ഉപാനച്ഛത്രപാത്രാദിദധിമധ്വാസനാനി ച॥ ൪.
ചെരിപ്പ്, കുട, പാത്രങ്ങൾ, തൈര്, തേൻ, ഇരിപ്പിടം എന്നിവയും.
ദീപകാഷ്ഠോപലാദീനി ചരമം ബഹുവാര്ഷികമ് ൪.
വിളക്ക്, മരം, കല്ല് തുടങ്ങിയവ; അവസാനം പലവർഷവും നിലനിൽക്കുന്നവയാണ്.
യദ്ദത്ത്വാ തപ്യതേ പശ്ചാദാസുരം തദ്ധൃഥാ മതമ് ൪.
ദാനം നൽകിയ ശേഷം മനസ്സിൽ വിഷമം തോന്നുന്ന ദാനം അസുരസ്വഭാവമുള്ളതും വ്യർത്ഥവുമാണ്.
യച്ചാക്രുശ്യ ദദാത്യംഗ ദത്ത്വാ വാക്രോശതി ദ്വിജമ് ൪.
കോപത്തോടെ നൽകുന്ന ദാനം, അല്ലെങ്കിൽ നൽകി കഴിഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്—
ഇതി സപ്തപദൈര്ബദ്ധം ദാനമാഹാത്മ്യ മുത്തമമ് ൪.
ഇങ്ങനെ ഏഴു പദങ്ങളാൽ ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം ഉത്തമമായി വിശദീകരിച്ചു.
അദ്യ മേ സഫലം ജന്മ അദ്യ മേ സഫലം തപഃ ൪.
ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമായി; ഇന്ന് എന്റെ തപസ്സും ഫലപ്രദമായി.
പഠിത്വാ സകലം ജന്മ ബ്രഹ്മചാരി യഥാ വൃഥാ ൪.
ബ്രഹ്മചാരിയായ് ജന്മസംബന്ധമായ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും വായിച്ചാലും, അത് വെറുതെയായാല് ഫലം ഒന്നുമില്ല.
ക്ലേശേന കൃത്വാ കൂപം വാ സ ച ക്ഷാരോദകോ വൃഥാ ൪.
വലിയ കഷ്ടപ്പാടോടെ ഒരു കിണര് കുഴിച്ചിട്ടു അതില് ഉപ്പു കലര്ന്ന വെള്ളം മാത്രമേ ലഭിക്കൂ എന്നുണ്ടെങ്കില്, അതിന് യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ല.
ഏവം മേ യദ്വൃഥാ നാമ ജാതം തത്സഫലം ത്വയാ ൪.
അതുപോലെ, എനിക്ക് മുമ്പ് വെറുതെയായിരുന്ന കാര്യങ്ങള് നിന്റെ വഴി ഇപ്പോള് ഫലപ്രദമായിരിക്കുന്നു.
സത്യമാഹ പുരാ വിഷ്ണുഃ കുമാരാന്വിഷ്ണുസദ്ഭനി॥ ൪.
പണ്ടെ, വിഷ്ണു വിഷ്ണുവിന്റെ സഭയില് കുമാരന്മാരോട് സത്യമായ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിരുന്നു.
നാഹം തഥാദ്ഭി യജമാനഹവിര്വിതാനശ്ചയോതദ്ഘൃതപ്ലുതമദന്ഹുതഭുങ്മുഖേന ൪.
ഞാന് യജ്ഞത്തില് നെയ്യ് അര്പ്പിച്ചിട്ടും, മുഖം തിരിച്ച് അഹുതികള് കഴിക്കുന്നവനല്ല.
തന്മയാഽശര്മണാ വാപി യദ്വിപ്രേഷ്വപ്രിയം കൃതമ് ൪.
എന്റെ പ്രവൃത്തിയാല് അല്ലെങ്കില് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ദുഃഖിപ്പിച്ചിട്ടോ, എന്തെങ്കിലും ദോഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില്—
ത്വം ച കോസി ന സാമാന്യഃ പ്രണമ്യാഹം പ്രസാദയേ ൪.
നീ ആരാണ്? നീ സാധാരണയാളല്ല. ഞാന് നിന്നെ വന്ദിച്ച് കൃപയോടു അപേക്ഷിക്കുന്നു.
നാരദോഽസ്മി നൃപശ്രേഷ്ഠ സ്ഥാനകാര്ഥീ സമാഗതഃ ൪.
രാജാവേ, ഞാന് നാരദന്; ഇവിടെ ഒരു സ്ഥലം തേടി വന്നിരിക്കുന്നു.
യദ്യപീയം ദേവതാനാം ഭൂമിര്ദ്രവ്യം ച പാര്ഥിവ ൪.
രാജാവേ, ഈ ഭൂമിയും സമ്പത്തും ദേവന്മാരുടേതാണെങ്കിലും—
സഹീശ്വരസ്യാവതാരോ ഭര്ത്താ ദാതാഽഭയസ്യ സഃ പൂര്വ മമാലയം ദേഹി ദേയാര്ഥേ പ്രാര്ഥനാപരഃ॥ ൪.
അവന് ഭഗവാന്റെ അവതാരമാണ്, രക്ഷയും ആശ്രയവും നല്കുന്നവന്. മുമ്പ് അവന് എന്റെ ആശ്രയമായിരുന്നു. അതിനാല് ഞാന് അപേക്ഷിക്കാനാണ് വന്നത്; ദയവായി അതു തരിക.
യദി ത്വം നാരദോ വിപ്ര രാജ്യമസ്ത്വഖിലം തവ ൪.
നീ നാരദനാണെങ്കില്, ബ്രാഹ്മണനേ, രാജ്യം മുഴുവന് നിനക്കാകട്ടെ.
യദ്യസ്മാകം ഭവാന്ഭക്തസ്തത്തേ കാര്യം ച നോ വചഃ॥ ൪.
നീ ഞങ്ങളോടു ഭക്തനായാല്, നിന്റെ ആഗ്രഹം ഞങ്ങളുടെ കല്പനയാകുന്നു.
സര്വം യത്തദ്ദേഹി മേ ദ്രവ്യമുക്തം ഭുവം ച മേ സപ്തഗവ്യൂതിമാത്രാമ് ൪.
എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ എല്ലാ സമ്പത്തും ഭൂമിയും, ഏഴു പശു ചാടലിന്റെ അളവുവരെ, ദയവായി എനിക്ക് തരിക.
ഽ തതോഽഹം ധര്മവര്മാണം പ്രോച്യ തിഷ്ഠേദ്ധനം ത്വയി ൫.
അതിനുശേഷം, ധര്മവര്മ്മാനോട് പറഞ്ഞ്, 'സമ്പത്ത് നിന്റെ കൈവശം തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
ആസം പ്രമുദിതശ്ചാഹം പശ്യംസ്തം ഗിരിസത്തമമ് ൫.
ആ മഹാഗിരിയെ കാണുമ്പോള് ഞാന് അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
യസ്മിന്നാനാവിധാ വൃക്ഷാഃ പ്രകാശംതേ സമംതതഃ ൫.
അവിടെ പലവിധ വൃക്ഷങ്ങള് എല്ലായിടത്തും കാണാം.
മുദിതാ യത്ര സംതൃപ്താ വാശംതേ കോകിലാദയഃ ൫.
അവിടെ കുയിലുകളും മറ്റു പക്ഷികളും സന്തോഷത്തോടും തൃപ്തിയോടും കൂടി പാടുന്നു.
യത്ര തപ്ത്വാ തപോ മര്ത്യാ യഥേപ്സിതമവാപ്നുയുഃ ൫.
അവിടെ മനുഷ്യര് തപസ്സു ചെയ്താല് തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ലഭിക്കും.
തസ്യാഹം ച ഗിരേഃ പാര്ഥ സമാസാദ്യ മഹാശിലാമ് ൫.
പാർഥാ, ആ പർവതത്തിലെ ഒരു വലിയ പാറയിലേക്ക് ഞാൻ സമീപിച്ചു.
താവന്മയാ സ്ഥാനമാപ്തം യദതീവ സുദുര്ലഭമ് ൫.
അവിടെ, വളരെ അപൂർവമായി ലഭിക്കാവുന്ന ഒരു സ്ഥലം ഞാൻ നേടി.
ബ്രാഹ്മണാശ്ച വിലോക്യ മേ യേ ഹി പാത്രതമാ മതാഃ ൫.
അവിടെ ഞാൻ ദാനം നൽകാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യരെന്ന് ഞാൻ കരുതിയ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കണ്ടു.
ന ജലോത്തരണേ ശക്താ യദ്വന്നൌഃ കര്ണവര്ജിതാ ൫.
അവരുടെ വള്ളങ്ങളിൽ ചില്ലകൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവർക്ക് വെള്ളം കടക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ബ്രാഹ്മണോ ഹ്യനധീയാനസ്തൃണാഗ്നിരിവ ശാമ്യതി ൫.
പഠനം ചെയ്യാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ പുല്ലിൽ കത്തുന്ന തീപോലെ അണയുന്നു.
ദാനപാത്രമതിക്രമ്യ യദപാത്രേ പ്രദീയതേ ൫.
യോഗ്യനല്ലാത്തവനു ദാനം നൽകുമ്പോൾ, യോഗ്യനായി ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ—