ഏവം വിജ്ഞാപിതസ്തേന ഹ്യുവാച പരമേശ്വരഃ ൩൨.
അങ്ങനെ അവന് ചോദിച്ചപ്പോള് പരമേശ്വരന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ഭക്ഷണാര്ഥം തവ വിഭോ സോഽയം ക്രൂരോഽധുനാഽഽഗതഃ ൩൨.
പ്രഭുവേ, ഈ ക്രൂരന് ഇപ്പോൾ നിന്നെ നശിപ്പിക്കാനാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്.
ബഹൂനാം ക്ഷേമമന്വിച്ഛംസ്തവാര്ഥേഽന്ഹം വിശേഷതഃ॥ ൩൨.
അനേകരുടെ നന്മയ്ക്കായി, പ്രത്യേകിച്ച് നിന്റെ ഭാവിക്കായി, അവന് വേഗത്തില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു.
യേ പാപിനോ ഹ്യധര്മിഷ്ഠാ ലോകസംഹാരകാരകാഃ വാക്യം നിശമ്യ രുദ്രസ്യ ശ്വേതോ വചനമബ്രവീത്॥ ൩൨.
ലോകം നശിപ്പിക്കുന്ന പാപികളും അധർമ്മികളും ശംഭുവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് ശ്വേതന് സംസാരിച്ചു.
കാലേനൈവ ഹി ലോകോഽയം പുണ്യമാചരതേ സദാ ൩൨.
സത്യത്തില്, ഈ ലോകം എല്ലായ്പ്പോഴും കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിലാണ് സത്കര്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നത്.
ഉപാസനാരതാഃ കേചിജ്ജ്ഞാനിനോ ഹി തഥാ പരേ ൩൨.
ചിലര് ഭക്തിയോടെ ആരാധനയില് ലയിച്ചിരിക്കുന്നു; മറ്റുചിലര് ജ്ഞാനത്തില് മുന്നിലാണ്.
കാലോ ഹി ഹര്താ ച ചരാചരാണാം തഥാ ഹ്യസൌ പാലകോഽപ്യദ്വിതീയഃ ൩൨.
കാലം സകല ചലനസ്ഥിരജന്തുക്കളുടെയും നാശം വരുത്തുന്നവനാണ്; അതുപോലെ അവന് അതുല്യനായ രക്ഷകനുമാണ്.
യദി സൃഷ്ടിപരോഽസി ത്വം കാലം ജീവയ സത്വരമ് ൩൨.
നീ സൃഷ്ടികര്ത്താവാണെങ്കില്, ഉടന് കാലത്തെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കൂ.
തര്ഹ്യേവം കുരു ശംഭോ ത്വം കാലസ്യ ച മഹാത്മനഃ ൩൨.
അതിനാല് ശംഭോ, നീ ഈ മഹാത്മാവായ കാലനു വേണ്ടി ഇതു ചെയ്യണം.
ഇതി വിജ്ഞാപിതസ്തേന രാജ്ഞാ ശംഭുഃ പ്രതാപിനാ ൩൨.
അങ്ങനെ ആ രാജാവിന്റെ അപേക്ഷ കേട്ട ശംഭു, മഹത്വമുള്ളവന്—
ശംഭുഃ പ്രഹസ്യാഥ തദാ മഹേശഃ സംജീവയാമാസ പിനാകപാണിഃ ൩൨.
ശംഭു, മഹേശ്വരന്, പിനാകപാണി, അപ്പോള് പുഞ്ചിരിച്ച് അവനെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു.
ഉപസ്ഥിതോഽസൌ ത്വഥ ലജ്ജമാനസ്തുഷ്ടാവ ദേവം വൃഷഭധ്വജം തമ് ൩൨.
അവന് സമീപിച്ചു, ലജ്ജയോടെ വൃഷഭധ്വജനെ സ്തുതിച്ചു.
കാലാംതക ത്രിപുരേശ ത്രിപുരാംതകര പ്രഭോ ൩൨.
കാലാന്തക, ത്രിപുരേശ, ത്രിപുരനെ സംഹരിച്ച പ്രഭുവേ—
ദക്ഷയജ്ഞവിനാശശ്ച കൃതോ ഹി പരമാദ്ഭുതഃ ൩൨.
ദക്ഷന്റെ യാഗം നശിപ്പിച്ചത് അതിമഹത്തായ അത്ഭുതമായിരുന്നു.
ഗ്രസിതം തത്ത്വയാ ശംഭോ അന്യേഷാമപി ദുര്ദ്ധരമ് ൩൨.
മറ്റുള്ളവര്ക്ക് സഹിക്കാനാവാത്തതും ശംഭോ, നീ തന്നെ അതിനെ അതിജീവിച്ചു.
