ദാനം ചതുര്വിധം ദാനമുത്സര്ഗഃ കല്പിതം തഥാ ൨.
നാല് തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങളുണ്ട്, അതുപോലെ തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള ഉപേക്ഷയും.
വാപീകൂപതഡാഗാനാം വൃക്ഷവിദ്യാസുരൌകസാമ് ൨.
കിണര്, കുളം, തടാകം, മരങ്ങള്, വിജ്ഞാനം, ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങള്— ഇവയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്
ഉപജീവന്നിമാന്യശ്ച പുണ്യം കോഽപി ചരേന്നരഃ ൨.
ഇവയിലൂടെ ജീവിച്ച് ഇവയെ ആദരിക്കുന്നവന് തീര്ച്ചയായും വലിയ പുണ്യം ചെയ്യുന്നു.
തദേഷാമേവ സര്വേഷാം വിപ്രസംസ്ഥാപനം പരമ് ൨.
ഇവയൊക്കെയിലും ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്ഥാപിക്കുന്നത് ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്.
ദേവതായതനം യാവദ്യാവച്ച ബ്രാഹ്മണഗൃഹമ് ൨.
ദേവതകളുടെ ക്ഷേത്രം മുതല് ബ്രാഹ്മണന്റെ വീടുവരെ—
ഏതത്സ്വല്പം ഹി വാണിജ്യം പുനര്ബഹുഫലപ്രദമ് ൨.
ഇത് ചെറിയൊരു ഇടപാടായാലും അതിനാല് വലിയ ഫലം ലഭിക്കും.
തസ്മാദിദം ത്വഹമപിബ്രവീമി സുരസത്തമാഃ ൨.
അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഞാന് നിങ്ങളോട് ഇതു പറയുന്നു.
ഇതി സാരസ്വതപ്രോക്താം തഥാ പദ്മഭുവേരിതാമ് ൨.
ഇങ്ങനെ സാരസ്വതിയും, അതുപോലെ പദ്മജന്മാവും പ്രസ്താവിച്ചു.
തതഃ സഭാവിസര്ഗാംതേ സുരമ്യേ മേരുമൂര്ധനി ൨.
അതിനുശേഷം സഭയും ഹോമവും കഴിഞ്ഞ് മനോഹരമായ മേരു പര്വ്വതത്തിന്റെ മുകളിലായിരുന്നു.
സത്യമാഹ വിരംചിസ്തു സ കിമര്ഥം തു ജീവതി ൨.
ബ്രഹ്മാവു സത്യം പറഞ്ഞു: 'അവന് എന്തിനാണ് ജീവിക്കുന്നത്?'
തദഹം ദാനപുണ്യം ഹി കരിഷ്യാമി കഥം സ്ഫുടമ് ൨.
അതിനാല് ദാനപുണ്യം എങ്ങനെ വ്യക്തമായി ചെയ്യാം എന്ന് ഞാന് ആലോചിക്കുന്നു.
അനര്ഹതേ യദ്ദദാതി ന ദദാതി തഥാര്ഹതേ ൨.
അര്ഹതയില്ലാത്തവന് നല്കുന്നതും അര്ഹന് നല്കാതിരിക്കുകയും—
ദേശേകാലേ ച പാത്രേ ച ശുദ്ധേന മനസാ തഥാ ൨.
ശരിയായ സ്ഥലം, സമയം, അര്ഹനായവന്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ നല്കണം.
തമോവൃതസ്തു യോ ദദ്യാത്ക്രോധാത്തഥൈവ ച ൨.
അന്ധകാരത്തില് മുങ്ങി, കോപത്തില് നിന്ന് നല്കുന്നവന്—
ബാലത്വേഽപി ച സോഽശ്രാതി യദ്ദത്തം ദമ്ഭകാരണാത് ൨.
കുട്ടിക്കാലത്തും, കപടത്വം കൊണ്ടാണ് നല്കിയതെങ്കില് അവന് സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല.
വൃദ്ധത്വേ ഹി സമശ്രാതി നരോ വൈ നാത്ര ഭവിഷ്യതി ശുഭാര്ജിതം പ്രയുഞ്ജീത ശ്രദ്ധയാ ശാഠ്യവര്ജിതഃ॥ ൨.
