തതോ ഗിരീശോ ഗിരിജാസമേതഃ ക്രീഡാന്വിതോഽസൌ ഗിരിരാജമസ്തകേ ൩൩.
അതിനുശേഷം ഗിരിജയോടൊപ്പം ഗിരീശൻ, കളിയോടെ, പർവ്വതരാജാവിന്റെ മുകളിൽ വസിച്ചു.
രാജ്യം ചകാര കൈലാസ ദവദവാ ജഗത്പതിഃ ൩൪.
ലോകനാഥൻ കൈലാസം രാജ്യം ഭരിച്ചു, അഗ്നിപോലെ ദീപ്തിയോടെ.
ഋഷിഭിഃ സഹിതോ രുദ്രോ ദേവൈരിന്ദ്രാദിഭിഃ സഹ ൩൪.
ഋഷിമാരോടൊപ്പം രുദ്രനും, ഇന്ദ്രൻമുതലായ ദേവന്മാരോടും കൂടെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇംദ്രോ ദേവഗണൈഃ സാര്ദ്ധം സേവാധര്മപരോഽഭവത് ൩൪.
ഇന്ദ്രൻ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം സേവയിലും ധർമ്മത്തിലും അർപ്പിതനായി.
സൂപാന്നകര്താ സതതം ജാതവദാ നിരന്തരമ് ൩൪.
അവൻ എപ്പോഴും വിഭവങ്ങളും സൂപ്പും ഒരുക്കുന്നവനും, സദാ ഉദാരനുമായിരുന്നു.
വിദ്യാധരാശ്ച ബഹവസ്തഥാ ചാപ്സരസാം ഗണാഃ ൩൪.
അവിടെ അനേകം വിദ്യാധരന്മാരും അപ്സരസുകളുടെ സംഘങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുത്രൈര്ഗണേശസ്കംദാദ്യൈസ്തഥാ ഗിരിജയാ സഹ ൩൪.
ഗണേശൻ, സ്കന്ദൻ തുടങ്ങിയ പുത്രന്മാരോടും ഗിരിജയോടും കൂടി.
യേനാംധകോ മഹാ ദൈത്യഃ സ ദേവാനാമരിര്മഹാന് ൩൪.
ആ മഹാദൈത്യൻ ആന്ധകനെ, ദേവന്മാരുടെ വലിയ ശത്രുവിനെ, അവൻ സംഹരിച്ചു.
ഹത്വാ ഗജാസുരം യേന ഉത്കൃത്ത്യ ചര്മ വൈ കൃതമ് വിഷ്ണുനാ പാല്യഭൂതേന രേജേ സര്വാംഗസുന്ദരഃ॥ ൩൪.
ഗജാസുരനെ വധിച്ച്, അവന്റെ ചർമ്മം പിഴുത് ധരിച്ചവൻ; വിഷ്ണുവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ, അവൻ ശരീരമാകെ ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി.
തം ദ്രഷ്ടുകാമോ ഭഗവാന്നാരദോ ദിവ്യ ര്ശനഃ ൩൪.
ദിവ്യമായ പുഷ്പമാലകൾ അണിഞ്ഞ ഭഗവാൻ നാരദൻ അവനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
സുധയാ പരയാ ചാപി സേവിതം പരമാദ്ഭുതമ് നാരദോ വിസ്മയാവിഷ്ടഃ പ്രവിഷ്ടോ ഗന്ധമാദനമ്॥ ൩൪.
പരമോന്നതമായ അമൃതം ലഭിച്ചു അത്ഭുതകരമായ ആ സ്ഥലം നാരദൻ അത്ഭുതഭരിതനായി ഗന്ധമാദനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
അനേകാശ്ചര്യസംയുക്തം തപനൈശ്ച സുശോഭിതമ് ൩൪.
അവിടെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ പ്രകാശിച്ചു.
കല്പദ്രുമാശ്ച ബഹവോ ലതാഭിഃ പരിവേഷ്ടിതാഃ ൩൪.
അവിടെ അനേകം കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ തണ്ടുകൾകൊണ്ടും വെള്ളരികളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിന്നു.
പാരിജാതവനാമോദലംപടാ ബഹവോഽലയഃ ൩൪.
