ശിവേ ഭക്തിം പ്രകുര്വാണഃ ശിവകര്മപരോഽഭവത് രാത്രൌ ജാഗരണം യത്നാത്കരോതി ശിവസന്നിധൌ॥ ൩൩.
ശിവനിൽ ഭക്തിയോടെ, ശിവസേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട്, രാത്രിയിൽ ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ ജാഗരണമെടുക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു.
ശിവസ്യ ഗാഥാ ഗായംസ്തു ആനംദാശ്രുകണാന്മുഹുഃ ൩൩.
ശിവനെ പാടുമ്പോൾ, അവൻ ആവർത്തിച്ച് ആനന്ദംകൊണ്ടു കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തിയിരുന്നു.
ആയുഷ്യം ച ഗതം തസ്യ ശിവധ്യാനപരസ്യ ച ൩൩.
ശിവധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ ആയുസ്സ് അവസാനിച്ചു.
സംസേവിതും സുഖപ്രാപ്ത്യൈ ഹ്യേക ഏവ സദാശിവഃ ൩൩.
സന്തോഷം നേടാൻ എന്നും ഒരേയൊരാൾക്കാണ് സേവനം ചെയ്യേണ്ടത്, അതാണ് സദാശിവൻ.
ജ്ഞാനാത്സര്വമനുപ്രാപ്തം ഭൂതസാമ്യം നിരംതരമ് വിനാ ശിവേന യത്കിംചിന്നാസ്തി വസ്ത്വത്ര ന ക്വചിത്॥ ൩൩.
ജ്ഞാനത്തിലൂടെ എല്ലാം ലഭ്യമാണ്; എല്ലാ ജീവികളോടും ഒരുപോലുള്ള അവസ്ഥയും. ശിവനെ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും എവിടെയും ഇല്ല.
ഏവം പൂര്ണം നിഷ്പ്രപംചം ജ്ഞാനം പ്രാപ്നോതി ദുര്ലഭമ് ൩൩.
ഇങ്ങനെ, പൂർണ്ണവും ലോകമോഹങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുമായ അപൂർവമായ ജ്ഞാനം ഒരാൾ നേടുന്നു.
മുക്തിം സായുജ്യതാം പ്രാപ്തഃ ശിവരാത്രേരുപോഷണാത് ൩൩.
ശിവരാത്രി വ്രതം ആചരിച്ചാൽ മോക്ഷവും ശിവനോടൊപ്പം ഐക്യവും ലഭിക്കും.
ദാക്ഷായണീവീയോ ഗാച്ച ജടാജൂടേന വിസ്തരാത് വീരഭദ്രേതി വിഖ്യാതോ ദക്ഷയജ്ഞവിനാശനഃ॥ ൩൩.
ദാക്ഷായിണിയുടെ പുത്രനായി, വീതിയുള്ള ജടാമുടിയോടെ, ദക്ഷയാഗം നശിപ്പിച്ച വീരഭദ്രൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി.
ശിവരാത്രിവ്രതേനൈവ താരിതാ ബഹവഃ പുരാ ൩൩.
പഴയകാലത്ത് അനേകർ ശിവരാത്രി വ്രതം പാലിച്ചുകൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടു.
മാംധാതാ ധുന്ധുമാരിശ്ച ഹരിശ്ചന്ദ്രാദയോ നൃപാഃ ൩൩.
മാംധാതാവ്, ധുന്ധുമാരി, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ എന്നിവരും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും.
തതോ ഗിരീശോ ഗിരിജാസമേതഃ ക്രീഡാന്വിതോഽസൌ ഗിരിരാജമസ്തകേ ൩൩.
അതിനുശേഷം ഗിരിജയോടൊപ്പം ഗിരീശൻ, കളിയോടെ, പർവ്വതരാജാവിന്റെ മുകളിൽ വസിച്ചു.
രാജ്യം ചകാര കൈലാസ ദവദവാ ജഗത്പതിഃ ൩൪.
ലോകനാഥൻ കൈലാസം രാജ്യം ഭരിച്ചു, അഗ്നിപോലെ ദീപ്തിയോടെ.
ഋഷിഭിഃ സഹിതോ രുദ്രോ ദേവൈരിന്ദ്രാദിഭിഃ സഹ ൩൪.
ഋഷിമാരോടൊപ്പം രുദ്രനും, ഇന്ദ്രൻമുതലായ ദേവന്മാരോടും കൂടെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇംദ്രോ ദേവഗണൈഃ സാര്ദ്ധം സേവാധര്മപരോഽഭവത് ൩൪.
ഇന്ദ്രൻ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം സേവയിലും ധർമ്മത്തിലും അർപ്പിതനായി.
