തത്സംപ്രാപ്യ തഥാ കുര്യാന്ന ഗച്ഛേന്നരകം യഥാ ൨.
അത് ലഭിച്ചശേഷം, നരകത്തിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടപോലെ പ്രവർത്തിക്കണം.
യദി ലാഭേ ന യത്നസ്തേ മൂലം രക്ഷ പ്രയത്നതഃ ൨.
ലാഭത്തിൽ പരിശ്രമം ഇല്ലെങ്കിൽ, അതിന്റെ മൂല്യം ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
ഗംതും ദുഃഖോദധേഃ പാരം തര യാവന്ന ഭിദ്യതേ ൨.
ദു:ഖത്തിന്റെ സമുദ്രം തകർന്നു പോകുന്നതിന് മുമ്പ് അതു കടന്ന് പോവണം.
നാപക്രാമതി സംസാരാദാത്മഹാ സ നരാധമഃ ദാനാനി ചാത്ര ദീയംതേ പരലോകാര്ഥമാദരാത്॥ ൨.
ലോകത്തിൽ നിന്ന് വിടവാങ്ങാത്തവൻ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനാണ്; ഇവിടെ ഭക്തിപൂർവ്വം ദാനം ചെയ്യുന്നത് പരലോകത്തിനുവേണ്ടിയാണ്.
ദാനസ്യ തപസോ വാപി ഭഗവന്കിം ച ദുഷ്കരമ് ൨.
പ്രഭോ, ദാനം ചെയ്യുകയോ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിൽ എന്താണ് ദുർഘടം?
ന ദാനാദ്ദുഷ്കരതരം പൃഥിവ്യാമസ്തി കിംചന ൨.
ഭൂമിയിൽ ദാനത്തേക്കാൾ ദുർഘടമായത് ഒന്നുമില്ല.
പരിത്യജ്യ പ്രിയാന്പ്രാണാന്ധനാര്ഥേ ഹി മഹാഭയമ് ൨.
ധനത്തിനായി പ്രിയപ്പെട്ട ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് വലിയ ഭയമാണ്.
സേവാമന്യേ പ്രപദ്യംതേ ശ്വവൃത്തിരിതി യാ സ്മൃതാ ൨.
മറ്റുള്ളവർ സേവനം സ്വീകരിക്കുന്നു; അതാണ് നായയുടെ ജീവിതം എന്ന് ഓർമ്മിക്കുന്നു.
തസ്യ ദുഃഖാര്ജിതസ്യേഹ പ്രാണേഭ്യോപി ഗരീയസഃ ൨.
കഷ്ടപ്പെട്ടു സമ്പാദിച്ച ആ ധനം ജീവനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാണ്.
യദ്ദദാതി യദശ്നാതി തദേവ ധനിനോ ധനമ് ൨.
സമ്പന്നൻ നൽകുന്നതോ ഉപഭോഗിക്കുന്നതോ അതാണ് അവന്റെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത്.
അഹന്യഹനി യാചംതമഹം മന്യേ ഗുരും യഥാ ൨.
ദിവസം ദിവസവും യാചിക്കുന്നവനെ ഞാൻ ഗുരുവായി കരുതുന്നു.
ദീയമാനം ഹി നാപൈതി ഭൂയ ഏവാഭിവര്ധതേ ൨.
നൽകുന്നതു പോകുന്നില്ല; അതു വീണ്ടും വീണ്ടും വർദ്ധിക്കുന്നു.
ഏകജന്മസുഖസ്യാര്ഥേ സഹസ്രാണി വിലാപയേത് ൨.
ഒരു ജന്മത്തിലെ സന്തോഷത്തിനായി ആയിരങ്ങൾ ചെലവിടാം.
മൂര്ഖോ ഹി ന ദദാത്യര്ഥാനിഹ ദാരിദ്ര്യശംകയാ ൨.
ദാരിദ്ര്യം ഭയന്ന് മൂഢൻ ഇവിടെ ധനം നൽകുന്നില്ല.
കിം ധനേന കരിഷ്യംതി ദേഹിനോ ഭംഗുരാശ്രയാഃ ൨.
നശ്വരമായ ശരീരമുള്ളവർക്ക് ധനം കൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാകും?
അക്ഷരദ്വയമഭ്യസ്തം നാസ്തിനാസ്തീതി യത്പുരാ ൨.
'ഇല്ല' എന്ന രണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾ പുരാതനകാലത്ത് അഭ്യസിച്ചിരുന്നു.
ബോധയംതി ച യാവംതോ ദേഹീതി കൃപണം ജനാഃ ൨.
'ഞാൻ ശരീരമാണു' എന്ന് പറയുന്നവരുടെ എണ്ണം എത്രയോ, അവർ ദു:ഖിതരെ ഉണർത്തുന്നു.
ദാതുരേവോപകാരായ വദത്യര്ഥീതി ദേഹി മേ ൨.
ദാതാവിന് ഉപകാരമാകാൻ തന്നെയാണ് യാചകൻ 'സമ്പത്തിനായി എനിക്ക് തരിക' എന്ന് പറയുന്നത്.
ദരിദ്രാ വ്യാധിതാ മൂര്ഖാഃ പരപ്രേഷ്യകരാഃ സദാ ൨.
ദരിദ്രരും രോഗികളും മൂഢരും എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ അടിമകളായി ജീവിക്കുന്നു.
ധനവംതമദാതാരം ദരിദ്രം വാഽതപസ്വിനമ് ൨.
സമ്പന്നനും ദാനം ചെയ്യാത്തവനും, ദരിദ്രനും തപസ്വിയും ആയിരിക്കാം.
ശതേഷു ജായതേ ശൂരഃ സഹസ്രേഷു ച പംഡിതഃ ൨.
നൂറുപേരിൽ ഒരാൾ വീരനായി ജനിക്കും; ആയിരത്തിൽ ഒരാൾ പണ്ഡിതനാകും.
ഗോഭിര്വിപ്രൈശ്ച വേദൈശ്ച സതീഭിഃ സത്യവാദിഭിഃ ൨.
പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണന്മാരും വേദങ്ങളും സത്യവാദികളായ സദ്ഭാര്യമാരും കൂടെ.
ശിബിരൌശീനരോങ്ഗാനി സുതം ച പ്രിയമൌരസമ് ൨.
ശിബിയും ഉശീനരനും അംഗനും അവരുടെ സ്വന്തം രക്തത്തിൽ ജനിച്ച പ്രിയപുത്രന്മാരും.
പ്രതര്ദ്ദനഃ കാശിപതി പ്രദായ നയനേ സ്വകേ ൨.
പ്രതർദ്ദനൻ, കാശിരാജാവ്, തന്റെ കണ്ണുകൾ തന്നെ ദാനം ചെയ്തു.
നിമീ രാഷ്ട്രം ച വൈദേഹോ ജാമദഗ്ന്യോ വസുംധരാമ് ൨.
നിമി വൈദേഹൻ തന്റെ രാജ്യം നൽകിയതുപോലെയും ജാമദഗ്ന്യൻ ഭൂമി നൽകിയതുപോലെയും.
അവര്ഷതി ച പര്ജന്യേ സര്വഭൂതനിവാസകൃത് ൨.
മഴ പെയ്യാതിരുന്നപ്പോൾ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആശ്രയമായവൻ.
ബ്രഹ്മദത്തശ്ച പാംചാല്യോ രാജാ ബുദ്ധിമതാം വരഃ ൨.
ബ്രഹ്മദത്തൻ, പാഞ്ചാലരാജാവ്, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.
സഹസ്രജിച്ച രാജര്ഷിഃ പ്രാണാനിഷ്ടാന്മഹായശാഃ ൨.
സഹസ്രജിത് എന്ന രാജർഷി, മഹാശ്രേഷ്ഠി, തന്റെ പ്രിയപ്രാണം തന്നെ ദാനം ചെയ്തു.
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവഃ സ്ഥാണോര്ദാനേന ഭക്തിതഃ ൨.
ഇവരും അനേകം പേരും, ഭക്തിയോടും ദാനത്തോടും കൂടി സ്ഥാണുവിന് അർപ്പിച്ചു.
ഏഷാം പ്രതിഷ്ഠിതാ കീര്തിര്യാവത്സ്ഥാസ്യതി മേദിനീ ൨.
ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ഇവരുടെ കീർത്തി നിലനിൽക്കും.