ഗഗനാന്നിസ്സൃതഃ സദ്യോ ഗംഗൌഘഃ പരമാദ്ഭുതഃ ൩൪.
അപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അത്ഭുതകരമായ ഗംഗാനദിയുടെ ഒരു ഒഴുക്ക് പെട്ടെന്നു ഇറങ്ങി.
കൂപോ ഹി പയസാം യേ ന പവിത്രം വര്തതേ ജഗത് ൩൪.
അവിടെ ഒരു കിണർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിലെ വെള്ളം കൊണ്ട് ലോകം ഒരിക്കലും അശുദ്ധമാകാറില്ല.
സര്വം തദാ ദ്വിധാഭൂതം ദൃഷ്ടം തേന മഹാത്മനാ ൩൪.
ആ മഹാത്മാവ് അവിടെ കാണപ്പെട്ടതെല്ലാം രണ്ടായി വിഭജിച്ചപോലെ കണ്ടു.
ഏവം വിലോകമാനോഽസൌ നാരദോ ഭഗവാനൃഷിഃ ൩൪.
ഇങ്ങനെ എല്ലാം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, മഹർഷി നാരദൻ—
യാവദ്ദ്വാരി സ്ഥിതോപശ്യന്മഹദാശ്ചര്യമേവ ച ൩൪.
വാതിലിനരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം അവൻ നോക്കി.
നാരദോ മോഹിതോ ഹ്യാസീത്പപ്രച്ഛ ച സ തൌ തദാ ൩൪.
നാരദൻ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി, അപ്പോൾ അവൻ ആ ഇരുവർക്കും ചോദിച്ചു.
തസ്മാദനുജ്ഞാ ദാതവ്യാ ദര്ശനാര്ഥം ശിവസ്യ ച ൩൪.
അതിനാൽ ശിവനെ കാണാൻ അനുമതി നൽകണം.
ജ്ഞാനദൃഷ്ട്യാ വിലോക്യാഥ ദൂഷ്ണീംഭൂതോഽഭവത്തദാ ൩൪.
പിന്നീട് ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ അവൻ എല്ലാം കണ്ടു, പിന്നെ മൌനമായി നിന്നു.
തഥാന്യേ തത്സരൂപാശ്ച ദൃഷ്ടാസ്തേന മഹാത്മനാ ൩൪.
അങ്ങനെ തന്നെ, അതേ രൂപത്തിലുള്ള മറ്റുള്ളവരെയും ആ മഹാത്മാവ് കണ്ടു.
ഏവമാദീന്യനേകാനി ആശ്ചര്യാണി ദദര്ശ സഃ ൩൪.
ഇങ്ങനെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു.
അര്ധാസനഗതാ സാധ്വീ ശംകരസ്യ മഹാത്മനഃ ൩൪.
അർദ്ധാസനത്തിൽ ഇരുന്ന ആ സദ്വൃതയായ സ്ത്രീ മഹാത്മാവായ ശംകരന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു.
ഗൌരീ സിതേക്ഷണാ ബാലാ തന്വംഗീ ചാരുലോചനാ ൩൪.
ഗൗരി, വെളുത്ത കണ്ണുകൾ, യൗവനവതിയായ, സുന്ദരമായ ശരീരവും മനോഹരമായ കണ്ണുകളും ഉള്ളവളായിരുന്നു.
നിര്വികാനി വികാരൈശ്ച ബഹുഭിര്വികലീകൃതഃ ൩൪.
അവൻ മാറ്റമില്ലാത്തവനായിരുന്നു, എന്നാൽ അനേകം രൂപഭേദങ്ങൾ കൊണ്ടു ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
നാരദേന തഥാ ശമ്ഭുര്ദൃഷ്ടസ്ത്രിഭുവനേശ്വരഃ ൩൪.
നാരദൻ അങ്ങനെ തന്നെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ ശംഭുവിനെ കണ്ടു.
ശംഖേന ഭോഗിവര്യേണ സേവിതം ചാംഘ്രിപംകജമ് തഥാ പദ്മേന മഹാ ശേഷേണാപി വിശേഷതഃ॥ ൩൪.
ശംഖൻ എന്ന ഉന്നതനായ പാമ്പും, പ്രത്യേകമായി മഹാശേഷനായ പദ്മനും, അവന്റെ കമലപാദങ്ങൾ സേവിച്ചു.
അന്യൈശ്ച നാഗവര്യൈശ്ച സേവിതോ ഹി നിരംതരംമ് ൩൪.
മറ്റു പ്രധാന പാമ്പുകളും അവനെ എപ്പോഴും സേവിച്ചു.
കംബലാശ്വതരൌ നിത്യം കര്ണഭൂഷണഭൂഷിതൌ ൩൪.
കംബലനും അശ്വതരനും എപ്പോഴും കാതിലാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അനേകജാതിസംവീതാ നാനാവര്ണാശ്ച പദ്മിനഃ ൩൪.
അവരിൽ പലതരം വേഷങ്ങൾ ധരിച്ചവരും, വിവിധ വർണത്തിലുള്ള പദ്മങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പദ്മോ ദംഭഃ സുദംഭശ്ച കരാലോ ഭീഷണസ്തഥാ ൩൪.
പദ്മൻ, ദംഭൻ, സുദംഭൻ, കരാളൻ, ഭീഷണൻ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അംഗഭൂതാ ഹരസ്യാ സന്പൂജ്യസ്യാസ്യ ജഗത്ത്രയേ ൩൪.
അവരെല്ലാം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആരാധ്യനായ ഹരന്റെ അവയവങ്ങളായി.
ഫണാനാം ദ്വിതയം കേഷാം ത്രിതയം ച മഹാപ്രഭമ് ൩൪.
ചില പാമ്പുകൾക്ക് രണ്ട് തലയും, മറ്റൊന്നുകൾക്ക് മൂന്ന് തലയും ഉണ്ടായിരുന്നു, അതീവ പ്രകാശമുള്ളവ.
നവകം ദശകം ചൈവ തഥൈകാദശകം ത്വഥ ൩൪.
ഒരുവർക്കു ഒമ്പത് തല, മറ്റൊന്നിന് പത്ത്, പിന്നെ പതിനൊന്ന് തലയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചത്വാരിംശത്ഫണാഃ കേഽപി പംചാശത്കം ച ഷഷ്ടികമ് ൩൪.
ചിലർക്കു നാല്പത് തല, മറ്റൊന്നിന് അമ്പത്, പിന്നെ അറുപത് തലയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാ ശതസഹസ്രാണി ഹ്യയുതപ്രയുതാനി ച ൩൪.
അങ്ങനെ തന്നെ, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും പതിനായിരക്കണക്കിനും തലകളുള്ളവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അനംതാശ്ച ഫണാ യേഷാം തേ സര്പാഃ ശിവഭൂഷണാഃ ൩൪.
അവരുടെ തലകൾക്ക് അന്തമില്ലാത്തവരും, ആ പാമ്പുകൾ ശിവന്റെ അലങ്കാരങ്ങളാണ്.
വിദ്യാവംതോഽപി തേ സര്വേ ഭോഗിനോഽപി സുശോഭിതാഃ ൩൪.
അവരൊക്കെയും വിജ്ഞാനികൾ, ആ പാമ്പുകൾ അതീവ ഭംഗിയോടെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അര്ദ്ധചംദ്രാംകിതോ യസ്യ കപര്ദ്ദസ്ത്വതിസുംദരഃ ൩൪.
അവന്റെ ജടയിൽ അർദ്ധചന്ദ്രം അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതു അത്യന്തം മനോഹരമാണ്.
പംചവക്ത്രോ മഹാദേവോ ബാഹുഭിര്ദ്ദശഭിര്വൃതഃ ൩൪.
അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള മഹാദേവൻ പത്ത് ഭുജങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഉരോ യസ്യ വിശാലം ച തഥോരുജഘനം പരമ് ൩൪.
അവന്റെ നെഞ്ച് വിശാലവും, അതുപോലെ തന്നെ തുണ്ടുകളും കമരും അത്യുത്തമവുമാണ്.
തദ്ദൃഷ്ടം ചരണാരവിംദമതുലം തേജോമയം സുംദരം സംധ്യാരാഗസുമംഗലം ച പരമം താപാപനുത്തിംകരമ് ൩൪.
അസാധാരണമായ പ്രകാശവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞ, സന്ധ്യാരാഗംപോലെയുള്ള, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും അകറ്റുന്ന, അതുല്യമായ അതിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു.