അഹന്യഹനി യാചംതമഹം മന്യേ ഗുരും യഥാ ൨.
ദിവസം ദിവസവും യാചിക്കുന്നവനെ ഞാൻ ഗുരുവായി കരുതുന്നു.
ദീയമാനം ഹി നാപൈതി ഭൂയ ഏവാഭിവര്ധതേ ൨.
നൽകുന്നതു പോകുന്നില്ല; അതു വീണ്ടും വീണ്ടും വർദ്ധിക്കുന്നു.
ഏകജന്മസുഖസ്യാര്ഥേ സഹസ്രാണി വിലാപയേത് ൨.
ഒരു ജന്മത്തിലെ സന്തോഷത്തിനായി ആയിരങ്ങൾ ചെലവിടാം.
മൂര്ഖോ ഹി ന ദദാത്യര്ഥാനിഹ ദാരിദ്ര്യശംകയാ ൨.
ദാരിദ്ര്യം ഭയന്ന് മൂഢൻ ഇവിടെ ധനം നൽകുന്നില്ല.
കിം ധനേന കരിഷ്യംതി ദേഹിനോ ഭംഗുരാശ്രയാഃ ൨.
നശ്വരമായ ശരീരമുള്ളവർക്ക് ധനം കൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാകും?
അക്ഷരദ്വയമഭ്യസ്തം നാസ്തിനാസ്തീതി യത്പുരാ ൨.
'ഇല്ല' എന്ന രണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾ പുരാതനകാലത്ത് അഭ്യസിച്ചിരുന്നു.
ബോധയംതി ച യാവംതോ ദേഹീതി കൃപണം ജനാഃ ൨.
'ഞാൻ ശരീരമാണു' എന്ന് പറയുന്നവരുടെ എണ്ണം എത്രയോ, അവർ ദു:ഖിതരെ ഉണർത്തുന്നു.
ദാതുരേവോപകാരായ വദത്യര്ഥീതി ദേഹി മേ ൨.
ദാതാവിന് ഉപകാരമാകാൻ തന്നെയാണ് യാചകൻ 'സമ്പത്തിനായി എനിക്ക് തരിക' എന്ന് പറയുന്നത്.
ദരിദ്രാ വ്യാധിതാ മൂര്ഖാഃ പരപ്രേഷ്യകരാഃ സദാ ൨.
ദരിദ്രരും രോഗികളും മൂഢരും എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ അടിമകളായി ജീവിക്കുന്നു.
ധനവംതമദാതാരം ദരിദ്രം വാഽതപസ്വിനമ് ൨.
സമ്പന്നനും ദാനം ചെയ്യാത്തവനും, ദരിദ്രനും തപസ്വിയും ആയിരിക്കാം.
ശതേഷു ജായതേ ശൂരഃ സഹസ്രേഷു ച പംഡിതഃ ൨.
നൂറുപേരിൽ ഒരാൾ വീരനായി ജനിക്കും; ആയിരത്തിൽ ഒരാൾ പണ്ഡിതനാകും.
ഗോഭിര്വിപ്രൈശ്ച വേദൈശ്ച സതീഭിഃ സത്യവാദിഭിഃ ൨.
പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണന്മാരും വേദങ്ങളും സത്യവാദികളായ സദ്ഭാര്യമാരും കൂടെ.
ശിബിരൌശീനരോങ്ഗാനി സുതം ച പ്രിയമൌരസമ് ൨.
ശിബിയും ഉശീനരനും അംഗനും അവരുടെ സ്വന്തം രക്തത്തിൽ ജനിച്ച പ്രിയപുത്രന്മാരും.
പ്രതര്ദ്ദനഃ കാശിപതി പ്രദായ നയനേ സ്വകേ ൨.
പ്രതർദ്ദനൻ, കാശിരാജാവ്, തന്റെ കണ്ണുകൾ തന്നെ ദാനം ചെയ്തു.
നിമീ രാഷ്ട്രം ച വൈദേഹോ ജാമദഗ്ന്യോ വസുംധരാമ് ൨.
നിമി വൈദേഹൻ തന്റെ രാജ്യം നൽകിയതുപോലെയും ജാമദഗ്ന്യൻ ഭൂമി നൽകിയതുപോലെയും.
അവര്ഷതി ച പര്ജന്യേ സര്വഭൂതനിവാസകൃത് ൨.
മഴ പെയ്യാതിരുന്നപ്പോൾ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആശ്രയമായവൻ.
