ്ഥാനകാര്ഥീ സമാഗതഃ ൪.
രാജാവേ, ഞാന് നാരദന്; ഇവിടെ ഒരു സ്ഥലം തേടി വന്നിരിക്കുന്നു.
യദ്യപീയം ദേവതാനാം ഭൂമിര്ദ്രവ്യം ച പാര്ഥിവ ൪.
രാജാവേ, ഈ ഭൂമിയും സമ്പത്തും ദേവന്മാരുടേതാണെങ്കിലും—
സഹീശ്വരസ്യാവതാരോ ഭര്ത്താ ദാതാഽഭയസ്യ സഃ പൂര്വ മമാലയം ദേഹി ദേയാര്ഥേ പ്രാര്ഥനാപരഃ॥ ൪.
അവന് ഭഗവാന്റെ അവതാരമാണ്, രക്ഷയും ആശ്രയവും നല്കുന്നവന്. മുമ്പ് അവന് എന്റെ ആശ്രയമായിരുന്നു. അതിനാല് ഞാന് അപേക്ഷിക്കാനാണ് വന്നത്; ദയവായി അതു തരിക.
യദി ത്വം നാരദോ വിപ്ര രാജ്യമസ്ത്വഖിലം തവ ൪.
നീ നാരദനാണെങ്കില്, ബ്രാഹ്മണനേ, രാജ്യം മുഴുവന് നിനക്കാകട്ടെ.
യദ്യസ്മാകം ഭവാന്ഭക്തസ്തത്തേ കാര്യം ച നോ വചഃ॥ ൪.
നീ ഞങ്ങളോടു ഭക്തനായാല്, നിന്റെ ആഗ്രഹം ഞങ്ങളുടെ കല്പനയാകുന്നു.
സര്വം യത്തദ്ദേഹി മേ ദ്രവ്യമുക്തം ഭുവം ച മേ സപ്തഗവ്യൂതിമാത്രാമ് ൪.
എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ എല്ലാ സമ്പത്തും ഭൂമിയും, ഏഴു പശു ചാടലിന്റെ അളവുവരെ, ദയവായി എനിക്ക് തരിക.
ഽ തതോഽഹം ധര്മവര്മാണം പ്രോച്യ തിഷ്ഠേദ്ധനം ത്വയി ൫.
അതിനുശേഷം, ധര്മവര്മ്മാനോട് പറഞ്ഞ്, 'സമ്പത്ത് നിന്റെ കൈവശം തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
ആസം പ്രമുദിതശ്ചാഹം പശ്യംസ്തം ഗിരിസത്തമമ് ൫.
ആ മഹാഗിരിയെ കാണുമ്പോള് ഞാന് അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
യസ്മിന്നാനാവിധാ വൃക്ഷാഃ പ്രകാശംതേ സമംതതഃ ൫.
അവിടെ പലവിധ വൃക്ഷങ്ങള് എല്ലായിടത്തും കാണാം.
മുദിതാ യത്ര സംതൃപ്താ വാശംതേ കോകിലാദയഃ ൫.
അവിടെ കുയിലുകളും മറ്റു പക്ഷികളും സന്തോഷത്തോടും തൃപ്തിയോടും കൂടി പാടുന്നു.
യത്ര തപ്ത്വാ തപോ മര്ത്യാ യഥേപ്സിതമവാപ്നുയുഃ ൫.
അവിടെ മനുഷ്യര് തപസ്സു ചെയ്താല് തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ലഭിക്കും.
തസ്യാഹം ച ഗിരേഃ പാര്ഥ സമാസാദ്യ മഹാശിലാമ് ൫.
പാർഥാ, ആ പർവതത്തിലെ ഒരു വലിയ പാറയിലേക്ക് ഞാൻ സമീപിച്ചു.
താവന്മയാ സ്ഥാനമാപ്തം യദതീവ സുദുര്ലഭമ് ൫.
അവിടെ, വളരെ അപൂർവമായി ലഭിക്കാവുന്ന ഒരു സ്ഥലം ഞാൻ നേടി.
