പ്രബദ്ധോ ഹി മഹാദേവോ നിരീക്ഷ്യ ശബരീം തദാ ൩൫.
അപ്പോൾ ശബരിയെ കണ്ട മഹാദേവൻ ബന്ധിതനായി.
യാവത്കരേ ഗൃഹ്യമാണോ ഗിരിജാം സ സമീപഗഃ ൩൫.
കൈയിൽ പിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഗിരിജാ സമീപം വന്നു.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ തത്ക്ഷണാദേവ ദേവോ ഭ്രാംതിവിനാശനഃ ൩൫.
അത് കണ്ട ഉടനെ, ഭ്രമം നീക്കുന്ന ദേവൻ—
വിരഹേണ സമായുക്തോ ഹൃച്ഛയേന സമന്വിതഃ ൩൫.
വിരഹത്തിൽ ആകുലനായി, ഹൃദയത്തിൽ ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞു.
നിര്മോഹോ മോഹമാപന്നോ ദദര്ശ ഗിരിജാം പുനഃ ൩൫.
ഭ്രമം വിട്ടെങ്കിലും, വീണ്ടും ആശ്ചര്യത്തിൽ ആകി, ഗിരിജയെ വീണ്ടും കണ്ടു.
വാക്യം മേ ശ്രൃണു തന്വംഗി ശ്രുത്വാ തത്കര്തുമര്ഹസി തത്കഥ്യതാം മഹാഭാഗേ യാഥാതഥ്യം സുമധ്യമേ॥ ൩൫.
"എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ, സുന്ദരീ; കേട്ടശേഷം അതനുസരിച്ച് നീ പ്രവർത്തിക്കണം. മഹാഭാഗേ, സുന്ദരമായ രൂപമുള്ളവളേ, യഥാർത്ഥം എന്നോട് പറയൂ."
പതിമന്വേഷയിഷ്യാമി സര്വജ്ഞം സകലാര്ഥദമ് ൩൫.
"സർവ്വം അറിയുന്നവനും എല്ലാ ഇച്ഛകളും നൽകുന്നവനും ആയ ഭർത്താവിനെ ഞാൻ അന്വേഷിക്കും."
ഇത്യുക്തഃ പ്രത്യുവാചേദം ഗിരിജാം വൃഷഭധ്വജഃ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വൃഷഭധ്വജൻ ഗിരിജയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
വിമൃശ്യതാം വരാരോഹേ തത്ത്വതോ ഹി വരാനനേ ൩൫.
"നല്ലതായി ആലോചിക്കണം, സുന്ദരനിതംബിനിയേ; കാരണം ഇതാണ് സത്യം, മനോഹരമുഖിയേ."
മയാര്ഥിതോ മഹാഭാഗ പതിസ്ത്വം നാന്യഥാ വദ ൩൫.
"മഹാഭാഗേ, നിന്നെ ഭാര്യയായി ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാനാണ്; വേറേതു പറയരുത്."
യയാ പുരാ വൃതോഽസി ത്വം തപസാ ച പരേണ ഹി ൩൫.
"നിനക്ക് മുമ്പ് ആരാണോ തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്, അതും കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ തന്നെയാണ്."
ദുരാരാധ്യോഽസി സതതം സര്വേഷാം പ്രാണിനാമപി ൩൫.
"സകല ജീവജാലങ്ങൾക്കും നീ എപ്പോഴും പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ വളരെ കഠിനനാണ്."
ശബര്യാ വചനം ശ്രുത്വാ പ്രത്യുവാച വൃഷധ്വജഃ യദി ത്യക്താ മയാ തന്വി കിം വക്തുമിഹ പാര്യതേ॥ ൩൫.
ശബരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വൃഷധ്വജൻ പറഞ്ഞു: "നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെങ്കിൽ, സുന്ദരിയേ, ഇനി ഇവിടെ പറയാൻ എന്തുണ്ട്?"
ഏവം ജ്ഞാത്വാ വിശാലാക്ഷി കൃപണം കൃപണപ്രിയമ് ൩൫.
"ഇങ്ങനെ അറിയുക, വിശാലനയനയുള്ളവളേ, ദു:ഖിതൻ ദു:ഖിതയെയാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്."
ഏവമഭ്യര്ഥിതാ തേന ബഹുധാ ശൂലപാണിനാ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പലവിധം ശൂലധാരിയായവൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ,
തപോധനോഽസി യോഗീശ വിരക്തോഽസി നിരംജനഃ ൩൫.
"നീ തപസ്സിൽ സമ്പന്നനും യോഗികളുടെ നാഥനും, വിരക്തനും നിർമലനും ആണ്."
സ ത്വം സാക്ഷാദ്വിരൂപാക്ഷോ മയാ ദൃഷ്ടോസി ചാദ്യ വൈ തസ്മാത്ത്വയാ ന വക്തവ്യം യദുക്തം ച പുരാ മമ॥ ൩൫.
"നീ വിരൂപാക്ഷൻ എന്നായി നേരിട്ട് ഇന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; അതിനാൽ മുമ്പ് എന്നോട് പറഞ്ഞത് ഇനി പറയേണ്ടതില്ല."
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രോവാച മദനാംതകഃ ൩൫.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മനോഭംഗം വരുത്തുന്നവൻ പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്ത്വാ താം കരേഽഗൃഹ്ണാച്ഛബരീം മദനാതുരഃ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പ്രണയത്തിൽ ആകുലനായി, ശബരിയുടെ കൈ പിടിച്ചു.
നോചിതം ഭഗവാന്കര്തും താപസേന ബലാദിദമ് ൩൫.
"ഭഗവാനേ, ഒരു തപസ്സുകാരിയെ ബലമായി ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് യോജിച്ച കാര്യമല്ല."
പിതരം കഥയാശു ത്വം സ്ഥിതഃ കുത്ര ശുഭാനനേ ൩൫.
ശുഭമുഖിയായേ, നിന്റെ അച്ഛൻ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് വേഗം പറയൂ.
ഏതദുക്തം തദാ തേന നിശമ്യാസിതനേത്രയാ ൩൫.
അവൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതു കേട്ടു കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ള അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സ്ഥിതം കൈലാസശിഖരേ ഹിമവംതം നഗോത്തമമ് ൩൫.
അവൻ കൈലാസശിഖരത്തിൽ, ഹിമവാന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പർവ്വതത്തിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്.
ദ്വാരി സ്ഥിതം തയാ ദേവ്യാ ദര്ശിതം ശംകരസ്യ ച ദദാതി മാം ന സംദേഹസ്തപസ്വിന്മാ വിലംബിതമ്॥ ൩൫.
കതവിൽ നിന്നിരുന്ന ദേവി ശംകരനെയും കാണിച്ചു; സംശയമില്ല, അവൻ എന്നെ തരും—മഹാതപസ്സുകാരാ, നീ വൈകരുത്.
തഥേതി മത്വാ സഹസാ പ്രണമ്യ ഹിമാലയം വാക്യമിദം ബഭാഷേ ൩൫.
അങ്ങനെയാണെന്ന് കരുതി, അവൻ വേഗത്തിൽ നമസ്കരിച്ചു ഹിമാലയനോടു പറഞ്ഞു.
കൃപണം വാക്യമാകര്ണ്യ സമുത്ഥായ ഹിമാലയഃ ൩൫.
അവന്റെ ദയനീയമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഹിമാലയം എഴുന്നേറ്റു.
കിം ജല്പസി ഹി ഭോ ദേവ താവയുക്തം ച സാംപ്രതമ് ൩൫.
ദേവാ, നീ എന്താണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? ഈ സമയത്ത് ഇത് യോജിച്ചതല്ല.
ത്വയാ തതമിദം വിശ്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ആഗതോ നാരദസ്തത്ര ഋഷിഭിഃ പരിവാരിതഃ॥ ൩൫.
നിന്റെ വഴി ഈ സർവ്വലോകവും ചലനസ്ഥിരങ്ങളായ സകലവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവിടെ നാരദൻ ഋഷിമാരോടൊപ്പം എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഉവാച പ്രഹസന്വാക്യം ശൂലപാണേ നമഃ പ്രഭോ ൩൫.
അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ത്രിശൂലധാരിയായ പ്രഭുവേ, നമസ്കാരം.
യോഷിദ്ഭിഃ സംഗതി പുംസാം വിഡംബായോപകല്പതേ വിമൃശ്യ സര്വം ദേവേശ യഥാവദ്വക്തുമര്ഹസി॥ ൩൫.
സ്ത്രീകളുമായി കൂട്ടുകൂടുന്നത് പുരുഷന്മാർക്ക് പരിഹാസം ഉണ്ടാക്കുന്നു; ദേവേശാ, എല്ലാം ആലോചിച്ച് യുക്തമായത് പറയേണ്ടത് നിനക്കാണ്.