വയസ്സായാലും അവന് സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല; അങ്ങനെ ഒരാള് ഉണ്ടാകില്ല. വിശ്വാസത്തോടെ, കപടത്വം ഇല്ലാതെ, നന്മകൊണ്ട് സമ്പാദിച്ചതു ഉപയോഗിക്കണം.
തദേതന്നിര്ധനത്വാച്ച കഥം നാമ ഭവിഷ്യതി ൨.
ഇങ്ങനെയുള്ള ദാരിദ്ര്യത്തിൽ, ഇത് എങ്ങനെയാണു സംഭവിക്കാനാവുക?
നാധനസ്യാസ്ത്യയം ലോകോ ന പരശ്ച കഥംചന ൨.
ദരിദ്രന് ഈ ലോകവും മറ്റുള്ള ലോകവും ഒന്നും ഇല്ല.
ദാരിദ്ര്യം പാതകം ലോകേ കസ്തച്ഛംസിതുമര്ഹതി ൨.
ദാരിദ്ര്യം ലോകത്ത് വലിയ പാപമാണ്; അതു സഹിക്കാൻ ആരാണ് യോഗ്യൻ?
യഃ കൃശാശ്വഃ കൃശധനഃ കൃശഭൃത്യഃ കൃശാതിഥിഃ ൨.
കൊഴുപ്പ് കുറഞ്ഞ കുതിരകളും, സ്വത്ത് കുറവും, ഭൃത്യന്മാർ കുറവുമാണ്, അതുപോലെ അതിഥികളും കുറവാണെങ്കിൽ—
അര്ഥവാന്ദുഷ്കുലീനോഽപി ലോകേ പൂജ്യതമോ നരഃ ൨.
സ്വത്തുള്ളവൻ, ജന്മം താഴ്ന്നവനായാലും, ലോകത്ത് ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്.
ജ്ഞാനവൃദ്ധാസ്തപോവൃദ്ധാ യേ ച വൃദ്ധാ ബഹുശ്രുതാഃ ൨.
അറിയിലും തപസ്സിലും പ്രായം ചെന്നവരും, ഏറെ കേട്ടു അറിഞ്ഞ മുതിർന്നവരും—
യദ്യപ്യയം ത്രിഭുവനേ അര്ഥോഽസ്മാകം പരാഗ്നഹി ൨.
മൂന്ന് ലോകത്തും സ്വത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് ശത്രുവായ അഗ്നിപോലെയാണെങ്കിലും—
അഥവൈതത്പുരാ സര്വം ചിംതയിഷ്യാമി സുസ്ഫുടമ് ൨.
എങ്കിലും, ഇതെല്ലാം ഞാൻ മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കി ആലോചിക്കും.
സ ചിംതയിത്വേതി ബഹുപ്രകാരം ദേശാംശ്ച ഗ്രാമാന്നഗരാണി ചാശ്രമാന് ൨.
അങ്ങനെ പലവിധത്തിൽ ദേശങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും ആലോചിച്ച്—
ഏവം സ്ഥാനാനി പുണ്യാനി യാനിയാനീഹ വൈ ഭുവി ൩.
ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ എത്രയോ പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ—
വിചരന്മേദിനീം സര്വാം പ്രാപ്തോഽഹമാശ്രമം ഭൃഗോഃ ൩.
സകല ഭൂമിയും ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച്, ഞാൻ ഭൃഗുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.
മഹാപുണ്യാ പവിത്രാ ച സര്വതീര്ഥമയീ ശുഭാ ൩.
അത് മഹാപുണ്യമുള്ളതും, വിശുദ്ധവും, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും അടങ്ങിയതുമായ ശുഭപ്രദേശമാണ്.
തത്രാവഗാഹനാത്പാര്ഥ മുച്യതേ ജംതുരംഹസാ ൩.
അവിടെ, പാർഥാ, കുളിച്ചാൽ ജീവിക്ക് പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.
ഇയം ബ്രഹ്മാംഡപിണ്ഡസ്യ സ്ഥാനേ തസ്മിന്പ്രകീര്തിതാ ൩.
അത് ആ പ്രദേശത്ത് ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി പറയപ്പെടുന്നു.