തദഹം ദാനപുണ്യം ഹി കരിഷ്യാമി കഥം സ്ഫുടമ് ൨.
അതിനാല് ദാനപുണ്യം എങ്ങനെ വ്യക്തമായി ചെയ്യാം എന്ന് ഞാന് ആലോചിക്കുന്നു.
അനര്ഹതേ യദ്ദദാതി ന ദദാതി തഥാര്ഹതേ ൨.
അര്ഹതയില്ലാത്തവന് നല്കുന്നതും അര്ഹന് നല്കാതിരിക്കുകയും—
ദേശേകാലേ ച പാത്രേ ച ശുദ്ധേന മനസാ തഥാ ൨.
ശരിയായ സ്ഥലം, സമയം, അര്ഹനായവന്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ നല്കണം.
തമോവൃതസ്തു യോ ദദ്യാത്ക്രോധാത്തഥൈവ ച ൨.
അന്ധകാരത്തില് മുങ്ങി, കോപത്തില് നിന്ന് നല്കുന്നവന്—
ബാലത്വേഽപി ച സോഽശ്രാതി യദ്ദത്തം ദമ്ഭകാരണാത് ൨.
കുട്ടിക്കാലത്തും, കപടത്വം കൊണ്ടാണ് നല്കിയതെങ്കില് അവന് സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല.
വൃദ്ധത്വേ ഹി സമശ്രാതി നരോ വൈ നാത്ര ഭവിഷ്യതി ശുഭാര്ജിതം പ്രയുഞ്ജീത ശ്രദ്ധയാ ശാഠ്യവര്ജിതഃ॥ ൨.
വയസ്സായാലും അവന് സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല; അങ്ങനെ ഒരാള് ഉണ്ടാകില്ല. വിശ്വാസത്തോടെ, കപടത്വം ഇല്ലാതെ, നന്മകൊണ്ട് സമ്പാദിച്ചതു ഉപയോഗിക്കണം.
തദേതന്നിര്ധനത്വാച്ച കഥം നാമ ഭവിഷ്യതി ൨.
ഇങ്ങനെയുള്ള ദാരിദ്ര്യത്തിൽ, ഇത് എങ്ങനെയാണു സംഭവിക്കാനാവുക?
നാധനസ്യാസ്ത്യയം ലോകോ ന പരശ്ച കഥംചന ൨.
ദരിദ്രന് ഈ ലോകവും മറ്റുള്ള ലോകവും ഒന്നും ഇല്ല.
ദാരിദ്ര്യം പാതകം ലോകേ കസ്തച്ഛംസിതുമര്ഹതി ൨.
ദാരിദ്ര്യം ലോകത്ത് വലിയ പാപമാണ്; അതു സഹിക്കാൻ ആരാണ് യോഗ്യൻ?
യഃ കൃശാശ്വഃ കൃശധനഃ കൃശഭൃത്യഃ കൃശാതിഥിഃ ൨.
കൊഴുപ്പ് കുറഞ്ഞ കുതിരകളും, സ്വത്ത് കുറവും, ഭൃത്യന്മാർ കുറവുമാണ്, അതുപോലെ അതിഥികളും കുറവാണെങ്കിൽ—
അര്ഥവാന്ദുഷ്കുലീനോഽപി ലോകേ പൂജ്യതമോ നരഃ ൨.
സ്വത്തുള്ളവൻ, ജന്മം താഴ്ന്നവനായാലും, ലോകത്ത് ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്.
ജ്ഞാനവൃദ്ധാസ്തപോവൃദ്ധാ യേ ച വൃദ്ധാ ബഹുശ്രുതാഃ ൨.
അറിയിലും തപസ്സിലും പ്രായം ചെന്നവരും, ഏറെ കേട്ടു അറിഞ്ഞ മുതിർന്നവരും—
യദ്യപ്യയം ത്രിഭുവനേ അര്ഥോഽസ്മാകം പരാഗ്നഹി ൨.
മൂന്ന് ലോകത്തും സ്വത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് ശത്രുവായ അഗ്നിപോലെയാണെങ്കിലും—
അഥവൈതത്പുരാ സര്വം ചിംതയിഷ്യാമി സുസ്ഫുടമ് ൨.
