ത്വത്പ്രസാദാദയം ദേവ സുഗംധിഃ പുഷ്ടിവര്ദ്ധനഃ
ദേവാ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഈ സുഗന്ധം പോഷകവും ജീവൻ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
ഗൃഹീതമത്ര ദേവേശ സര്വമംത്രാത്മകം വപുഃ
ദേവതകളുടെ നാഥാ, ഇവിടെ എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെയും സ്വരൂപം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ജ്ഞാനാജ്ഞാനകൃതം നിത്യമപരാധസഹസ്രകമ് 1.3.1.13.
അറിയലും അറിയാതെയും എപ്പോഴും ആയിരക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
ഇതി ദേവ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ ശമ്ഭുഃ ശോണാചലേശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ ദേവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശോണമലയുടെ ഈശ്വരനായ ശംഭു—
ആഭാഷ്യ ഗൌരീം കുതുകാദ്രംതുകാമഃ സ്വയം ശിവഃ
കൂടിയുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ശിവൻ സ്വയം ഗൗരിയോട് സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
കൃത്വാ പ്രാപ വരം മത്തഃ സൌഗന്ധ്യം പരമാദ്ഭുതമ്
വരദാനം നൽകി, അത്ഭുതകരമായ ഉത്തമഗന്ധം അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു.
ലബ്ധ്വാ വരം സ്വഗന്ധേനാമോഹയത്സുരയോഷിതഃ
വരദാനം ലഭിച്ച ശേഷം, സ്വന്തം സുഗന്ധം കൊണ്ട് ദേവസ്ത്രികളെയൊക്കെയും ആകർഷിച്ചു.
ദേവൈരഭ്യര്ഥിതഃ സോഹമാഹൂയാസുരനായകമ്
ദേവന്മാർ അപേക്ഷിച്ചതിനാൽ, ഞാൻ അസുരനാഥനെ വിളിച്ചു.
പ്രണമ്യ ഭക്തിമനസാ മാമപ്യര്ചേദമൂചിവാന്
അവൻ ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദിച്ച്, എന്നെ ആരാധിച്ചു, പിന്നെ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
മദംഗസംഭവം ദിവ്യം സൌരഭം വിശ്വമോഹനമ്
എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉദിക്കുന്ന ദൈവീയസുഗന്ധം ലോകത്തെ ആകർഷിക്കട്ടെ, അതു നിനക്കാകട്ടെ.
പുലകസ്വേദജാതോ ഹി സദാ പ്രഖ്യായതാം തവ
നിന്റെ രോമവും ചോർച്ചയും കൊണ്ടു ഉണ്ടാകുന്നതെല്ലാം എപ്പോഴും പ്രശസ്തമാകട്ടെ.
ത്വത്പ്രിയഃ കാംതിസൌഭാഗ്യരൂപലാവണ്യദായകഃ
നിനക്കു പ്രിയമായത്, കാന്തിയും ഭാഗ്യവും സൗന്ദര്യവും ആകർഷണവും നൽകുന്നു.
സദാ ബഹുമതോ ദേവ്യാ ദിവ്യസൌരഭലുബ്ധയാ 1.3.1.13.
ദൈവീയസുഗന്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവിയാൽ എപ്പോഴും അത്യന്തം മാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ലീയംതാം തവ ദേവേശ മൂര്താവാലേപനച്ഛലാത്
ദേവതകളുടെ നാഥാ, അലങ്കാരത്തിന്റെ പേരിൽ അവയെല്ലാം നിന്റെ രൂപത്തിൽ ലയിക്കട്ടെ.
വിസസര്ജ നിജം ദേഹം മയിസന്യസ്തജീവിതഃ
അവൻ തന്റെ ജീവൻ എനിക്ക് സമർപ്പിച്ച് തന്റെ ശരീരം വിട്ടു.
അധാരയമഹം പ്രേമ്ണാ ശതശൃംഗാരവര്ദ്ധനമ്
പ്രേമത്തിൽ നിന്ന്, ഞാൻ ശതഗുണം പ്രേമം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനെ സംരക്ഷിച്ചു.
മദംഗം ച വിയോഗാത്ത ഇദം നിര്വാപയാധുനാ
ഇപ്പോൾ, വേർപാടിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ, എന്റെ ഈ ശരീരം ശമിപ്പിക്കണം.
ആലിലിംപ മഹാദേവഃ പാര്വതീം പ്രേമമംദിരാമ്
മഹാദേവൻ പ്രേമത്തിന്റെ ആലയം ആയ പാർവതിയെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
കിമേതദിതി ഹസ്തോത്ഥം ദൃഷ്ട്വാ തം ജഗദംബികാ
തന്റെ കൈയിൽ ഉയർന്നതെന്താണെന്ന് കണ്ടു, ലോകമാതാവ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു: 'ഇത് എന്ത്?'
ആഗതിം തസ്യ പുഷ്പസ്യ സദാ സ്വകരവര്തിനഃ
തന്റെ കൈയിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്ന ആ പുഷ്പത്തിന്റെ വരവ് അവൾ കണ്ടു.
തപഃ കര്തുമനുപ്രാപ്താ കാംചീം കനകതോരണാമ്
സുവർണ്ണതോരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കാഞ്ചിയിലേക്ക്, തപസ്സിനായി അവൾ എത്തി.
അവാപ്യ മാനസോദ്ഭൂതം കഹ്ലാരമിദമുത്തമമ്
മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ ഉത്തമമായ നീലോത്പലം അവൾ നേടി.
യദക്ഷയമവിശ്രാംതമര്ചനായോജിതം മയാ 1.3.1.13.
ഞാൻ പൂജയ്ക്ക് ഉപയോഗിച്ച, ക്ഷയമില്ലാത്തതും ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്തതുമായതാണ് അത്.
അവേക്ഷണീയോ ഭൂപാലൈരനുപാല്യശ്ച സര്വദാ
രാജാക്കന്മാർ എപ്പോഴും അതിനെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കണം, ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കണം.
സര്വാഭീപ്സിതസിദ്ധ്യര്ഥം മത്പ്രീതികരണായ ച
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സഫലമാകാനും എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകാനും വേണ്ടി,
രക്ഷണീയാ പ്രയത്നേന തത്സംനിധിമുപാഗതൈഃ ആലോക്യതാമിദം രൂപം കന്യായാം മമ കാംതിമത്
അത് സമീപിക്കുന്നവർ അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കണം; എന്റെ ഈ ദീപ്തിമാനമായ രൂപം കന്യയിൽ കാണപ്പെടട്ടെ.
തഥേതി വരദഃ പ്രാദാദ്വരം സര്വമഭീപ്സിതമ്
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, വരദൻ എല്ലാ ആഗ്രഹിച്ച വരങ്ങളും നൽകി.
സര്വദാ വരദാഗൌര്യാ സര്വഭോഗൈശ്ച സംവൃതഃ
എപ്പോഴും വരദയായ ഗൗരിയോടും എല്ലാ സൗഖ്യങ്ങളോടും കൂടിയാണ് അവൻ.
സംപശ്യംതി നമസ്യംതി കൃതാര്ഥാഃ സര്വ ഏവ തേ
അവനെ ദർശിച്ച് നമസ്കരിക്കുന്ന എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
ഭവംതി സതതം തേഷാം സമഗ്രാഃ സര്വസംപദഃ
അവർക്കു എല്ലായ്പ്പോഴും സമ്പൂർണ്ണമായ ഐശ്വര്യങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.