ലയനാല്ലിംഗമിത്യുക്തം സര്വൈരപി സുരാ സുരൈഃ ൩൨.
ലയം കൊണ്ടാണ് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നിന്നെ ലിംഗം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ലിംഗസ്യ ദേവദേവസ്യ മഹിമാനം പരസ്യ ച നമസ്തേ ശിതികണ്ഠായ നമസ്തസ്മൈ കപര്ദിനേ॥ ൩൨.
ദേവദേവനായ പരമശിവന്റെ ലിംഗത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്ന് വന്ദനം. ശിതികണ്ഠനോടും കപർദിനോടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോനമഃ കാരണകാരണായ തേ നമോനമോ മംഗലമംഗലാത്മനേ ൩൨.
സകല കാരണങ്ങളുടെയും കാരണം ആയിരിക്കുന്ന നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. മംഗലവും അമംഗലവും ആയ സ്വഭാവമുള്ള നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
ത്വമേവ സര്വം ജഗദേവബംധോ വേദാംതവേദ്യോഽസി മഹാനുഭാവഃ ൩൨.
സകലവും നീയാണു, ലോകത്തിന്റെ ബന്ധം നീയാണു. വേദാന്തത്തിലൂടെ അറിയപ്പെടുന്ന മഹാത്മാവും നീയാണു.
ത്വം പാസി ലുംപസി ജഗത്ത്രിതയം മഹേശ സ്രഷ്ടാസി ഭൂതപതിരേവ ന കശ്ചിദന്യഃ॥ ൩൨.
മഹേശ്വരാ, നീ ലോകത്രയത്തെ രക്ഷിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സൃഷ്ടാവും ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനും നീയല്ലാതെ മറ്റൊരുവനും ഇല്ല.
ഇതി സ്തുതസ്തദാ തേന കാലേന ജഗദീശ്വരഃ ൩൨.
അപ്പോഴത് അവനാൽ ഇങ്ങനെ പുകഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, ലോകനാഥൻ—
മനുഷ്യലോകേ സകലേ നാന്യസ്ത്വത്തോ ഹി വിദ്യതേ ൩൨.
മനുഷ്യലോകത്ത് മുഴുവനും, നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരുവനും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഇല്ല.
മയാ ഹതമിദം വിശ്വം ജഗദേതച്ചരാചരമ് ൩൨.
ഞാനാണ് ഈ വിശ്വം, ഈ ചലനസ്ഥിരജഗത്, നശിപ്പിച്ചത്.
സ ഹി തേ ചാനുഗോ ജാതോ മഹാരാജ പ്രയച്ഛ മേ ൩൨.
മഹാരാജാവേ, അവൻ നിനക്കു അനുയായിയായിരിക്കുന്നു; ദയവായി അവനെ എനിക്ക് നൽകണം.
ഏവമുക്തസ്തദാ തേന ശ്വേതഃ കാലേന ചൈവ ഹി ൩൨.
അപ്പോൾ ശ്വേതനും കാലനും അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ—
ശിവസ്യ പരമം രൂപം ത്വമേകോ നാസ്തി സംശയഃ ൩൨.
നീയൊന്നാണ് ശിവന്റെ പരമരൂപം; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
തസ്മാത്പൂജ്യതമോഽസി ത്വം സര്വേഷാം ച നിയാമകഃ വ്രജംതി വിവിധൈര്ഭാര്വൈരാത്മലക്ഷണതത്പരാഃ॥ ൩൨.
അതിനാൽ നീയാണ് ഏറ്റവും ആരാധനാർഹനും എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും. ആത്മലക്ഷണത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവർ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ നിന്നെത്തുന്നു.
തേനൈവം രക്ഷിതതഃ കാലോ രാജ്ഞാ പരമധര്മിണാ ൩൨.
അങ്ങനെ ആ പരമധാർമികനായ രാജാവാൽ കാലൻ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
തദാ യമേന സ്തവിതോ മൃത്യുനാ യമദൂതകൈഃ യയൌ സ്വമാലയം വിപ്രാ മേനേ സ്വം ജനിതം പുനഃ॥ ൩൨.
അപ്പോൾ യമനും മരണനും യമദൂതന്മാരും പുകഴ്ത്തിയ ശേഷം, അവൻ തന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, തന്റെ ഉത്ഭവം വീണ്ടും ആലോചിച്ചു.
മായയാ സഹ പത്ന്യാ ച ശിവസ്യ ചരിതം മഹത് ൩൨.
ഭാര്യയോടും മായയോടും കൂടെ ശിവന്റെ മഹത്തായ കഥകൾ അവൻ പറഞ്ഞു.