എങ്കിലും, ഇതെല്ലാം ഞാൻ മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കി ആലോചിക്കും.
സ ചിംതയിത്വേതി ബഹുപ്രകാരം ദേശാംശ്ച ഗ്രാമാന്നഗരാണി ചാശ്രമാന് ൨.
അങ്ങനെ പലവിധത്തിൽ ദേശങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും ആലോചിച്ച്—
ഏവം സ്ഥാനാനി പുണ്യാനി യാനിയാനീഹ വൈ ഭുവി ൩.
ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ എത്രയോ പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ—
വിചരന്മേദിനീം സര്വാം പ്രാപ്തോഽഹമാശ്രമം ഭൃഗോഃ ൩.
സകല ഭൂമിയും ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച്, ഞാൻ ഭൃഗുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.
മഹാപുണ്യാ പവിത്രാ ച സര്വതീര്ഥമയീ ശുഭാ ൩.
അത് മഹാപുണ്യമുള്ളതും, വിശുദ്ധവും, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും അടങ്ങിയതുമായ ശുഭപ്രദേശമാണ്.
തത്രാവഗാഹനാത്പാര്ഥ മുച്യതേ ജംതുരംഹസാ ൩.
അവിടെ, പാർഥാ, കുളിച്ചാൽ ജീവിക്ക് പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
ഇയം ബ്രഹ്മാംഡപിണ്ഡസ്യ സ്ഥാനേ തസ്മിന്പ്രകീര്തിതാ ൩.
അത് ആ പ്രദേശത്ത് ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി പറയപ്പെടുന്നു.
യത്ര വൈ സ്നാനമാത്രേണ ബ്രഹ്മഹത്യാ പ്രണശ്യതി ൩.
അവിടെ, കുളിയ്ക്കുന്ന മാത്രത്തിൽ തന്നെ ബ്രഹ്മഹത്യപാപം നശിക്കുന്നു.
നാനാവൃക്ഷസമാകീര്ണം ലതാഗുല്മോപശോഭിതമ് ൩.
അത് വിവിധ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, ലതകളും കുരുമുളകളും അലങ്കരിച്ചതുമായ സ്ഥലമാണ്.
അനേകാശ്വാപദാകീര്ണം വിഹഗൈരനുനാദിതമ് ൩.
അനേകം കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നതുമായിടമാണ്.
ഭ്രമരൈഃ സര്വമുത്സൃജ്യ നിലീനം രാവസംയുതമ് ൩.
എവിടെയും തേനീച്ചകൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയുടെ ഗൂഢഗാനത്തോടെ.
കോകിലാ മധുരൈഃ സ്വാനൈര്നാദയംതി തഥാ മുനീന് ൩.
അവിടെ, കുയിലുകൾ അവരുടെ മധുരമായ കുരലാൽ വായു നിറച്ച്, സന്യാസിമാരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.
യത്ര വൃക്ഷാ ഹ്ലാദയംതി ഫലൈഃ പുഷ്പൈശ്ച പത്രകൈഃ ൩.
അവിടെ, വൃക്ഷങ്ങൾ അവരുടെ പഴങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും ഇലകളും കൊണ്ട് എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.
പുത്രപുത്രേതി വാശംതേ യത്ര പുത്രപ്രിയാഃ ഖഗാഃ ൩.
അവിടെ, കുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്ന പക്ഷികൾ 'മകനേ, മകനേ' എന്നു വിളിച്ചുപറയുന്നു.
ഏവംവിധം മുനേസ്തസ്യ ഭൃഗോരാശ്രമമംഡലമ് ൩.
ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു ഭൃഗു മഹർഷിയുടെ ആശ്രമം.
ഋഗ്യജുഃ സാമനിര്ഘോപൈരാരൂരിതദിഗന്തരമ് ൩.
അവിടെ ഋക്, യജുർ, സാമVEDങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ദിശകൾ മുഴുവനും അതിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ മുഴങ്ങി.
തത്രാഹം പാര്ഥ സംപ്രാപ്തോ യത്രാസ്തേ മുനിസത്തമഃ ൩.
അവിടെ, പാർത്ഥാ, ഞാൻ എത്തിയപ്പോൾ മഹാനായ സന്യാസി അവിടെ വസിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.