പാരിജാതം മുതലായ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ അനേകം തോട്ടങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശിഖംഡിനോ മഹച്ചക്രുസ്തത്ര കേകാരവം മുദാ ൩൪.
മയിൽക്കൾ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ തലക്കൊമ്പ് ഉയർത്തി കൂകി വിളിച്ചു.
കരിണഃ കരിണീഭിശ്ച മോദമാനാഃ സുവര്ചസഃ ൩൪.
ആനകൾ അവരുടെ കൂട്ടുകാരികളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കയറി നടന്നു, ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി.
വൃഷഭാ നംദിമുഖ്യാശ്ച രേഭമാനാ നിരന്തരമ് ൩൪.
നന്ദിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി കാളകൾ നിരന്തരം കൂകി വിളിച്ചു.
നാഗപുംനാഗബകുലാശ്ചംപകാ നാഗകേസരാഃ ൩൪.
നാഗവൃക്ഷം, പുന്നാഗം, ബകുലം, ചമ്പകം, നാഗകേസരം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കഹ്ലാരാഃ കരവീരിശ്ച കുമുദാനി ഹ്യനേകശഃ ൩൪.
കഹ്ലാര, കരവീരം, അനേകം കുമുദപൂക്കൾ എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാന്യേ ബഹവോ വൃക്ഷാഃ ശമ്ഭോസ്തോഷകരാഹ്യമീ ആരാമാ ബഹവസ്തത്ര ദ്വിഗുണാശ്ച ബഭൂവിരേ॥ ൩൪.
അതുപോലെ ശംഭുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന മറ്റു പലതരം വൃക്ഷങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അനേകം തോട്ടങ്ങൾ ഇരട്ടിയായി ഭംഗിയായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ഗഗനാന്നിസ്സൃതഃ സദ്യോ ഗംഗൌഘഃ പരമാദ്ഭുതഃ ൩൪.
അപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അത്ഭുതകരമായ ഗംഗാനദിയുടെ ഒരു ഒഴുക്ക് പെട്ടെന്നു ഇറങ്ങി.
കൂപോ ഹി പയസാം യേ ന പവിത്രം വര്തതേ ജഗത് ൩൪.
അവിടെ ഒരു കിണർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിലെ വെള്ളം കൊണ്ട് ലോകം ഒരിക്കലും അശുദ്ധമാകാറില്ല.
സര്വം തദാ ദ്വിധാഭൂതം ദൃഷ്ടം തേന മഹാത്മനാ ൩൪.
ആ മഹാത്മാവ് അവിടെ കാണപ്പെട്ടതെല്ലാം രണ്ടായി വിഭജിച്ചപോലെ കണ്ടു.
ഏവം വിലോകമാനോഽസൌ നാരദോ ഭഗവാനൃഷിഃ ൩൪.
ഇങ്ങനെ എല്ലാം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, മഹർഷി നാരദൻ—
യാവദ്ദ്വാരി സ്ഥിതോപശ്യന്മഹദാശ്ചര്യമേവ ച ൩൪.
വാതിലിനരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം അവൻ നോക്കി.
നാരദോ മോഹിതോ ഹ്യാസീത്പപ്രച്ഛ ച സ തൌ തദാ ൩൪.
നാരദൻ അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി, അപ്പോൾ അവൻ ആ ഇരുവർക്കും ചോദിച്ചു.
തസ്മാദനുജ്ഞാ ദാതവ്യാ ദര്ശനാര്ഥം ശിവസ്യ ച ൩൪.
അതിനാൽ ശിവനെ കാണാൻ അനുമതി നൽകണം.
ജ്ഞാനദൃഷ്ട്യാ വിലോക്യാഥ ദൂഷ്ണീംഭൂതോഽഭവത്തദാ ൩൪.
പിന്നീട് ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ അവൻ എല്ലാം കണ്ടു, പിന്നെ മൌനമായി നിന്നു.
തഥാന്യേ തത്സരൂപാശ്ച ദൃഷ്ടാസ്തേന മഹാത്മനാ ൩൪.
അങ്ങനെ തന്നെ, അതേ രൂപത്തിലുള്ള മറ്റുള്ളവരെയും ആ മഹാത്മാവ് കണ്ടു.
ഏവമാദീന്യനേകാനി ആശ്ചര്യാണി ദദര്ശ സഃ ൩൪.
ഇങ്ങനെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു.