കിമര്ഥം ബ്രൂത വര്ജ്യംതേ സദൈവ ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ താപസാ ഊചുഃ ൧.
"എന്തുകൊണ്ടാണ് ബ്രഹ്മത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നവർ ഇവയെ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കുന്നത്?" അപ്പൊഴാണ് തപസ്സുകാർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
അത ഏതാനി വര്ജ്യംതേ തീര്ഥാനി കുരുനംദന ൧.
"ഇതിനാലാണ്, കുരുനന്ദന, ഈ തീർത്ഥങ്ങൾ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നത്."
തതസ്തം താപസാഃ പ്രോചുത്ഹംതും നാര്ഹസി ഫാല്ഗുന ൧.
അപ്പോൾ ആ തപസ്സുകാർ പറഞ്ഞു: "നീ അവിടേക്ക് പോകേണ്ടതില്ല, ഫാൽഗുന."
തത്ത്വ ദ്വാരശവര്ഷാണി തീര്ഥാനാമര്ബുദേഷ്വപി ൧.
അർബുദത്തിലെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ട് വർഷം ഇതാണ് സത്യം.
യദുക്തം കരുണാസാരൈഃ സാരം കിം തദിഹോച്യതാമ് ൧.
"കരുണയുള്ളവർ പറഞ്ഞതിന്റെ സാരം എന്താണെന്ന് ഇവിടെ പറയണം."
ധര്മകാമം ഹി മനുജം യോ വാരയതി മംദധീഃ ൧.
ധർമ്മത്തെയും കാമത്തെയും ഒരു മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് തടയുന്ന അവിവേകിയാണെങ്കിൽ—
യജ്ജീവിതം ചാചിരാംശുസമാനക്ഷണഭംഗുരമ് ൧.
അവന്റെ ജീവൻ സൂര്യകിരണത്തെപ്പോലെ ക്ഷണത്തിൽ നശിക്കുന്നതും ദുർബലവുമാണ്.
ജീവിതം ച ധനം ദാരാഃ പുത്രാഃ ക്ഷേത്രഗൃഹാണി ച ൧.
ജീവൻ, സമ്പത്ത്, ഭാര്യമാർ, മക്കൾ, നിലം, വീടുകൾ—
ഏവം തേ ബ്രുവതഃ പാര്ഥ ദീര്ഘമായുഃ പ്രവര്ധതാമ് ൧.
അങ്ങനെ അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, പാർഥാ, നിന്റെ ആയുസ്സ് ദീർഘമാകട്ടെ.
ഏവമുക്തഃ പ്രണമ്യൈതാനാശീര്ഭിരഭിസംസ്തുതഃ ൧.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ അവരെ വന്ദിച്ചു, അവർ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി പ്രശംസിച്ചു.
തതഃ സൌഭദ്രമാസാദ്യ മഹര്ഷേസ്തീര്ഥുമുത്തമമ് ൧.
അതിനുശേഷം, സൗഭദ്രമഹർഷിയുടെ ഉത്തമമായ തീർത്ഥം അവൻ എത്തിച്ചു.
അഥ തം പുരുഷവ്യാഘ്രമംതര്ജലചരോ മഹാന് ൧.
അപ്പോൾ, ആ മനുഷ്യസിംഹനോടു വലിയൊരു ജലജീവി സമീപിച്ചു.
തമാദായൈവ കൌതേയോ വിസ്ഫുരംതം ജലേചരമ് ൧.
ആ ജലത്തിൽ ചുഴലുന്ന ജീവിയെ കുന്തിയുടെ മകൻ പിടിച്ചു.
ഉദ്ധൃതശ്ചൈവ തു ഗ്രാഹഃ സോഽര്ജുനേന യശസ്വിനാ ൧.
ആ അർജുനൻ ആ മാഹാത്മ്യശാലിയായവൻ ആ ഗ്രാഹത്തെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു.
