ഉചിതം തവ പാര്ഥൈതദ്യത്പൃച്ഛസി ഗുണിന്ഗുണാന് സാധൂനാം ധര്മശ്രവണൈഃ കീര്തനൈര്യാതി ചാന്വഹമ്॥ ൨.
പ്രിതയുടെ പുത്രനേ, നീ സദാചാരികളുടെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നത് യുക്തമാണ്; സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ധർമ്മം കേൾക്കുകയും പാടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ധർമ്മം ദിവസംതോറും വർദ്ധിക്കുന്നു.
പാപാനാമസദാലാപൈരായുര്യാതി യഥാന്വഹമ് ൨.
ദുഷ്ടരുടെ കള്ളവും ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുമുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾകൊണ്ട് പാപികളുടെ ആയുസ്സ് ദിവസംതോറും കുറയുന്നു.
യഥാ ശ്രുത്വാ വിജാനാസി യുക്തമംഗീകൃതം മയാ ൨.
നീ കേട്ടും മനസ്സിലാക്കിയതുപോലെ, ഇത് യുക്തമായതും ഞാൻ അംഗീകരിച്ചതുമാണ്.
ഗതവാന്ബ്രഹ്മണോ ലോകം തത്രാപശ്യം പിതാമഹമ് ൨.
ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയി, അവിടെ പിതാമഹനെ കണ്ടു.
വിഭാതി വിമലോ ബ്രഹ്മാ നക്ഷത്രൈരുഡുരാഡിവ ൨.
നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ചന്ദ്രൻ പോലെ, ബ്രഹ്മാവ് നിർമ്മലനായി പ്രകാശിച്ചു.
ഉവിഷ്ടഃ പ്രമുദിതഃ കപിലേന സഹൈവ ച ൨.
അവൻ കപിലനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നിരുന്നു.
പ്രഹീയംതേ ഹി തേ നിത്യം ജഗദ്ദ്രഷ്ടും ഹി ബ്രഹ്മണാ ൨.
ലോകം കാണാൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിക്കുന്നു.
ചക്ഷുഷാമൃതകല്പേന പ്ലാവയന്നിവ ചാബ്രവീത് ൨.
അവൻ കണ്ണുകളുടെ അമൃതംപോലെയുള്ള കാഴ്ചയിൽ മുഴുവൻ ആളുകളെയും നനയിച്ചപോലെ സംസാരിച്ചു.
കിംചിദേവാദ്ഭുതം ബ്രൂത ശ്രവണാദ്യേന പുണ്യതാ ൨.
കേട്ടാൽ പുണ്യം ലഭിക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ എന്തെങ്കിലും പറയൂ.
സുശ്രവാനാമ ബ്രഹ്മാണം പ്രണിപത്യേദമൂചിവാന് ൨.
ബ്രഹ്മാവിന് വന്ദനം ചെയ്ത്, ശ്രേഷ്ഠനായ ശ്രോതാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തഥാപി ഖലു വാച്യം മേ പരാര്ഥം പ്രേരിതേന തേ ൨.
എങ്കിലും, നീ പ്രേരിപ്പിച്ചതിനാൽ മറ്റൊരാളുടെ ഹിതത്തിനായി ഞാൻ പറയേണ്ടതുണ്ട്.
സാരജിജ്ഞാസയാ തസ്ഥാവേകാംഗുഷ്ഠഃ ശതം സമാഃ ൨.
സാരം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ ഒരു വിരലിൽ നൂറു വർഷം നിന്നു.
പുണ്യേ സരസ്വതീതീരേ പൃച്ഛ സാരസ്വതം മുനിമ് ൨.
പുണ്യമായ സരസ്വതീ തീരത്ത് നീ സാരസ്വതമുനിയോട് ചോദിക്കൂ.
ഇതി ശ്രുത്വാ മുനിവരോ മുനിശ്രേഷ്ഠമുപേത്യ തമ് ൨.
ഇങ്ങനെ കേട്ട ശേഷം, ശ്രേഷ്ഠനായ മുനി ആ മഹാനായ മുനിയെ സമീപിച്ചു.
സത്യം കേചിത്പ്രശംസംതിതപഃ ശൌചം തഥാ പരേ ൨.
ചിലര് സത്യവാദിത്വത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു, മറ്റുചിലര് തപസ്സിനെയും ശുദ്ധിയെയും പ്രശംസിക്കുന്നു.
ക്ഷമാം കേചിത്പ്രശംസംതി തഥൈവ ഭൃശമാര്ജ്ജവമ് ൨.
ചിലര് ക്ഷമയെ പ്രശംസിക്കുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ നേര്മയെയും വലിയപോലെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
സമ്യഗ്ജ്ഞാനം പ്രശംസംതി കേചിദ്വൈരാഗ്യമുത്തമമ് ൨.
ചിലര് ശരിയായ ജ്ഞാനത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു, മറ്റുചിലര് ഉന്നതമായ വൈരാഗ്യത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
ആത്മജ്ഞാനം പരം കേചിത്സമലോഷ്ടാശ്മകാംചനമ് ൨.
ചിലര് പരമാത്മജ്ഞാനത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു; മണ്ണിനെയും കല്ലിനെയും പൊന്നിനെയും തുല്യമായി കാണുന്നവരെ.
വ്യാമോഹമേവ ഗച്ഛംതി കിം ശ്രേയ ഇതി വാദിനഃ ൨.
ഏത് നല്ലതാണെന്ന് വാദിക്കുന്നവര് ഒടുവില് ഭ്രമത്തിലേക്ക് മാത്രമേ എത്തുകയുള്ളൂ.
വക്തുമര്ഹസി ധര്മജ്ഞ മമ സര്വാര്ഥസാധകമ്॥ ൨.
ധര്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതെന്താണെന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയണം.
യന്മാം സരസ്വതീ പ്രാഹ സാരം വക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണു വാരാംഗനാനേത്രഭംഗസ്വദ്വദ്ഭംഗുരമേവ തത്॥ ൨.
സരസ്വതീ എനിക്ക് പറഞ്ഞ സാരാംശം ഞാൻ പറയാം, അതു കേൾക്കു; ഒരു വേശ്യയുടെ കണ്ണുകളുടെ സൗന്ദര്യംപോലെ അതും സ്ഥിരമല്ല.
ധനായുര്യൌവനം ഭോഗാഞ്ജലചംദ്രവദസ്ഥിരാന് ൨.
ധനം, ആയുസ്സ്, യൗവനം, ഭോഗങ്ങൾ, ചന്ദ്രന്റെ പാടം — ഇവയെല്ലാം സ്ഥിരതയില്ലാത്തവയാണ്.
ദാനവാന്പുരുഷഃ പാപം നാലം കര്തുമിതി ശ്രുതിഃ ൨.
ശാസ്ത്രം പറയുന്നു: ദാനശീലനായ മനുഷ്യന് പാപം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
സാവര്ണിനാ ച ഗാഥേ ദ്വേ കീര്തിതേ ശ്രൃണു യേ പുരാ ൨.
സാവര്ണിയുടെ രണ്ടു ഗാഥകള് മുമ്പ് പറഞ്ഞത് കേള്ക്കൂ.
പൂജ്യതേ സ മഹാദേവഃ സ ധര്മഃ പര ഉച്യതേ ൨.
അവനെ മഹാദേവനായി ആരാധിക്കുന്നു; അവനെയാണ് പരമധര്മം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ക്രോധപംകേ മദഗ്രാഹേ ലോഭബുദ്ബദസംകടേ ൨.
കോപത്തിന്റെ ചതുപ്പിലും അഹങ്കാരത്തിന്റെ പിടിയിലും ലോഭത്തിന്റെ ബുഡ്ബുദങ്ങളുടെ ഇടുക്കത്തിലും —
മജ്ജംതം താരയത്യേകോ ഹരഃ സംസാരസാഗരാത് ൨.
സാംസാരികസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നവനെ ഒരുവൻ മാത്രം രക്ഷിക്കുന്നു — ഹരൻ.
പരോപകരണം കായാദസാരാത്സാരമുദ്ധരേത് ൨.
ഈ സ്ഥിരതയില്ലാത്ത ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവർക്കു ഉപകാരമാകുന്നത് പോലെ സാരം എടുത്തെടുക്കണം.
ഇംദ്രിയാര്ഥേഷു വൈരാഗ്യം സംപ്രാപ്തം ജന്മനഃ ഫലമ് ൨.
ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ നിന്ന് വൈരാഗ്യം നേടുന്നത് ജന്മത്തിന്റെ ഫലമാണ്.
ന കുര്യാദാത്മനഃ ശ്രേയസ്തേനാത്മാ വംചതശ്ചിരമ് ൨.
സ്വന്തം നന്മയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി ഒരിക്കലും പ്രവർത്തിക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആത്മാവ് ദീർഘകാലം വഞ്ചിക്കപ്പെടും.