കുമാരഗീതാ ഗാഥാത്ര ശ്രൂയതാം മുനിസത്തമാഃ ൧.
ഇവിടെ കുമാരഗീതം പാടപ്പെടുന്നു; മഹർഷികളേ, നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
മധ്വാചാരസ്തം ഭതീര്ഥം യോ നിഷേവേത മാനവഃ ൧.
മധ്വാചാര്യന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ ആ തിരുത്തം ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ,
ബ്രഹ്മലോകാദ്വിഷ്ണുലോകസ്തസ്മാദപി ശിവസ്യ ച ൧.
ബ്രഹ്മലോകം മുതൽ വിഷ്ണുലോകം, അതിലുമപ്പുറം ശിവലോകം വരെ,
അത്രാശ്ചര്യകഥാ യാ ച ഫാല്ഗുനസ്യ പുരേരിതാ ൧.
ഇവിടെ ഫാൽഗുനൻ പുരാതനകാലത്ത് പറഞ്ഞ അത്ഭുതകഥയുണ്ട്.
പുരാ നിമിത്തേ കസ്മിംശ്ചിത്കരീടീ മണികൂടതഃ ൧.
പഴയകാലത്ത്, ഒരു കാരണത്താൽ കിരീടധാരിയായവൻ മണികൂട്ടിൽ നിന്ന് വന്നു.
വര്ജയംതി സദാ യാനി ഭയാത്തീര്ഥാനി താപസാഃ ൧.
ഭയത്താൽ തപസ്സുകാരൻമാർ എല്ലായ്പ്പോഴും ആ തിരുത്തങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നു.
സ്തംഭേശസ്യ ദ്വിതീയം ച സൌഭദ്രസ്യ മുനേഃ പ്രിയമ് ൧.
സ്തംഭേശം എന്നത് സൗഭദ്രമുനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ടാമത്തെ തീർത്ഥമാണ്.
ചതുര്ഥം ച മഹാകാലം കരംധമ നൃപപ്രിയയമ് ൧.
നാലാമത്തേതായ മഹാകാലം കരന്ധമരാജാവിന് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.
ഏതാനി പംച തീര്ഥാനി ദദര്ശ കുരുപുംഗവഃ ൧.
ഈ അഞ്ചു തീർത്ഥങ്ങളും കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ പാര്ശ്വേ നാരദീയാനപൃച്ഛത മഹാമുനീന് ൧.
അവയെ കണ്ട ശേഷം, അരികിൽ നിന്നിരുന്ന നാരദാനുയായികളായ മഹർഷിമാരോട് അവൻ ചോദിച്ചു.
കിമര്ഥം ബ്രൂത വര്ജ്യംതേ സദൈവ ബ്രഹ്മവാദിഭിഃ താപസാ ഊചുഃ ൧.
"എന്തുകൊണ്ടാണ് ബ്രഹ്മത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നവർ ഇവയെ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കുന്നത്?" അപ്പൊഴാണ് തപസ്സുകാർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
അത ഏതാനി വര്ജ്യംതേ തീര്ഥാനി കുരുനംദന ൧.
"ഇതിനാലാണ്, കുരുനന്ദന, ഈ തീർത്ഥങ്ങൾ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നത്."
തതസ്തം താപസാഃ പ്രോചുത്ഹംതും നാര്ഹസി ഫാല്ഗുന ൧.
അപ്പോൾ ആ തപസ്സുകാർ പറഞ്ഞു: "നീ അവിടേക്ക് പോകേണ്ടതില്ല, ഫാൽഗുന."
തത്ത്വ ദ്വാരശവര്ഷാണി തീര്ഥാനാമര്ബുദേഷ്വപി ൧.
അർബുദത്തിലെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ പോലും പന്ത്രണ്ട് വർഷം ഇതാണ് സത്യം.
യദുക്തം കരുണാസാരൈഃ സാരം കിം തദിഹോച്യതാമ് ൧.
"കരുണയുള്ളവർ പറഞ്ഞതിന്റെ സാരം എന്താണെന്ന് ഇവിടെ പറയണം."
ധര്മകാമം ഹി മനുജം യോ വാരയതി മംദധീഃ ൧.
ധർമ്മത്തെയും കാമത്തെയും ഒരു മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് തടയുന്ന അവിവേകിയാണെങ്കിൽ—
യജ്ജീവിതം ചാചിരാംശുസമാനക്ഷണഭംഗുരമ് ൧.
അവന്റെ ജീവൻ സൂര്യകിരണത്തെപ്പോലെ ക്ഷണത്തിൽ നശിക്കുന്നതും ദുർബലവുമാണ്.
ജീവിതം ച ധനം ദാരാഃ പുത്രാഃ ക്ഷേത്രഗൃഹാണി ച ൧.
ജീവൻ, സമ്പത്ത്, ഭാര്യമാർ, മക്കൾ, നിലം, വീടുകൾ—
ഏവം തേ ബ്രുവതഃ പാര്ഥ ദീര്ഘമായുഃ പ്രവര്ധതാമ് ൧.
അങ്ങനെ അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, പാർഥാ, നിന്റെ ആയുസ്സ് ദീർഘമാകട്ടെ.
ഏവമുക്തഃ പ്രണമ്യൈതാനാശീര്ഭിരഭിസംസ്തുതഃ ൧.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ അവരെ വന്ദിച്ചു, അവർ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി പ്രശംസിച്ചു.
തതഃ സൌഭദ്രമാസാദ്യ മഹര്ഷേസ്തീര്ഥുമുത്തമമ് ൧.
അതിനുശേഷം, സൗഭദ്രമഹർഷിയുടെ ഉത്തമമായ തീർത്ഥം അവൻ എത്തിച്ചു.
അഥ തം പുരുഷവ്യാഘ്രമംതര്ജലചരോ മഹാന് ൧.
അപ്പോൾ, ആ മനുഷ്യസിംഹനോടു വലിയൊരു ജലജീവി സമീപിച്ചു.
തമാദായൈവ കൌതേയോ വിസ്ഫുരംതം ജലേചരമ് ൧.
ആ ജലത്തിൽ ചുഴലുന്ന ജീവിയെ കുന്തിയുടെ മകൻ പിടിച്ചു.
ഉദ്ധൃതശ്ചൈവ തു ഗ്രാഹഃ സോഽര്ജുനേന യശസ്വിനാ ൧.
ആ അർജുനൻ ആ മാഹാത്മ്യശാലിയായവൻ ആ ഗ്രാഹത്തെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു.
ദീപ്യമാനശിഖാ വിപ്രാ ദിവ്യരൂപാ മനോരമാ ൧.
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അവൾ ദഹിക്കുന്ന ജ്വാലകളിൽ തിളങ്ങി, ദിവ്യമായ മനോഹരമായ രൂപം ധരിച്ചിരുന്നു.
താം സ്ത്രിയം പരമപ്രീത ഇദം വചനമബ്രവീത് ൧.
അവളോടു പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കിമര്ഥം ച മഹാത്പാപമിദം കൃതവതീ ഹ്യസി നാര്യുവാച ൧.
എന്തിനാണ് നീ ഈ വലിയ പാപം ചെയ്തതെന്ന് ചോദിച്ചു, അമ്മേ?
ഇഷ്ടാ ധനപതേര്നിത്യം വര്ചാനാമ മഹാബല ൧.
സമ്പത്ത്, പുത്രന്മാർ, ദീർഘകാലം പ്രശസ്തി എന്നിവയാണ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്, മഹാബലശാലിനി.
താഭിഃ സാര്ധം പ്രയാതാസ്മി ദേവരാജനിവേശനാത് ൧.
അവരോടൊപ്പം ഞാൻ ദേവരാജാവിന്റെ വസതിയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
രൂപവംതമധീയാനമേകമേകാംതചാരിണമ് ൧.
അവിടെ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു — സുന്ദരനും വിദ്യാഭ്യാസമുള്ളവനും ഏകാന്തമായി താമസിക്കുന്നവനും.