കപര്ദ്ദിനശ്ചര്മപരീതവാസസോ ഭുജംഗഭോഗൈഃ കൃതഹാരഭൂഷണാഃ ൩൩.
കുടിയുള്ള മുടിയും, മൃഗചർമ്മം ധരിച്ച വസ്ത്രവും, പാമ്പിന്റെ ചുരുളുകളിൽ നിന്നുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും അണിഞ്ഞവരായിരുന്നു അവർ.
പുഷ്കസേന തദാ പൃഷ്ടാ ഊചുഃ സര്വേ ച പാര്പദാഃ ൩൩.
അപ്പോൾ പുഷ്കസൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, പാർപദന്റെ അനുയായികൾ എല്ലാവരും മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രേഷിതാഃ സ്മോ വയം ചംഡ ശിവേന പരമേഷ്ഠിനാ ൩൩.
നാം ഭയങ്കരനായവനേ, പരമേശ്വരനായ ശിവൻ അയച്ചവരാണ്.
ലിംഗാര്ച്ചനം കൃതം യച്ച ത്വയാ രാത്രൌ ശിവസ്യ ച ൩൩.
രാത്രിയിൽ ശിവനുവേണ്ടി നീ നടത്തിയ ലിംഗാരാധന—
തഥോക്തോ വീരഭദ്രേണ ഉവാച പ്രഹസന്നിവ ൩൩.
വീരഭദ്രൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
കിം മയാ കൃതമദ്യൈവ പാപിനാ ഹിംസകേന ച ൩൩.
പാപിയും ക്രൂരനുമായ ഞാൻ ഇന്നെന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് അറിയില്ല.
പാപാചാരോ ഹ്യഹം നിത്യം കഥം സ്വര്ഗം വ്രജാമ്യഹമ് ൩൩.
എനിക്ക് എപ്പോഴും ദുഷ്പ്രവൃത്തിയാണുള്ളത്—എങ്ങനെ ഞാൻ സ്വർഗത്തിൽ പോകും?
പരം കൌതുകമാപന്നഃ പൃച്ഛാമി ത്വാം യഥാതഥമ് ൩൩.
വലിയ ആസ്വാദനത്തോടെ ഞാൻ നിന്നോടു സത്യമായി ചോദിക്കുന്നു.
ഇത്യേവം പൃച്ഛതസ്തസ്യ പുഷ്കസസ്യ യഥാവിധി ൩൩.
ഇങ്ങനെ പുഷ്കസൻ ശരിയായ രീതിയിൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ—
ദേവദേവോ മഹാദേവോ ദേവാനാം പതിരീശ്വരഃ ൩൩.
ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ മഹാദേവൻ, ദേവന്മാരുടെ നാഥനും പരമേശ്വരനുമാണ്.
പ്രാസംഗികതയാ മാഘേ കൃതം ലിംഗാര്ചനം ത്വയാ ശിവരാത്ര്യാം പ്രസംഗേന കൃതമര്ചനമേവ ച॥ ൩൩.
മാഘമാസത്തിൽ നീ യാദൃശ്ചികമായി ലിംഗാരാധന നടത്തി, അങ്ങനെ തന്നെ ശിവരാത്രിയിലും ആരാധന നടത്തി.
കോലം നിരീക്ഷമാണേന ബില്വപത്രാണി ചൈവ ഹി ലിംഗസ്യ മസ്തകേ താനി തേന ത്വം സുകൃതീ പ്രഭോ॥ ൩൩.
കോലഫലവും ബില്വപത്രങ്ങളും നോക്കി, അവ ലിംഗത്തിന്റെ മുകളിൽ വെച്ചു; ഇതുകൊണ്ട്, പ്രഭോ, നീ പുണ്യവാനായി.
തതശ്ച ജാഗരോ ജാതോ മഹാന്വൃക്ഷോപരി ധ്രുവമ് ൩൩.
അതിനുശേഷം വലിയ വൃക്ഷത്തിനടിയിൽ ഉറക്കമില്ലാതെ ജാഗരണം നടത്തി.
ഛലേനൈവ മഹാഭാഗ കോലസംദര്ശനേന ഹി ൩൩.
മഹാഭാഗവ, കോലഫലത്തിന്റെ ദർശനം എന്ന തന്ത്രത്തിലൂടെ—
തേനോപവാസേന ച ജാഗരേണ തുഷ്ടോ ഹ്യസൌ ദേവവരോ മഹാത്മാ ൩൩.
ആ ഉപവാസവും ജാഗരണവും കൊണ്ട് മഹാത്മാവായ ദേവവരൻ സന്തോഷിച്ചു.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന വീരഭദ്രേണ ധീമതാ ൩൩.
അപ്പോൾ ധീരനായ വീരഭദ്രൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ—
ഗണാനാം ദേവതാനാം ച സര്വേഷാം പ്രാണിനാമപി ൩൩.
ദേവതകളുടെയും എല്ലാ ജീവികളുടെയും കൂട്ടങ്ങൾക്കായി,
വീണാവേണുമൃദംഗാനി തസ്യ ചാഗ്രേ ഗതാനി ച ൩൩.
വീണ, കുഴൽ, മൃദംഗം എന്നിവ അവന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നു.
വിദ്യാധരഗണാഃ സര്വേ തുഷ്ടുവുഃ സിദ്ധചാരണാഃ മഹോത്സവേന മഹതാ ആനീതോ ഗംധമാദനമ്॥ ൩൩.
എല്ലാ വിദ്യാധരരും സിദ്ധരും ചാരണരും അവനെ സ്തുതിച്ചു; വലിയ ഉത്സവത്തോടെ അവനെ ഗന്ധമാദനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ശിവസാന്നിധ്യമാഗച്ചംഡോസൌ തേന കര്മണാ ൩൩.
അവൻ ചെയ്ത ആ പ്രവർത്തിയാൽ ചണ്ഡന് ശിവന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചു.
പുഷ്കസോഽപി തഥാ പ്രാപ്തഃ പ്രസംഗേന സദാശിവമ് ൩൩.
പുഷ്കസനും അങ്ങനെ തന്നെ, ബന്ധത്തോടെ സദാശിവനെത്തിച്ചു.
പുഷ്പാദികം ഫലം ഗംധം താംബൂലം ഭക്ഷ്യമൃദ്ധിമത് ൩൩.
പൂക്കൾ, പഴങ്ങൾ, സുഗന്ധങ്ങൾ, താമ്പൂലം, വിഭവസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ,
ചംഡേന വൈ പുഷ്കസേന സഫലം തസ്യ ചാഭവത് ൩൩.
ചണ്ഡനും പുഷ്കസനും കൊണ്ടു അവയ്ക്ക് ഫലം ലഭിച്ചു.
കിം ഫലം തസ്യ ചോദ്ദേശഃ കേന ചൈവ പുനാ കൃതമ് ൩൩.
അതിനുള്ള ഫലം എന്ത്? വീണ്ടും അതെന്തിനാണ് ചെയ്തതെന്ന് ചോദിക്കുന്നു.
യദാ സൃഷ്ടം ജഗത്സര്വം ബ്രഹ്മണാ പരമേഷ്ഠിനാ ൩൩.
ബ്രഹ്മാവായ പരമേശ്വരൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ,
ദ്വാദശ രാശയസ്തത്ര നക്ഷത്രാണി തഥൈവ ച ൩൩.
അവിടെ പന്ത്രണ്ട് രാശികളും അതുപോലെ നക്ഷത്രങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏഭിഃ സര്വം പ്രചംഡം ച രാശിഭിരുഡുഭിസ്തഥാ ൩൩.
ഇവയാൽ എല്ലാം — ഭയങ്കരവും മറ്റും — രാശികളും ഗ്രഹങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
ആബ്രഹ്മസ്തംബപര്യംതം സൃജത്യ വതി ഹംതി ച ൩൩.
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു പുല്ല് വരെ എല്ലാം അവൻ സൃഷ്ടിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കാലോ ഹി ബലവാഁല്ലോകേ ഏക ഏവ ന ചാപരഃ ൩൩.
ലോകത്തിൽ ശക്തൻ ഒരുവൻ മാത്രം — അതാണ് കാലം; വേറൊരാളില്ല.
ആദൌ കാലഃ കാലനാച്ച ലോകനായകനായകഃ ൩൩.
ആദിയിൽ കാലം, അതിന്റെ വിഭജനങ്ങളാൽ, എല്ലാ നായകരുടെയും നായകനാണ്.