ക്വാന്വേഷയാമി പൃച്ഛാമി ക്വ ഗച്ഛാമി ച കം പ്രതി ൩൩.
എവിടെ അന്വേഷിക്കണം, ആരോടാണ് ചോദിക്കണം, എവിടേക്കാണ് പോകേണ്ടത്, ആരെ സമീപിക്കണം?
നൈവാന്നം നോ ജലം കിംചിന്ന ഭുക്തം തദ്ദിനേ തയാ ൩൩.
അവളെക്കൊണ്ടു ആ ദിവസം ഞാൻ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ഒന്നും കഴിച്ചില്ല.
അഥ പ്രഭാതേ വിമലേ പുഷ്കസീ വനമായയൌ ൩൩.
പിന്നീട്, തെളിഞ്ഞ രാവിലെയാകുമ്പോൾ, പുഷ്കസി കാടിലേക്ക് പോയി.
ഭ്രമമാണാവനേ തസ്മിന്ദദര്ശ മഹതീം നദീമ് ൩൩.
അവൾ ആ കാട്ടിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ വലിയൊരു നദി കണ്ടു.
തദന്നം കൂലനഃ സ്ഥാപ്യ നദീം തര്തും പ്രചക്രമേ ൩൩.
ആ ഭക്ഷണം കരയിൽ വച്ചു അവൾ നദി കടക്കാൻ തുടങ്ങി.
താവത്തയോക്തശ്ചണ്ഡോഽസാവേഹി ശീഘ്രം ച ഭക്ഷയ ൩൩.
അപ്പോൾ അതി ക്രൂരൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: 'വേഗം വാ, ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ.'
കൃതം കിമദ്യ രേ മംദ ഗതേഽഹനി ച കിം കൃതമ് ൩൩.
'ഇന്ന് നീ എന്താണ് ചെയ്തതെല്ലാം, മന്ദഗതിയുള്ളവളേ? ഈ ദിവസം നീ എന്ത് നേടിയിരിക്കുന്നു?'
നദ്യാം സ്നാതൌ തഥാ തൌ ച ദമ്പതീ ച ശുചി വ്രതൌ ൩൩.
നദിയിൽ കുളിച്ച് ഇരുവരും, ആ dampati, വിശുദ്ധതയോടെ വ്രതം പാലിച്ചു.
തേന സര്വം ഭക്ഷിതം ച തദന്നം സ്വയമേവ ഹി ൩൩.
പിന്നീട് ആ ഭക്ഷണം മുഴുവൻ അവൻ താനേ കഴിച്ചു.
ആവയോര്ഭക്ഷിതം ചാന്നമനേനൈവ ച പാപിനാ ൩൩.
ഞങ്ങളിരുവരുടെയും ഭക്ഷണം ഈ പാപി തന്നെ കഴിച്ചു.
ഏവം തയോക്തശ്ചണ്ഡോഽസൌ ബഭാഷേ താം ശിവപ്രിയഃ ൩൩.
അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശിവപ്രിയനായ ആ ക്രൂരൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
കിമനേന ശരീരേണ നശ്വരേണ ഗതായുഷാ ൩൩.
നശ്വരവും ആയുസ്സ് തീർന്നതുമായ ഈ ശരീരത്തിന് എന്ത് പ്രയോജനം?
യേ പുഷ്ണംതി നിജം ദേഹം സര്വഭാവേന ചാഹതാഃ ൩൩.
സ്വന്തം ശരീരം മുഴുവൻ പരിശ്രമത്തോടെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ദു:ഖിതരാണ്.
തസ്മാന്മാനം പരിത്യജ്യ ക്രോധം ച ദുരവഗ്രഹമ് ൩൩.
അതിനാൽ, അഭിമാനവും കോപവും ദുർമ്മനസ്സും ഉപേക്ഷിക്കണം.
ബോധിതാ തേന ചംഡീ സാ പുഷ്കസേന തദാ ഭൃശമ് ൩൩.
അപ്പോൾ പുഷ്കസൻ ചണ്ടിയിയെ അതീവമായി ഉപദേശിച്ചു.
ശിവരാത്രിപ്രസംഗാച്ച ജായതേ യദ്ധ്യസംശയമ് ൩൩.
ശിവരാത്രി ആചരിച്ചതിനാൽ ഉണ്ടാകുന്നത് സംശയമില്ലാതെ നല്ലതാണു.
യാമദ്വയം ച സംജാതമമാവാസ്യാം തു തത്ര വൈ ൩൩.
അവിടെ അമാവാസ്യയിൽ രണ്ട് രാത്രികൾ സംഭവിച്ചു.
വിമാനാനി ബഹൂന്യത്ര ആഗതാനി തദംതികമ് ൩൩.
അപ്പോൾ അവിടെ അനേകം ആകാശയാനങ്ങൾ എത്തി.
ഉവാച പരയാ ഭക്ത്യാ പുഷ്കസോഽപി ച താന്പ്രതി ൩൩.
പരമഭക്തിയോടെ പുഷ്കസൻ അവരോടും സംസാരിച്ചു.
വിമാനസ്ഥാശ്ച കേചിച്ച വൃഷാരൂഢാശ്ച കേചന ൩൩.
ചിലർ ആകാശരഥങ്ങളിൽ നിന്നു നിന്നു, ചിലർ കാളകളിൽ കയറി നിന്നു.
കപര്ദ്ദിനശ്ചര്മപരീതവാസസോ ഭുജംഗഭോഗൈഃ കൃതഹാരഭൂഷണാഃ ൩൩.
കുടിയുള്ള മുടിയും, മൃഗചർമ്മം ധരിച്ച വസ്ത്രവും, പാമ്പിന്റെ ചുരുളുകളിൽ നിന്നുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും അണിഞ്ഞവരായിരുന്നു അവർ.
പുഷ്കസേന തദാ പൃഷ്ടാ ഊചുഃ സര്വേ ച പാര്പദാഃ ൩൩.
അപ്പോൾ പുഷ്കസൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, പാർപദന്റെ അനുയായികൾ എല്ലാവരും മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രേഷിതാഃ സ്മോ വയം ചംഡ ശിവേന പരമേഷ്ഠിനാ ൩൩.
നാം ഭയങ്കരനായവനേ, പരമേശ്വരനായ ശിവൻ അയച്ചവരാണ്.
ലിംഗാര്ച്ചനം കൃതം യച്ച ത്വയാ രാത്രൌ ശിവസ്യ ച ൩൩.
രാത്രിയിൽ ശിവനുവേണ്ടി നീ നടത്തിയ ലിംഗാരാധന—
തഥോക്തോ വീരഭദ്രേണ ഉവാച പ്രഹസന്നിവ ൩൩.
വീരഭദ്രൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
കിം മയാ കൃതമദ്യൈവ പാപിനാ ഹിംസകേന ച ൩൩.
പാപിയും ക്രൂരനുമായ ഞാൻ ഇന്നെന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് അറിയില്ല.
പാപാചാരോ ഹ്യഹം നിത്യം കഥം സ്വര്ഗം വ്രജാമ്യഹമ് ൩൩.
എനിക്ക് എപ്പോഴും ദുഷ്പ്രവൃത്തിയാണുള്ളത്—എങ്ങനെ ഞാൻ സ്വർഗത്തിൽ പോകും?
പരം കൌതുകമാപന്നഃ പൃച്ഛാമി ത്വാം യഥാതഥമ് ൩൩.
വലിയ ആസ്വാദനത്തോടെ ഞാൻ നിന്നോടു സത്യമായി ചോദിക്കുന്നു.
ഇത്യേവം പൃച്ഛതസ്തസ്യ പുഷ്കസസ്യ യഥാവിധി ൩൩.
ഇങ്ങനെ പുഷ്കസൻ ശരിയായ രീതിയിൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ—
ദേവദേവോ മഹാദേവോ ദേവാനാം പതിരീശ്വരഃ ൩൩.
ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ മഹാദേവൻ, ദേവന്മാരുടെ നാഥനും പരമേശ്വരനുമാണ്.