ബ്രാഹ്മണാശ്ച വിലോക്യ മേ യേ ഹി പാത്രതമാ മതാഃ ൫.
അവിടെ ഞാൻ ദാനം നൽകാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യരെന്ന് ഞാൻ കരുതിയ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കണ്ടു.
ന ജലോത്തരണേ ശക്താ യദ്വന്നൌഃ കര്ണവര്ജിതാ ൫.
അവരുടെ വള്ളങ്ങളിൽ ചില്ലകൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവർക്ക് വെള്ളം കടക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ബ്രാഹ്മണോ ഹ്യനധീയാനസ്തൃണാഗ്നിരിവ ശാമ്യതി ൫.
പഠനം ചെയ്യാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ പുല്ലിൽ കത്തുന്ന തീപോലെ അണയുന്നു.
ദാനപാത്രമതിക്രമ്യ യദപാത്രേ പ്രദീയതേ ൫.
യോഗ്യനല്ലാത്തവനു ദാനം നൽകുമ്പോൾ, യോഗ്യനായി ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ—
ഊഷരേ വാപിതം ബീജം ഭിന്നഭാംഡേ ച ഗോദുഹമ് ൫.
അത് ഉണക്കുനിലത്തുള്ള വിത്ത് വിതറുന്നതുപോലെയും, പൊട്ടിയ പാത്രത്തിൽ പാലൊഴിക്കുന്നതുപോലെയും ആണ്.
വിധിഹീനേ തഥാഽപാത്രേ യോ ദദാതി പ്രതിഗ്രഹമ് ൫.
അങ്ങനെ, വിധി പാലിക്കാതെ അല്ലെങ്കിൽ യോഗ്യനല്ലാത്തവനു ദാനം നൽകുന്നവനും സ്വീകരിക്കുന്നവനും—
ഭൂരാപ്താ ഗൌസ്തഥാ ഭോഗാഃ സുവര്ണം ദേഹമേവ ച ൫.
ലഭിച്ച ഭൂമി, പശു, ഭോഗങ്ങൾ, പൊൻ, ദേഹം പോലും—
ഘ്നംതി തസ്മാദവിദ്വാംസ്തു ബിഭിയാച്ച പ്രതിഗ്രഹാത് ൫.
ഇവയെല്ലാം അജ്ഞന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ദാനം സ്വീകരിക്കാൻ ഭയപ്പെടണം.
തസ്മാദ്യേ ഗൂഢതപസോ ഗൂഢസ്വാധ്യായസാധകാഃ ൫.
അതുകൊണ്ട്, രഹസ്യമായി തപസ്സും സ്വാധ്യായവും ചെയ്യുന്നവർ—
ദേശേ കാല ഉപായേന ദ്രവ്യം ശ്രദ്ധാസമന്വിതമ് ൫.
ശരിയായ സ്ഥലത്തും സമയത്തും വിധേയമായി, വിശ്വാസത്തോടെ അവർ ദാനം നൽകുന്നു.
ന വിദ്യയാ കേവലയാ തപസാ വാപി പാത്രതാ ൫.
വിവേകം മാത്രം കൊണ്ടോ, തപസ്സു മാത്രം കൊണ്ടോ യോഗ്യത ലഭിക്കില്ല.
തേഷാം ത്രയാണാം മധ്യേ ച വിദ്യാ മുഖ്യോ മഹാഗുണഃ ൫.
ഈ മൂന്നിനിടയിൽ, വിജ്ഞാനമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനവും ഉത്തമവും.
തസ്മാച്ചക്ഷുഷ്മതോ വിദ്വാന്ദേശേ ദേശേ പരീക്ഷയേത് ൫.
അതിനാൽ, കണ്ണുള്ള വിദ്യാവാനായവൻ ഓരോ സ്ഥലവും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കണം.
ഇതി സംചിംത്യ മനസാ തസ്മാദ്ദേശാത്സമുത്ഥിതഃ ൫.
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച് ഞാൻ ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.