മയാ ജിതോഽസൌ നിരപത്രപശ്ച പുരാ വൃതോ വൈ പരയാ വിഭൂത്യാ ൩൫.
ഞാൻ മുമ്പ് അവനെ ജയിച്ചിട്ടുണ്ടു, അപ്പോൾ അവൻ ലജ്ജിച്ചു, എന്റെ പരമശക്തിയിൽ കീഴടങ്ങി.
രൂപീകൃതോ മയാ ദേവോ മഹേശോ നാന്യഥാ വദ ൩൫.
മഹേശ്വരനെ ഞാൻ രൂപംകൊണ്ടു പ്രകടമാക്കിയിരിക്കുന്നു, ഇതിന് വിപരീതമല്ല എന്ന് പറയൂ.
സാകാരോ ഹി നിരാകാരോ മഹേശോ ഹി മയാ കൃതഃ॥ ൩൫.
രൂപരഹിതനായ മഹേശ്വരനെ ഞാൻ തന്നെയാണ് രൂപംകൊണ്ടതാക്കിയത്.
കൃതം മയാ വിശ്വമിദം സമഗ്രം ചരാചരം ദേവവരൈഃ സമേതമ് ൩൫.
ഈ സകല ജഗത്തും ചലനസ്ഥിരങ്ങളായതും ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഏവമുക്ത്വാ തദാ ദേവീ ഗിരിജാ സര്വമംഗലാ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആ ദേവി ഗിരിജാ, എല്ലാ മംഗളവും നിറഞ്ഞവൾ—
ശ്യാമാ തന്വീ ശിഖരദശനാ ബിംബബിംബാധരോഷ്ഠീ സുഗ്രീവാഢ്യാ കുചഭരനതാ ഗിരിജാ സ്നിഗ്ധകേശീ ൩൫.
കറുത്ത നിറവും സുലഭകായയും പർവതശൃംഖലപോലെയുള്ള പല്ലുകളും ബിംബഫലപോലുള്ള ചുവപ്പുനിറമുള്ള അധരങ്ങളും മനോഹരമായ കഴുത്തും ഭാരംകൂടിയ കുചങ്ങളും മൃദുലമായ കേശവും ഉള്ള ഗിരിജാ—
പാണൌ മൃണാലസദൃശം ദധതീ ച ചാപം പൃഷ്ഠേ ലസത്കൃതകകേതകിബാണകോശമ് ൩൫.
പൊതിഞ്ഞ കൈയിൽ താമരത്തണ്ടുപോലുള്ള വില്ലും, പിന്നിൽ തിളങ്ങുന്ന കേതകിപൂവിന്റെ അമ്പുകൊശവും—
ഭൃംഗീനാദേന മഹതാ നാദയംതീ ജഗത്ത്രയമ് ൩൫.
മഹത്തായ തേനീച്ചകളുടെ ഗംഭീരനാദം മൂലം മൂന്നു ലോകവും മുഴങ്ങിച്ചു—
സകാമനാ രാജഹംസാ ബഭൂവുസ്തത്ക്ഷണാദപി ൩൫
അവരുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം, ആ നിമിഷം തന്നെ അവർ രാജഹംസകളായി മാറി.
ഏകാകീ സംസ്ഥിതോ യത്ര യമാധിസ്ഥോ മഹേശ്വരഃ ൩൫.
അവിടെ ഏകാന്തമായി, യമനെ നിയന്ത്രിച്ച് മഹേശ്വരൻ ഇരുന്നു.
പ്രബദ്ധോ ഹി മഹാദേവോ നിരീക്ഷ്യ ശബരീം തദാ ൩൫.
അപ്പോൾ ശബരിയെ കണ്ട മഹാദേവൻ ബന്ധിതനായി.
യാവത്കരേ ഗൃഹ്യമാണോ ഗിരിജാം സ സമീപഗഃ ൩൫.
കൈയിൽ പിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഗിരിജാ സമീപം വന്നു.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ തത്ക്ഷണാദേവ ദേവോ ഭ്രാംതിവിനാശനഃ ൩൫.
അത് കണ്ട ഉടനെ, ഭ്രമം നീക്കുന്ന ദേവൻ—
വിരഹേണ സമായുക്തോ ഹൃച്ഛയേന സമന്വിതഃ ൩൫.
വിരഹത്തിൽ ആകുലനായി, ഹൃദയത്തിൽ ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞു.
നിര്മോഹോ മോഹമാപന്നോ ദദര്ശ ഗിരിജാം പുനഃ ൩൫.
ഭ്രമം വിട്ടെങ്കിലും, വീണ്ടും ആശ്ചര്യത്തിൽ ആകി, ഗിരിജയെ വീണ്ടും കണ്ടു.
വാക്യം മേ ശ്രൃണു തന്വംഗി ശ്രുത്വാ തത്കര്തുമര്ഹസി തത്കഥ്യതാം മഹാഭാഗേ യാഥാതഥ്യം സുമധ്യമേ॥ ൩൫.
"എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ, സുന്ദരീ; കേട്ടശേഷം അതനുസരിച്ച് നീ പ്രവർത്തിക്കണം. മഹാഭാഗേ, സുന്ദരമായ രൂപമുള്ളവളേ, യഥാർത്ഥം എന്നോട് പറയൂ."
പതിമന്വേഷയിഷ്യാമി സര്വജ്ഞം സകലാര്ഥദമ് ൩൫.
"സർവ്വം അറിയുന്നവനും എല്ലാ ഇച്ഛകളും നൽകുന്നവനും ആയ ഭർത്താവിനെ ഞാൻ അന്വേഷിക്കും."
ഇത്യുക്തഃ പ്രത്യുവാചേദം ഗിരിജാം വൃഷഭധ്വജഃ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വൃഷഭധ്വജൻ ഗിരിജയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
വിമൃശ്യതാം വരാരോഹേ തത്ത്വതോ ഹി വരാനനേ ൩൫.
"നല്ലതായി ആലോചിക്കണം, സുന്ദരനിതംബിനിയേ; കാരണം ഇതാണ് സത്യം, മനോഹരമുഖിയേ."
മയാര്ഥിതോ മഹാഭാഗ പതിസ്ത്വം നാന്യഥാ വദ ൩൫.
"മഹാഭാഗേ, നിന്നെ ഭാര്യയായി ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാനാണ്; വേറേതു പറയരുത്."
യയാ പുരാ വൃതോഽസി ത്വം തപസാ ച പരേണ ഹി ൩൫.
"നിനക്ക് മുമ്പ് ആരാണോ തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്, അതും കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ തന്നെയാണ്."
ദുരാരാധ്യോഽസി സതതം സര്വേഷാം പ്രാണിനാമപി ൩൫.
"സകല ജീവജാലങ്ങൾക്കും നീ എപ്പോഴും പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ വളരെ കഠിനനാണ്."
ശബര്യാ വചനം ശ്രുത്വാ പ്രത്യുവാച വൃഷധ്വജഃ യദി ത്യക്താ മയാ തന്വി കിം വക്തുമിഹ പാര്യതേ॥ ൩൫.
ശബരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വൃഷധ്വജൻ പറഞ്ഞു: "നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെങ്കിൽ, സുന്ദരിയേ, ഇനി ഇവിടെ പറയാൻ എന്തുണ്ട്?"
ഏവം ജ്ഞാത്വാ വിശാലാക്ഷി കൃപണം കൃപണപ്രിയമ് ൩൫.
"ഇങ്ങനെ അറിയുക, വിശാലനയനയുള്ളവളേ, ദു:ഖിതൻ ദു:ഖിതയെയാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്."
ഏവമഭ്യര്ഥിതാ തേന ബഹുധാ ശൂലപാണിനാ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പലവിധം ശൂലധാരിയായവൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ,
തപോധനോഽസി യോഗീശ വിരക്തോഽസി നിരംജനഃ ൩൫.
"നീ തപസ്സിൽ സമ്പന്നനും യോഗികളുടെ നാഥനും, വിരക്തനും നിർമലനും ആണ്."
സ ത്വം സാക്ഷാദ്വിരൂപാക്ഷോ മയാ ദൃഷ്ടോസി ചാദ്യ വൈ തസ്മാത്ത്വയാ ന വക്തവ്യം യദുക്തം ച പുരാ മമ॥ ൩൫.
"നീ വിരൂപാക്ഷൻ എന്നായി നേരിട്ട് ഇന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; അതിനാൽ മുമ്പ് എന്നോട് പറഞ്ഞത് ഇനി പറയേണ്ടതില്ല."
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രോവാച മദനാംതകഃ ൩൫.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മനോഭംഗം വരുത്തുന്നവൻ പറഞ്ഞു.
ഇത്യുക്ത്വാ താം കരേഽഗൃഹ്ണാച്ഛബരീം മദനാതുരഃ ൩൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പ്രണയത്തിൽ ആകുലനായി, ശബരിയുടെ കൈ പിടിച്ചു.
നോചിതം ഭഗവാന്കര്തും താപസേന ബലാദിദമ് ൩൫.
"ഭഗവാനേ, ഒരു തപസ്സുകാരിയെ ബലമായി ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് യോജിച്ച കാര്യമല്ല."