ബ്രഹ്മദത്തശ്ച പാംചാല്യോ രാജാ ബുദ്ധിമതാം വരഃ ൨.
ബ്രഹ്മദത്തൻ, പാഞ്ചാലരാജാവ്, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.
സഹസ്രജിച്ച രാജര്ഷിഃ പ്രാണാനിഷ്ടാന്മഹായശാഃ ൨.
സഹസ്രജിത് എന്ന രാജർഷി, മഹാശ്രേഷ്ഠി, തന്റെ പ്രിയപ്രാണം തന്നെ ദാനം ചെയ്തു.
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവഃ സ്ഥാണോര്ദാനേന ഭക്തിതഃ ൨.
ഇവരും അനേകം പേരും, ഭക്തിയോടും ദാനത്തോടും കൂടി സ്ഥാണുവിന് അർപ്പിച്ചു.
ഏഷാം പ്രതിഷ്ഠിതാ കീര്തിര്യാവത്സ്ഥാസ്യതി മേദിനീ ൨.
ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ഇവരുടെ കീർത്തി നിലനിൽക്കും.
സോഽപി മോഹ പരിത്യജ്യ തഥാ കാത്യായനോഽഭവത്॥ ൨.
അവനും മോഹം വിട്ട്, കാത്യായനനുപോലെയായി.
ഏവം സുശ്രവസാ പ്രോക്താം കഥാമാകര്ണ്യ പദ്മഭൂഃ ൨.
സുശ്രവസു പറഞ്ഞ ഈ കഥ പദ്മഭൂ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
സാധു തേ വ്യാഹൃതം വത്സ ഏവമേതന്ന ചാന്യഥാ ൨.
നല്ലതാണു നീ പറഞ്ഞത്, മകനേ; അതാണ് സത്യം, വേറൊന്നുമില്ല.
ദാനം യജ്ഞാനാം വരൂഥം ദക്ഷിണാ ലോകേ ദാതാരഁസര്വഭൂതാന്യുപജീവംതി ദാനേനാരാതീരഁപാനുദംത ദാനേന ദ്വിഷംതോ മിത്രാ ഭവംതി ദാനേ സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാദ്ദാനം പരമം വദംതീതി॥ ൨.
ദാനം യജ്ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ സംരക്ഷണമാണു; ലോകത്ത് ദാനികൾക്ക് ആദരം കിട്ടും. എല്ലാ ജീവികളും ദാനത്താൽ ജീവിക്കുന്നു; ദാനത്താൽ ശത്രുക്കളെ അകറ്റാം; ദാനത്താൽ വൈരികൾ സുഹൃത്തുക്കളാകും; ദാനത്തിൽ എല്ലാം അടിസ്ഥിതമാണ്. അതുകൊണ്ടു ദാനമാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം എന്നു പറയുന്നു.
സംസാരസാഗരേ ഘോരേ ധര്മാധര്മോര്മിസംകുലേ ൨.
ധർമ്മവും അധർമ്മവും തിരമാലകളായി ഉയിർക്കുന്ന ഈ ഭയങ്കരമായ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ.
ഇതി സംചിംത്യ ച മയാ പുഷ്കരേ സ്ഥാപിതാ ദ്വിജാഃ ൨.
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് ഞാൻ പുഷ്കരത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്ഥാപിച്ചു.
സ്ഥാപിതാഃ ശ്രീഹരിഭ്യാം തു ശ്രീഗൌര്യാ വേദവിത്തമാഃ ൨.
ശ്രീഹരിയും ശ്രീഗൗരിയും വേദജ്ഞരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു.
ശ്രീമാലേ ച തഥാ ലക്ഷ്മ്യാ ഹ്യേവമാദിസുരോത്തമൈഃ ൨.
അങ്ങനെ തന്നെ ശ്രീമാലയിൽ, ലക്ഷ്മിയും മറ്റു ദേവതാപ്രമുഖന്മാരും സ്ഥാപിച്ചു.
ന ഹി ദാനഫലേ കാംക്ഷാ കാചിന്നഽസ്തി സുരോത്തമാഃ ൨.
ദാനഫലത്തില് എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹവും ഇല്ല, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ബ്രാഹ്മണാശ്ച കൃതസ്ഥാനാ നാനാധര്മോപദേശനൈഃ ൨.
ബ്രാഹ്മണന്മാര് തങ്ങള്ക്ക് ഉചിതമായ സ്ഥാനങ്ങളില് നിന്ന് വിവിധ വിധത്തിലുള്ള ധര്മ്മങ്ങള് ഉപദേശിക്കുന്നു.