സൂപാന്നകര്താ സതതം ജാതവദാ നിരന്തരമ് ൩൪.
അവൻ എപ്പോഴും വിഭവങ്ങളും സൂപ്പും ഒരുക്കുന്നവനും, സദാ ഉദാരനുമായിരുന്നു.
വിദ്യാധരാശ്ച ബഹവസ്തഥാ ചാപ്സരസാം ഗണാഃ ൩൪.
അവിടെ അനേകം വിദ്യാധരന്മാരും അപ്സരസുകളുടെ സംഘങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പുത്രൈര്ഗണേശസ്കംദാദ്യൈസ്തഥാ ഗിരിജയാ സഹ ൩൪.
ഗണേശൻ, സ്കന്ദൻ തുടങ്ങിയ പുത്രന്മാരോടും ഗിരിജയോടും കൂടി.
യേനാംധകോ മഹാ ദൈത്യഃ സ ദേവാനാമരിര്മഹാന് ൩൪.
ആ മഹാദൈത്യൻ ആന്ധകനെ, ദേവന്മാരുടെ വലിയ ശത്രുവിനെ, അവൻ സംഹരിച്ചു.
ഹത്വാ ഗജാസുരം യേന ഉത്കൃത്ത്യ ചര്മ വൈ കൃതമ് വിഷ്ണുനാ പാല്യഭൂതേന രേജേ സര്വാംഗസുന്ദരഃ॥ ൩൪.
ഗജാസുരനെ വധിച്ച്, അവന്റെ ചർമ്മം പിഴുത് ധരിച്ചവൻ; വിഷ്ണുവിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ, അവൻ ശരീരമാകെ ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി.
തം ദ്രഷ്ടുകാമോ ഭഗവാന്നാരദോ ദിവ്യ ര്ശനഃ ൩൪.
ദിവ്യമായ പുഷ്പമാലകൾ അണിഞ്ഞ ഭഗവാൻ നാരദൻ അവനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
സുധയാ പരയാ ചാപി സേവിതം പരമാദ്ഭുതമ് നാരദോ വിസ്മയാവിഷ്ടഃ പ്രവിഷ്ടോ ഗന്ധമാദനമ്॥ ൩൪.
പരമോന്നതമായ അമൃതം ലഭിച്ചു അത്ഭുതകരമായ ആ സ്ഥലം നാരദൻ അത്ഭുതഭരിതനായി ഗന്ധമാദനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
അനേകാശ്ചര്യസംയുക്തം തപനൈശ്ച സുശോഭിതമ് ൩൪.
അവിടെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ പ്രകാശിച്ചു.
കല്പദ്രുമാശ്ച ബഹവോ ലതാഭിഃ പരിവേഷ്ടിതാഃ ൩൪.
അവിടെ അനേകം കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ തണ്ടുകൾകൊണ്ടും വെള്ളരികളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിന്നു.
പാരിജാതവനാമോദലംപടാ ബഹവോഽലയഃ ൩൪.
പാരിജാതം മുതലായ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ അനേകം തോട്ടങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശിഖംഡിനോ മഹച്ചക്രുസ്തത്ര കേകാരവം മുദാ ൩൪.
മയിൽക്കൾ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ തലക്കൊമ്പ് ഉയർത്തി കൂകി വിളിച്ചു.
കരിണഃ കരിണീഭിശ്ച മോദമാനാഃ സുവര്ചസഃ ൩൪.
ആനകൾ അവരുടെ കൂട്ടുകാരികളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കയറി നടന്നു, ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി.
വൃഷഭാ നംദിമുഖ്യാശ്ച രേഭമാനാ നിരന്തരമ് ൩൪.
നന്ദിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി കാളകൾ നിരന്തരം കൂകി വിളിച്ചു.
നാഗപുംനാഗബകുലാശ്ചംപകാ നാഗകേസരാഃ ൩൪.
നാഗവൃക്ഷം, പുന്നാഗം, ബകുലം, ചമ്പകം, നാഗകേസരം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കഹ്ലാരാഃ കരവീരിശ്ച കുമുദാനി ഹ്യനേകശഃ ൩൪.
കഹ്ലാര, കരവീരം, അനേകം കുമുദപൂക്കൾ എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥാന്യേ ബഹവോ വൃക്ഷാഃ ശമ്ഭോസ്തോഷകരാഹ്യമീ ആരാമാ ബഹവസ്തത്ര ദ്വിഗുണാശ്ച ബഭൂവിരേ॥ ൩൪.
അതുപോലെ ശംഭുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന മറ്റു പലതരം വൃക്ഷങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അനേകം തോട്ടങ്ങൾ ഇരട്ടിയായി ഭംഗിയായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.