ഇതി സ്തുതസ്തദാ തേന കാലേന ജഗദീശ്വരഃ ൩൨.
അപ്പോഴത് അവനാൽ ഇങ്ങനെ പുകഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, ലോകനാഥൻ—
മനുഷ്യലോകേ സകലേ നാന്യസ്ത്വത്തോ ഹി വിദ്യതേ ൩൨.
മനുഷ്യലോകത്ത് മുഴുവനും, നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരുവനും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഇല്ല.
മയാ ഹതമിദം വിശ്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ൩൨.
ഞാനാണ് ഈ വിശ്വം, ഈ ചലനസ്ഥിരജഗത്, നശിപ്പിച്ചത്.
സ ഹി തേ ചാനുഗോ ജാതോ മഹാരാജ പ്രയച്ഛ മേ ൩൨.
മഹാരാജാവേ, അവൻ നിനക്കു അനുയായിയായിരിക്കുന്നു; ദയവായി അവനെ എനിക്ക് നൽകണം.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന ശ്വേതഃ കാലേന ചൈവ ഹി ൩൨.
അപ്പോൾ ശ്വേതനും കാലനും അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ—
ശിവസ്യ പരമം രൂപം ത്വമേകോ നാസ്തി സംശയഃ ൩൨.
നീയൊന്നാണ് ശിവന്റെ പരമരൂപം; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
തസ്മാത്പൂജ്യതമോഽസി ത്വം സര്വേഷാം ച നിയാമകഃ വ്രജംതി വിവിധൈര്ഭാര്വൈരാത്മലക്ഷണതത്പരാഃ॥ ൩൨.
അതിനാൽ നീയാണ് ഏറ്റവും ആരാധനാർഹനും എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും. ആത്മലക്ഷണത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവർ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ നിന്നെത്തുന്നു.
തേനൈവം രക്ഷിതതഃ കാലോ രാജ്ഞാ പരമധര്മിണാ ൩൨.
അങ്ങനെ ആ പരമധാർമികനായ രാജാവാൽ കാലൻ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
തദാ യമേന സ്തവിതോ മൃത്യുനാ യമദൂതകൈഃ യയൌ സ്വമാലയം വിപ്രാ മേനേ സ്വം ജനിതം പുനഃ॥ ൩൨.
അപ്പോൾ യമനും മരണനും യമദൂതന്മാരും പുകഴ്ത്തിയ ശേഷം, അവൻ തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, തന്റെ ഉത്ഭവം വീണ്ടും ആലോചിച്ചു.
മായയാ സഹ പത്ന്യാ ച ശിവസ്യ ചരിതം മഹത് ൩൨.
ഭാര്യയോടും മായയോടും കൂടെ ശിവന്റെ മഹത്തായ കഥകൾ അവൻ പറഞ്ഞു.
കഥയാമാസ സര്വേഷാം ദൂതാനാം സ്വയമേവ ഹി ൩൨.
അവൻ തന്നെ എല്ലാ ദൂതന്മാർക്കും ഈ കഥകൾ പറഞ്ഞു.
കര്ത്തവ്യം ച പ്രയത്നേന നാന്യഥാ മമ ഭാഷിതമ്॥ ൩൨.
ചെയ്യേണ്ടത് പരിശ്രമത്തോടെ ചെയ്യണം; എന്റെ വാക്കുകൾ മറിച്ച് അർത്ഥമാക്കാൻ കഴിയില്ല.
യേ ത്രിപുണ്ഡ്രംധാരയംതി തഥാ യേ വൈ ജടാധരാഃ ൩൨.
ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിക്കുന്നവരും, ജടയുള്ളവരും—
ഉപജീവനഹേതോശ്ച ഭിയാ യേ ഹ്യപി മാനവാഃ ൩൨.
ജീവനാമാർഗത്തിനോ ഭയത്താലോ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരും—
നാനേതവ്യാ ഭവദ്ഭിശ്ച മമ ലോകം കദാചന ൩൨.
എന്ത് സമയത്തും എന്റെ ലോകത്തേക്ക് ആരെയും കൊണ്ടുപോകരുത്.
അന്യേഷാം കാ കഥാ ദൂതാ യേഽര്ചയംതി സദാശിവമ് ൩൨.
സദാശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ, മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.
രുദ്രാക്ഷമേകം ശിരസാ ബിഭര്തി യസ്തഥാ ത്രിപുംഡ്രം ച ലലാടമധ്യകേ ൩൨.
തലയിൽ ഒരു രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുകയും, നെറ്റിയുടെ നടുവിൽ മൂന്നു രേഖകൾ വരയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ,
യസ്മിന്രാഷ്ട്രോഽഥ വാ ദേശേ ഗ്രാമേ ചാപി വിചക്ഷണഃ തദ്രാഷ്ട്രം ദേശമിത്യാഹുഃ സത്യം പ്രതിവദാമി വഃ॥ ൩൨.
അങ്ങനെയുള്ള ജ്ഞാനി ഏത് രാജ്യത്തോ ദേശത്തോ ഗ്രാമത്തിലോ താമസിച്ചാൽ, ആ രാജ്യം ആ ദേശം ഭാഗ്യമുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു. ഞാൻ ഈ സത്യം നിങ്ങളോട് പറയുന്നു.
യസ്മിന്ന സംതി നിത്യം ഹി ശിവഭക്തിസമന്വിതാഃ ൩൨.
ശിവഭക്തി നിറഞ്ഞവർ എവിടെയും ഇല്ലെങ്കിൽ,
ഏവമാജ്ഞാപയാമാസ യമോഽപി നിജകിംകരാന് ൩൨.
ഇങ്ങനെ യമനും തന്റെ സഹായികളെ ആജ്ഞാപിച്ചു.
ഏവംവിധോഽയം ഭുവനൈകഭര്താ സദാശിവോ ലോകഗുരുഃ സ ഏകഃ ൩൨.
ഇവൻ തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ ഏകാധിപതിയും ലോകഗുരുവുമായ സദാശിവൻ.
ദഗ്ധ്വാ കാലം മഹാദേവോ നിര്ഭയം ച ദദൌ വിഭുഃ ൩൨.
കാലനെ ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം മഹാദേവൻ ഭയമില്ലായ്മ സമ്മാനിച്ചു.
തദാ നിര്ഭയമാപന്നഃ ശ്വേതരാജോ മഹാമനാഃ ൩൨.
അപ്പോൾ മഹാമനസ്സുള്ള ശ്വേതരാജാവിന് ഭയമില്ലായ്മ ലഭിച്ചു.
തദാ ദേവൈഃ പൂജ്യമാന ഋഷിഭിഃ പന്നഗൈസ്തഥാ ൩൨.
അപ്പോൾ ദേവന്മാരാൽ, ഋഷിമാരാൽ, പാമ്പുകളാൽ എന്നിവരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
ഏവം ഭക്തിപരാണാം ച മഹേശേ ച ജഗദ്ഗുരൌ ൩൨.
ഇങ്ങനെ ലോകഗുരുവായ മഹാദേവനിൽ ഭക്തരായവർക്ക്,
ശ്വപചോഽപി വരിഷ്ഠഃ സ്യാത്പ്രസാദാച്ഛം കരസ്യ ച ൩൨.
ശങ്കരന്റെ കൃപയാൽ ഒരു ചണ്ഡാളനും ഉന്നതനാകുന്നു.
ബഹൂനാം ജനമനാമംതേ ശിവഭക്തിഃ പ്രജായതേ॥ ൩൨.
അനേകം ജനങ്ങളിൽ, അവരുടെ ജീവപര്യന്തം ശിവഭക്തി ഉദയിക്കുന്നു.
ജ്ഞാനിനാം കൃതബുദ്ധീനാം ജന്മജന്മനിശംകരഃ ൩൨.
ജ്ഞാനികളും ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവരും ജന്മം തോറും ശങ്കരനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
അത്രൈവോദാഹരംതീമമിതിഹാസം പുരാതനമ് യേനൈവ താരിതം വിശ്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ്॥ ൩൨.
ഇവിടെ ഞാൻ ഒരു പുരാതനകഥ പറയാം; അതിലൂടെ ഈ ചലനസ്ഥിരമായ ലോകം മുഴുവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു.
കിന്നാമാ ച കിരാതോഽഭൂത്കിം തേന വ്രതമാഹിതമ് ൩൩.
ആ കിരാതന്റെ പേര് എന്തായിരുന്നു? അവൻ ഏത് വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു?