ഹതാ തസ്യ ജനിര്നാഭൂത്കഥം പാപ ദുരാത്മനാ॥ ൩.
അവന്റെ ജനനം നശിച്ചുപോയി; അങ്ങനെ പാപിയും ദുഷ്ടനും എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?
ശ്മശാനസ്തംഭ യേനാഹം ദത്താ തുഭ്യം കൃതംത്വായ ൩.
ശ്മശാനത്തിലെ തൂൺ ഞാൻ നിന്നോട് നൽകിയതാണ്, അതു നിനക്കായി ഒരുക്കിയതും ആണു.
നേതുമിച്ഛസി മാം തത്ര യത്ര ക്ഷാരോദകം സദാ ൩.
എപ്പോഴും ഉപ്പുള്ള വെള്ളം ഉള്ളിടത്തേക്ക് നീ എന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?
ഗച്ഛ വാ തിഷ്ഠ വാ വൃദ്ധ വസ വാ കാകവച്ചിരമ് ൩.
പോകൂ, അല്ലെങ്കിൽ ഇരിക്കൂ, വയോധികാ, അല്ലെങ്കിൽ കാക്കയെപ്പോലെ ദീർഘകാലം താമസിക്കൂ.
വിപുലം ശിഷ്യമാദിശ്യ ഗൃഹ ഏകോഽത്ര ആഗതഃ ൩.
അവൻ തന്റെ ഉത്തമശിഷ്യനെ നിർദ്ദേശിച്ച്, ഒറ്റയ്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.
ചിംതാം സുവിപുലാം പ്രാപ്തോ നരകേ ദുഷ്കൃതീ യഥാ ൩.
നരകത്തിലെ പാപിയെന്നപോലെ, അവൻ വലിയ ചിന്തയിൽ ആകപ്പെട്ടു.
നരോ ഹി ഗൃഹിണീഹീനോ അര്ധദേഹ ഇതി സ്മൃതഃ ൩.
ഭാര്യയില്ലാത്ത പുരുഷൻ അർദ്ധദേഹി എന്നാണു കരുതപ്പെടുന്നത്.
അനയോര്ഹി ഫലം ഗ്രാഹ്യം സാരതാ നാത്ര കാചന ൩.
ഇവയിൽ രണ്ടിലും ഫലം സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ്; ഇതിൽ സാരം സംബന്ധിച്ച് യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
അനയോര്ഹിഫലം ഗ്രാഹ്യം സാരതാ നാത്ര കാചന ൩.
ഇവരിൽ രണ്ടുപേരിൽ നിന്നു സത്യമായ ഫലമാത്രം സ്വീകരിക്കണം; ഇതിന്റെ സാരത്തിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല.
ഔത്താനപാദിരസ്പൃശ്യ ഉത്തമോ ഹി സുരൈഃ കൃതഃ ൩.
ഔത്താനപാദൻ സ്പർശിക്കാൻ പാടില്ലാത്തവനാണ്; ദേവന്മാർ അവനെ ഉന്നതനാക്കി.
യാമി വാ തത്കഥം പാദൌ ചലതോ മേ കഥംചന ൩.
അവിടെ ഞാൻ എങ്ങനെ പോകും, എന്റെ കാലുകൾ എങ്ങനെ നീങ്ങും?
അതോഽഹമതിമുഹ്യാമി ഭൃശം ശോചാമി രോദിമി ൩.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വളരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്, ഞാൻ ദു:ഖിക്കുന്നു, കരയുന്നു.
സാധുസാധ്വിത്യഥോവാച തം സുഭദ്രോഽപ്യഹം തഥാ ൩.
അപ്പോൾ സുഭദ്രൻ അവനോടും ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ 'നല്ലതു, നല്ലതു' എന്നു പറഞ്ഞു.
ചിന്തയാവശ്ച മനസി പ്രതീകാരം മുനേരുഭൌ ൩.
ഞാനും അവനും മനസ്സിൽ ആ മുനിയുടെ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരം ആലോചിച്ചു.
പരാര്ഥായ ഭവത്യേഷ പുരുഷോഽന്യേ പുരീഷകാഃ ൩.
മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടിയാണ് ഈ മനുഷ്യൻ ജീവിക്കുന്നത്; ശേഷിക്കുന്നവർ വെറും മലമാണ്.
മാ മുനേ പരിഖിദ്യസ്വ ദേവശര്മന്സ്ഥിരോ ഭവ ൩.
മഹർഷേ, നിരാശരാകരുത്; ദേവശർമൻ, നീ ദൃഢനായി നിലകൊൾക.
ഗമിഷ്യാമ്യാശ്രമം ത്വം ച നാത്രാപി പരിഹാസ്യതേ ൩.
ഞാൻ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാം, നിന്നെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല.
ഏവം തേ വദമാനസ്യ ആയുരസ്തു ശതം സമാഃ ൩.
നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, നിനക്ക് നൂറുവർഷം ആയുസ്സുണ്ടാകട്ടെ.
ഹര്ഷസ്ഥാനേ വിഷാദശ്ച പുനര്മാം ബാധതേ ശ്രൃണു ൩.
ശ്രദ്ധിക്കൂ: സന്തോഷം ഉള്ളിടത്തും വീണ്ടും ദു:ഖം എന്നെ ബാധിക്കുന്നു.
കഥമേതന്മഹത്കര്മ കാരയാമി മുധാവദ ൩.
ഈ മഹത്തായ കര്മ്മം ഞാൻ വെറുതെ എങ്ങനെ നടത്തും?
ശാപിതോഽസി മയാ പ്രാണൈര്യഥാ വച്മി തഥാ കുരു ൩.
ഞാൻ നിന്നെ ശപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ ജീവൻകൊണ്ടും ചെയ്യുക.
ശ്രാദ്ധം ഗംഗാര്ണവേ ചാത്ര മത്പിതൄണാം ത്വമാചര ചതുര്ഭാഗം പ്രദാസ്യാമി ഏവമേവൈതദാചര॥ ൩.
എന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കായി ഗംഗാനദിയുടെ സംഗമത്തിൽ ഇവിടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തുക; ഞാൻ നിനക്ക് നാലിലൊന്നു ഭാഗം നൽകാം — അതുപോലെ തന്നെ ചെയ്യുക.
യദ്യേവം തവ സംതോഷസ്ത്വേവമസ്തു മുനീശ്വര ൩.
ഇതാണ് നിന്റെ സന്തോഷം എങ്കിൽ, അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ, മഹർഷേ.
ദേവശര്മാ തതോ ഹൃഷ്ടോ ദത്ത്വാ പുണ്യം ത്രിവാചികമ് ൩.
അതിനുശേഷം ദേവശർമൻ സന്തോഷത്തോടെ പുണ്യമായ മൂന്നു വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഏവംവിധോ നാരദാസൌ മഹീ സാഗരസംഗമഃ ൩.
അങ്ങനെയായിരുന്നു ആ നാരദനും സമുദ്രങ്ങൾ ഒന്നിക്കുന്ന ഭൂമിയും.
ഇതി ശ്രുത്വാ ഫാല്ഗുനാഹം ഹര്ഷഗദ്ഗദയാ ഗിരാ ൩.
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഫാൽഗുനൻ, ആനന്ദത്തിൽ കംപിച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
യൂയം വയം ഗമിഷ്യാമോ മഹീതീരം സുശോഭനമ് ൩.
നീയും ഞാനും ഈ ഭൂമിയുടെ മനോഹരമായ തീരത്തേക്ക് പോകാം.
മമ ചൈവം വചഃ ശ്രുത്വാ ഭൃഗുഃ സഹ മയയയൌ ൩.
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ഭൃഗു എന്നോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ ചാതിഹൃഷ്ടോഹമാസം രോമാംചകംചുകഃ ൩.
അത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ശരീരം മുഴുവൻ രോമാഞ്ചം അനുഭവിച്ചു.
ത്വത്പ്രസാദാത്കരിഷ്യാമി ഭൃഗോ സ്ഥാനമനുത്തമമ് ൩.
നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഭൃഗു, ഞാൻ ഉത്തമമായ സ്ഥലം സ്ഥാപിക്കും.