യയാ പുരാ വൃതോഽസി ത്വം തപസാ ച പരേണ ഹി ൩൫.
"നിനക്ക് മുമ്പ് ആരാണോ തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്, അതും കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ തന്നെയാണ്."
ദുരാരാധ്യോഽസി സതതം സര്വേഷാം പ്രാണിനാമപി ൩൫.
"സകല ജീവജാലങ്ങൾക്കും നീ എപ്പോഴും പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ വളരെ കഠിനനാണ്."
ശബര്യാ വചനം ശ്രുത്വാ പ്രത്യുവാച വൃഷധ്വജഃ യദി ത്യക്താ മയാ തന്വി കിം വക്തുമിഹ പാര്യതേ॥ ൩൫.
ശബരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വൃഷധ്വജൻ പറഞ്ഞു: "നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെങ്കിൽ, സുന്ദരിയേ, ഇനി ഇവിടെ പറയാൻ എന്തുണ്ട്?"
ഏവം ജ്ഞാത്വാ വിശാലാക്ഷി കൃപണം കൃപണപ്രിയമ് ൩൫.
"ഇങ്ങനെ അറിയുക, വിശാലനയനയുള്ളവളേ, ദു:ഖിതൻ ദു:ഖിതയെയാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്."
ഏവമഭ്യര്ഥിതാ തേന ബഹുധാ ശൂലപാണിനാ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പലവിധം ശൂലധാരിയായവൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ,
തപോധനോഽസി യോഗീശ വിരക്തോഽസി നിരംജനഃ ൩൫.
"നീ തപസ്സിൽ സമ്പന്നനും യോഗികളുടെ നാഥനും, വിരക്തനും നിർമലനും ആണ്."
സ ത്വം സാക്ഷാദ്വിരൂപാക്ഷോ മയാ ദൃഷ്ടോസി ചാദ്യ വൈ തസ്മാത്ത്വയാ ന വക്തവ്യം യദുക്തം ച പുരാ മമ॥ ൩൫.
"നീ വിരൂപാക്ഷൻ എന്നായി നേരിട്ട് ഇന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; അതിനാൽ മുമ്പ് എന്നോട് പറഞ്ഞത് ഇനി പറയേണ്ടതില്ല."
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രോവാച മദനാംതകഃ ൩൫.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മനോഭംഗം വരുത്തുന്നവൻ പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്ത്വാ താം കരേഽഗൃഹ്ണാച്ഛബരീം മദനാതുരഃ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പ്രണയത്തിൽ ആകുലനായി, ശബരിയുടെ കൈ പിടിച്ചു.
നോചിതം ഭഗവാന്കര്തും താപസേന ബലാദിദമ് ൩൫.
"ഭഗവാനേ, ഒരു തപസ്സുകാരിയെ ബലമായി ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് യോജിച്ച കാര്യമല്ല."
പിതരം കഥയാശു ത്വം സ്ഥിതഃ കുത്ര ശുഭാനനേ ൩൫.
ശുഭമുഖിയായേ, നിന്റെ അച്ഛൻ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് വേഗം പറയൂ.
ഏതദുക്തം തദാ തേന നിശമ്യാസിതനേത്രയാ ൩൫.
അവൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതു കേട്ടു കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ള അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സ്ഥിതം കൈലാസശിഖരേ ഹിമവംതം നഗോത്തമമ് ൩൫.
അവൻ കൈലാസശിഖരത്തിൽ, ഹിമവാന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പർവ്വതത്തിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്.
ദ്വാരി സ്ഥിതം തയാ ദേവ്യാ ദര്ശിതം ശംകരസ്യ ച ദദാതി മാം ന സംദേഹസ്തപസ്വിന്മാ വിലംബിതമ്॥ ൩൫.
കതവിൽ നിന്നിരുന്ന ദേവി ശംകരനെയും കാണിച്ചു; സംശയമില്ല, അവൻ എന്നെ തരും—മഹാതപസ്സുകാരാ, നീ വൈകരുത്.
തഥേതി മത്വാ സഹസാ പ്രണമ്യ ഹിമാലയം വാക്യമിദം ബഭാഷേ ൩൫.
അങ്ങനെയാണെന്ന് കരുതി, അവൻ വേഗത്തിൽ നമസ്കരിച്ചു ഹിമാലയനോടു പറഞ്ഞു.
കൃപണം വാക്യമാകര്ണ്യ സമുത്ഥായ ഹിമാലയഃ ൩൫.
അവന്റെ ദയനീയമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഹിമാലയം എഴുന്നേറ്റു.
കിം ജല്പസി ഹി ഭോ ദേവ താവയുക്തം ച സാംപ്രതമ് ൩൫.
ദേവാ, നീ എന്താണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? ഈ സമയത്ത് ഇത് യോജിച്ചതല്ല.
ത്വയാ തതമിദം വിശ്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ആഗതോ നാരദസ്തത്ര ഋഷിഭിഃ പരിവാരിതഃ॥ ൩൫.
നിന്റെ വഴി ഈ സർവ്വലോകവും ചലനസ്ഥിരങ്ങളായ സകലവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവിടെ നാരദൻ ഋഷിമാരോടൊപ്പം എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഉവാച പ്രഹസന്വാക്യം ശൂലപാണേ നമഃ പ്രഭോ ൩൫.
അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ത്രിശൂലധാരിയായ പ്രഭുവേ, നമസ്കാരം.
യോഷിദ്ഭിഃ സംഗതി പുംസാം വിഡംബായോപകല്പതേ വിമൃശ്യ സര്വം ദേവേശ യഥാവദ്വക്തുമര്ഹസി॥ ൩൫.
സ്ത്രീകളുമായി കൂട്ടുകൂടുന്നത് പുരുഷന്മാർക്ക് പരിഹാസം ഉണ്ടാക്കുന്നു; ദേവേശാ, എല്ലാം ആലോചിച്ച് യുക്തമായത് പറയേണ്ടത് നിനക്കാണ്.
ഏവം പ്രബോധിതസ്തേന നാരദേന മഹാത്മനാ ൩൫.
അങ്ങനെ ആ മഹാത്മാവായ നാരദൻ അവനെ ബോധിപ്പിച്ചു.
സത്യമുക്തം ത്വയാ ചാത്ര നാന്യഥാ നാരദക്വചിത് ൩൫.
നാരദാ, നീ ഇവിടെ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്; മറ്റൊന്നുമല്ല.
ഭവിഷ്യതി ന സംദേഹോ നാന്യഥാ വചനം തവ ൩൫.
അതു സംഭവിക്കും, സംശയമില്ല; നിന്റെ വാക്കുകൾ വ്യത്യസ്തമാകില്ല.
പിശാചവത്കൃതമിദം ചരിതം പരമാദ്ഭുതമ്॥ ൩൫.
ഇത് പിശാചുപോലെ ചെയ്ത അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്.
തസ്മാന്ന തിഷ്ഠാമി ഗിരേഃ സമീപേ വ്രജാമി ചാദ്യൈവ വനാംതരം പുനഃ ൩൫.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇനി പർവ്വതത്തിനരികിൽ ഇരിക്കില്ല; ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും കാടിലേക്ക് പോകുന്നു.
നിരാലംബം സ വിജ്ഞായ നാരദോ വാക്യമബ്രവീത് ൩൫.
അവൻ ആരുടേയും സഹായമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി നാരദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വംദനീയശ്ച സ്തുത്യശ്ച ക്ഷാമ്യതാം പരമാര്ഥതഃ ൩൫.
അവൻ വന്ദനയോഗ്യനും സ്തുത്യനുമാണ്; സത്യത്തിൽ അവനെ ക്ഷമിക്കണം.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു വചനം നാരദസ്യ മുഖോദ്ഗതമ് ൩൫.
നാരദന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്
ദണ്ഡവത്പതിതാഃ സര്വേ ശംകരം ലോകശംകരമ് ൩൫.
എല്ലാവരും ലോകങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹദായകനായ ശംകരനു മുന്നിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച് നിലംപതിച്ചു.
സ്തൂയമാനോ ഹി ഭഗവാനാഗതോ ഗംധമാദനമ് ൩൫.
എല്ലാവരും സ്തുതിച്ച ഭഗവാൻ ഗന്ധമാദനപർവതത്തിലെത്തിയപ്പോൾ,