സോഽപി മോഹ പരിത്യജ്യ തഥാ കാത്യായനോഽഭവത്॥ ൨.
അവനും മോഹം വിട്ട്, കാത്യായനനുപോലെയായി.
ഏവം സുശ്രവസാ പ്രോക്താം കഥാമാകര്ണ്യ പദ്മഭൂഃ ൨.
സുശ്രവസു പറഞ്ഞ ഈ കഥ പദ്മഭൂ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
സാധു തേ വ്യാഹൃതം വത്സ ഏവമേതന്ന ചാന്യഥാ ൨.
നല്ലതാണു നീ പറഞ്ഞത്, മകനേ; അതാണ് സത്യം, വേറൊന്നുമില്ല.
ദാനം യജ്ഞാനാം വരൂഥം ദക്ഷിണാ ലോകേ ദാതാരഁസര്വഭൂതാന്യുപജീവംതി ദാനേനാരാതീരഁപാനുദംത ദാനേന ദ്വിഷംതോ മിത്രാ ഭവംതി ദാനേ സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാദ്ദാനം പരമം വദംതീതി॥ ൨.
ദാനം യജ്ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സംരക്ഷണമാണു; ലോകത്ത് ദാനികൾക്ക് ആദരം കിട്ടും. എല്ലാ ജീവികളും ദാനത്താൽ ജീവിക്കുന്നു; ദാനത്താൽ ശത്രുക്കളെ അകറ്റാം; ദാനത്താൽ വൈരികൾ സുഹൃത്തുക്കളാകും; ദാനത്തിൽ എല്ലാം അടിസ്ഥിതമാണ്. അതുകൊണ്ടു ദാനമാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം എന്നു പറയുന്നു.
സംസാരസാഗരേ ഘോരേ ധര്മാധര്മോര്മിസംകുലേ ൨.
ധർമ്മവും അധർമ്മവും തിരമാലകളായി ഉയിർക്കുന്ന ഈ ഭയങ്കരമായ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ.
ഇതി സംചിംത്യ ച മയാ പുഷ്കരേ സ്ഥാപിതാ ദ്വിജാഃ ൨.
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് ഞാൻ പുഷ്കരത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്ഥാപിച്ചു.
സ്ഥാപിതാഃ ശ്രീഹരിഭ്യാം തു ശ്രീഗൌര്യാ വേദവിത്തമാഃ ൨.
ശ്രീഹരിയും ശ്രീഗൗരിയും വേദജ്ഞരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു.
ശ്രീമാലേ ച തഥാ ലക്ഷ്മ്യാ ഹ്യേവമാദിസുരോത്തമൈഃ ൨.
അങ്ങനെ തന്നെ ശ്രീമാലയിൽ, ലക്ഷ്മിയും മറ്റു ദേവതാപ്രമുഖന്മാരും സ്ഥാപിച്ചു.
ന ഹി ദാനഫലേ കാംക്ഷാ കാചിന്നഽസ്തി സുരോത്തമാഃ ൨.
ദാനഫലത്തില് എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹവും ഇല്ല, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ബ്രാഹ്മണാശ്ച കൃതസ്ഥാനാ നാനാധര്മോപദേശനൈഃ ൨.
ബ്രാഹ്മണന്മാര് തങ്ങള്ക്ക് ഉചിതമായ സ്ഥാനങ്ങളില് നിന്ന് വിവിധ വിധത്തിലുള്ള ധര്മ്മങ്ങള് ഉപദേശിക്കുന്നു.
ദാനം ചതുര്വിധം ദാനമുത്സര്ഗഃ കല്പിതം തഥാ ൨.
നാല് തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങളുണ്ട്, അതുപോലെ തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള ഉപേക്ഷയും.
വാപീകൂപതഡാഗാനാം വൃക്ഷവിദ്യാസുരൌകസാമ് ൨.
കിണര്, കുളം, തടാകം, മരങ്ങള്, വിജ്ഞാനം, ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങള്— ഇവയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്
ഉപജീവന്നിമാന്യശ്ച പുണ്യം കോഽപി ചരേന്നരഃ ൨.
ഇവയിലൂടെ ജീവിച്ച് ഇവയെ ആദരിക്കുന്നവന് തീര്ച്ചയായും വലിയ പുണ്യം ചെയ്യുന്നു.
തദേഷാമേവ സര്വേഷാം വിപ്രസംസ്ഥാപനം പരമ് ൨.
ഇവയൊക്കെയിലും ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്ഥാപിക്കുന്നത് ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്.
ദേവതായതനം യാവദ്യാവച്ച ബ്രാഹ്മണഗൃഹമ് ൨.
ദേവതകളുടെ ക്ഷേത്രം മുതല് ബ്രാഹ്മണന്റെ വീടുവരെ—
ഏതത്സ്വല്പം ഹി വാണിജ്യം പുനര്ബഹുഫലപ്രദമ് ൨.
ഇത് ചെറിയൊരു ഇടപാടായാലും അതിനാല് വലിയ ഫലം ലഭിക്കും.
തസ്മാദിദം ത്വഹമപിബ്രവീമി സുരസത്തമാഃ ൨.
അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഞാന് നിങ്ങളോട് ഇതു പറയുന്നു.
ഇതി സാരസ്വതപ്രോക്താം തഥാ പദ്മഭുവേരിതാമ് ൨.
ഇങ്ങനെ സാരസ്വതിയും, അതുപോലെ പദ്മജന്മാവും പ്രസ്താവിച്ചു.
തതഃ സഭാവിസര്ഗാംതേ സുരമ്യേ മേരുമൂര്ധനി ൨.
അതിനുശേഷം സഭയും ഹോമവും കഴിഞ്ഞ് മനോഹരമായ മേരു പര്വ്വതത്തിന്റെ മുകളിലായിരുന്നു.
സത്യമാഹ വിരംചിസ്തു സ കിമര്ഥം തു ജീവതി ൨.
ബ്രഹ്മാവു സത്യം പറഞ്ഞു: 'അവന് എന്തിനാണ് ജീവിക്കുന്നത്?'
തദഹം ദാനപുണ്യം ഹി കരിഷ്യാമി കഥം സ്ഫുടമ് ൨.
അതിനാല് ദാനപുണ്യം എങ്ങനെ വ്യക്തമായി ചെയ്യാം എന്ന് ഞാന് ആലോചിക്കുന്നു.
അനര്ഹതേ യദ്ദദാതി ന ദദാതി തഥാര്ഹതേ ൨.
അര്ഹതയില്ലാത്തവന് നല്കുന്നതും അര്ഹന് നല്കാതിരിക്കുകയും—
ദേശേകാലേ ച പാത്രേ ച ശുദ്ധേന മനസാ തഥാ ൨.
ശരിയായ സ്ഥലം, സമയം, അര്ഹനായവന്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ നല്കണം.
തമോവൃതസ്തു യോ ദദ്യാത്ക്രോധാത്തഥൈവ ച ൨.
അന്ധകാരത്തില് മുങ്ങി, കോപത്തില് നിന്ന് നല്കുന്നവന്—
ബാലത്വേഽപി ച സോഽശ്രാതി യദ്ദത്തം ദമ്ഭകാരണാത് ൨.
കുട്ടിക്കാലത്തും, കപടത്വം കൊണ്ടാണ് നല്കിയതെങ്കില് അവന് സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല.
വൃദ്ധത്വേ ഹി സമശ്രാതി നരോ വൈ നാത്ര ഭവിഷ്യതി ശുഭാര്ജിതം പ്രയുഞ്ജീത ശ്രദ്ധയാ ശാഠ്യവര്ജിതഃ॥ ൨.
വയസ്സായാലും അവന് സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല; അങ്ങനെ ഒരാള് ഉണ്ടാകില്ല. വിശ്വാസത്തോടെ, കപടത്വം ഇല്ലാതെ, നന്മകൊണ്ട് സമ്പാദിച്ചതു ഉപയോഗിക്കണം.
തദേതന്നിര്ധനത്വാച്ച കഥം നാമ ഭവിഷ്യതി ൨.
ഇങ്ങനെയുള്ള ദാരിദ്ര്യത്തിൽ, ഇത് എങ്ങനെയാണു സംഭവിക്കാനാവുക?
നാധനസ്യാസ്ത്യയം ലോകോ ന പരശ്ച കഥംചന ൨.
ദരിദ്രന് ഈ ലോകവും മറ്റുള്ള ലോകവും ഒന്നും ഇല്ല.
ദാരിദ്ര്യം പാതകം ലോകേ കസ്തച്ഛംസിതുമര്ഹതി ൨.
ദാരിദ്ര്യം ലോകത്ത് വലിയ പാപമാണ്; അതു സഹിക്കാൻ ആരാണ് യോഗ്യൻ?
യഃ കൃശാശ്വഃ കൃശധനഃ കൃശഭൃത്യഃ കൃശാതിഥിഃ ൨.
കൊഴുപ്പ് കുറഞ്ഞ കുതിരകളും, സ്വത്ത് കുറവും, ഭൃത്യന്മാർ കുറവുമാണ്, അതുപോലെ അതിഥികളും കുറവാണെങ്കിൽ—