കഥയാമാസ സര്വേഷാം ദൂതാനാം സ്വയമേവ ഹി ൩൨.
അവൻ തന്നെ എല്ലാ ദൂതന്മാർക്കും ഈ കഥകൾ പറഞ്ഞു.
കര്ത്തവ്യം ച പ്രയത്നേന നാന്യഥാ മമ ഭാഷിതമ്॥ ൩൨.
ചെയ്യേണ്ടത് പരിശ്രമത്തോടെ ചെയ്യണം; എന്റെ വാക്കുകൾ മറിച്ച് അർത്ഥമാക്കാൻ കഴിയില്ല.
യേ ത്രിപുണ്ഡ്രംധാരയംതി തഥാ യേ വൈ ജടാധരാഃ ൩൨.
ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിക്കുന്നവരും, ജടയുള്ളവരും—
ഉപജീവനഹേതോശ്ച ഭിയാ യേ ഹ്യപി മാനവാഃ ൩൨.
ജീവനാമാർഗത്തിനോ ഭയത്താലോ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരും—
നാനേതവ്യാ ഭവദ്ഭിശ്ച മമ ലോകം കദാചന ൩൨.
എന്ത് സമയത്തും എന്റെ ലോകത്തേക്ക് ആരെയും കൊണ്ടുപോകരുത്.
അന്യേഷാം കാ കഥാ ദൂതാ യേഽര്ചയംതി സദാശിവമ് ൩൨.
സദാശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ, മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.
രുദ്രാക്ഷമേകം ശിരസാ ബിഭര്തി യസ്തഥാ ത്രിപുംഡ്രം ച ലലാടമധ്യകേ ൩൨.
തലയിൽ ഒരു രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുകയും, നെറ്റിയുടെ നടുവിൽ മൂന്നു രേഖകൾ വരയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ,
യസ്മിന്രാഷ്ട്രോഽഥ വാ ദേശേ ഗ്രാമേ ചാപി വിചക്ഷണഃ തദ്രാഷ്ട്രം ദേശമിത്യാഹുഃ സത്യം പ്രതിവദാമി വഃ॥ ൩൨.
അങ്ങനെയുള്ള ജ്ഞാനി ഏത് രാജ്യത്തോ ദേശത്തോ ഗ്രാമത്തിലോ താമസിച്ചാൽ, ആ രാജ്യം ആ ദേശം ഭാഗ്യമുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു. ഞാൻ ഈ സത്യം നിങ്ങളോട് പറയുന്നു.
യസ്മിന്ന സംതി നിത്യം ഹി ശിവഭക്തിസമന്വിതാഃ ൩൨.
ശിവഭക്തി നിറഞ്ഞവർ എവിടെയും ഇല്ലെങ്കിൽ,
ഏവമാജ്ഞാപയാമാസ യമോഽപി നിജകിംകരാന് ൩൨.
ഇങ്ങനെ യമനും തന്റെ സഹായികളെ ആജ്ഞാപിച്ചു.
ഏവംവിധോഽയം ഭുവനൈകഭര്താ സദാശിവോ ലോകഗുരുഃ സ ഏകഃ ൩൨.
ഇവൻ തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ ഏകാധിപതിയും ലോകഗുരുവുമായ സദാശിവൻ.
ദഗ്ധ്വാ കാലം മഹാദേവോ നിര്ഭയം ച ദദൌ വിഭുഃ ൩൨.
കാലനെ ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം മഹാദേവൻ ഭയമില്ലായ്മ സമ്മാനിച്ചു.
തദാ നിര്ഭയമാപന്നഃ ശ്വേതരാജോ മഹാമനാഃ ൩൨.
അപ്പോൾ മഹാമനസ്സുള്ള ശ്വേതരാജാവിന് ഭയമില്ലായ്മ ലഭിച്ചു.
തദാ ദേവൈഃ പൂജ്യമാന ഋഷിഭിഃ പന്നഗൈസ്തഥാ ൩൨.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരാൽ, ഋഷിമാരാൽ, പാമ്പുകളാൽ എന്നിവരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
ഏവം ഭക്തിപരാണാം ച മഹേശേ ച ജഗദ്ഗുരൌ ൩൨.
ഇങ്ങനെ ലോകഗുരുവായ മഹാദേവനിൽ ഭക്തരായവർക്ക്,
ശ്വപചോഽപി വരിഷ്ഠഃ സ്യാത്പ്രസാദാച്ഛം കരസ്യ ച ൩൨.
ശങ്കരന്റെ കൃപയാൽ ഒരു ചണ്ഡാളനും ഉന്നതനാകുന്നു.
ബഹൂനാം ജനമനാമംതേ ശിവഭക്തിഃ പ്രജായതേ॥ ൩൨.
അനേകം ജനങ്ങളിൽ, അവരുടെ ജീവപര്യന്തം ശിവഭക്തി ഉദയിക്കുന്നു.
ജ്ഞാനിനാം കൃതബുദ്ധീനാം ജന്മജന്മനിശംകരഃ ൩൨.
ജ്ഞാനികളും ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവരും ജന്മം തോറും ശങ്കരനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
അത്രൈവോദാഹരംതീമമിതിഹാസം പുരാതനമ് യേനൈവ താരിതം വിശ്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ്॥ ൩൨.
ഇവിടെ ഞാൻ ഒരു പുരാതനകഥ പറയാം; അതിലൂടെ ഈ ചലനസ്ഥിരമായ ലോകം മുഴുവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു.
കിന്നാമാ ച കിരാതോഽഭൂത്കിം തേന വ്രതമാഹിതമ് ൩൩.
ആ കിരാതന്റെ പേര് എന്തായിരുന്നു? അവൻ ഏത് വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു?
തത്സര്വം ശ്രോതുമിച്ഛാമോ യാഥാതഥ്യേന കഥ്യതാമ് തസ്മാത്കഥ ഭോ വിപ്ര സര്വം ശുശ്രൂഷതാം ഹി നഃ॥ ൩൩.
ഇത് എല്ലാം ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; സത്യം പറഞ്ഞ് പറയണം. അതിനാൽ, മഹർഷേ, ഞങ്ങൾ ഉത്സാഹത്തോടെ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണ്, എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന ശൌനകേന മഹാത്മനാ ൩൩.
അപ്പോൾ മഹാത്മാവായ ശൗനകന്റെ ഈ ചോദ്യം കേട്ട്,
ആസീത്പുരാ മഹാരൌദ്രശ്ചഡോനാമ ദുരാത്മവാന് ൩൩.
പണ്ടൊരു കാലത്ത് ചഡൻ എന്ന അത്യന്തം ക്രൂരനും ദുഷ്ടനും ആയ ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജാലേന മത്സ്യാന്ദുഷ്ടാത്മാ ഘാതയത്യനിശം ഖലു ൩൩.
അവൻ വല ഉപയോഗിച്ച് മത്സ്യങ്ങളെ നിരന്തരം കൊല്ലുന്ന ദുഷ്ടഹൃദയനായിരുന്നു.
ഖഡ്ഗാംശ്ചൈവ ച ദുഷ്ടാത്മാ ദൃഷ്ട്വാ കാംശ്ചിച്ച പാപവാന് ൩൩.
കുറെ പക്ഷികളെ കണ്ടാൽ, പാപിയായ അവൻ വാൾകൊണ്ട് അവയെയും കൊല്ലുമായിരുന്നു.
ലുബ്ധകോ ഹി മഹാപാപോ ദുഷ്ടോ ദുഷ്ടജനപ്രിയഃ ൩൩.
ആ വേട്ടക്കാരൻ വളരെ പാപിയും ദുഷ്ടനും ദുഷ്ടന്മാർക്ക് പ്രിയങ്കരനുമായിരുന്നു.
ഏവം വിഹരതസ്തസ്യ ബഹുകാലോത്യവര്തത ൩൩.
ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചവനു വളരെ കാലം കടന്നു പോയി.
നിഷംഗേ ജലമാദായ ക്ഷുത്പിപാസാര്ദ്ദിതോ ഭൃശമ് കോലം ഹംതും ധനുഷ്പാണിര്ജാഗ്രച്ചാനിമിഷേണ ഹി॥ ൩൩.
ഒരു ദിവസം, അത്യന്തം വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ചവൻ ക്വിവറിൽ വെള്ളം എടുത്ത്, വില്ലുമായി ഉണർന്നിരിക്കെ, കാളയെ കൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങി.
മാഘമാസേഽസിതായാം വൈ ചതുര്ദശ്യാമഥാഗ്രതഃ ൩൩.
മാഘമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്ദശി ദിവസത്തിൽ അവൻ അവിടെ നിന്നു.
ശ്രീവൃക്ഷപര്ണാനി ബഹൂനി തത്ര സ ച്ഛേദയാമാസ രുഷാന്വിതോപി ൩൩.
അവിടെ, കോപത്തോടെ, അവൻ ഒരു വിശേഷവൃക്ഷത്തിന്റെ പല ഇലകളും വെട്ടി.