സുധയാ പരയാ ചാപി സേവിതം പരമാദ്ഭുതമ് നാരദോ വിസ്മയാവിഷ്ടഃ പ്രവിഷ്ടോ ഗന്ധമാദനമ്॥ ൩൪.
പരമോന്നതമായ അമൃതം ലഭിച്ചു അത്ഭുതകരമായ ആ സ്ഥലം നാരദൻ അത്ഭുതഭരിതനായി ഗന്ധമാദനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
അനേകാശ്ചര്യസംയുക്തം തപനൈശ്ച സുശോഭിതമ് ൩൪.
അവിടെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ പ്രകാശിച്ചു.
കല്പദ്രുമാശ്ച ബഹവോ ലതാഭിഃ പരിവേഷ്ടിതാഃ ൩൪.
അവിടെ അനേകം കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ തണ്ടുകൾകൊണ്ടും വെള്ളരികളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിന്നു.
പാരിജാതവനാമോദലംപടാ ബഹവോഽലയഃ ൩൪.
പാരിജാതം മുതലായ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ അനേകം തോട്ടങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശിഖംഡിനോ മഹച്ചക്രുസ്തത്ര കേകാരവം മുദാ ൩൪.
മയിൽക്കൾ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ തലക്കൊമ്പ് ഉയർത്തി കൂകി വിളിച്ചു.
കരിണഃ കരിണീഭിശ്ച മോദമാനാഃ സുവര്ചസഃ ൩൪.
ആനകൾ അവരുടെ കൂട്ടുകാരികളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കയറി നടന്നു, ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി.
വൃഷഭാ നംദിമുഖ്യാശ്ച രേഭമാനാ നിരന്തരമ് ൩൪.
നന്ദിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി കാളകൾ നിരന്തരം കൂകി വിളിച്ചു.
നാഗപുംനാഗബകുലാശ്ചംപകാ നാഗകേസരാഃ ൩൪.
നാഗവൃക്ഷം, പുന്നാഗം, ബകുലം, ചമ്പകം, നാഗകേസരം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കഹ്ലാരാഃ കരവീരിശ്ച കുമുദാനി ഹ്യനേകശഃ ൩൪.
കഹ്ലാര, കരവീരം, അനേകം കുമുദപൂക്കൾ എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാന്യേ ബഹവോ വൃക്ഷാഃ ശമ്ഭോസ്തോഷകരാഹ്യമീ ആരാമാ ബഹവസ്തത്ര ദ്വിഗുണാശ്ച ബഭൂവിരേ॥ ൩൪.
അതുപോലെ ശംഭുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന മറ്റു പലതരം വൃക്ഷങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അനേകം തോട്ടങ്ങൾ ഇരട്ടിയായി ഭംഗിയായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ഗഗനാന്നിസ്സൃതഃ സദ്യോ ഗംഗൌഘഃ പരമാദ്ഭുതഃ ൩൪.
അപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അത്ഭുതകരമായ ഗംഗാനദിയുടെ ഒരു ഒഴുക്ക് പെട്ടെന്നു ഇറങ്ങി.
കൂപോ ഹി പയസാം യേ ന പവിത്രം വര്തതേ ജഗത് ൩൪.
അവിടെ ഒരു കിണർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിലെ വെള്ളം കൊണ്ട് ലോകം ഒരിക്കലും അശുദ്ധമാകാറില്ല.
സര്വം തദാ ദ്വിധാഭൂതം ദൃഷ്ടം തേന മഹാത്മനാ ൩൪.
ആ മഹാത്മാവ് അവിടെ കാണപ്പെട്ടതെല്ലാം രണ്ടായി വിഭജിച്ചപോലെ കണ്ടു.
ഏവം വിലോകമാനോഽസൌ നാരദോ ഭഗവാനൃഷിഃ ൩൪.
ഇങ്ങനെ എല്ലാം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, മഹർഷി നാരദൻ—
യാവദ്ദ്വാരി സ്ഥിതോപശ്യന്മഹദാശ്ചര്യമേവ ച ൩൪.
വാതിലിനരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം അവൻ നോക്കി.
നാരദോ മോഹിതോ ഹ്യാസീത്പപ്രച്ഛ ച സ തൌ തദാ ൩൪.
നാരദൻ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി, അപ്പോൾ അവൻ ആ ഇരുവർക്കും ചോദിച്ചു.
തസ്മാദനുജ്ഞാ ദാതവ്യാ ദര്ശനാര്ഥം ശിവസ്യ ച ൩൪.
അതിനാൽ ശിവനെ കാണാൻ അനുമതി നൽകണം.
ജ്ഞാനദൃഷ്ട്യാ വിലോക്യാഥ ദൂഷ്ണീംഭൂതോഽഭവത്തദാ ൩൪.
പിന്നീട് ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ അവൻ എല്ലാം കണ്ടു, പിന്നെ മൌനമായി നിന്നു.
തഥാന്യേ തത്സരൂപാശ്ച ദൃഷ്ടാസ്തേന മഹാത്മനാ ൩൪.
അങ്ങനെ തന്നെ, അതേ രൂപത്തിലുള്ള മറ്റുള്ളവരെയും ആ മഹാത്മാവ് കണ്ടു.
ഏവമാദീന്യനേകാനി ആശ്ചര്യാണി ദദര്ശ സഃ ൩൪.
ഇങ്ങനെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു.
അര്ധാസനഗതാ സാധ്വീ ശംകരസ്യ മഹാത്മനഃ ൩൪.
അർദ്ധാസനത്തിൽ ഇരുന്ന ആ സദ്വൃതയായ സ്ത്രീ മഹാത്മാവായ ശംകരന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു.
ഗൌരീ സിതേക്ഷണാ ബാലാ തന്വംഗീ ചാരുലോചനാ ൩൪.
ഗൗരി, വെളുത്ത കണ്ണുകൾ, യൗവനവതിയായ, സുന്ദരമായ ശരീരവും മനോഹരമായ കണ്ണുകളും ഉള്ളവളായിരുന്നു.
നിര്വികാനി വികാരൈശ്ച ബഹുഭിര്വികലീകൃതഃ ൩൪.
അവൻ മാറ്റമില്ലാത്തവനായിരുന്നു, എന്നാൽ അനേകം രൂപഭേദങ്ങൾ കൊണ്ടു ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
നാരദേന തഥാ ശമ്ഭുര്ദൃഷ്ടസ്ത്രിഭുവനേശ്വരഃ ൩൪.
നാരദൻ അങ്ങനെ തന്നെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ ശംഭുവിനെ കണ്ടു.
ശംഖേന ഭോഗിവര്യേണ സേവിതം ചാംഘ്രിപംകജമ് തഥാ പദ്മേന മഹാ ശേഷേണാപി വിശേഷതഃ॥ ൩൪.
ശംഖൻ എന്ന ഉന്നതനായ പാമ്പും, പ്രത്യേകമായി മഹാശേഷനായ പദ്മനും, അവന്റെ കമലപാദങ്ങൾ സേവിച്ചു.
അന്യൈശ്ച നാഗവര്യൈശ്ച സേവിതോ ഹി നിരംതരംമ് ൩൪.
മറ്റു പ്രധാന പാമ്പുകളും അവനെ എപ്പോഴും സേവിച്ചു.
കംബലാശ്വതരൌ നിത്യം കര്ണഭൂഷണഭൂഷിതൌ ൩൪.
കംബലനും അശ്വതരനും എപ്പോഴും കാതിലാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അനേകജാതിസംവീതാ നാനാവര്ണാശ്ച പദ്മിനഃ ൩൪.
അവരിൽ പലതരം വേഷങ്ങൾ ധരിച്ചവരും, വിവിധ വർണത്തിലുള്ള പദ്മങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പദ്മോ ദംഭഃ സുദംഭശ്ച കരാലോ ഭീഷണസ്തഥാ ൩൪.
പദ്മൻ, ദംഭൻ, സുദംഭൻ, കരാളൻ, ഭീഷണൻ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അംഗഭൂതാ ഹരസ്യാ സന്പൂജ്യസ്യാസ്യ ജഗത്ത്രയേ ൩൪.
അവരെല്ലാം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആരാധ്യനായ ഹരന്റെ അവയവങ്ങളായി.