ദീപ്യമാനശിഖാ വിപ്രാ ദിവ്യരൂപാ മനോരമാ ൧.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അവൾ ദഹിക്കുന്ന ജ്വാലകളിൽ തിളങ്ങി, ദിവ്യമായ മനോഹരമായ രൂപം ധരിച്ചിരുന്നു.
താം സ്ത്രിയം പരമപ്രീത ഇദം വചനമബ്രവീത് ൧.
അവളോടു പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കിമര്ഥം ച മഹാത്പാപമിദം കൃതവതീ ഹ്യസി നാര്യുവാച ൧.
എന്തിനാണ് നീ ഈ വലിയ പാപം ചെയ്തതെന്ന് ചോദിച്ചു, അമ്മേ?
ഇഷ്ടാ ധനപതേര്നിത്യം വര്ചാനാമ മഹാബല ൧.
സമ്പത്ത്, പുത്രന്മാർ, ദീർഘകാലം പ്രശസ്തി എന്നിവയാണ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്, മഹാബലശാലിനി.
താഭിഃ സാര്ധം പ്രയാതാസ്മി ദേവരാജനിവേശനാത് ൧.
അവരോടൊപ്പം ഞാൻ ദേവരാജാവിന്റെ വസതിയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
രൂപവംതമധീയാനമേകമേകാംതചാരിണമ് ൧.
അവിടെ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു — സുന്ദരനും വിദ്യാഭ്യാസമുള്ളവനും ഏകാന്തമായി താമസിക്കുന്നവനും.
ആദിത്യ ഇവ തം ദേശം കൃത്സ്നമേവാന്വ ഭാസയത് ൧.
സൂര്യനെപ്പോലെ, അവൻ ആ സ്ഥലമൊക്കെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
അവതീര്ണാസ്തി തം ദേശം തപോവിഘ്നചികീര്ഷയാ ൧.
അവന്റെ തപസ്സിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാനായിരുന്നു ഞങ്ങൾ ആ സ്ഥലത്ത് ഇറങ്ങിയത്.
യൌഗപദ്യേന തം വിപ്രമഭ്യഗച്ഛാമ ഭാരത ൧.
ഭാരത, ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ആ ബ്രാഹ്മണനോട് സമീപിച്ചു.
സ ച നാസ്മാസു കൃതവാന്മനോവീരഃ കഥംചന ൧.
പക്ഷേ, ആ ദൃഢനിശ്ചയമുള്ളവൻ ഞങ്ങളിലൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
സോഽശപത്കുപിതോഽസ്മാസു ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയര്ഷഭ ൧.
കോടിയാകുമ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഞങ്ങളെ ശപിച്ചു, ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠ.
തതോ വയം പ്രവ്യഥിതാഃ സര്വാ ഭരതസത്തമ ൧.
അതിനുശേഷം, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അതിയായി വിഷമിച്ചു.
രൂപേണ വയസാ ചൈവ കംദര്പേണ ച ദര്പിതാഃ ൧.
സ്വന്തം സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും ആകർഷണത്തിലും അഭിമാനിച്ച്, ഞങ്ങൾ മോഹത്തിൽ ആകയായിരുന്നു.
ഏഷ ഏവ വധോഽസ്മാകം സ പര്യാപ്തസ്തപോധന ൧.
ഈ ശിക്ഷ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് മതിയാകുന്നു, തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായവനേ.
അവധ്യാശ്ച സ്ത്രിയഃ സൃഷ്ടാ മന്യംതേ ധര്മചിംതകാഃ ൧.
നീതിയിൽ ആലോചിക്കുന്നവർ സ്ത്രീകളെ തൊടരുതാത്തവരാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.
ശരണം ച പ്രപന്നാനാം ശിഷ്ടാഃ കുര്വംതി പാലനമ് ൧.
അഭയം തേടുന്നവരെ നല്ലവർ സംരക്ഷിക്കും.